Atos 14
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NVT
1 Ñoho ra Pablo ta ra Bernabé ñuu Iconio ta i quɨhvɨ ra vehe ñuhu ñiyɨvɨ hebreo. Vaha xaan i cahan ra yucuan ndya cuhva ndya i sino iñi cuaha xaan ñiyɨvɨ, ñu hebreo ta inga ñiyɨvɨ.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Zoco ra hebreo, ra ña sino iñi, i cahan ra ndya vaha ñi sii ra sino iñi Tuhun Ndyoo ta i zasino ra iñi ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu minoo cuhva ña vaha.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Yucuan cuenda i ndoo ra Pablo ta ra Bernabé naha xaan indyacuan. Ñá yuhu ra ta cahan ra Tuhun Ndyoo vatyi nɨɨ cuu iñi ra sii Ndyoo. Ta i saha ra Ndyoo cuhva sii ra sa zavaha ra sa ndyityi vatyi tacuan ta cua coto ñiyɨvɨ vatyi cahan ra sa ndisa sa catyi ra vatyi cuñi xaan ra Ndyoo sii ñu.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Ñá ndu‑ɨɨn ñiyɨvɨ ñuu Iconio cuan. Iyo ñu sino iñi ñu sa cahan ra hebreo, ra ña sino iñi, ta iyo ñu sino iñi ñu sa cahan ra apóstol.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Tacuan ta zɨquɨ ra hebreo ta inga ra sa yɨvɨ ra hebreo cuu i ndu‑ɨɨn ra sihin ra cu tyiño vatyi cua zavaha ra ndya vaha ñi sihin ra Pablo ta ra Bernabé. Ta cua cañi ra sii ra sihin yuu ndya cua cuu ra.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Zoco i ñihi ra Pablo ta ra Bernabé tuhun cuan, ta sa sito ra sii si i sino ra ta cuahan ra ndya ñuu Listra ta ndya ñuu Derbe nu cu si Licaonia ta tandɨhɨ inga ñuu iyo yucuan.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Ta i nacatyi ra sihin ñiyɨvɨ yozo caa cua zacacu ra Ndyoo sii ñu.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Ñuu Listra sicoo minoo ra coxo. Ñá cuu caca ra. Maa sa ndyaa ñi ra vatyi coxo ra cacu ra.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 I tyizoho ra coxo sa cahan ra Pablo ta ndyehe ra Pablo sii ra ta nacoto ra vatyi nɨɨ cuu iñi ra ta cua nduvaha ra.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Tacuan ta ñihi xaan i cahan ra Pablo ta catyi ra: Nacuɨñɨ ndyaa vohon. Tacuan ta i nduvita ra ta i quisaha sica ra.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Ta sa ndyehe ñiyɨvɨ sa zavaha ra Pablo ta i quisaha cana saa ñu sihin zahan maa ñu, zahan ñuu Licaonia ta catyi ñu: Sa vasi uu tahan ndyoo ihya nu iyo yo. Caa ra cuhva caa maa yo. Catyi ñu.
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Ta tyiemvu sica iñi ñiyɨvɨ vatyi ra Júpiter ta ra Mercurio cuu ra cuu Ndyoo. Yucuan cuenda i catyi ñu vatyi minoo ndyoo nañi Mercurio cuu ra Pablo vatyi maa ra cuu ra cahan. Ta ra Bernabé cuu ra ndyoo sa nañi Júpiter.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Ta i sicoo minoo zutu cuenda ra Júpiter. Ta i sicumi ra vehe ñuhu yu ñuu cuan. I sindyaca ra uu tahan zɨndɨquɨ. Ta i sindyaca ra corona ita. I cuñi maa ra ta i cuñi ñiyɨvɨ sa zacahnu ñu vico nu saa ra Pablo ta ra Bernabé vatyi sica iñi ñu vatyi Ndyoo cuu ra. Ta yucuan cuenda cua cahñi ñu sii zɨndɨquɨ cuan.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Zoco sa sito ra Pablo ta ra Bernabé tuhun cuan ta i ndata ra zahma ndisi ra vatyi ñá tahan iñi ra sa zacuu ñiyɨvɨ Ndyoo sii ra. Ta cacono ra quɨhvɨ ra ndya mahñu ñiyɨvɨ ta i cana saa ra Pablo ta catyi ra:
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 Ndoho tata, ¿ñaa cuenda zavaha ndo tacuan ta ñiyɨvɨ cuu ndi tañi maa ndo? ta vasi nacatyi ndi sihin ndo vatyi zandoo ndo sa zavaha ndo cuhva ya vatyi ñahñi tyindyee si. Sino iñi ndo sii ra Ndyoo sa ndisa cuii vatyi maa ra i zavaha andɨvɨ, ñuu ñiyɨvɨ ta tyañuhu ta tandɨhɨ sa iyo.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Ndya ta tyiemvu ta ndya vityi saha ra Ndyoo sa zavaha tandɨhɨ ñiyɨvɨ cuhva cuñi maa ñu
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 vazu zañaha ra sii ñu yoo ra cuu ra vatyi zavaha ra cuaha xaan sa vaha. Saha ra sa coon zavi ta sa coo vaha itu tandɨhɨ cuiya. Saha ra sa casi yo ta sa cuzɨɨ iñi yo. Catyi ra Pablo.
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Zoco vazu i nacatyi ra Pablo tuhun cuan, yɨɨ xaan ta i ñihi ra cuhva zandumazu ra iñi ñiyɨvɨ ta ma cahñi ñu zɨndɨquɨ cuan ta ma zacahnu ñu vico sa cuenda ra.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Tacuan ta i saa minoo ityi ñiyɨvɨ hebreo, ra ña sino iñi. Ra ñuu Antioquía ta ra ñuu Iconio cuu ra. I sino iñi ñiyɨvɨ sa cahan ra ndya vaha ñi sii ra Pablo. Ta i cañi xaan ñu sii ra Pablo sihin yuu cuhva ndya sica iñi ñu vatyi sa sihi ra, ta i xita cañoho ñu sii ra i sindyaca ñu sii ra ndya zava yu ñuu.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Ta i titahan ra sino iñi Tuhun Ndyoo siconduu nu caa ra Pablo, ta i nduvita ra ta nandɨhvɨ tucu ra ñuu cuan. Ta inga quɨvɨ i quita ra yucuan sihin ra Bernabé, cua cuhun ra ñuu Derbe.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Ta sa yaha nacatyi ra Tuhun Ndyoo ñuu Derbe ta i sino iñi cuaha xaan ñiyɨvɨ, ta zɨquɨ cua nanuhu tucu ra ndya ñuu Listra, ñuu Iconio ta ñuu Antioquía.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Indyacuan saha tucu ra tundyee iñi sii tandɨhɨ ñiyɨvɨ sino iñi Tuhun Ndyoo. Ta i catyi ra sihin ñu: Sino vaha iñi ndo sii ra Jesús, ta ma zaña ndo sii ra. Cua coo tundoho sii yo, zoco tacuan ta cua quɨhvɨ yo nu ndyaca ñaha ra Ndyoo, catyi ra.
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Tacuan i cuu ta i tyaa tyiño ra sii uu a uñi tahan ra tahan tahan ñuu nu sino iñi ñiyɨvɨ Tuhun Ndyoo vatyi cua zacuenda ra sii ñu. Ta ñá sasi ra Pablo ta ra Bernabé xita ta i sica tahvi ra sii Ndyoo sa cuenda ra cuan. Ta zɨquɨ i catyi ra: Sa sino iñi ndo sii ra Ndyoo. Maa ra cuu ra cua cucumi vaha sii ndo. Catyi ra.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Tacuan ta zɨquɨ i yaha tucu ra nu cu si Pisidia, ta saa ra nu cu si Panfilia.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 I nacatyi ra sihin ñiyɨvɨ Tuhun Ndyoo ñuu cahnu sa nañi Perge, ta zɨquɨ cuahan ra ndya Atalia.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Yucuan i quɨhvɨ ra minoo barco ta cua nanuhu ra ndya ñuu Antioquía nu i quita ra sa xihna ñi. Yucuan cuu ñuu nu i sica ñiyɨvɨ tumañi iñi sii ra Ndyoo sa xihna ñi sa cua tyindyee ra sii ra Pablo ityi cuahan ra. Ta vityi ndɨhɨ tyiño ra.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Ta sa saa ra ñuu Antioquía i zatitahan ra sii ñiyɨvɨ sino iñi Tuhun Ndyoo ta i nacatyi ra sihin ñu tandɨhɨ sa i zavaha ra Ndyoo ta cuhva i tyindyee ra Ndyoo sii ra. Ta cuhva i saha ra Ndyoo sa sino iñi inga ñiyɨvɨ vazu yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu ñu.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Tacuan cuu ta i ndoo ra Pablo ta ra Bernabé naha ca sihin ñiyɨvɨ sino iñi ñuu cuan.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.