Atos 14
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NTLH
1 Ñoho ra Pablo ta ra Bernabé ñuu Iconio ta i quɨhvɨ ra vehe ñuhu ñiyɨvɨ hebreo. Vaha xaan i cahan ra yucuan ndya cuhva ndya i sino iñi cuaha xaan ñiyɨvɨ, ñu hebreo ta inga ñiyɨvɨ.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Zoco ra hebreo, ra ña sino iñi, i cahan ra ndya vaha ñi sii ra sino iñi Tuhun Ndyoo ta i zasino ra iñi ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu minoo cuhva ña vaha.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Yucuan cuenda i ndoo ra Pablo ta ra Bernabé naha xaan indyacuan. Ñá yuhu ra ta cahan ra Tuhun Ndyoo vatyi nɨɨ cuu iñi ra sii Ndyoo. Ta i saha ra Ndyoo cuhva sii ra sa zavaha ra sa ndyityi vatyi tacuan ta cua coto ñiyɨvɨ vatyi cahan ra sa ndisa sa catyi ra vatyi cuñi xaan ra Ndyoo sii ñu.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Ñá ndu‑ɨɨn ñiyɨvɨ ñuu Iconio cuan. Iyo ñu sino iñi ñu sa cahan ra hebreo, ra ña sino iñi, ta iyo ñu sino iñi ñu sa cahan ra apóstol.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Tacuan ta zɨquɨ ra hebreo ta inga ra sa yɨvɨ ra hebreo cuu i ndu‑ɨɨn ra sihin ra cu tyiño vatyi cua zavaha ra ndya vaha ñi sihin ra Pablo ta ra Bernabé. Ta cua cañi ra sii ra sihin yuu ndya cua cuu ra.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Zoco i ñihi ra Pablo ta ra Bernabé tuhun cuan, ta sa sito ra sii si i sino ra ta cuahan ra ndya ñuu Listra ta ndya ñuu Derbe nu cu si Licaonia ta tandɨhɨ inga ñuu iyo yucuan.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Ta i nacatyi ra sihin ñiyɨvɨ yozo caa cua zacacu ra Ndyoo sii ñu.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Ñuu Listra sicoo minoo ra coxo. Ñá cuu caca ra. Maa sa ndyaa ñi ra vatyi coxo ra cacu ra.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 I tyizoho ra coxo sa cahan ra Pablo ta ndyehe ra Pablo sii ra ta nacoto ra vatyi nɨɨ cuu iñi ra ta cua nduvaha ra.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Tacuan ta ñihi xaan i cahan ra Pablo ta catyi ra: Nacuɨñɨ ndyaa vohon. Tacuan ta i nduvita ra ta i quisaha sica ra.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Ta sa ndyehe ñiyɨvɨ sa zavaha ra Pablo ta i quisaha cana saa ñu sihin zahan maa ñu, zahan ñuu Licaonia ta catyi ñu: Sa vasi uu tahan ndyoo ihya nu iyo yo. Caa ra cuhva caa maa yo. Catyi ñu.
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Ta tyiemvu sica iñi ñiyɨvɨ vatyi ra Júpiter ta ra Mercurio cuu ra cuu Ndyoo. Yucuan cuenda i catyi ñu vatyi minoo ndyoo nañi Mercurio cuu ra Pablo vatyi maa ra cuu ra cahan. Ta ra Bernabé cuu ra ndyoo sa nañi Júpiter.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Ta i sicoo minoo zutu cuenda ra Júpiter. Ta i sicumi ra vehe ñuhu yu ñuu cuan. I sindyaca ra uu tahan zɨndɨquɨ. Ta i sindyaca ra corona ita. I cuñi maa ra ta i cuñi ñiyɨvɨ sa zacahnu ñu vico nu saa ra Pablo ta ra Bernabé vatyi sica iñi ñu vatyi Ndyoo cuu ra. Ta yucuan cuenda cua cahñi ñu sii zɨndɨquɨ cuan.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Zoco sa sito ra Pablo ta ra Bernabé tuhun cuan ta i ndata ra zahma ndisi ra vatyi ñá tahan iñi ra sa zacuu ñiyɨvɨ Ndyoo sii ra. Ta cacono ra quɨhvɨ ra ndya mahñu ñiyɨvɨ ta i cana saa ra Pablo ta catyi ra:
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 Ndoho tata, ¿ñaa cuenda zavaha ndo tacuan ta ñiyɨvɨ cuu ndi tañi maa ndo? ta vasi nacatyi ndi sihin ndo vatyi zandoo ndo sa zavaha ndo cuhva ya vatyi ñahñi tyindyee si. Sino iñi ndo sii ra Ndyoo sa ndisa cuii vatyi maa ra i zavaha andɨvɨ, ñuu ñiyɨvɨ ta tyañuhu ta tandɨhɨ sa iyo.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Ndya ta tyiemvu ta ndya vityi saha ra Ndyoo sa zavaha tandɨhɨ ñiyɨvɨ cuhva cuñi maa ñu
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 vazu zañaha ra sii ñu yoo ra cuu ra vatyi zavaha ra cuaha xaan sa vaha. Saha ra sa coon zavi ta sa coo vaha itu tandɨhɨ cuiya. Saha ra sa casi yo ta sa cuzɨɨ iñi yo. Catyi ra Pablo.
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Zoco vazu i nacatyi ra Pablo tuhun cuan, yɨɨ xaan ta i ñihi ra cuhva zandumazu ra iñi ñiyɨvɨ ta ma cahñi ñu zɨndɨquɨ cuan ta ma zacahnu ñu vico sa cuenda ra.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Tacuan ta i saa minoo ityi ñiyɨvɨ hebreo, ra ña sino iñi. Ra ñuu Antioquía ta ra ñuu Iconio cuu ra. I sino iñi ñiyɨvɨ sa cahan ra ndya vaha ñi sii ra Pablo. Ta i cañi xaan ñu sii ra Pablo sihin yuu cuhva ndya sica iñi ñu vatyi sa sihi ra, ta i xita cañoho ñu sii ra i sindyaca ñu sii ra ndya zava yu ñuu.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Ta i titahan ra sino iñi Tuhun Ndyoo siconduu nu caa ra Pablo, ta i nduvita ra ta nandɨhvɨ tucu ra ñuu cuan. Ta inga quɨvɨ i quita ra yucuan sihin ra Bernabé, cua cuhun ra ñuu Derbe.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Ta sa yaha nacatyi ra Tuhun Ndyoo ñuu Derbe ta i sino iñi cuaha xaan ñiyɨvɨ, ta zɨquɨ cua nanuhu tucu ra ndya ñuu Listra, ñuu Iconio ta ñuu Antioquía.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Indyacuan saha tucu ra tundyee iñi sii tandɨhɨ ñiyɨvɨ sino iñi Tuhun Ndyoo. Ta i catyi ra sihin ñu: Sino vaha iñi ndo sii ra Jesús, ta ma zaña ndo sii ra. Cua coo tundoho sii yo, zoco tacuan ta cua quɨhvɨ yo nu ndyaca ñaha ra Ndyoo, catyi ra.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Tacuan i cuu ta i tyaa tyiño ra sii uu a uñi tahan ra tahan tahan ñuu nu sino iñi ñiyɨvɨ Tuhun Ndyoo vatyi cua zacuenda ra sii ñu. Ta ñá sasi ra Pablo ta ra Bernabé xita ta i sica tahvi ra sii Ndyoo sa cuenda ra cuan. Ta zɨquɨ i catyi ra: Sa sino iñi ndo sii ra Ndyoo. Maa ra cuu ra cua cucumi vaha sii ndo. Catyi ra.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Tacuan ta zɨquɨ i yaha tucu ra nu cu si Pisidia, ta saa ra nu cu si Panfilia.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 I nacatyi ra sihin ñiyɨvɨ Tuhun Ndyoo ñuu cahnu sa nañi Perge, ta zɨquɨ cuahan ra ndya Atalia.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Yucuan i quɨhvɨ ra minoo barco ta cua nanuhu ra ndya ñuu Antioquía nu i quita ra sa xihna ñi. Yucuan cuu ñuu nu i sica ñiyɨvɨ tumañi iñi sii ra Ndyoo sa xihna ñi sa cua tyindyee ra sii ra Pablo ityi cuahan ra. Ta vityi ndɨhɨ tyiño ra.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Ta sa saa ra ñuu Antioquía i zatitahan ra sii ñiyɨvɨ sino iñi Tuhun Ndyoo ta i nacatyi ra sihin ñu tandɨhɨ sa i zavaha ra Ndyoo ta cuhva i tyindyee ra Ndyoo sii ra. Ta cuhva i saha ra Ndyoo sa sino iñi inga ñiyɨvɨ vazu yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu ñu.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Tacuan cuu ta i ndoo ra Pablo ta ra Bernabé naha ca sihin ñiyɨvɨ sino iñi ñuu cuan.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.