Tiago 1
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI
1 Máá‑rí kúu Santiago, mozo Dios jíín Jíto'o̱‑yo̱ Jesucristo. Te cháa‑ri̱ tutu̱ yá'a nuu̱ ñáyɨvɨ ndɨ́'uxí uu̱ tata̱ Israel ja̱ ní kajicha̱ nu̱u‑i. Ta'u̱‑ro̱ kúu.
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos dispersas entre as nações: Saudações.
2 Ñáni̱ jíná'an‑ró, ná kúsɨɨ̱ xáa̱n iní‑ro̱ te nú ni̱ chaa̱ tɨnɨ̱ nuu̱ túndó'o sɨkɨ̱‑ro̱.
2 Meus irmãos, considerem motivo de grande alegria o fato de passarem por diversas provações,
3 Chi̱ a kájini̱‑ro̱ já nú koto nchaa̱‑i róó ndasa kákandíja‑ró, yúan‑na te kuiñi ni̱'in‑ró sá'a.
3 pois vocês sabem que a prova da sua fé produz perseverança.
4 Te ná kuíñi ni̱'in‑ró ndɨ́ta'a̱n kɨvɨ̱, náva̱'a yija va̱'a téyíí‑ró. Te ni ma̱ kúu falta ni ɨɨn nuu̱‑ro̱.
4 E a perseverança deve ter ação completa, a fim de que vocês sejam maduros e íntegros, sem lhes faltar coisa alguma.
5 Te nú ndé ɨɨn róó kúu falta ja̱ kóo ndíchí‑ró, te kaka̱n‑ro̱ núu̱ Dios, te kua̱'a‑ya̱ núu̱‑ro̱, chi̱ máá‑yá, já'a kua'a̱‑yá nuu̱ táká ña̱yɨvɨ, te tú kána jíín‑yá nuu̱‑í.
5 Se algum de vocês tem falta de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá livremente, de boa vontade; e lhe será concedida.
6 Ko nú kaka̱n‑ro̱, te ná kándíja‑ró, te ma̱ káni sɨ̱kɨ́ ini̱‑ro̱. Chi cha̱a ja̱ jáni sɨ̱kɨ́ ini̱‑de, nátu̱'un su'ma̱ mar ja̱ ndónda sá'a tachi̱, te yá'a yúan ndéché‑chá kua'a̱n‑cha̱, súan kúu‑de.
6 Peça-a, porém, com fé, sem duvidar, pois aquele que duvida é semelhante à onda do mar, levada e agitada pelo vento.
7 Cha̱a yúan, ma̱ káni ini̱‑de ja̱ ní'i̱n‑dé ɨɨn ndatíñu nuu̱ Jíto'o̱‑yo̱,
7 Não pense tal homem que receberá coisa alguma do Senhor;
8 chi̱ máni nátu'u̱ ini̱‑de, te ya̱'á yu̱án jáni ini̱‑de.
8 é alguém que tem mente dividida e é instável em tudo o que faz.
9 Ɨɨn ñani̱ yínúu, ná kúsɨɨ̱ iní‑de, chi̱ kúñá'nu‑de jíín‑yá.
9 O irmão de condição humilde deve orgulhar-se quando estiver em elevada posição.
10 Ko ñani̱ kúká, ná kúsɨɨ̱ iní‑de ja̱ ní ndusúchí‑de nuu̱ máá‑yá. Chi̱ nátu̱'un ita̱ yuku̱, súan‑ni naa‑dé.
10 E o rico deve orgulhar-se se passar a viver em condição humilde, porque passará como a flor do campo.
11 Chi̱ nú ni̱ kana‑ni ndika̱ndii te ni̱ kuní'ní‑ni, te ichi̱‑ni yuku̱. Te jungava‑ni ita̱, te naa‑ní ja̱ lúu káa. Suni súan‑ni nda'va̱ cha̱a kúká jíín táká tíñu sá'a‑de.
11 Pois o sol se levanta, traz o calor e seca a planta; cai então a sua flor, e é destruída a beleza da sua aparência. Da mesma forma o rico murchará em meio aos seus afazeres.
12 Xáán ndatu̱ koo cha̱a kéndo̱o ni̱'in va̱sa ni̱ jito nchaa̱‑i‑de. Chi̱ nú a ni̱ jatú'ún‑yá‑de, te ni'i̱n‑dé premio ja̱ kúchaku̱‑de, chi̱ a ni̱ keyu'u Dios ja̱ kuá'a‑ya̱ premio nuu̱ ñáyɨvɨ maní jíín‑yá.
12 Feliz é o homem que persevera na provação, porque depois de aprovado receberá a coroa da vida que Deus prometeu aos que o amam.
13 Te nú náké'é‑i ɨɨn cha̱a, te ma̱ ká'a̱n cha̱a‑ún ja̱ Dios náké'é‑yá‑de. Chi ma̱ kúu naké'é‑i Dios ja̱ sá'a‑ya̱ tíñu ñáá, ni tú náké'é‑yá ni ɨɨn ña̱yɨvɨ.
13 Quando alguém for tentado, jamais deverá dizer: "Estou sendo tentado por Deus". Pois Deus não pode ser tentado pelo mal, e a ninguém tenta.
14 Chi̱ ɨɨn cha̱a, nú kuáxán iní‑de, yu̱án kúu ja̱ skaní‑ún iní‑de te ñú'un‑ún‑de, súan náké'é‑i‑de jíín máá‑de.
14 Cada um, porém, é tentado pela própria cobiça, sendo por esta arrastado e seduzido.
15 Te tu̱'un kuáxán iní‑de, nú a ni̱ yija, skáku kua̱chi. Te kua̱chi‑ún, nú a ni̱ ja'nu, kuu̱ cha̱a‑ún sá'a.
15 Então a cobiça, tendo engravidado, dá à luz o pecado; e o pecado, após ter-se consumado, gera a morte.
16 Ñáni̱ máni̱, ma̱ xndá'ú‑ro̱ máá‑ró jíná'an‑ró.
16 Meus amados irmãos, não se deixem enganar.
17 Ta̱ká ja̱ kúta'u̱‑yo̱, ja̱ lúu ja̱ vá'a kúu, chi̱ kíi ichi ándɨ́vɨ́ te kúun va̱i onde̱ nuu̱ máá Táa̱‑yo̱, I'a̱ xíin táká ndua luz. Te máá‑yá, ɨɨn‑ni ku̱'a stúu̱n‑ya̱, ni tú natu'u̱ kutɨ iní‑ya̱.
17 Toda boa dádiva e todo dom perfeito vêm do alto, descendo do Pai das luzes, que não muda como sombras inconstantes.
18 Chi ni̱ kuu ini̱ máá‑yá, te ni̱ nakaku‑yó ní sá'a‑ya̱ jíín tú'un ndaa̱, náva̱'a kuu‑yó nátu̱'un se̱'e núú núu̱ táká ña̱yɨvɨ‑yá.
18 Por sua decisão ele nos gerou pela palavra da verdade, para que sejamos como que os primeiros frutos de tudo o que ele criou.
19 Ñáni̱ máni̱, ja̱ yúán táká róó, yachi̱ ná kúni so̱'o‑ró, ko kuéé ka'a̱n‑ro̱, te kuéé kiti̱ ini̱‑ro̱.
19 Meus amados irmãos, tenham isto em mente: Sejam todos prontos para ouvir, tardios para falar e tardios para irar-se,
20 Chi tu̱'un kití ini̱ ɨɨn cha̱a, tú jíka tiñu ndaa̱ Dios sá'a.
20 pois a ira do homem não produz a justiça de Deus.
21 Núsáá te ná sía̱‑ro̱ táká tiñu chá'án jíín táká tu̱'un ñáá ja̱ ní kukútu‑ro jíín. Te ná kóo vi̱tá ini̱‑ro̱, te kuatá'ú‑ró tú'un ni̱ tɨ̱ɨn ini̱‑ro̱, chi tu̱'un yúan kúu ja̱ kúu nama róó jíná'an‑ró.
21 Portanto, livrem-se de toda impureza moral e da maldade que prevalece, e aceitem humildemente a palavra implantada em vocês, a qual é poderosa para salvá-los.
22 Skíkuu‑ró jíín tú'un máá‑yá, náva̱'a ma̱ kúni so̱'o sáni‑ró. Chi̱ nú túu, te xndá'ú‑ro̱ máá‑ró.
22 Sejam praticantes da palavra, e não apenas ouvintes, enganando-se a si mesmos.
23 Chi̱ nú ɨɨn cha̱a, jíni so̱'o‑de tu̱'un‑ún, te tú skíkuu‑de, cha̱a yúan kúu‑de nátu̱'un ɨɨn cha̱a ndé'é‑de nuu̱‑dé nuu̱ espejo ndasa yúkú jíto‑de.
23 Aquele que ouve a palavra, mas não a põe em prática, é semelhante a um homem que olha a sua face num espelho
24 Chi̱ ndé'é‑de nuu̱‑dé, te nú kua'a̱n‑de, te náa‑ní ini̱‑de ndasa jíto‑de.
24 e, depois de olhar para si mesmo, sai e logo esquece a sua aparência.
25 Ko nú ndé cha̱a nándúkú víi‑dé máá ley va̱'a, ley ja̱ káka kuu ndicha̱‑na̱‑yo̱ sá'a, te nú kukuu‑de jíín, na̱ tú jíni so̱'o sáni‑de, ni ja̱ náa iní‑de, chi̱ skíkuu‑de tu̱'un ká'a̱n, yúan‑na te chindéé chítuu Dios tiñu sá'a‑de.
25 Mas o homem que observa atentamente a lei perfeita que traz a liberdade, e persevera na prática dessa lei, não esquecendo o que ouviu mas praticando-o, será feliz naquilo que fizer.
26 Nú kándee ɨɨn cha̱a ma̱'ñú‑ró, te jáni ini̱‑de ja̱ bueno chíñú'ún‑de Dios, te túu ja̱ jíñú'ún yáa‑dé, chi̱ sua xndá'ú‑ún añú‑de, cha̱a‑ún chíñú'ún sáni‑de‑ya̱.
26 Se alguém se considera religioso, mas não refreia a sua língua, engana-se a si mesmo. Sua religião não tem valor algum!
27 Ɨɨn cha̱a ja̱ chíñú'ún níña‑de chíñú'ún ndíja‑de máá Táa̱‑yo̱ Dios, cha̱a‑ún sá'a‑de tiñu yá'a: Koto va̱'a‑de su̱chí lá'ú jíín ñá'an viuda nú íó tu̱ndó'o káta'a̱n‑i. Te koto va̱'a‑de máá‑de, náva̱'a tú kuchá'án‑de sá'a ñu̱yɨ́vɨ.
27 A religião que Deus, o nosso Pai aceita como pura e imaculada é esta: cuidar dos órfãos e das viúvas em suas dificuldades e não se deixar corromper pelo mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.