Lucas 2
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs BKJ
1 Ta quɨvɨ cuan sicoo minoo ra ndyaca ñaha sa nañi Augusto, ta i tasi ra tyiño vatyi cua coo minoo censo sii tandɨhɨ ñiyɨvɨ ñuu ñiyɨvɨ.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Ta quɨvɨ cuan ndyaca ñaha ra Cirenio nacahnu nu cu si Siria.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Ta tahan si cunuhu tandɨhɨ ñiyɨvɨ ñuu ñu vatyi cua cuhva ñu zɨvɨ ñu yucuan.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Yucuan cuenda i quita ra José nu cu si Galilea ñuu Nazaret, ta cuahan ra nu cu si Judea ndya ñuu Belén. Yucuan cuu ñuu nu i cacu ra rey David ta sa naha. Cuahan ra José yucuan vatyi ñiyɨvɨ sii ra David cuu sii ra.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Cuahan ra sa cua cuhva ra zɨvɨ ra sihin ña María vatyi sa cuñi tindaha ñu. Ta sa cuñi cacu zehe ña María.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Ta nɨɨ ñi sa ndyaa ñu yucuan, ta i tahan si quɨvɨ cacu zehe ña.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Ta i zacacu ña sii zehe ña, ra nuu, ta i zucu ña zahma sii ra. Ta i saqui ña sii ra sisi minoo canua nu sasi quɨtɨ vatyi ñá ñihi ñu minoo vehe cundyaa ñu vatyi ña nuña ca vehe hotél.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Yatyi ñuu cuan yucu zuhva ra sisi cuhu vatyi zacuenda ra sii quɨtɨ zono ra sa sa cuaa.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Ta zana ñi iñi ra ta i quituu minoo ángel Ndyoo nu yucu ra. Ta sa ndisi sii Zutu mañi yo i zandundisi si nacahnu nu yucu ra, ta i yuhu xaan ra.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Ta i catyi ángel cuan sihin ra: Ma yuhu ndo vatyi vasi nacatyi minoo sa vaha xaan sihin ndo. Zɨɨ xaan cua cuñi tandɨhɨ ñiyɨvɨ sa cuenda si.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Vatyi vityi i cacu minoo ra ñuu ra David. Vasi ra sa cuenda maa ndo vatyi cua zacacu ra sii ñiyɨvɨ. Ra Cristo cuu ra, ta ra ndyaca ñaha sii yo.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ta ihya cuu cuhva cua nacoto ndo sii ra. Cua nañihi ndo sii lee cuan zucu ra zahma, ta catuu ra sisi minoo canua.
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Ta zuun ñi caa cuhva cuan i saa cuaha xaan ca ángel sihin ángel cuan. Ta zacahnu ángel cuan sii ra Ndyoo, ta catyi ra:
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 Cahnu xaan cuu maa ra Ndyoo ra ndyaa gloria, ta nacoo sa vaha ta sa taxi sii ñiyɨvɨ ñuu ñiyɨvɨ.
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Ta zɨquɨ cua nanuhu ángel cuan ndya gloria, ta i catyi ra zacuenda mvee sihin tahan ra: Coho yo Belén. Cua ndyehe yo ñaa sa cuu cuhva i zacoto ra Ndyoo sii yo.
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Ta numi xaan cuahan ra, ta saa ra ñuu Belén, ta i nañihi ra sii ña María sihin ra José. Ta catuu lee cuan sisi canua.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Ta sa yaha i ndyehe ra sii lee cuan, ta i nacatyi ra cuhva i catyi ángel cuan sihin ra sa cuenda lee cuan.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Ta tandɨhɨ ñiyɨvɨ i siñi tuhun cuan iyo xaan i cuñi ñu.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Zoco ña María, cuenda nacañi ñi iñi ña sa cuenda tuhun cuan.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Ta cuanuhu ra zacuenda mvee, ta zacahnu xaan ra sii ra Ndyoo sa cuenda tandɨhɨ sa i ndyehe ra ta sa i siñi ra cuhva i catyi ángel cuan sihin ra.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Ta sa ndu‑uña quɨvɨ lee cuan, i sahndya ñu ñɨɨ xiñi xuu ra tañi catyi costumbre ñu, ta i zacunañi ñu sii ra Jesús tañi catyi ángel cuee ca sa ñihi ña María sii ra.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Ta sa yaha quɨvɨ cuhva catyi ley ra Moisés sa cuenda sa nduvaha ña ityi nuu Ndyoo, ta zɨquɨ sindyaca ñu sii ra Jesús ndya ñuu Jerusalén vatyi cua cuhva cuenda ñu sii ra sii ra Ndyoo.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 Tacuan i zavaha ñu vatyi catyi ley ra Ndyoo: “Rayɨɨ ra cacu sa xihna ñi zacuu minoo ñaha, cua cuhva cuenda ñu sii ra sii ra Ndyoo”, catyi ley.
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao Senhor);
24 Ta i sahan ñu, ta saha cuenda ñu uu tahan quɨtɨ tañi catyi ley maa ra Ndyoo nu catyi si tyehen: “Cuhva ndo uu tahan curuu a uu tahan paloma”, catyi ley.
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Ta quɨvɨ cuan sicoo minoo ra ñuu Jerusalén sa nañi Simeón. Minoo ra ndoo xaan i cuu ra, ta i zacahnu ra sii ra Ndyoo sa ndisa cuii. Ta ndatu ra sa cua quisi ra cua zacacu sii ñiyɨvɨ hebreo. Ta ñoho Tatyi Ii ra Ndyoo sii ra.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Ta i zacoto Tatyi Ii sii ra vatyi ma cuu ra ndya cuhva ndya ndyehe ra sii ra cua zacacu sii ñiyɨvɨ. Cua ndyehe ra sii ra Cristo, ra cua tasi ra Ndyoo.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Ta i sahan ra Simeón vehe ñuhu cuhva catyi Tatyi Ii ra Ndyoo sihin ra. Ta i saa zutu ra ta zɨhɨ ra Jesús sihin maa ra vatyi cua zavaha ñu cuhva catyi ley.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Ta cuhva sa saa ñu nu ndyaa ra Simeón, ta i quihin ra sii ra Jesús i tyihi zucu ndaha ra. Ta i quisaha zacahnu ra sii ra Ndyoo ta catyi ra:
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 Zutu mañi yuu, nacui vityi sihin sa taxi añime.
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 Vatyi sa ndyehi sihin sɨtɨ nui sii ra cua zacacu sii ñiyɨvɨ.
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 Sa cua zañohon sii ra sii tandɨhɨ ñiyɨvɨ.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Ihya ra cua zanducahnu ca sii ñiyɨvɨ hebreo, ñiyɨvɨ i casun.
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Ta ra José sihin zɨhɨ ra Jesús, iyo xaan i cuñi ñu sihin cuhva cahan ra Simeón cuenda lee cuan.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Tacuan ta i cahan ra Simeón sihin ra Ndyoo sa cuenda ñu, ta zɨquɨ i catyi ra sihin ña María, zɨhɨ ra Jesús: Ndyehun vatyi lee ya cua zanduva a cua zanduvita ra sii cuaha xaan ñiyɨvɨ hebreo. Cua cuu ra tañi minoo zeña, ta cuaha xaan ñiyɨvɨ cua cuxaan sii ra.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 Ta uhvi xaan cua cuu añimon, María, tañi sa yaha zava minoo tyicaa añimon. Ta cuhva sa sica iñi ñiyɨvɨ sisi añima ñu, casi xaan cua quita si. Catyi ra Simeón.
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Ta yucuan ndyaa tucu minoo ñaha sa cahan Tuhun Ndyoo. Nañi ña Ana. Ra Fanuel i cuu zutu ña, ñiyɨvɨ sii ra Aser. Sa sahnu xaan ña. Ndya luhlu ña ta tindaha ña, zoco usa cuiya ñi ta i sihi yɨɨ ña.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 Ta quɨvɨ cuan ñandahvi i cuu ña, ta cumi xico cumi cuiya ña. Ta ñá quita ña sisi vehe ñuhu vatyi ñiyaca ta ndyiyaca i cahan ña sihin ra Ndyoo. Ta iyo saha ñá sasi ña ta cahan ña sihin ra Ndyoo.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Ta zuun ñi caa cuhva sa cahan ra Simón ta i saa tucu ña Ana nu ndyaa ra José ta ña María sihin lee. Ta i nacuhva ña tyahvi ndyoo sii ra Ndyoo cuenda ra. Ta i quisaha cahan ña cuenda ra Jesús sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ sa ndatu quɨvɨ cua cacu ñiyɨvɨ ñuu Jerusalén.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Ta sa ndɨhɨ zavaha ñu tandɨhɨ sa catyi ley ra Ndyoo ta i sinanuhu ñu ndya nu cu si Galilea ndya ñuu Nazaret nu cuu ñuu ñu.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Ta i sahnu ra Jesús. Ta i ndundyee ca ra sihin sa siñi tuñi ra Ndyoo. Ta i tyindyee xaan ra Ndyoo sii ra.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Ta ra José sihin zɨhɨ ra Jesús tuhva ñu sahan ñuu Jerusalén tahan tahan cuiya sa cuenda vico zuhun.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Ta sa ndusi ra Jesús sa usi uu cuiya ra, ta i sahan ñu ñuu Jerusalén tañi tuhva tandɨhɨ ñiyɨvɨ sahan sa cuenda vico cuan.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Ta sa ndɨhɨ vico cuan ta cua nuhu ñu, zoco i ndoo ra Jesús ñuu Jerusalén, ta ñá sito ra José ta zɨhɨ ra.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 I sica iñi ñu vatyi ndɨhɨ ra sihin ñu vatyi cuaha xaan ñiyɨvɨ cuahan sihin ñu. Ta sa minoo quɨvɨ sica ityi ñu, ta zɨquɨ i nanducu ñu sii ra tɨcuɨ amigo ñu ta ñiyɨvɨ sii ñu.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Zoco ñá nañihi ñu sii ra. Yucuan cuenda i sinanuhu sata ñu ndya ñuu Jerusalén cua nanducu ñu sii ra.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 I yaha uñi quɨvɨ ta zɨquɨ i nañihi ñu sii ra sisi vehe ñuhu cahnu. Ndyaa ra mahñu ra maestro. Tyizoho ra Jesús sa cahan ra ta nducu tuhun ra sii ra.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Ta tandɨhɨ ra i siñi sa cahan ra Jesús, iyo xaan i cuñi ra sihin sa siñi tuñi sii ra Jesús ta sihin tuhun cahan ra, ndɨhɨ ca.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Ta sa ndyehe zutu ra ta zɨhɨ ra sii ra, iyo xaan i cuñi ñu. Ta i catyi zɨhɨ ra sihin ra: Zehe luhli, ¿ñaa cuenda i zavohon cuhva ya sihin ndi? Catyi ña. Zutun ta yuhvi i sica xaan iñi ndi sa cuendon, ta i nanducu xaan ndi suun. Catyi ña.
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Ta i catyi ra Jesús sihin ñu: ¿Ñaa cuenda nanducu ndo sii? ¿Atu ña sito ndo vatyi cuñi si sa zatyiñe tyiño Zuti? Catyi ra.
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Zoco ñá cutuñi iñi ñu tuhun cahan ra sihin ñu.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Ta cua nuhu ra sihin ñu ndya ñuu Nazaret, ta i tyaa ra yahvi sii ñu. Ta i nacañi iñi ña María sa cuenda cuhva i cahan ra.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Ta ra Jesús i sahnu ra, ta cahnu ca nduu ra, ta i nducuaha ca sa siñi tuñi sii ra. Ta zɨɨ xaan i cuñi ra Ndyoo sihin ra ta ñiyɨvɨ ndɨhɨ ca.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.