Tiago 5
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARIB
1 Ko róó cha̱a kúká jíná'an‑ró, ná ndé'e̱‑ro̱ te ná kána jíkó'ó‑ró, chi̱ kii tu̱ndó'o sɨkɨ̱‑ro̱.
1 E agora, vós ricos, chorai e pranteai, por causa das desgraças que vos sobrevirão.
2 Chi̱ ndatíñu kúká ñáva̱'a‑ró, a ni̱ kate'yu̱. Te a ni̱ yaji tíkixin sá'ma‑ro.
2 As vossas riquezas estão apodrecidas, e as vossas vestes estão roídas pela traça.
3 Te oro jíín plata káñava̱'a‑ró, a ni̱ ji̱ta ni̱ kana sɨ̱'ɨn yóó. Te sɨ̱'ɨn yóó‑ún, nátu̱'un kani ndaa̱ tu̱'un sɨkɨ̱‑ro̱, te kaji kúñu‑ró nátu̱'un sá'a ñu'u̱n. Chi̱ a ni̱ kaya̱ máá‑ró yají‑ro̱ ndasa kuu‑ró kɨvɨ́ ndɨ́'ɨ‑na̱.
3 O vosso ouro e a vossa prata estão enferrujados; e a sua ferrugem dará testemunho contra vós, e devorará as vossas carnes como fogo. Entesourastes para os últimos dias.
4 Ni̱ ka'i̱o sava cha̱a kája'nu̱ trigo‑ro̱, te tú ní kácha̱'u‑ró‑de. Vina te nátu̱'un kána kó'ó máá yá'u‑de‑ún. Te máá Tatá Dios, I'a̱ xíin táká ndajá'a̱, suni jíni so̱'o‑ya̱ já kákana jaa máá cháa kája'nu̱‑ún.
4 Eis que o salário que fraudulentamente retivestes aos trabalhadores que ceifaram os vossos campos clama, e os clamores dos ceifeiros têm chegado aos ouvidos do Senhor dos exércitos.
5 A ni̱ ka̱ichaku̱ kúká‑ró iní ñu̱yɨ́vɨ yá'a. Te ni̱ ka̱sá'a‑ró táká tiñu ni̱ kakani̱ ini̱‑ro̱, te ni̱ jito ñúkúún‑ró máá‑ró va̱sa kɨvɨ̱‑ún ní ji'i̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ.
5 Deliciosamente vivestes sobre a terra, e vos deleitastes; cevastes os vossos corações no dia da matança.
6 Ni̱ ka̱naku̱xndíi‑ró sɨkɨ́ cháa va̱'a, te ni̱ kaja'ni‑ro‑dé. Ko máá‑de tú jasú‑de nuu̱‑ro̱.
6 Condenastes e matastes o justo; ele não vos resiste.
7 Ñáni̱, núsáá te ná kúndatu‑ró jíín paciencia onde̱ kɨvɨ̱ ncháa̱ máá Jíto'o̱‑yo̱. Nde̱'é‑ró ndasa jíín paciencia ndátu cha̱a jítu onde̱ ná cháa̱ sau̱ ñá'a̱n jíín saú kuée̱, te ni'i̱n‑dé nuni̱ lúu já'a ñu'un.
7 Portanto, irmãos, sede pacientes até a vinda do Senhor. Eis que o lavrador espera o precioso fruto da terra, aguardando-o com paciência, até que receba as primeiras e as últimas chuvas.
8 Suni súan koo‑ró paciencia jíná'an‑ró, te ná kuíñi ni̱'in‑ró jíín iní jíín añú‑ro̱, chi̱ kua̱kuyani nchaa̱ máá Jíto'o̱‑yo̱.
8 Sede vós também pacientes; fortalecei os vossos corações, porque a vinda do Senhor está próxima.
9 Ñáni̱ jíná'an‑ró, ma̱ kútuku ini̱‑ro̱ kóto‑ró tá'an‑ró, náva̱'a ma̱ náku̱xndíi‑ya̱ sɨkɨ́‑ro̱. Chi̱ máá I'a̱ sándaa̱ kua̱chi‑yó, nátu̱'un a kándii̱‑ya̱ yúxé'é.
9 Não vos queixeis, irmãos, uns dos outros, para que não sejais julgados. Eis que o juiz está à porta.
10 Ñáni̱ máá‑rí jíná'an‑ró, ná skuá'a‑ró ndasa ni̱ ka̱sá'a cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un máá Tatá Dios onde̱ sáá, chi va̱sa ni̱ ka̱ndo'o‑de ko ni̱ ka'i̱o paciencia‑de.
10 Irmãos, tomai como exemplo de sofrimento e paciência os profetas que falaram em nome do Senhor.
11 Vina káka'a̱n‑yo̱ já xáán ndatu̱ ña̱yɨvɨ kája̱ndéé iní. A ni̱ ka̱jini tu̱'un‑ró ndasa ni̱ ja̱ndéé iní Job, te suni a kájini̱‑ro̱ ndasa kénda ta̱ká tiñu kuní máá Jíto'o̱‑yo̱, chi̱ xaa̱n ndá'ú ini̱‑ya̱ yóó te va̱'a ini̱‑ya̱ jíín‑yó.
11 Eis que chamamos bem-aventurados os que suportaram aflições. Ouvistes da paciência de Jó, e vistes o fim que o Senhor lhe deu, porque o Senhor é cheio de misericórdia e compaixão.
12 Ñáni̱ máá‑rí, kánúú‑gá ja̱ má chísó tú'un téyíí‑ró, ni tu̱'un andɨ́vɨ́, ni tu̱'un ñu̱yɨ́vɨ, ni ɨnga̱ tu̱'un ma̱ ká'a̱n téyíí‑ró. Chi̱ nú ka'a̱n‑ro̱ tú'un kuu, te máni tu̱'un kuu‑ún ka'a̱n‑ro̱. Te nú ka'a̱n‑ro̱ tú'un túu, te máni tú'un túu‑ún ka'a̱n‑ro̱, náva̱'a tú naku̱xndíi‑ya̱ sɨkɨ́‑ro̱.
12 Mas, sobretudo, meus irmãos, não jureis, nem pelo céu, nem pela terra, nem façais qualquer outro juramento; seja, porém, o vosso sim, sim, e o vosso não, não, para não cairdes em condenação.
13 Á íó ɨɨn róó ja̱ ndó'o. Ná kakán ta'u̱‑ro̱ núsáá. Á íó ɨɨn róó ja̱ kúsɨɨ̱ iní. Ná káta‑ró ɨ́ɨn yaa̱ ii̱ núsáá.
13 Está aflito alguém entre vós? Ore. Está alguém contente? Cante louvores.
14 Á íó ɨɨn róó ja̱ kú'u̱. Va̱'a‑ga̱ ná kána‑ró xiní cháa kákuu nuu̱ iní tɨku'ni̱. Te ná kakán ta'u̱‑dé ja'a̱ cháa kú'u̱‑ún. Te jíín sɨ́'vɨ́ máá Jíto'o̱‑yo̱, ná chí'i‑de aceite cha̱a‑ún.
14 Está doente algum de vós? Chame os anciãos da igreja, e estes orem sobre ele, ungido-o com óleo em nome do Senhor;
15 Te nú kákandíja‑de hora kájika̱n ta'u̱‑dé, te nduva̱'a cha̱a kú'u̱‑ún, chi̱ máá Jíto'o̱‑yo̱, nasáva̱'a‑ya̱‑dé. Te nú kua̱chi ndíso‑de, te koo tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi‑de.
15 e a oração da fé salvará o doente, e o Senhor o levantará; e, se houver cometido pecados, ser-lhe-ão perdoados.
16 Ja̱ yúán ná nákani ndaa̱‑ro̱ kuáchi‑ró núu̱ tá'an‑ró, te kaka̱n ta'u̱‑ro̱ já'a̱ tá'an‑ró náva̱'a ná ndúva̱'a‑ró. Chi̱ ɨɨn cha̱a va̱'a nú kaka̱n ta'u̱‑dé, te kuu sá'a‑de kua'a̱ tíñu ñá'nu jíín tú'un jikán ta'u̱‑dé.
16 Confessai, portanto, os vossos pecados uns aos outros, e orai uns pelos outros, para serdes curados. A súplica de um justo pode muito na sua atuação.
17 Chi̱ Elías, suni nátu̱'un ká'i̱o‑yó vína súan ni̱ ka̱a‑de onde̱ sáá. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑dé ja̱ má kúun sau̱, te tú ní kúun‑cha̱ núu̱ ñú'un yá'a uni̱ kuia̱ iñu̱ yoo̱.
17 Elias era homem sujeito às mesmas paixões que nós, e orou com fervor para que não chovesse, e por três anos e seis meses não choveu sobre a terra.
18 Te ɨnga̱ jínu ni̱ jika̱n ta'u̱‑dé. Te ni̱ ndii sau̱ íchi ándɨ́vɨ́. Te ni̱ nana tuku ta̱ká ndatíñu nuu̱ ñú'un yá'a.
18 E orou outra vez e o céu deu chuva, e a terra produziu o seu fruto.
19 Ñáni̱ jíná'an‑ró, te nú ɨɨn róó ni̱ kenda‑ró íchi ndáa̱, te ɨnga̱‑ro̱ ná náchu'un íchí tá'an‑ró,
19 Meus irmãos, se alguém dentre vós se desviar da verdade e alguém o converter,
20 yúan‑na te kuni̱‑ro̱ já nú ɨɨn róó ni̱ nachu'un íchí‑ró cháa ni̱ kɨ̱vɨ kua̱chi, a ni̱ nama‑ró ɨ́ɨn cha̱a kuu̱, te suni kasu̱‑ro̱ núu̱ kuá'a̱ kuáchi nú súan.
20 sabei que aquele que fizer converter um pecador do erro do seu caminho salvará da morte uma alma, e cobrirá uma multidão de pecados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.