Atos 16
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs VC
1 I saa ra Pablo ta ra Silas ndya ñuu Derbe ta ñuu Listra. Yucuan i nañihi ra sii minoo ra sino iñi. Nañi ra Timoteo. Ñiyɨvɨ hebreo cuu zɨhɨ ra ta sino iñi ña sii ra Jesús. Ta zutu ra, ra cahan zahan griego cuu ra.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Vaha ñiyɨvɨ cuu ra Timoteo catyi ñiyɨvɨ sino iñi Tuhun Ndyoo ñuu Listra ta ñuu Iconio.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 I cuñi ra Pablo sa cuhun ra Timoteo sihin ra. Zoco i quihin xihna ra sii ra ta i sahndya ra ñɨɨ xiñi xuu ra coto cahan xaan ñiyɨvɨ hebreo ñuu cuan vatyi sito ñu vatyi ra griego cuu zutu ra ta ña tuhva ra zavaha costumbre maa ñu.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Tacuan ta sahan ra tahan tahan ñuu. I nacatyi ra sihin ñiyɨvɨ tuhun i nacatyi ra apóstol ta ra ndyizo tyiño nu iyo ñiyɨvɨ sino iñi ñuu Jerusalén vatyi tacuan ta cua zacuenda ñu sii ñu cuhva i tyaa ra nuu carta cuan.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Tacuan ta sicoo ca tundyee iñi sii ñiyɨvɨ sino iñi Tuhun Ndyoo, ta vaha xaan ca sino iñi ñu sii ra Ndyoo ta tandɨhɨ quɨvɨ i ndutuu ca ñu.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Ñá saha Tatyi Ii sa nacatyi ra Pablo Tuhun Ndyoo sihin ñiyɨvɨ nu cu si Asia. Yucuan cuenda i yaha ñi ra ndya nu cu si Frigia ta Galacia.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Ta i saa ra nu cu si Misia. Ndya indyacuan cua cuhun ra ndya nu cu si Bitinia sica iñi ra, zoco ñá saha tucu Tatyi Ii sa cuhun ra yucuan.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Tacuan ta i yaha ra nu cu si Misia, ta i quɨhvɨ ra ñuu Troas sa cuu cuenda Misia. Ta Troas cuan ndyaa si yuhu tyañuhu.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Yucuan i tahan ra Pablo ñimahna ta sisi ñimahna i ndyehe ra sii minoo ra nu cu si Macedonia. Ta i sica ra cuan tumañi iñi sii ra Pablo ta catyi ra: “Quisun ndya Macedonia ta tyindyeun sii ndi.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Ta sa yaha ndyehe ra Pablo ñimahna cuan ta yuhvi ra Lucas sihin ra Pablo ta inga ra i zanumi ndi sa cuhun ndi ndya Macedonia vatyi sito ndi vatyi sa tasi ra Ndyoo sii ndi sa cua nacatyi ndi tuhun ra indyacuan.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 I quɨhvɨ ndi barco ñuu Troas ta sa ndoo ñi cuahan ndi ndya cuhva ndya saa ndi minoo ñuhu mahñu tyañuhu. Nañi si Samotracia ta inga quɨvɨ i saa ndi ñuu Neápolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Ndya indyacuan i quisaha sica ndi sihin saha ndi ndya ñuu Filipos. Cahnu xaan ñuu cuan. Ñahñi inga ca ñuu ñiñi ca iyo yucuan. Ndyaca ñaha ñiyɨvɨ romana sii si. Yucuan i ndoo ndi zuhva quɨvɨ.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Minoo quɨvɨ quitatu ñiyɨvɨ i quita ndi sata ñuu ndya nu iyo minoo yuu vatyi yucuan tuhva ñiyɨvɨ sahan ta sica tahvi ñu sii Ndyoo. Yucuan i sindyaa ndi ta i nacatyi ndi Tuhun Ndyoo sihin ñu zɨhɨ, ñu i titahan yucuan.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Minoo ña nañi ña Lidia. Ñuu Tiatira cuu ñuu ña. Xico ña zahma vaha, zahma yuhva tixinda, vatyi yucuan cuu tyiño ña. Zacahnu ña sii ra Ndyoo cuhva zacahnu ñiyɨvɨ hebreo sii ra. I tyizoho ña sa cahan ra Pablo, ta i nuña ra Ndyoo sa siñi tuñi sii ña, ta i sino iñi ña sa catyi ra Pablo.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Sicoo ndutya ña sihin ñiyɨvɨ sii ña, ta zɨquɨ i catyi ña: Sa sito ndo vatyi ndisa cuii sino iñi sii ra Jesús, yucuan cuenda cuhun ndo ta cua ndoo ndo zuhva quɨvɨ vehi. Catyi ña ta i zañiñi ña sii ndi ta cuahan ndi vehe ña.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Minoo quɨvɨ sahan ndi nu sica tahvi ñiyɨvɨ sii Ndyoo ta tahan ndi sii minoo ña yoco. Ñoho tatyi cuihna sii ña, ta cuu nacatyi ña ñaa sa cua tahan ñiyɨvɨ nu cuahan quɨvɨ. Cuhva cuan i zahacanaa ña xuhun ta ñihi sitoho ña xuhun cuan.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 I quisaha ndyico ña sii ra Pablo ta sii maa ndi ta i cana saa ña ta catyi ña: Ra ihya zavaha ra cuhva cuñi ra Ndyoo cahnu. Ta vasi nacatyi ra sihin ndo yozo caa cua cacu añima ndo ta ma cuhun ndo andyaya. Catyi ña.
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Tacuan i zavaha ña cuaha xaan quɨvɨ cuhva ndya ñá cundyee ca iñi ra Pablo, ta zɨquɨ i nandyehe sata ra ta i catyi ra sihin tatyi cuihna cuan: Yuhvi catyi vatyi quiton añima ña ya vatyi iyo tundyee iñi sii ra Jesús. Catyi ra. Ta zuun ñi caa cuhva cuan i quita tatyi cuihna añima ña.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Ta sa sito sitoho ña vatyi ma ñihi ca ra xuhun sihin ña vatyi sa i quita tatyi cuihna añima ña ta i tɨɨn ra sii ra Pablo ta ra Silas ta sindyaca ra sii ra ndya vehe tyiño.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 I sindyaca sitoho ña sii ra nuu ra juez ta catyi ra sihin ra juez: Ra ihya zatɨvɨ tyiño ñuu yo ta ñiyɨvɨ hebreo cuu ra.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Zacuaha ra costumbre sa ma cuu sino iñi yo ta ma cuu zavaha yo vatyi ñiyɨvɨ romano cuu yo. Tacuan i catyi ra cuan.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Tacuan ta i tyaa tandɨhɨ ñiyɨvɨ cuatyi sata ra Pablo ta ra Silas. Ta i tava ra cu tyiño tyiño sa quita zahma ra Pablo ta ra Silas. Ta i catyi ra sihin ra policía: Cañi vaha vaha ndo sii ra sihin yutu.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Ta sa yaha cañi xaan ra sii ra ta i tyihi ra sii ra vehe caa ta catyi ra sihin ra cumi vehe caa vatyi nacucumi vaha xaan ra sii ra.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ta sa ñihi ra cumi vehe caa cuan tuhun cuan ta i tyihi ra sii ra vehe nu cutu ca, ta i tyihi ra saha ra sisi vitu.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Tañi cuhva maa ñuu sata ra Pablo ta ra Silas yaa Ndyoo ta sica tahvi ra sii Ndyoo ta i tyizoho inga ra ñoho si vehe caa cuan.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Ta ta sica cuii ñi i taan minoo sa ñihi xaan. Ñihi xaan i quɨzɨ si vehe caa cuan. Ta zuun ñi caa cuhva cuan i nuña tandɨhɨ yuvehe ta i ndasi cadena sa nuhñi ra ñoho vehe caa cuan.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 I natahvi iñi ra cumi vehe caa cuan. Ta ndyehe ra vatyi nuña tandɨhɨ yuvehe, ta sica iñi ra vatyi sa sino tandɨhɨ ra ñoho si vehe cuan. Yucuan cuenda i tava ra mityi ra ta cua cahñi ra zuun ñi sii maa ra.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Zoco i catyi ra Pablo: Ma cahñun suun. Ñoho tandɨhɨ ndi ihya.
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 I sica ra cumi vehe caa cuan ñúhu ta i cacono ra sisi vehe cuan. Nɨhɨ tacuan ñi ca ra vatyi yuhu xaan ra. I sicuɨñɨ sɨtɨ ra nuu ra Pablo ta ra Silas.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Ta zɨquɨ i tava ra sii ra ta i ndaca tuhun ra sii ra: ¿Ñaa sa cuñi si zavehi, tata, ta cua cacu añime?
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Ta i catyi ra Pablo sihin ra: Sino iñun sii ra Jesús, ta cua cacun, yoho ta tandɨhɨ ñiyɨvɨ suun.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Tacuan ta zɨquɨ i nacatyi ra Pablo Tuhun Ndyoo sihin ra ta sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ vehe ra.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Ta zuun ñi sa cuaa cuan i nacatya ra cumi vehe caa cuan nu ñicuehe nduu tahan ra. Ta i sicoo ndutya ra cumi vehe caa cuan sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ sii ra.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Tacuan ta i quihin ra sii ra Pablo ta cuahan ra sihin ra ndya vehe ra, ta saha ra sa casi ra. Ta zɨɨ xaan i cuñi ra ta ñiyɨvɨ sii ra vatyi sa sino iñi ñu sii ra Jesús. (Tacuan ta zɨquɨ i nandɨhvɨ tucu ra Pablo ta ra Silas vehe caa cuan coto cuxaan ra cu tyiño sihin ra cumi vehe caa.)
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Ta inga quɨvɨ sa ñaha ñi i tasi ra juez sii ra policía ta catyi ra sihin ra cumi vehe caa: Zaña ndo sii ra cuan.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Ta tacuan i catyi ra cumi vehe caa cuan sihin ra Pablo vatyi sa cuu quita ra sihin ra Silas.
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Zoco i catyi ra Pablo: Ra ñuu Roma cuu nduhvi. Ta ñahñi cuhva iyo sii ra ihya sa cañi ra sii ndi nuu ñiyɨvɨ ta tyihi ra sii ndi vehe caa. Ta ñá saha ra sa cahan ndi ta nu sa ñá cutuñi ndi. Ta vityi cuñi ra sa cua zaña xehe ra sii ndi. Ña tacuan cuu si. Nacatyi ndo sihin ra juez vatyi naquisi tava maa ra sii ndi ta cua cuhun ndi. Tacuan i catyi ra Pablo.
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Ta tacuan i nacatyi ra policía sihin ra juez. Ta i yuhu ra juez sa ñihi ra tuhun vatyi ra ñuu Roma cuu ra Pablo ta ra Silas.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Yucuan cuenda sahan ra nu ñoho ra Pablo sihin ra Silas ta i sica ra tumañi iñi sii ra sa ma cuxaan ra, ta zɨquɨ i tava ra sii ra, ta i catyi ra sihin ra vatyi sa ndyoo ñi naquita ra ñuu cuan.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Ta sa quita ra Pablo ta ra Silas vehe caa ta cuahan ra vehe ña Lidia. Ta i ndyehe ra sii inga ñiyɨvɨ sino iñi Tuhun Ndyoo ta saha ra tundyee iñi sii ñu ta zɨquɨ i quita ra ñuu cuan.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.