Apocalipse 16
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NTLH
1 Tacuan ta zɨquɨ i siñi vatyi saa xaan i cahan minoo ra ñoho nu ndyaa ra Ndyoo, ta i catyi ra sihin sa usa tahan ángel cuan: Cuahan ndo ta coyo ndo sa ñoho sisi coho sa ndyizo ndo zɨquɨ ñuu ñiyɨvɨ vatyi sa cuxaan xaan maa ra Ndyoo.
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Ta cuahan ángel sa xihna ñi cuan, ta i sicoyo ra sa ñoho sisi coho ra zɨquɨ ñuu ñiyɨvɨ, ta tandɨhɨ ñiyɨvɨ sa ndyizo marca quɨtɨ cuan ta zacahnu ñu sii sa i zavaha ñiyɨvɨ cuhva caa tɨ, i quita ityi sii ñu. Nahnu xaan si, ta uhu xaan si.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Ta ángel sa cu uu cuan i sicoyo ra sa ñoho sisi coho ra nu tyañuhu, ta i nduu si nɨñɨ tañi nɨñɨ cuxi caa sa quita sii minoo ra tatu sa i sihi ra. Ta tandɨhɨ quɨtɨ ndito sisi tyañuhu, i sihi tɨ.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Ta sa cu uñi ángel cuan i sicoyo ra sa ñoho sisi coho ra nu tandɨhɨ yuu, ta nu tandɨhɨ zoco ndutya, ta i nduu si nɨñɨ.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Ta zɨquɨ i siñi vatyi ángel ra ndyizo tyiño sa cuenda ndutya i catyi ra: Ndoo xaan cuun vatyi tacuan tasi tuñun, yoho ra ndyaca ñaha. Ii xaan cuun ta tandɨhɨ cuii tyiemvu iyo moo.
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 Ndoo xaan cuhva zavohon vatyi ñiyɨvɨ ñuu ñiyɨvɨ i sati ñu nɨñɨ ñiyɨvɨ cuñi xaan suun ta nɨñɨ ra profeta. Ta vityi cua coho ñiyɨvɨ ña vaha ña ndutya nɨñɨ vatyi tacuan tahan si sii ñu.
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Ta i siñi vatyi cahan inga ra ñoho nu ndyaa altar, ta catyi ra: Ndisa, yoho ra ndyaca ñaha. Ra Ndyoo sa iyo tandɨhɨ cuii cuhva cuu suun, ta vaha xaan ta ndoo xaan tasi tuñun.
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Tacuan ta ángel sa cu cumi cuan i sicoyo ra sa ñoho sisi coho ra nu ñicandyi, ta i ñihi ñicandyi cuan cuhva ñihi ca cua cahmi si sii ñiyɨvɨ.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Ta yaha xaan i ndɨyɨ tandɨhɨ ñiyɨvɨ, zoco ñá zama ñu cuhva zacuu ñu. Ta ñá ndu‑uu iñi ñu cuatyi ñu, ta ñá zacahnu ñu sii ra Ndyoo sino ca i cahan ñu ndya vaha ñi sii ra vatyi maa ra i tasi tundoho cuan.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Ta ángel cu ohon cuan i sicoyo ra sa ñoho sisi coho ra nu ndyaca ñaha quɨtɨ cuan, ta i nduñaa xaan nacahnu nu ndyaca ñaha tɨ. Ta i sacu xaan ñiyɨvɨ vatyi ña cundyee iñi ñu tandɨhɨ sa uhu ñu.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Zoco i cahan ñu ndya vaha ñi sii ra Ndyoo ra ndyaa andɨvɨ vatyi uhu xaan ñu ta cahvi xaan ñu, zoco ñá ndu‑uu iñi ñu cuatyi ñu.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Ta ángel cu iñu cuan i sicoyo ra sa ñoho sisi coho ra nu yuu cahnu sa nañi Eufrates, ta i ndoco yuu cuan vatyi tacuan ta cua cuu yaha tandɨhɨ ra rey, ra ndyaca ñaha ityi caña ñicandyi.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Tacuan i cuu si, ta zɨquɨ i ndyehi vatyi i quita tatyi cuihna yuhu dragón cuan ta yuhu inga quɨtɨ cuan ta yuhu minoo ra i catyi vatyi cahan ra sa cuenda ra Ndyoo zoco yɨvɨ. Ta caa tatyi cuihna cuan tañi caa zahva izu.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Ta yucuan cuu tatyi cuihna sa cuu zavaha sa ndyityi, ta cuahan si cua zandu‑ɨɨn si sii tandɨhɨ ra cu rey ra ndyaca ñaha ra iyo nacahnu ñuu ñiyɨvɨ vatyi cua cahñi tahan ra quɨvɨ tahan si sihin ra Ndyoo ra iyo tandɨhɨ cuii cuhva sii.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 Ta i catyi ra Ndyoo: Zaha ndo cuenda vatyi zana ñi iñi ndo ta cua quisi tañi quisi minoo ra zuhu cuhva sa ña sica iñi ñiyɨvɨ. Zɨɨ xaan cua cuu sii ñiyɨvɨ ndatu sii, ta ndyaa listo ñu, ta ñahñi sa cumañi sii ñu. Zoco ñu ña ndyaa listo, cua cucahan xaan nuu ñu. Catyi ra.
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Ta cua titahan tandɨhɨ ra cu rey sihin tandɨhɨ zandaru ra minoo nu nañi si Armagedón sihin zahan hebreo.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Ta ángel cu usa cuan i sicoyo ra sa ñoho sisi coho ra nu tatyi. Ta saa xaan i quita nduzu cahan minoo ra ñoho nu ndyaa tyayu ra Ndyoo. Ta catyi ra ndyaa nu tyayu cuan: Sa cuu vityi. Catyi ra.
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Tacuan ta zɨquɨ i sicoo tasa zavi ta nduzu ñihi, ta i sicoo xaan nduzu zavi, ta i sicoo minoo sa taan ñihi xaan ca ta zɨquɨ tandɨhɨ sa taan sa iyo cuhva ndya quisaha ñuu ñiyɨvɨ.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Sihin sa taan i ndata ñuu cahnu cuan. Uñi cuhva i ndata si. Ta i tani xaan vehe tandɨhɨ inga ñuu sa iyo ñuu ñiyɨvɨ. Sihin cuhva cuan i nacohon iñi ra Ndyoo sii ñuu cahnu Babilonia cuan cuhva quiñi xaan zavaha ñiyɨvɨ ñuu cuan, ta i zandoho xaan ra sii ñu vatyi sa cuxaan xaan ra sihin ñu.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Ta i naa tandɨhɨ ñuhu sa iyo sisi tyañuhu sihin sa taan, ta i nduva tandɨhɨ yucu.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Nahnu xaan yuu zavi i coon zɨquɨ ñiyɨvɨ. Ta iyo si vee si uu xico kilo. I cuxaan xaan ñiyɨvɨ sihin ra Ndyoo sa cuenda tundoho i zacuu yuu zavi cuan vatyi cahnu xaan tundoho i saha si, ta i cahan ñu ndya vaha ñi sii ra Ndyoo.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.