Romanos 7
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC
1 Ñáni̱, xí tú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ já tɨ́ɨn ley so̱'o ɨɨn cha̱a nú nini chakú‑de náún. Ká'a̱n‑ri̱ jíín cháa kájini̱ ndasa ká'a̱n ley.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Chi̱ ña'an ní ta̱nda'a, yí'i‑ña ndá'a yíi‑ñá sá'a ley, ko nú a ni̱ ji'i̱ yii‑ñá, a ni̱ kenda‑ña chíi ley cuenta yii‑ñá.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Ja̱ yúán, nú chakú yii‑ñá, te ketá'an‑ña jíín ɨngá cha̱a, te kunání‑ña ñá'an ísɨ́kɨ ncháa̱ yii nú súan. Ko nú a ni̱ ji'i̱ yii‑ñá, a ni̱ kenda‑ña chíi ley‑ún. Te va̱sa ná kétá'an‑ña jíín ɨngá cha̱a, nasu̱ ísɨ́kɨ ncháa̱‑ña yíi‑ñá.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Suni súan róó jíná'an‑ró, ñáni̱ máni̱, a ni̱ kaji'i̱‑ro̱ núu̱ ley ja̱ súan ni̱ ji'i̱ yikɨ kúñu Cristo, náva̱'a ná náketá'an‑ró jíín ɨngá, ja̱ kúu máá I'a̱ ja̱ ní nachaku̱ ma̱'ñú ndɨ́yi, náva̱'a kuu sá'a‑yó táká tiñu va̱'a kuní Dios.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Chi̱ ná ni̱ ka̱jika‑yó jíín modo kákuu ini̱ ña̱yɨvɨ, te ni̱ ndukanda̱ ta̱ká ja̱ ndío ini̱‑yo̱ jíín kuáchi ni̱ sá'a ley. Te ni̱ ka̱sátiñu‑ún iní pedazo yikɨ kúñu‑yó, te ni̱ sá'a ta̱ká tiñu ja̱ kúu̱‑yo̱ jíín núú.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Ko vina ni̱ kenda koyo‑yó iní nda'a ley, te ni̱ kaji'i̱‑yo̱ núu̱ já jasú‑yó‑ún. Te ja̱ yúán kájatíñu jáá‑yó jíín máá Espíritu, nasu̱ jíín tutú aná'án.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Ndasa ka'a̱n‑yo̱ núsáá, ley kúu kua̱chi náún. Ma̱ kúu kutɨ. Ko ja̱ máá‑rí, ma̱ kuní‑ri̱ ja̱ íó kua̱chi nú tú ley núú. Te suni ma̱ kuní‑ri̱ ja̱ íó tu̱'un ndío ini̱ nú tú ní ká'a̱n ley jíín‑rí: Ma̱ ndío ini̱‑ro̱, áchí.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Te jíín ley ni̱ jiki̱n nuu̱ kuáchi jíín‑rí, te ni̱ skíi ini̱‑ri̱ ni̱ ndio ini̱‑ri̱ ta̱ká tiñu kuní. Chi̱ nú tú ley, te a ni̱ ji'i̱ kua̱chi nú súan.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Te ruu̱, tú ní jiní‑ri̱ ley, te ni̱ ichaku̱‑ri̱ sáá. Ko nuu̱ ní chaa̱ tu̱'un tá'ú tíñu, yúan‑na te ni̱ nachaku̱ kua̱chi, te ruu̱ ni̱ ji'i̱‑ri̱.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Te ley chi̱ kuchaku̱‑yo̱ jíín núú, ko ni̱ jini̱‑ri̱ ja̱ kuní kuu̱‑ri̱ jíín.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Te jíín tú'un tá'ú tíñu, ni̱ jiki̱n nuu̱ kuáchi jíín‑rí, te ni̱ xndá'ú ruu̱, te ni̱ ja'ni rúu̱.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Ja̱ yúán íó ndoo ndija máá ley. Te tu̱'un tá'ú tíñu, suni íó ndoo, íó va̱'a, te íó ndaa̱.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Te ja̱ íó va̱'a yúan, ni̱ ja'ni rúu̱ náún. Túu, chi̱ sua máá kuáchi, jíín máá ley ja̱ íó va̱'a ni̱ ja'ni rúu̱, náva̱'a ná kuní‑yo̱ já kuáchi ndíso ndija kua̱chi, te kaa xaa̱n‑gá kua̱chi sɨkɨ̱ kuáchi sá'a tu̱'un tá'ú tíñu.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Chi̱ kájini̱‑yo̱ já ley jíka cuenta Espíritu, ko ruu̱, chi cha̱a yúkú kúu‑ri̱. Te ni̱ jaan kua̱chi ruu̱, te jándatu̱‑ri̱ nuu̱.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Chi̱ tiñu sá'a‑ri̱, tú júku̱'un ini̱‑ri̱ jíín, ni tú sá'a‑ri̱ ja̱ kuní‑ri̱, chi̱ sasua sá'a‑ri̱ ja̱ kití ini̱‑ri̱ jíto‑ri̱‑ún.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Te nú sá'a‑ri̱ ja̱ tú kuní‑ri̱‑ún, yúan‑na te játú'ún‑rí ja̱ íó va̱'a ley.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Ja̱ yúán, vina nasu̱ rúu̱ kúu ja̱ sá'a tiñu‑ún, chi kua̱chi ja̱ ncháá ini̱‑ri̱ kúu ja̱ sá'a.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Te a jiní‑ri̱ ja̱ iní‑ri̱, ja̱ kuní ka'a̱n ini̱ añú máá‑rí, tú ncháá tiñu va̱'a, chi̱ kúu ini̱‑ri̱ sá'a‑ri̱ tiñu va̱'a, ko tú kúndéé‑rí sá'a‑ri̱.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Chi̱ tú sá'a‑ri̱ tiñu va̱'a ja̱ kúu ini̱‑ri̱ sá'a‑ri̱, ko tiñu ñáá ja̱ tú kuní‑ri̱ sá'a‑ri̱‑ún, sa yu̱án sá'a‑ri̱.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Te nú sá'a‑ri̱ tiñu ja̱ tú játa'a̱n ini̱‑ri̱, nasu̱ rúu̱ sá'a yu̱án, chi kua̱chi ja̱ ncháá ini̱‑ri̱ kúu ja̱ sá'a.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Jiní‑ri̱ ɨnga̱ ley yá'a núsáá: Va̱sa kúu ini̱‑ri̱ sá'a‑ri̱ tiñu va̱'a, sasua ncháá tiñu ñáá ini̱‑ri̱.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Chi̱ kúsɨɨ̱ iní‑ri̱ jíín ley Dios onde̱ jíín iní jíín añú‑ri̱.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Ko jiní‑ri̱ nuu̱ ɨngá ley ja̱ jíka ini̱ ta̱ká pedazo yikɨ kúñu‑ri̱, kája̱tá'an jíín ley ja̱ jíka jíín já jíni tuní‑ri̱, te nátu̱'un preso skɨ́vɨ ruu̱ ini̱ nda'a ley ndíso kua̱chi ja̱ ncháá ini̱ pedazo yikɨ kúñu‑ri̱.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Naka̱ ndá'ú cha̱a kúu‑ri̱. Ndéja̱ náma ruu̱ chi̱i modo máá‑rí yá'a ja̱ kúu̱ núsáá.
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Ná kúta'u̱‑rí nuu̱ Dios sá'a máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesucristo. Núsáá te játíñu‑ri̱ nuu̱ ley Dios jíín já jiní tuní‑ri̱, ko nuu̱ ley kua̱chi, chi̱ jíín modo máá‑rí játíñu‑ri̱.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.