Gálatas 2
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NVT
1 I yaha usi cumi cuiya, ta zɨquɨ i sehin ñuu Jerusalén inga saha sihin ra Bernabé. Ta i sahan tucu ra Tito sihin ndi.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 I sehin vatyi maa ra Ndyoo i zañaha sii, vatyi cuñi si sa cuhin. Ta i nacatyi sihin ra yucuan, cuhva zacuehi tuhun sa cuenda ra Cristo sii ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu. Maa ñi sihin ra cu nuu sii ra hermano yucuan i quehin vatyi cuñi cote yozo caa sica iñi ra coto ma tahan iñi ra cuhva zacuehi ta catyi ra vatyi sa caha ñi cuu tyiño zacui.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Ta i ndoo ra vaha sihin cuhva zacuehi. Ta ñá zañiñi ra sii ra Tito sa zavaha ra costumbre circuncisión cuan, ta yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu ra Tito.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Ndisa vatyi i quɨhvɨ xehe zuhva ra catyi vatyi hermano cuu ra, zoco ña ndisa ra. I cuñi maa ra cahan cuehe ra sa cuenda cuhva iyo yo. Sa cuenda ra Cristo, ta ñahñi ca sa ndyaca ñaha sii yo, zoco cuñi ra cuan vatyi tyaa yo yahvi sii tandɨhɨ costumbre sahnu.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Zoco ñá saha maa ndi sa cundyaca ñaha ra cuan sii ndi nu siin vatyi ña cuñi ndi sa zandoo maa ndo tuhun ndisa sa cuenda ra Cristo. (Vatyi yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu ndo, ta ña cuñi ndi sa caca iñi ndo vatyi cuñi ca si sa tyaa yo yahvi sii ley sahnu ta cacu yo.)
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Ta ra hermano, ra ndyaca ñaha sii ñiyɨvɨ sino iñi ñuu Jerusalén, ñahñi inga sa siñi tuñi vaha i saha ra sii, quɨvɨ cuan. Catyi ra ñiñi ca sii ra, zoco ña ñiñi ra sa cuenda mi vatyi ña ndyehe ra Ndyoo tatu sica iñi ñiyɨvɨ vatyi ra ñiñi cuu yo. Ndyehe maa ra ñaa sa iyo añima yo.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Ñahñi inga ca tuhun i saha ra cuan sii. I nacoto ra vatyi maa ra Ndyoo i tasi sii, sa quehin tuhun ra Cristo sihin ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu tañi i tasi ra sii ra Pedro sa cahan ra sihin ñiyɨvɨ hebreo.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Vatyi zuun ñi ra Ndyoo cuu ra i tasi sii ra Pedro sa cuu ra minoo apóstol nu ndyaa ñiyɨvɨ hebreo tañi yuhvi cui sa cuenda ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Yucuan cuenda i nacoto ra Jacobo, ta ra Pedro, ta ra Juan, ra cu nuu cuu tandɨhɨ ra yucuan, ta i nacoto ra vatyi maa ra Ndyoo cuu ra i saha sa vaha sii, sa quehin tuhun ra Cristo sihin ñiyɨvɨ. Ta zɨquɨ i natɨɨn ndaha tahan ra sihin mi ta sihin ra Bernabé vatyi ndoo ra vaha vatyi cua zatyiño ndi sihin ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu, ta cua zatyiño maa ra sihin ñiyɨvɨ hebreo.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Minoo ñi cuhva i catyi ra sihin ndi sa nacohon iñi ndi ta tyindyee ndi sii ñiyɨvɨ ndahvi, ta yucuan cuu sa tuhva xein zavaha.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Ta quɨvɨ i saa ra Pedro ñuu Antioquía i catyi sihin ra vatyi ña vaha cuhva zavaha ra.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Vatyi sa xihna ñi i zavaha ra sa vaha ta sasi ra sihin ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu. Tacuan i zavaha ra ndya i saa zuhva ra hebreo, ra i tasi ra Jacobo, ta zɨquɨ ñá cuñi ca ra Pedro casi sihin ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu vatyi yuhu ra sii ra i saa cuan vatyi sica iñi ra cuan vatyi ñiñi xaan costumbre circuncisión.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Ta i cu‑ɨɨn inga ra hebreo sihin ra Pedro ta nduu tucu ra ra vatya, ta ndya cuhva i ndu‑ɨɨn tucu ra Bernabé sihin ra.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Ta i ndyehi vatyi ña vaha cuhva zavaha ra. Ña sasi tahan si sihin cuhva catyi tuhun ra Cristo. Yucuan cuenda i catyi sihin ra Pedro ityi nuu tandɨhɨ ra yucu yucuan: “Yoho, minoo ra hebreo cuun, zoco zavohon cuhva zavaha ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu. Ta ña zavaha con tandɨhɨ costumbre hebreo. ¿Ta ñaa cuenda cuñun zañiñun sii ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu sa cua zavaha ñu costumbre maa yo ra hebreo?” I catyi.
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Maa yo sa cuu yo ñiyɨvɨ hebreo, ña yaha xaan zavaha yo cuatyi sa nuu inga ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Zoco sito yo vatyi ma catyi ra Ndyoo sihin numinoo ra vatyi ñahñi cuatyi ra sa cuenda sa tyaa ra yahvi sii ley i saha ra Ndyoo sii ra Moisés. Nduvaha yo ityi nuu ra Ndyoo sihin sa sino iñi yo sii ra Cristo Jesús. Yucuan cuenda sino iñi yo sii ra. Ta tacuan ta catyi ra Ndyoo vatyi ñahñi ca cuatyi yo ta yɨvɨ sa cuenda sa tyaa yo yahvi sii ley sahnu vatyi yoñi sihin cua catyi ra Ndyoo vatyi ñahñi ca cuatyi ra sa tyaa ra yahvi sii ley sahnu cuan, ta sii ra Cristo ña sino iñi ra.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Vityi sino iñi yo sii ra Cristo ta sica iñi yo vatyi sihin sa yucuan ñi ta cua catyi ra Ndyoo vatyi ñahñi ca cuatyi yo. Zoco tatu cuee ca ta cua nacoto yo vatyi ña ndisa cuu tuhun ra Cristo ta ma cacu yo tatu ma zavaha yo tandɨhɨ sa catyi ley sahnu. ¿Atu cuñi si sa catyi yo vatyi sa sino iñi yo sii ra Cristo cuu sa i zatɨvɨ sii yo vatyi i zandoo yo ley sahnu sa cuenda sa sino iñi yo sii ra? ¡Numinoo saha ma catyi yo tacuan vatyi ña ndisa!
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Zoco cua coo cuatyi yo tatu nanducu tucu yo cuhva sa natyaa tucu yo yahvi sii ley sahnu sa i zanandoo yo.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 I nducu yo cuhva tyaa yo yahvi sii si quɨvɨ cuan. Ta zɨquɨ i nacoto yo vatyi ma cuu cacu yo cuhva cuan, ta i zandoo yo sii si vatyi cuñi yo nduvaha yo ityi nuu ra Ndyoo sihin cuhva saha maa ra.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Tañi sa sihi yo nu cruz sihin ra Cristo cuu si, zoco ndito yo. Zoco yɨvɨ ca maa yo ndito, ra Cristo cuu ra iyo añima yo. Ta cuhva iyo yo vityi ñuu ñiyɨvɨ ya, iyo yo tacuan vatyi sino iñi yo sii Zehe ra Ndyoo. Maa ra cuñi xaan sii yo, ta saha ra sa cuu ra sa cuenda yo.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Yuhvi ña cuñi tyaa siye cuhva cuñi xaan ra Ndyoo sii yo vatyi tatu cuu nduu yo ñiyɨvɨ vaha ityi nuu ra Ndyoo sihin sa tyaa yo yahvi sii ley sahnu, sa caha ñi cuu sa i sihi ra Cristo.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.