Lucas 2
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NTLH
1 Ta quɨvɨ cuan sicoo minoo ra ndyaca ñaha sa nañi Augusto, ta i tasi ra tyiño vatyi cua coo minoo censo sii tandɨhɨ ñiyɨvɨ ñuu ñiyɨvɨ.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Ta quɨvɨ cuan ndyaca ñaha ra Cirenio nacahnu nu cu si Siria.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Ta tahan si cunuhu tandɨhɨ ñiyɨvɨ ñuu ñu vatyi cua cuhva ñu zɨvɨ ñu yucuan.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Yucuan cuenda i quita ra José nu cu si Galilea ñuu Nazaret, ta cuahan ra nu cu si Judea ndya ñuu Belén. Yucuan cuu ñuu nu i cacu ra rey David ta sa naha. Cuahan ra José yucuan vatyi ñiyɨvɨ sii ra David cuu sii ra.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Cuahan ra sa cua cuhva ra zɨvɨ ra sihin ña María vatyi sa cuñi tindaha ñu. Ta sa cuñi cacu zehe ña María.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Ta nɨɨ ñi sa ndyaa ñu yucuan, ta i tahan si quɨvɨ cacu zehe ña.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Ta i zacacu ña sii zehe ña, ra nuu, ta i zucu ña zahma sii ra. Ta i saqui ña sii ra sisi minoo canua nu sasi quɨtɨ vatyi ñá ñihi ñu minoo vehe cundyaa ñu vatyi ña nuña ca vehe hotél.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Yatyi ñuu cuan yucu zuhva ra sisi cuhu vatyi zacuenda ra sii quɨtɨ zono ra sa sa cuaa.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Ta zana ñi iñi ra ta i quituu minoo ángel Ndyoo nu yucu ra. Ta sa ndisi sii Zutu mañi yo i zandundisi si nacahnu nu yucu ra, ta i yuhu xaan ra.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Ta i catyi ángel cuan sihin ra: Ma yuhu ndo vatyi vasi nacatyi minoo sa vaha xaan sihin ndo. Zɨɨ xaan cua cuñi tandɨhɨ ñiyɨvɨ sa cuenda si.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Vatyi vityi i cacu minoo ra ñuu ra David. Vasi ra sa cuenda maa ndo vatyi cua zacacu ra sii ñiyɨvɨ. Ra Cristo cuu ra, ta ra ndyaca ñaha sii yo.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Ta ihya cuu cuhva cua nacoto ndo sii ra. Cua nañihi ndo sii lee cuan zucu ra zahma, ta catuu ra sisi minoo canua.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Ta zuun ñi caa cuhva cuan i saa cuaha xaan ca ángel sihin ángel cuan. Ta zacahnu ángel cuan sii ra Ndyoo, ta catyi ra:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 Cahnu xaan cuu maa ra Ndyoo ra ndyaa gloria, ta nacoo sa vaha ta sa taxi sii ñiyɨvɨ ñuu ñiyɨvɨ.
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Ta zɨquɨ cua nanuhu ángel cuan ndya gloria, ta i catyi ra zacuenda mvee sihin tahan ra: Coho yo Belén. Cua ndyehe yo ñaa sa cuu cuhva i zacoto ra Ndyoo sii yo.
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Ta numi xaan cuahan ra, ta saa ra ñuu Belén, ta i nañihi ra sii ña María sihin ra José. Ta catuu lee cuan sisi canua.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Ta sa yaha i ndyehe ra sii lee cuan, ta i nacatyi ra cuhva i catyi ángel cuan sihin ra sa cuenda lee cuan.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Ta tandɨhɨ ñiyɨvɨ i siñi tuhun cuan iyo xaan i cuñi ñu.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Zoco ña María, cuenda nacañi ñi iñi ña sa cuenda tuhun cuan.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Ta cuanuhu ra zacuenda mvee, ta zacahnu xaan ra sii ra Ndyoo sa cuenda tandɨhɨ sa i ndyehe ra ta sa i siñi ra cuhva i catyi ángel cuan sihin ra.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Ta sa ndu‑uña quɨvɨ lee cuan, i sahndya ñu ñɨɨ xiñi xuu ra tañi catyi costumbre ñu, ta i zacunañi ñu sii ra Jesús tañi catyi ángel cuee ca sa ñihi ña María sii ra.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Ta sa yaha quɨvɨ cuhva catyi ley ra Moisés sa cuenda sa nduvaha ña ityi nuu Ndyoo, ta zɨquɨ sindyaca ñu sii ra Jesús ndya ñuu Jerusalén vatyi cua cuhva cuenda ñu sii ra sii ra Ndyoo.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Tacuan i zavaha ñu vatyi catyi ley ra Ndyoo: “Rayɨɨ ra cacu sa xihna ñi zacuu minoo ñaha, cua cuhva cuenda ñu sii ra sii ra Ndyoo”, catyi ley.
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Ta i sahan ñu, ta saha cuenda ñu uu tahan quɨtɨ tañi catyi ley maa ra Ndyoo nu catyi si tyehen: “Cuhva ndo uu tahan curuu a uu tahan paloma”, catyi ley.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Ta quɨvɨ cuan sicoo minoo ra ñuu Jerusalén sa nañi Simeón. Minoo ra ndoo xaan i cuu ra, ta i zacahnu ra sii ra Ndyoo sa ndisa cuii. Ta ndatu ra sa cua quisi ra cua zacacu sii ñiyɨvɨ hebreo. Ta ñoho Tatyi Ii ra Ndyoo sii ra.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 Ta i zacoto Tatyi Ii sii ra vatyi ma cuu ra ndya cuhva ndya ndyehe ra sii ra cua zacacu sii ñiyɨvɨ. Cua ndyehe ra sii ra Cristo, ra cua tasi ra Ndyoo.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Ta i sahan ra Simeón vehe ñuhu cuhva catyi Tatyi Ii ra Ndyoo sihin ra. Ta i saa zutu ra ta zɨhɨ ra Jesús sihin maa ra vatyi cua zavaha ñu cuhva catyi ley.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Ta cuhva sa saa ñu nu ndyaa ra Simeón, ta i quihin ra sii ra Jesús i tyihi zucu ndaha ra. Ta i quisaha zacahnu ra sii ra Ndyoo ta catyi ra:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 Zutu mañi yuu, nacui vityi sihin sa taxi añime.
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 Vatyi sa ndyehi sihin sɨtɨ nui sii ra cua zacacu sii ñiyɨvɨ.
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 Sa cua zañohon sii ra sii tandɨhɨ ñiyɨvɨ.
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Ihya ra cua zanducahnu ca sii ñiyɨvɨ hebreo, ñiyɨvɨ i casun.
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Ta ra José sihin zɨhɨ ra Jesús, iyo xaan i cuñi ñu sihin cuhva cahan ra Simeón cuenda lee cuan.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Tacuan ta i cahan ra Simeón sihin ra Ndyoo sa cuenda ñu, ta zɨquɨ i catyi ra sihin ña María, zɨhɨ ra Jesús: Ndyehun vatyi lee ya cua zanduva a cua zanduvita ra sii cuaha xaan ñiyɨvɨ hebreo. Cua cuu ra tañi minoo zeña, ta cuaha xaan ñiyɨvɨ cua cuxaan sii ra.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Ta uhvi xaan cua cuu añimon, María, tañi sa yaha zava minoo tyicaa añimon. Ta cuhva sa sica iñi ñiyɨvɨ sisi añima ñu, casi xaan cua quita si. Catyi ra Simeón.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Ta yucuan ndyaa tucu minoo ñaha sa cahan Tuhun Ndyoo. Nañi ña Ana. Ra Fanuel i cuu zutu ña, ñiyɨvɨ sii ra Aser. Sa sahnu xaan ña. Ndya luhlu ña ta tindaha ña, zoco usa cuiya ñi ta i sihi yɨɨ ña.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Ta quɨvɨ cuan ñandahvi i cuu ña, ta cumi xico cumi cuiya ña. Ta ñá quita ña sisi vehe ñuhu vatyi ñiyaca ta ndyiyaca i cahan ña sihin ra Ndyoo. Ta iyo saha ñá sasi ña ta cahan ña sihin ra Ndyoo.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Ta zuun ñi caa cuhva sa cahan ra Simón ta i saa tucu ña Ana nu ndyaa ra José ta ña María sihin lee. Ta i nacuhva ña tyahvi ndyoo sii ra Ndyoo cuenda ra. Ta i quisaha cahan ña cuenda ra Jesús sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ sa ndatu quɨvɨ cua cacu ñiyɨvɨ ñuu Jerusalén.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Ta sa ndɨhɨ zavaha ñu tandɨhɨ sa catyi ley ra Ndyoo ta i sinanuhu ñu ndya nu cu si Galilea ndya ñuu Nazaret nu cuu ñuu ñu.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Ta i sahnu ra Jesús. Ta i ndundyee ca ra sihin sa siñi tuñi ra Ndyoo. Ta i tyindyee xaan ra Ndyoo sii ra.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Ta ra José sihin zɨhɨ ra Jesús tuhva ñu sahan ñuu Jerusalén tahan tahan cuiya sa cuenda vico zuhun.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Ta sa ndusi ra Jesús sa usi uu cuiya ra, ta i sahan ñu ñuu Jerusalén tañi tuhva tandɨhɨ ñiyɨvɨ sahan sa cuenda vico cuan.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Ta sa ndɨhɨ vico cuan ta cua nuhu ñu, zoco i ndoo ra Jesús ñuu Jerusalén, ta ñá sito ra José ta zɨhɨ ra.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 I sica iñi ñu vatyi ndɨhɨ ra sihin ñu vatyi cuaha xaan ñiyɨvɨ cuahan sihin ñu. Ta sa minoo quɨvɨ sica ityi ñu, ta zɨquɨ i nanducu ñu sii ra tɨcuɨ amigo ñu ta ñiyɨvɨ sii ñu.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Zoco ñá nañihi ñu sii ra. Yucuan cuenda i sinanuhu sata ñu ndya ñuu Jerusalén cua nanducu ñu sii ra.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 I yaha uñi quɨvɨ ta zɨquɨ i nañihi ñu sii ra sisi vehe ñuhu cahnu. Ndyaa ra mahñu ra maestro. Tyizoho ra Jesús sa cahan ra ta nducu tuhun ra sii ra.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Ta tandɨhɨ ra i siñi sa cahan ra Jesús, iyo xaan i cuñi ra sihin sa siñi tuñi sii ra Jesús ta sihin tuhun cahan ra, ndɨhɨ ca.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Ta sa ndyehe zutu ra ta zɨhɨ ra sii ra, iyo xaan i cuñi ñu. Ta i catyi zɨhɨ ra sihin ra: Zehe luhli, ¿ñaa cuenda i zavohon cuhva ya sihin ndi? Catyi ña. Zutun ta yuhvi i sica xaan iñi ndi sa cuendon, ta i nanducu xaan ndi suun. Catyi ña.
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Ta i catyi ra Jesús sihin ñu: ¿Ñaa cuenda nanducu ndo sii? ¿Atu ña sito ndo vatyi cuñi si sa zatyiñe tyiño Zuti? Catyi ra.
49 Jesus respondeu:
50 Zoco ñá cutuñi iñi ñu tuhun cahan ra sihin ñu.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Ta cua nuhu ra sihin ñu ndya ñuu Nazaret, ta i tyaa ra yahvi sii ñu. Ta i nacañi iñi ña María sa cuenda cuhva i cahan ra.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Ta ra Jesús i sahnu ra, ta cahnu ca nduu ra, ta i nducuaha ca sa siñi tuñi sii ra. Ta zɨɨ xaan i cuñi ra Ndyoo sihin ra ta ñiyɨvɨ ndɨhɨ ca.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.