Lucas 15
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NTLH
1 Ta tandɨhɨ ra tava xuhun cuenda ra ndyaca ñaha ta ra iyo cuatyi, i tuhva ra sii ra Jesús vatyi cuñi ra tyizoho ra sa cahan ra.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Ta i cahan xehe ra fariseo ta ra maestro cuenda ley sa cuenda ra Jesús, ta i catyi ra: Ra ihya, cahan ra sihin ra iyo cuatyi, ta sasi ra sihin ra.
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Tacuan ta i cahan ra Jesús sihin ra zɨquɨ minoo cuhva ta catyi ra:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 Yoo ndoho, ra iyo minoo ziendu mvee ticatyi zono, tatu cua naa minoo tɨ ¿atu ma zandoo ndo tandɨhɨ tɨ sicuhu? Ta cua nanducu ndo sii sa minoo tɨ cuan ndya nañihi ndo sii tɨ.
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Ta cuhva sa cua nañihi ndo sii tɨ, cua cozo zoco ndo sii tɨ, ta zɨɨ xaan cua cuñi ndo.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Ta tatu sa nasaa ndo vehe ndo cua cana ndo sii amigo ndo ta sii ñiyɨvɨ yucu yatyi, ta cua catyi ndo: “Cuzɨɨ xaan iñi ndo sihin, vatyi i nañihi mvee ticatyi zone quɨtɨ sa cua naa.”
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Ta catyi sihin maa ndo vatyi zuun ñi cuhva cuan, zɨɨ xaan cua cuñi ángel gloria sa cuenda minoo ra cua ndu‑uu iñi cuatyi. Zɨɨ ca cua cuñi ángel sihin sa minoo ra cuan ta zɨquɨ sihin sa cumi xico sahun cumi tahan ñiyɨvɨ vaha sa ñahñi cuatyi ta ña zama ñu cuhva iyo ñu.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Ta inga tucu cuhva, tatu iyo minoo ñaha sa cumi usi tahan xuhun, ta tatu cua naa minoo xuhun ña. ¿Atu ma tyaa ña minoo candil ta natɨhvɨ ña sisi vehe ña ta nanducu ña xuhun cuan ndya cuhva ndya cua nañihi ña sii si?
8 Jesus continuou:
9 Ta tatu sa nañihi ña sii si, cua cana ña sii amigo ña ta sii ñiyɨvɨ yucu yatyi, ta cua catyi ña: “Cuzɨɨ xaan iñi ndo sihin, vatyi i nañihi xuhin sa cua naa.”
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Ta zuun ñi cuhva cuan catyi sihin maa ndo vatyi zɨɨ xaan cua cuñi ángel ra Ndyoo sa cuenda minoo ra cua ndu‑uu iñi cuatyi.
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Tacuan ta i catyi tucu ra Jesús cuhva ya: Sicoo minoo ra, ta uu tahan zehe yɨɨ ra i sicoo.
11 E Jesus disse ainda:
12 Ta minoo saha i catyi ra luhlu ca sihin zutu ra: “Tata, cuhvon ndaha tyiño sa tahan si sii.” Ta i natahvi zutu ra ndaha tyiño sa tahan si sii minoo minoo zehe ra.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Ta ña cuaha ñi quɨvɨ ta zɨquɨ i xico ra luhlu ca cuan tandɨhɨ cuii sa nacuhva zutu ra sii ra. Ta i zatahan ra xuhun ra, ta cuahan ra nusica. Ta yucuan i zanaa ra tandɨhɨ cuii xuhun ra sihin sa cuzɨɨ iñi ra. Ta zana xaan i sicoo ra.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Ta sa yaha zanaa ra tandɨhɨ, ta zɨquɨ i sicoo minoo tama ñuu cuan, ta i quisaha sizoco ra.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Tacuan ta sahan ra vehe minoo ra ñuu cuan. Ta i tasi ra cuan sii ra nu iyo quɨnɨ zono ra vatyi cua cuhva ra sa casi tɨ.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Ta i sizoco xaan ra ndya cuhva cuñi ra casi ra sa sasi quɨnɨ. Ta yoñi maa sa saha sa casi ra.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Tacuan ta i quisaha nacañi iñi ra ta i catyi ra: “Tandɨhɨ cuii muzu zuti, sasi vaha ra ndya cuhva ndoo ca sa sasi ra. Ta yuhvi, cuñi cahñi zoco sii.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Vityi cunanuhi nu ndyaa zuti, ta tyehen cua catyi sihin ra: Tata, sicoo cuatyi nuu Ndyoo ta nuu moo.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Zohon tuhun sa yɨvɨ ca zehun cuu sii, zoco cuhvon sa cui minoo muzun.” Tacuan i sica iñi ra.
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Ta i nduvita ra, ta i quihin ra ityi cua nanuhu ra ndya vehe zutu ra. Zoco sica ca vasi ra ta sa i ndyehe zutu ra sii ra. Ta i cundahvi iñi ra sii zehe ra, ta i cacono ra cua zatahan ra sii ra. Ta i sicunumi ra sii ra, ta i sihi ra xɨtɨ ra.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Ta i catyi zehe ra sihin ra: “Tata, sicoo cuatyi nuu ra Ndyoo ta nuu moo. Zohon tuhun sa yɨvɨ ca zehun cuu sii.” Catyi ra.
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Zoco i catyi zutu ra sihin muzu ra: “Ta ndyaca ndo zahma vaha ca, ta natyihi ndo sii ra. Ta tyihi ndo minoo xehe nundaha ra. Ta natyihi ndo zapato saha ra.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Ta cahñi ndo minoo zɨndɨquɨ luhlu, quɨtɨ xahan ca, vatyi casi yo, ta nacuzɨɨ xaan iñi yo.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Vatyi zehi, sa i zehi tuhun vatyi sa i sihi ra, ta vityi ndito ra. Cua naa ra ta vityi naquita ra.” Catyi zutu ra. Ta i quisaha zavaha ñu minoo vico. Ta zɨɨ xaan i cuñi ñu.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 Ta inga zehe ra cuan, ra nuu, zatyiño ra sisi cuhu. Ta cuhva sa cua nasaa ra ndya vehe, ta siñi ra yaa ta sa sata saha ñiyɨvɨ.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Ta i cana ra sii minoo muzu, ta i ndaca tuhun ra ñaa sa cuu.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Ta i catyi muzu sihin ra: “Nasaa yañun, ta i tava zutun tyiño sa cuu minoo zɨndɨquɨ luhlu, quɨtɨ xahan xaan, vatyi vaha ñi i nasaa yañun.” Catyi ra.
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Ta i cuxaan xaan ra nuu cuan, ta ñá cuñi ra quɨhvɨ sisi vehe. Yucuan cuenda i quita zutu ra, ta i cana ra sii ra.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Zoco i catyi ra sihin zutu ra: “Ndyehe, sa cuaha xaan cuiya zatyiñe suhun, ta ñahñi cuhva sa ñá tyei yahvi sa cohon. Zoco numinoo saha ta ñá sohon minoo mvee luhlu sii, vatyi cua zavehi minoo vico sihin amigi.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Ta sa nasaa zehun, ra i zanaa xuhun moo sihin ñu zɨhɨ zɨɨ iñi, ta yatyi xaan sahñun minoo zɨndɨquɨ cuenda ra.” Catyi ra.
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Tacuan ta i nacahan zutu ra, ta i catyi ra sihin ra: “Zehe luhli, ndyoon sihin tandɨhɨ cuii tyiemvu. Ta tandɨhɨ sa sii, sii tucu moo cuu.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Zoco vityi tahan si sa zacahnu yo vico ya ta cuzɨɨ xaan iñi yo vatyi i zehi tuhun vatyi sa i sihi yañun, ta vityi ndito ra. Cua naa ra ta naquita ra.”
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.