Atos 16
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs ARA
1 I saa ra Pablo ta ra Silas ndya ñuu Derbe ta ñuu Listra. Yucuan i nañihi ra sii minoo ra sino iñi. Nañi ra Timoteo. Ñiyɨvɨ hebreo cuu zɨhɨ ra ta sino iñi ña sii ra Jesús. Ta zutu ra, ra cahan zahan griego cuu ra.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Vaha ñiyɨvɨ cuu ra Timoteo catyi ñiyɨvɨ sino iñi Tuhun Ndyoo ñuu Listra ta ñuu Iconio.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 I cuñi ra Pablo sa cuhun ra Timoteo sihin ra. Zoco i quihin xihna ra sii ra ta i sahndya ra ñɨɨ xiñi xuu ra coto cahan xaan ñiyɨvɨ hebreo ñuu cuan vatyi sito ñu vatyi ra griego cuu zutu ra ta ña tuhva ra zavaha costumbre maa ñu.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Tacuan ta sahan ra tahan tahan ñuu. I nacatyi ra sihin ñiyɨvɨ tuhun i nacatyi ra apóstol ta ra ndyizo tyiño nu iyo ñiyɨvɨ sino iñi ñuu Jerusalén vatyi tacuan ta cua zacuenda ñu sii ñu cuhva i tyaa ra nuu carta cuan.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Tacuan ta sicoo ca tundyee iñi sii ñiyɨvɨ sino iñi Tuhun Ndyoo, ta vaha xaan ca sino iñi ñu sii ra Ndyoo ta tandɨhɨ quɨvɨ i ndutuu ca ñu.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Ñá saha Tatyi Ii sa nacatyi ra Pablo Tuhun Ndyoo sihin ñiyɨvɨ nu cu si Asia. Yucuan cuenda i yaha ñi ra ndya nu cu si Frigia ta Galacia.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Ta i saa ra nu cu si Misia. Ndya indyacuan cua cuhun ra ndya nu cu si Bitinia sica iñi ra, zoco ñá saha tucu Tatyi Ii sa cuhun ra yucuan.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Tacuan ta i yaha ra nu cu si Misia, ta i quɨhvɨ ra ñuu Troas sa cuu cuenda Misia. Ta Troas cuan ndyaa si yuhu tyañuhu.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Yucuan i tahan ra Pablo ñimahna ta sisi ñimahna i ndyehe ra sii minoo ra nu cu si Macedonia. Ta i sica ra cuan tumañi iñi sii ra Pablo ta catyi ra: “Quisun ndya Macedonia ta tyindyeun sii ndi.”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Ta sa yaha ndyehe ra Pablo ñimahna cuan ta yuhvi ra Lucas sihin ra Pablo ta inga ra i zanumi ndi sa cuhun ndi ndya Macedonia vatyi sito ndi vatyi sa tasi ra Ndyoo sii ndi sa cua nacatyi ndi tuhun ra indyacuan.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 I quɨhvɨ ndi barco ñuu Troas ta sa ndoo ñi cuahan ndi ndya cuhva ndya saa ndi minoo ñuhu mahñu tyañuhu. Nañi si Samotracia ta inga quɨvɨ i saa ndi ñuu Neápolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Ndya indyacuan i quisaha sica ndi sihin saha ndi ndya ñuu Filipos. Cahnu xaan ñuu cuan. Ñahñi inga ca ñuu ñiñi ca iyo yucuan. Ndyaca ñaha ñiyɨvɨ romana sii si. Yucuan i ndoo ndi zuhva quɨvɨ.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Minoo quɨvɨ quitatu ñiyɨvɨ i quita ndi sata ñuu ndya nu iyo minoo yuu vatyi yucuan tuhva ñiyɨvɨ sahan ta sica tahvi ñu sii Ndyoo. Yucuan i sindyaa ndi ta i nacatyi ndi Tuhun Ndyoo sihin ñu zɨhɨ, ñu i titahan yucuan.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Minoo ña nañi ña Lidia. Ñuu Tiatira cuu ñuu ña. Xico ña zahma vaha, zahma yuhva tixinda, vatyi yucuan cuu tyiño ña. Zacahnu ña sii ra Ndyoo cuhva zacahnu ñiyɨvɨ hebreo sii ra. I tyizoho ña sa cahan ra Pablo, ta i nuña ra Ndyoo sa siñi tuñi sii ña, ta i sino iñi ña sa catyi ra Pablo.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Sicoo ndutya ña sihin ñiyɨvɨ sii ña, ta zɨquɨ i catyi ña: Sa sito ndo vatyi ndisa cuii sino iñi sii ra Jesús, yucuan cuenda cuhun ndo ta cua ndoo ndo zuhva quɨvɨ vehi. Catyi ña ta i zañiñi ña sii ndi ta cuahan ndi vehe ña.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Minoo quɨvɨ sahan ndi nu sica tahvi ñiyɨvɨ sii Ndyoo ta tahan ndi sii minoo ña yoco. Ñoho tatyi cuihna sii ña, ta cuu nacatyi ña ñaa sa cua tahan ñiyɨvɨ nu cuahan quɨvɨ. Cuhva cuan i zahacanaa ña xuhun ta ñihi sitoho ña xuhun cuan.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 I quisaha ndyico ña sii ra Pablo ta sii maa ndi ta i cana saa ña ta catyi ña: Ra ihya zavaha ra cuhva cuñi ra Ndyoo cahnu. Ta vasi nacatyi ra sihin ndo yozo caa cua cacu añima ndo ta ma cuhun ndo andyaya. Catyi ña.
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Tacuan i zavaha ña cuaha xaan quɨvɨ cuhva ndya ñá cundyee ca iñi ra Pablo, ta zɨquɨ i nandyehe sata ra ta i catyi ra sihin tatyi cuihna cuan: Yuhvi catyi vatyi quiton añima ña ya vatyi iyo tundyee iñi sii ra Jesús. Catyi ra. Ta zuun ñi caa cuhva cuan i quita tatyi cuihna añima ña.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Ta sa sito sitoho ña vatyi ma ñihi ca ra xuhun sihin ña vatyi sa i quita tatyi cuihna añima ña ta i tɨɨn ra sii ra Pablo ta ra Silas ta sindyaca ra sii ra ndya vehe tyiño.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 I sindyaca sitoho ña sii ra nuu ra juez ta catyi ra sihin ra juez: Ra ihya zatɨvɨ tyiño ñuu yo ta ñiyɨvɨ hebreo cuu ra.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Zacuaha ra costumbre sa ma cuu sino iñi yo ta ma cuu zavaha yo vatyi ñiyɨvɨ romano cuu yo. Tacuan i catyi ra cuan.
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Tacuan ta i tyaa tandɨhɨ ñiyɨvɨ cuatyi sata ra Pablo ta ra Silas. Ta i tava ra cu tyiño tyiño sa quita zahma ra Pablo ta ra Silas. Ta i catyi ra sihin ra policía: Cañi vaha vaha ndo sii ra sihin yutu.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Ta sa yaha cañi xaan ra sii ra ta i tyihi ra sii ra vehe caa ta catyi ra sihin ra cumi vehe caa vatyi nacucumi vaha xaan ra sii ra.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Ta sa ñihi ra cumi vehe caa cuan tuhun cuan ta i tyihi ra sii ra vehe nu cutu ca, ta i tyihi ra saha ra sisi vitu.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Tañi cuhva maa ñuu sata ra Pablo ta ra Silas yaa Ndyoo ta sica tahvi ra sii Ndyoo ta i tyizoho inga ra ñoho si vehe caa cuan.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Ta ta sica cuii ñi i taan minoo sa ñihi xaan. Ñihi xaan i quɨzɨ si vehe caa cuan. Ta zuun ñi caa cuhva cuan i nuña tandɨhɨ yuvehe ta i ndasi cadena sa nuhñi ra ñoho vehe caa cuan.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 I natahvi iñi ra cumi vehe caa cuan. Ta ndyehe ra vatyi nuña tandɨhɨ yuvehe, ta sica iñi ra vatyi sa sino tandɨhɨ ra ñoho si vehe cuan. Yucuan cuenda i tava ra mityi ra ta cua cahñi ra zuun ñi sii maa ra.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Zoco i catyi ra Pablo: Ma cahñun suun. Ñoho tandɨhɨ ndi ihya.
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 I sica ra cumi vehe caa cuan ñúhu ta i cacono ra sisi vehe cuan. Nɨhɨ tacuan ñi ca ra vatyi yuhu xaan ra. I sicuɨñɨ sɨtɨ ra nuu ra Pablo ta ra Silas.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ta zɨquɨ i tava ra sii ra ta i ndaca tuhun ra sii ra: ¿Ñaa sa cuñi si zavehi, tata, ta cua cacu añime?
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Ta i catyi ra Pablo sihin ra: Sino iñun sii ra Jesús, ta cua cacun, yoho ta tandɨhɨ ñiyɨvɨ suun.
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Tacuan ta zɨquɨ i nacatyi ra Pablo Tuhun Ndyoo sihin ra ta sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ vehe ra.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Ta zuun ñi sa cuaa cuan i nacatya ra cumi vehe caa cuan nu ñicuehe nduu tahan ra. Ta i sicoo ndutya ra cumi vehe caa cuan sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ sii ra.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Tacuan ta i quihin ra sii ra Pablo ta cuahan ra sihin ra ndya vehe ra, ta saha ra sa casi ra. Ta zɨɨ xaan i cuñi ra ta ñiyɨvɨ sii ra vatyi sa sino iñi ñu sii ra Jesús. (Tacuan ta zɨquɨ i nandɨhvɨ tucu ra Pablo ta ra Silas vehe caa cuan coto cuxaan ra cu tyiño sihin ra cumi vehe caa.)
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Ta inga quɨvɨ sa ñaha ñi i tasi ra juez sii ra policía ta catyi ra sihin ra cumi vehe caa: Zaña ndo sii ra cuan.
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Ta tacuan i catyi ra cumi vehe caa cuan sihin ra Pablo vatyi sa cuu quita ra sihin ra Silas.
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Zoco i catyi ra Pablo: Ra ñuu Roma cuu nduhvi. Ta ñahñi cuhva iyo sii ra ihya sa cañi ra sii ndi nuu ñiyɨvɨ ta tyihi ra sii ndi vehe caa. Ta ñá saha ra sa cahan ndi ta nu sa ñá cutuñi ndi. Ta vityi cuñi ra sa cua zaña xehe ra sii ndi. Ña tacuan cuu si. Nacatyi ndo sihin ra juez vatyi naquisi tava maa ra sii ndi ta cua cuhun ndi. Tacuan i catyi ra Pablo.
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Ta tacuan i nacatyi ra policía sihin ra juez. Ta i yuhu ra juez sa ñihi ra tuhun vatyi ra ñuu Roma cuu ra Pablo ta ra Silas.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Yucuan cuenda sahan ra nu ñoho ra Pablo sihin ra Silas ta i sica ra tumañi iñi sii ra sa ma cuxaan ra, ta zɨquɨ i tava ra sii ra, ta i catyi ra sihin ra vatyi sa ndyoo ñi naquita ra ñuu cuan.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Ta sa quita ra Pablo ta ra Silas vehe caa ta cuahan ra vehe ña Lidia. Ta i ndyehe ra sii inga ñiyɨvɨ sino iñi Tuhun Ndyoo ta saha ra tundyee iñi sii ñu ta zɨquɨ i quita ra ñuu cuan.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.