Gálatas 2
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NTLH
1 I yaha usi cumi cuiya, ta zɨquɨ i sehin ñuu Jerusalén inga saha sihin ra Bernabé. Ta i sahan tucu ra Tito sihin ndi.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 I sehin vatyi maa ra Ndyoo i zañaha sii, vatyi cuñi si sa cuhin. Ta i nacatyi sihin ra yucuan, cuhva zacuehi tuhun sa cuenda ra Cristo sii ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu. Maa ñi sihin ra cu nuu sii ra hermano yucuan i quehin vatyi cuñi cote yozo caa sica iñi ra coto ma tahan iñi ra cuhva zacuehi ta catyi ra vatyi sa caha ñi cuu tyiño zacui.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Ta i ndoo ra vaha sihin cuhva zacuehi. Ta ñá zañiñi ra sii ra Tito sa zavaha ra costumbre circuncisión cuan, ta yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu ra Tito.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Ndisa vatyi i quɨhvɨ xehe zuhva ra catyi vatyi hermano cuu ra, zoco ña ndisa ra. I cuñi maa ra cahan cuehe ra sa cuenda cuhva iyo yo. Sa cuenda ra Cristo, ta ñahñi ca sa ndyaca ñaha sii yo, zoco cuñi ra cuan vatyi tyaa yo yahvi sii tandɨhɨ costumbre sahnu.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Zoco ñá saha maa ndi sa cundyaca ñaha ra cuan sii ndi nu siin vatyi ña cuñi ndi sa zandoo maa ndo tuhun ndisa sa cuenda ra Cristo. (Vatyi yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu ndo, ta ña cuñi ndi sa caca iñi ndo vatyi cuñi ca si sa tyaa yo yahvi sii ley sahnu ta cacu yo.)
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Ta ra hermano, ra ndyaca ñaha sii ñiyɨvɨ sino iñi ñuu Jerusalén, ñahñi inga sa siñi tuñi vaha i saha ra sii, quɨvɨ cuan. Catyi ra ñiñi ca sii ra, zoco ña ñiñi ra sa cuenda mi vatyi ña ndyehe ra Ndyoo tatu sica iñi ñiyɨvɨ vatyi ra ñiñi cuu yo. Ndyehe maa ra ñaa sa iyo añima yo.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Ñahñi inga ca tuhun i saha ra cuan sii. I nacoto ra vatyi maa ra Ndyoo i tasi sii, sa quehin tuhun ra Cristo sihin ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu tañi i tasi ra sii ra Pedro sa cahan ra sihin ñiyɨvɨ hebreo.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Vatyi zuun ñi ra Ndyoo cuu ra i tasi sii ra Pedro sa cuu ra minoo apóstol nu ndyaa ñiyɨvɨ hebreo tañi yuhvi cui sa cuenda ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Yucuan cuenda i nacoto ra Jacobo, ta ra Pedro, ta ra Juan, ra cu nuu cuu tandɨhɨ ra yucuan, ta i nacoto ra vatyi maa ra Ndyoo cuu ra i saha sa vaha sii, sa quehin tuhun ra Cristo sihin ñiyɨvɨ. Ta zɨquɨ i natɨɨn ndaha tahan ra sihin mi ta sihin ra Bernabé vatyi ndoo ra vaha vatyi cua zatyiño ndi sihin ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu, ta cua zatyiño maa ra sihin ñiyɨvɨ hebreo.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Minoo ñi cuhva i catyi ra sihin ndi sa nacohon iñi ndi ta tyindyee ndi sii ñiyɨvɨ ndahvi, ta yucuan cuu sa tuhva xein zavaha.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Ta quɨvɨ i saa ra Pedro ñuu Antioquía i catyi sihin ra vatyi ña vaha cuhva zavaha ra.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Vatyi sa xihna ñi i zavaha ra sa vaha ta sasi ra sihin ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu. Tacuan i zavaha ra ndya i saa zuhva ra hebreo, ra i tasi ra Jacobo, ta zɨquɨ ñá cuñi ca ra Pedro casi sihin ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu vatyi yuhu ra sii ra i saa cuan vatyi sica iñi ra cuan vatyi ñiñi xaan costumbre circuncisión.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Ta i cu‑ɨɨn inga ra hebreo sihin ra Pedro ta nduu tucu ra ra vatya, ta ndya cuhva i ndu‑ɨɨn tucu ra Bernabé sihin ra.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Ta i ndyehi vatyi ña vaha cuhva zavaha ra. Ña sasi tahan si sihin cuhva catyi tuhun ra Cristo. Yucuan cuenda i catyi sihin ra Pedro ityi nuu tandɨhɨ ra yucu yucuan: “Yoho, minoo ra hebreo cuun, zoco zavohon cuhva zavaha ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu. Ta ña zavaha con tandɨhɨ costumbre hebreo. ¿Ta ñaa cuenda cuñun zañiñun sii ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu sa cua zavaha ñu costumbre maa yo ra hebreo?” I catyi.
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Maa yo sa cuu yo ñiyɨvɨ hebreo, ña yaha xaan zavaha yo cuatyi sa nuu inga ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Zoco sito yo vatyi ma catyi ra Ndyoo sihin numinoo ra vatyi ñahñi cuatyi ra sa cuenda sa tyaa ra yahvi sii ley i saha ra Ndyoo sii ra Moisés. Nduvaha yo ityi nuu ra Ndyoo sihin sa sino iñi yo sii ra Cristo Jesús. Yucuan cuenda sino iñi yo sii ra. Ta tacuan ta catyi ra Ndyoo vatyi ñahñi ca cuatyi yo ta yɨvɨ sa cuenda sa tyaa yo yahvi sii ley sahnu vatyi yoñi sihin cua catyi ra Ndyoo vatyi ñahñi ca cuatyi ra sa tyaa ra yahvi sii ley sahnu cuan, ta sii ra Cristo ña sino iñi ra.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Vityi sino iñi yo sii ra Cristo ta sica iñi yo vatyi sihin sa yucuan ñi ta cua catyi ra Ndyoo vatyi ñahñi ca cuatyi yo. Zoco tatu cuee ca ta cua nacoto yo vatyi ña ndisa cuu tuhun ra Cristo ta ma cacu yo tatu ma zavaha yo tandɨhɨ sa catyi ley sahnu. ¿Atu cuñi si sa catyi yo vatyi sa sino iñi yo sii ra Cristo cuu sa i zatɨvɨ sii yo vatyi i zandoo yo ley sahnu sa cuenda sa sino iñi yo sii ra? ¡Numinoo saha ma catyi yo tacuan vatyi ña ndisa!
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Zoco cua coo cuatyi yo tatu nanducu tucu yo cuhva sa natyaa tucu yo yahvi sii ley sahnu sa i zanandoo yo.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 I nducu yo cuhva tyaa yo yahvi sii si quɨvɨ cuan. Ta zɨquɨ i nacoto yo vatyi ma cuu cacu yo cuhva cuan, ta i zandoo yo sii si vatyi cuñi yo nduvaha yo ityi nuu ra Ndyoo sihin cuhva saha maa ra.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Tañi sa sihi yo nu cruz sihin ra Cristo cuu si, zoco ndito yo. Zoco yɨvɨ ca maa yo ndito, ra Cristo cuu ra iyo añima yo. Ta cuhva iyo yo vityi ñuu ñiyɨvɨ ya, iyo yo tacuan vatyi sino iñi yo sii Zehe ra Ndyoo. Maa ra cuñi xaan sii yo, ta saha ra sa cuu ra sa cuenda yo.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Yuhvi ña cuñi tyaa siye cuhva cuñi xaan ra Ndyoo sii yo vatyi tatu cuu nduu yo ñiyɨvɨ vaha ityi nuu ra Ndyoo sihin sa tyaa yo yahvi sii ley sahnu, sa caha ñi cuu sa i sihi ra Cristo.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.