Apocalipse 16
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs ACF
1 Tacuan ta zɨquɨ i siñi vatyi saa xaan i cahan minoo ra ñoho nu ndyaa ra Ndyoo, ta i catyi ra sihin sa usa tahan ángel cuan: Cuahan ndo ta coyo ndo sa ñoho sisi coho sa ndyizo ndo zɨquɨ ñuu ñiyɨvɨ vatyi sa cuxaan xaan maa ra Ndyoo.
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide, e derramaisobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ta cuahan ángel sa xihna ñi cuan, ta i sicoyo ra sa ñoho sisi coho ra zɨquɨ ñuu ñiyɨvɨ, ta tandɨhɨ ñiyɨvɨ sa ndyizo marca quɨtɨ cuan ta zacahnu ñu sii sa i zavaha ñiyɨvɨ cuhva caa tɨ, i quita ityi sii ñu. Nahnu xaan si, ta uhu xaan si.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Ta ángel sa cu uu cuan i sicoyo ra sa ñoho sisi coho ra nu tyañuhu, ta i nduu si nɨñɨ tañi nɨñɨ cuxi caa sa quita sii minoo ra tatu sa i sihi ra. Ta tandɨhɨ quɨtɨ ndito sisi tyañuhu, i sihi tɨ.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda a alma vivente.
4 Ta sa cu uñi ángel cuan i sicoyo ra sa ñoho sisi coho ra nu tandɨhɨ yuu, ta nu tandɨhɨ zoco ndutya, ta i nduu si nɨñɨ.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Ta zɨquɨ i siñi vatyi ángel ra ndyizo tyiño sa cuenda ndutya i catyi ra: Ndoo xaan cuun vatyi tacuan tasi tuñun, yoho ra ndyaca ñaha. Ii xaan cuun ta tandɨhɨ cuii tyiemvu iyo moo.
5 E ouvi o anjo das águas, que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e hás de ser, porque julgaste estas coisas.
6 Ndoo xaan cuhva zavohon vatyi ñiyɨvɨ ñuu ñiyɨvɨ i sati ñu nɨñɨ ñiyɨvɨ cuñi xaan suun ta nɨñɨ ra profeta. Ta vityi cua coho ñiyɨvɨ ña vaha ña ndutya nɨñɨ vatyi tacuan tahan si sii ñu.
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste o sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Ta i siñi vatyi cahan inga ra ñoho nu ndyaa altar, ta catyi ra: Ndisa, yoho ra ndyaca ñaha. Ra Ndyoo sa iyo tandɨhɨ cuii cuhva cuu suun, ta vaha xaan ta ndoo xaan tasi tuñun.
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Tacuan ta ángel sa cu cumi cuan i sicoyo ra sa ñoho sisi coho ra nu ñicandyi, ta i ñihi ñicandyi cuan cuhva ñihi ca cua cahmi si sii ñiyɨvɨ.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Ta yaha xaan i ndɨyɨ tandɨhɨ ñiyɨvɨ, zoco ñá zama ñu cuhva zacuu ñu. Ta ñá ndu‑uu iñi ñu cuatyi ñu, ta ñá zacahnu ñu sii ra Ndyoo sino ca i cahan ñu ndya vaha ñi sii ra vatyi maa ra i tasi tundoho cuan.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Ta ángel cu ohon cuan i sicoyo ra sa ñoho sisi coho ra nu ndyaca ñaha quɨtɨ cuan, ta i nduñaa xaan nacahnu nu ndyaca ñaha tɨ. Ta i sacu xaan ñiyɨvɨ vatyi ña cundyee iñi ñu tandɨhɨ sa uhu ñu.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e eles mordiam as suas línguas de dor.
11 Zoco i cahan ñu ndya vaha ñi sii ra Ndyoo ra ndyaa andɨvɨ vatyi uhu xaan ñu ta cahvi xaan ñu, zoco ñá ndu‑uu iñi ñu cuatyi ñu.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 Ta ángel cu iñu cuan i sicoyo ra sa ñoho sisi coho ra nu yuu cahnu sa nañi Eufrates, ta i ndoco yuu cuan vatyi tacuan ta cua cuu yaha tandɨhɨ ra rey, ra ndyaca ñaha ityi caña ñicandyi.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do oriente.
13 Tacuan i cuu si, ta zɨquɨ i ndyehi vatyi i quita tatyi cuihna yuhu dragón cuan ta yuhu inga quɨtɨ cuan ta yuhu minoo ra i catyi vatyi cahan ra sa cuenda ra Ndyoo zoco yɨvɨ. Ta caa tatyi cuihna cuan tañi caa zahva izu.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi sair três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 Ta yucuan cuu tatyi cuihna sa cuu zavaha sa ndyityi, ta cuahan si cua zandu‑ɨɨn si sii tandɨhɨ ra cu rey ra ndyaca ñaha ra iyo nacahnu ñuu ñiyɨvɨ vatyi cua cahñi tahan ra quɨvɨ tahan si sihin ra Ndyoo ra iyo tandɨhɨ cuii cuhva sii.
14 Porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para os congregar para a batalha, naquele grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Ta i catyi ra Ndyoo: Zaha ndo cuenda vatyi zana ñi iñi ndo ta cua quisi tañi quisi minoo ra zuhu cuhva sa ña sica iñi ñiyɨvɨ. Zɨɨ xaan cua cuu sii ñiyɨvɨ ndatu sii, ta ndyaa listo ñu, ta ñahñi sa cumañi sii ñu. Zoco ñu ña ndyaa listo, cua cucahan xaan nuu ñu. Catyi ra.
15 Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas roupas, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.
16 Ta cua titahan tandɨhɨ ra cu rey sihin tandɨhɨ zandaru ra minoo nu nañi si Armagedón sihin zahan hebreo.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Ta ángel cu usa cuan i sicoyo ra sa ñoho sisi coho ra nu tatyi. Ta saa xaan i quita nduzu cahan minoo ra ñoho nu ndyaa tyayu ra Ndyoo. Ta catyi ra ndyaa nu tyayu cuan: Sa cuu vityi. Catyi ra.
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 Tacuan ta zɨquɨ i sicoo tasa zavi ta nduzu ñihi, ta i sicoo xaan nduzu zavi, ta i sicoo minoo sa taan ñihi xaan ca ta zɨquɨ tandɨhɨ sa taan sa iyo cuhva ndya quisaha ñuu ñiyɨvɨ.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e houve um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Sihin sa taan i ndata ñuu cahnu cuan. Uñi cuhva i ndata si. Ta i tani xaan vehe tandɨhɨ inga ñuu sa iyo ñuu ñiyɨvɨ. Sihin cuhva cuan i nacohon iñi ra Ndyoo sii ñuu cahnu Babilonia cuan cuhva quiñi xaan zavaha ñiyɨvɨ ñuu cuan, ta i zandoho xaan ra sii ñu vatyi sa cuxaan xaan ra sihin ñu.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande babilônia se lembrou Deus, para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Ta i naa tandɨhɨ ñuhu sa iyo sisi tyañuhu sihin sa taan, ta i nduva tandɨhɨ yucu.
20 E toda a ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Nahnu xaan yuu zavi i coon zɨquɨ ñiyɨvɨ. Ta iyo si vee si uu xico kilo. I cuxaan xaan ñiyɨvɨ sihin ra Ndyoo sa cuenda tundoho i zacuu yuu zavi cuan vatyi cahnu xaan tundoho i saha si, ta i cahan ñu ndya vaha ñi sii ra Ndyoo.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva; porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.