Apocalipse 14

Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tacuan ta zɨquɨ i ndyehi vatyi nandyaa ra cu Mvee Ticatyi ra Ndyoo xiñi yucu Sión. Ta sihin ra ndɨhɨ ziendu uu xico cumi mil tahan ñiyɨvɨ. Maa ñi ñiyɨvɨ sa ndyaa zɨvɨ ra cu Mvee Ticatyi ta zɨvɨ Zutu ra yɨquɨ nuu ñu.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 Ta zɨquɨ i siñi minoo nduzu sa quita andɨvɨ. Cuu si tañi nduzu sa cucayu cuaha xaan yuu ta tañi nduzu iyo tatu ñihi xaan cahan zavi. Ta siñi nduzu sa zavacu ñiyɨvɨ arpa.
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 Ta sata ñiyɨvɨ minoo yaa saa ityi nuu ra ndyaa nu tyayu cahnu ta nuu sa cumi tahan quɨtɨ sa yucu sihin ra ta nuu ra sahnu ndyaca ñaha, ndɨhɨ ca. Ta yoñi ca cuu cutuhva yaa cuan, maa ñi sa ziendu uu xico cumi mil tahan ñiyɨvɨ sa i cacu nu yucu ñiyɨvɨ ñuu ñiyɨvɨ sito sii si.
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Maa ñu cuu ñu sa ñá zavaha ndya vaha ñi. Ñá quixi zana rayɨɨ sihin ndya vaha ñi ñaha. Ñahñi maa cuatyi zavaha ñu caña ñi. Ta ndyico ñu sii ra cu Mvee Ticatyi vazu ndyaca maa cuahan ra. Cacu ñu nu yucu ñiyɨvɨ ñuu ñiyɨvɨ, ta cuu ñu tañi sa xihna cuii ñi ofrenda cua ñihi ra Ndyoo ta ra cu Mvee Ticatyi.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Yoñi cuu catyi vatyi vatya ñu vatyi ña tuhva ñu cahan cuendu. Ta ñahñi maa cuatyi ñu iyo ityi nuu ra Ndyoo.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Tacuan i cuu si ta zɨquɨ i ndyehi vatyi ndava minoo ángel ta cuahan ra zava mahñu andɨvɨ sa quisi catyi ra Tuhun Ndyoo sa ma cunaa, ta nacatyi ra yozo caa cua zacacu ra Ndyoo sii ñiyɨvɨ. I zacoto ra tuhun cuan sii ñiyɨvɨ iyo ñuu ñiyɨvɨ, sii ñiyɨvɨ zɨɨn zɨɨn nación ta zɨɨn zɨɨn ñuu ta zɨɨn zɨɨn tata. Ta sii ñiyɨvɨ cahan zahan ta sii ñiyɨvɨ cahan tyehen ñi.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 Saa xaan i cahan ra, ta i catyi ra: Nayuhu ndo sii ra Ndyoo, ta zacahnu ndo sii ra vatyi sa saa cuhva cua tyicuhva ra sii ñiyɨvɨ. Zacahnu ndo sii ra i zavaha andɨvɨ ta ñuu ñiyɨvɨ ta tyañuhu ta tandɨhɨ zoco ndutya.
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Ta i sindyico inga ángel sii ángel sa xihna ñi cuan, ta catyi ra: Sa tɨvɨ ñuu cahnu Babilonia vatyi i zatɨvɨ ñiyɨvɨ ñuu cuan sii tandɨhɨ ñuu ñiyɨvɨ sihin tandɨhɨ cuatyi sa quiñi xaan i zavaha ñu.
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 Tacuan i catyi ángel cu uu cuan, ta i sindyico inga ángel sii ra, ta saa xaan cahan tucu ra ta catyi ra: Yoo ñiyɨvɨ cua zacahnu sii quɨtɨ cuan a sii sa zavaha ñiyɨvɨ cuhva caa tɨ, a tatu saha ñiyɨvɨ sa cundyaa marca tɨ yɨquɨ nuu ñu a ndaha ñu.
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 Cuaha xaan cuaha xaan tundoho cua ndyehe ñu zavaha cuhva cuan vatyi cua zandoho ra Ndyoo sii ñu. Sa cuxaan xaan ra vityi, ta cua tasi tuñi ra sii ñiyɨvɨ zavaha cuhva cuan ityi nuu ángel ra ta ityi nuu ra cu Mvee Ticatyi vatyi cua tyihi ra sii ñu nu cayu ñúhu sihin azufre.
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Ñiyɨvɨ zacahnu sii quɨtɨ cuan a sii sa zavaha ñiyɨvɨ cuhva caa tɨ, a tatu saha ñu cundyaa marca a zɨvɨ tɨ sii ñu, cua cayu ñu. Cua cayu ñu ñiyaca ta ndyiyaca, ta cua ndaa ñuhma ñu tandɨhɨ cuii tyiemvu.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 Yucuan cuenda cuñi si vatyi ñiyɨvɨ cuenda ra Ndyoo, yoo ñu tyaa yahvi sa cahan ra ta sino xaan iñi ñu sii ra Jesucristo, cuñi si vatyi nacundyee xaan iñi ñu. Catyi ángel cuan.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Ta zɨquɨ i siñi minoo nduzu sa quita andɨvɨ, ta catyi si sihin: “Vityi ta ityi nuu ca zɨɨ xaan cuu sii ñiyɨvɨ sino iñi sii ra ndyaca ñaha sii yo cuee ca sa cuu ñu. Avi, catyi Tatyi Ii ra Ndyoo vatyi cua quitatu ñu sihin tyiño ñu, ta sa vaha sa i zavaha ñu cua cuhun si gloria sihin ñu.”
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Tacuan ta zɨquɨ i nandyehi, ta i ndyehi minoo vico cuisi, ta nuu si ndyaa minoo ra caa tañi caa ra i quisi ndya gloria. Ñoho minoo corona xuhun cuaan xiñi ra, ta ndaha ra minoo mityi cutya, xaan xaan si.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ta i quita inga ángel ndya nu ndyaa ra Ndyoo, ta i cana saa ra ta cahan ra sihin ra ndyaa nu vico cuan, ta i catyi ra: Sa saa si cuhva nacuhun ndaha tyiñon vatyi sa sityi xaan sa iyo ñuu ñiyɨvɨ. Cahndyon sii si ta nacuhun. Catyi ra.
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 Ta zɨquɨ ra ndyaa nu vico cuan i zayaha ra mityi ra nuu ñuu ñiyɨvɨ, ta i naquihin ra ndaha tyiño ra.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Yaha cuan ta zɨquɨ i quita inga ángel ndya nu ndyaa ra Ndyoo andɨvɨ, ta ndyizo tucu maa ra minoo mityi cutya ta xaan xaan si.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Ta i quita inga tucu ángel ndya nu ndyaa altar. Maa ra ndyizo tyiño nu cayu ñúhu nu altar. Ta i cana saa ra ta catyi ra sihin ra ndyizo mityi xaan cuan: Sa sityi xaan yucu vixi uva sa iyo ñuu ñiyɨvɨ. Yucuan cuenda cahndyon sii si.
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 Ta zɨquɨ i zayaha ángel cuan mityi ra nu ñuu ñiyɨvɨ ta sahndya ra yucu vixi uva sa iyo ñuu ñiyɨvɨ, ta i tyihi ra sii si nu cua quita ndutya si vatyi yucuan cuu nu cua cuxaan xaan ra Ndyoo sihin ñiyɨvɨ.
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Sata ñuu cuu nu i sañi ra yucu vixi uva cuan. Ta cuaha xaan nɨñɨ si i quita nu i sañi ra sii si. Yaha xaan cuaha nɨñɨ i quita. Cono xaan i nduu si. I ndaa si, ta saa si ndya freno caballo sa zucu. Ta i saa si uñi ziendu kilómetro nu ñuhu cuhva i sino si.
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.