Tiago 1
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA
1 Máá‑rí kúu Santiago, mozo Dios jíín Jíto'o̱‑yo̱ Jesucristo. Te cháa‑ri̱ tutu̱ yá'a nuu̱ ñáyɨvɨ ndɨ́'uxí uu̱ tata̱ Israel ja̱ ní kajicha̱ nu̱u‑i. Ta'u̱‑ro̱ kúu.
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos que se encontram na Dispersão, saudações.
2 Ñáni̱ jíná'an‑ró, ná kúsɨɨ̱ xáa̱n iní‑ro̱ te nú ni̱ chaa̱ tɨnɨ̱ nuu̱ túndó'o sɨkɨ̱‑ro̱.
2 Meus irmãos, tende por motivo de toda alegria o passardes por várias provações,
3 Chi̱ a kájini̱‑ro̱ já nú koto nchaa̱‑i róó ndasa kákandíja‑ró, yúan‑na te kuiñi ni̱'in‑ró sá'a.
3 sabendo que a provação da vossa fé, uma vez confirmada, produz perseverança.
4 Te ná kuíñi ni̱'in‑ró ndɨ́ta'a̱n kɨvɨ̱, náva̱'a yija va̱'a téyíí‑ró. Te ni ma̱ kúu falta ni ɨɨn nuu̱‑ro̱.
4 Ora, a perseverança deve ter ação completa, para que sejais perfeitos e íntegros, em nada deficientes.
5 Te nú ndé ɨɨn róó kúu falta ja̱ kóo ndíchí‑ró, te kaka̱n‑ro̱ núu̱ Dios, te kua̱'a‑ya̱ núu̱‑ro̱, chi̱ máá‑yá, já'a kua'a̱‑yá nuu̱ táká ña̱yɨvɨ, te tú kána jíín‑yá nuu̱‑í.
5 Se, porém, algum de vós necessita de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente e nada lhes impropera; e ser-lhe-á concedida.
6 Ko nú kaka̱n‑ro̱, te ná kándíja‑ró, te ma̱ káni sɨ̱kɨ́ ini̱‑ro̱. Chi cha̱a ja̱ jáni sɨ̱kɨ́ ini̱‑de, nátu̱'un su'ma̱ mar ja̱ ndónda sá'a tachi̱, te yá'a yúan ndéché‑chá kua'a̱n‑cha̱, súan kúu‑de.
6 Peça-a, porém, com fé, em nada duvidando; pois o que duvida é semelhante à onda do mar, impelida e agitada pelo vento.
7 Cha̱a yúan, ma̱ káni ini̱‑de ja̱ ní'i̱n‑dé ɨɨn ndatíñu nuu̱ Jíto'o̱‑yo̱,
7 Não suponha esse homem que alcançará do Senhor alguma coisa;
8 chi̱ máni nátu'u̱ ini̱‑de, te ya̱'á yu̱án jáni ini̱‑de.
8 homem de ânimo dobre, inconstante em todos os seus caminhos.
9 Ɨɨn ñani̱ yínúu, ná kúsɨɨ̱ iní‑de, chi̱ kúñá'nu‑de jíín‑yá.
9 O irmão, porém, de condição humilde glorie-se na sua dignidade,
10 Ko ñani̱ kúká, ná kúsɨɨ̱ iní‑de ja̱ ní ndusúchí‑de nuu̱ máá‑yá. Chi̱ nátu̱'un ita̱ yuku̱, súan‑ni naa‑dé.
10 e o rico, na sua insignificância, porque ele passará como a flor da erva.
11 Chi̱ nú ni̱ kana‑ni ndika̱ndii te ni̱ kuní'ní‑ni, te ichi̱‑ni yuku̱. Te jungava‑ni ita̱, te naa‑ní ja̱ lúu káa. Suni súan‑ni nda'va̱ cha̱a kúká jíín táká tíñu sá'a‑de.
11 Porque o sol se levanta com seu ardente calor, e a erva seca, e a sua flor cai, e desaparece a formosura do seu aspecto; assim também se murchará o rico em seus caminhos.
12 Xáán ndatu̱ koo cha̱a kéndo̱o ni̱'in va̱sa ni̱ jito nchaa̱‑i‑de. Chi̱ nú a ni̱ jatú'ún‑yá‑de, te ni'i̱n‑dé premio ja̱ kúchaku̱‑de, chi̱ a ni̱ keyu'u Dios ja̱ kuá'a‑ya̱ premio nuu̱ ñáyɨvɨ maní jíín‑yá.
12 Bem-aventurado o homem que suporta, com perseverança, a provação; porque, depois de ter sido aprovado, receberá a coroa da vida, a qual o Senhor prometeu aos que o amam.
13 Te nú náké'é‑i ɨɨn cha̱a, te ma̱ ká'a̱n cha̱a‑ún ja̱ Dios náké'é‑yá‑de. Chi ma̱ kúu naké'é‑i Dios ja̱ sá'a‑ya̱ tíñu ñáá, ni tú náké'é‑yá ni ɨɨn ña̱yɨvɨ.
13 Ninguém, ao ser tentado, diga: Sou tentado por Deus; porque Deus não pode ser tentado pelo mal e ele mesmo a ninguém tenta.
14 Chi̱ ɨɨn cha̱a, nú kuáxán iní‑de, yu̱án kúu ja̱ skaní‑ún iní‑de te ñú'un‑ún‑de, súan náké'é‑i‑de jíín máá‑de.
14 Ao contrário, cada um é tentado pela sua própria cobiça, quando esta o atrai e seduz.
15 Te tu̱'un kuáxán iní‑de, nú a ni̱ yija, skáku kua̱chi. Te kua̱chi‑ún, nú a ni̱ ja'nu, kuu̱ cha̱a‑ún sá'a.
15 Então, a cobiça, depois de haver concebido, dá à luz o pecado; e o pecado, uma vez consumado, gera a morte.
16 Ñáni̱ máni̱, ma̱ xndá'ú‑ro̱ máá‑ró jíná'an‑ró.
16 Não vos enganeis, meus amados irmãos.
17 Ta̱ká ja̱ kúta'u̱‑yo̱, ja̱ lúu ja̱ vá'a kúu, chi̱ kíi ichi ándɨ́vɨ́ te kúun va̱i onde̱ nuu̱ máá Táa̱‑yo̱, I'a̱ xíin táká ndua luz. Te máá‑yá, ɨɨn‑ni ku̱'a stúu̱n‑ya̱, ni tú natu'u̱ kutɨ iní‑ya̱.
17 Toda boa dádiva e todo dom perfeito são lá do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não pode existir variação ou sombra de mudança.
18 Chi ni̱ kuu ini̱ máá‑yá, te ni̱ nakaku‑yó ní sá'a‑ya̱ jíín tú'un ndaa̱, náva̱'a kuu‑yó nátu̱'un se̱'e núú núu̱ táká ña̱yɨvɨ‑yá.
18 Pois, segundo o seu querer, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como que primícias das suas criaturas.
19 Ñáni̱ máni̱, ja̱ yúán táká róó, yachi̱ ná kúni so̱'o‑ró, ko kuéé ka'a̱n‑ro̱, te kuéé kiti̱ ini̱‑ro̱.
19 Sabeis estas coisas, meus amados irmãos. Todo homem, pois, seja pronto para ouvir, tardio para falar, tardio para se irar.
20 Chi tu̱'un kití ini̱ ɨɨn cha̱a, tú jíka tiñu ndaa̱ Dios sá'a.
20 Porque a ira do homem não produz a justiça de Deus.
21 Núsáá te ná sía̱‑ro̱ táká tiñu chá'án jíín táká tu̱'un ñáá ja̱ ní kukútu‑ro jíín. Te ná kóo vi̱tá ini̱‑ro̱, te kuatá'ú‑ró tú'un ni̱ tɨ̱ɨn ini̱‑ro̱, chi tu̱'un yúan kúu ja̱ kúu nama róó jíná'an‑ró.
21 Portanto, despojando-vos de toda impureza e acúmulo de maldade, acolhei, com mansidão, a palavra em vós implantada, a qual é poderosa para salvar a vossa alma.
22 Skíkuu‑ró jíín tú'un máá‑yá, náva̱'a ma̱ kúni so̱'o sáni‑ró. Chi̱ nú túu, te xndá'ú‑ro̱ máá‑ró.
22 Tornai-vos, pois, praticantes da palavra e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.
23 Chi̱ nú ɨɨn cha̱a, jíni so̱'o‑de tu̱'un‑ún, te tú skíkuu‑de, cha̱a yúan kúu‑de nátu̱'un ɨɨn cha̱a ndé'é‑de nuu̱‑dé nuu̱ espejo ndasa yúkú jíto‑de.
23 Porque, se alguém é ouvinte da palavra e não praticante, assemelha-se ao homem que contempla, num espelho, o seu rosto natural;
24 Chi̱ ndé'é‑de nuu̱‑dé, te nú kua'a̱n‑de, te náa‑ní ini̱‑de ndasa jíto‑de.
24 pois a si mesmo se contempla, e se retira, e para logo se esquece de como era a sua aparência.
25 Ko nú ndé cha̱a nándúkú víi‑dé máá ley va̱'a, ley ja̱ káka kuu ndicha̱‑na̱‑yo̱ sá'a, te nú kukuu‑de jíín, na̱ tú jíni so̱'o sáni‑de, ni ja̱ náa iní‑de, chi̱ skíkuu‑de tu̱'un ká'a̱n, yúan‑na te chindéé chítuu Dios tiñu sá'a‑de.
25 Mas aquele que considera, atentamente, na lei perfeita, lei da liberdade, e nela persevera, não sendo ouvinte negligente, mas operoso praticante, esse será bem-aventurado no que realizar.
26 Nú kándee ɨɨn cha̱a ma̱'ñú‑ró, te jáni ini̱‑de ja̱ bueno chíñú'ún‑de Dios, te túu ja̱ jíñú'ún yáa‑dé, chi̱ sua xndá'ú‑ún añú‑de, cha̱a‑ún chíñú'ún sáni‑de‑ya̱.
26 Se alguém supõe ser religioso, deixando de refrear a língua, antes, enganando o próprio coração, a sua religião é vã.
27 Ɨɨn cha̱a ja̱ chíñú'ún níña‑de chíñú'ún ndíja‑de máá Táa̱‑yo̱ Dios, cha̱a‑ún sá'a‑de tiñu yá'a: Koto va̱'a‑de su̱chí lá'ú jíín ñá'an viuda nú íó tu̱ndó'o káta'a̱n‑i. Te koto va̱'a‑de máá‑de, náva̱'a tú kuchá'án‑de sá'a ñu̱yɨ́vɨ.
27 A religião pura e sem mácula, para com o nosso Deus e Pai, é esta: visitar os órfãos e as viúvas nas suas tribulações e a si mesmo guardar-se incontaminado do mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.