Romanos 7

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ñáni̱, xí tú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ já tɨ́ɨn ley so̱'o ɨɨn cha̱a nú nini chakú‑de náún. Ká'a̱n‑ri̱ jíín cháa kájini̱ ndasa ká'a̱n ley.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Chi̱ ña'an ní ta̱nda'a, yí'i‑ña ndá'a yíi‑ñá sá'a ley, ko nú a ni̱ ji'i̱ yii‑ñá, a ni̱ kenda‑ña chíi ley cuenta yii‑ñá.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Ja̱ yúán, nú chakú yii‑ñá, te ketá'an‑ña jíín ɨngá cha̱a, te kunání‑ña ñá'an ísɨ́kɨ ncháa̱ yii nú súan. Ko nú a ni̱ ji'i̱ yii‑ñá, a ni̱ kenda‑ña chíi ley‑ún. Te va̱sa ná kétá'an‑ña jíín ɨngá cha̱a, nasu̱ ísɨ́kɨ ncháa̱‑ña yíi‑ñá.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Suni súan róó jíná'an‑ró, ñáni̱ máni̱, a ni̱ kaji'i̱‑ro̱ núu̱ ley ja̱ súan ni̱ ji'i̱ yikɨ kúñu Cristo, náva̱'a ná náketá'an‑ró jíín ɨngá, ja̱ kúu máá I'a̱ ja̱ ní nachaku̱ ma̱'ñú ndɨ́yi, náva̱'a kuu sá'a‑yó táká tiñu va̱'a kuní Dios.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Chi̱ ná ni̱ ka̱jika‑yó jíín modo kákuu ini̱ ña̱yɨvɨ, te ni̱ ndukanda̱ ta̱ká ja̱ ndío ini̱‑yo̱ jíín kuáchi ni̱ sá'a ley. Te ni̱ ka̱sátiñu‑ún iní pedazo yikɨ kúñu‑yó, te ni̱ sá'a ta̱ká tiñu ja̱ kúu̱‑yo̱ jíín núú.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Ko vina ni̱ kenda koyo‑yó iní nda'a ley, te ni̱ kaji'i̱‑yo̱ núu̱ já jasú‑yó‑ún. Te ja̱ yúán kájatíñu jáá‑yó jíín máá Espíritu, nasu̱ jíín tutú aná'án.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Ndasa ka'a̱n‑yo̱ núsáá, ley kúu kua̱chi náún. Ma̱ kúu kutɨ. Ko ja̱ máá‑rí, ma̱ kuní‑ri̱ ja̱ íó kua̱chi nú tú ley núú. Te suni ma̱ kuní‑ri̱ ja̱ íó tu̱'un ndío ini̱ nú tú ní ká'a̱n ley jíín‑rí: Ma̱ ndío ini̱‑ro̱, áchí.
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Te jíín ley ni̱ jiki̱n nuu̱ kuáchi jíín‑rí, te ni̱ skíi ini̱‑ri̱ ni̱ ndio ini̱‑ri̱ ta̱ká tiñu kuní. Chi̱ nú tú ley, te a ni̱ ji'i̱ kua̱chi nú súan.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Te ruu̱, tú ní jiní‑ri̱ ley, te ni̱ ichaku̱‑ri̱ sáá. Ko nuu̱ ní chaa̱ tu̱'un tá'ú tíñu, yúan‑na te ni̱ nachaku̱ kua̱chi, te ruu̱ ni̱ ji'i̱‑ri̱.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 Te ley chi̱ kuchaku̱‑yo̱ jíín núú, ko ni̱ jini̱‑ri̱ ja̱ kuní kuu̱‑ri̱ jíín.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Te jíín tú'un tá'ú tíñu, ni̱ jiki̱n nuu̱ kuáchi jíín‑rí, te ni̱ xndá'ú ruu̱, te ni̱ ja'ni rúu̱.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Ja̱ yúán íó ndoo ndija máá ley. Te tu̱'un tá'ú tíñu, suni íó ndoo, íó va̱'a, te íó ndaa̱.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Te ja̱ íó va̱'a yúan, ni̱ ja'ni rúu̱ náún. Túu, chi̱ sua máá kuáchi, jíín máá ley ja̱ íó va̱'a ni̱ ja'ni rúu̱, náva̱'a ná kuní‑yo̱ já kuáchi ndíso ndija kua̱chi, te kaa xaa̱n‑gá kua̱chi sɨkɨ̱ kuáchi sá'a tu̱'un tá'ú tíñu.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Chi̱ kájini̱‑yo̱ já ley jíka cuenta Espíritu, ko ruu̱, chi cha̱a yúkú kúu‑ri̱. Te ni̱ jaan kua̱chi ruu̱, te jándatu̱‑ri̱ nuu̱.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Chi̱ tiñu sá'a‑ri̱, tú júku̱'un ini̱‑ri̱ jíín, ni tú sá'a‑ri̱ ja̱ kuní‑ri̱, chi̱ sasua sá'a‑ri̱ ja̱ kití ini̱‑ri̱ jíto‑ri̱‑ún.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Te nú sá'a‑ri̱ ja̱ tú kuní‑ri̱‑ún, yúan‑na te játú'ún‑rí ja̱ íó va̱'a ley.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Ja̱ yúán, vina nasu̱ rúu̱ kúu ja̱ sá'a tiñu‑ún, chi kua̱chi ja̱ ncháá ini̱‑ri̱ kúu ja̱ sá'a.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Te a jiní‑ri̱ ja̱ iní‑ri̱, ja̱ kuní ka'a̱n ini̱ añú máá‑rí, tú ncháá tiñu va̱'a, chi̱ kúu ini̱‑ri̱ sá'a‑ri̱ tiñu va̱'a, ko tú kúndéé‑rí sá'a‑ri̱.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Chi̱ tú sá'a‑ri̱ tiñu va̱'a ja̱ kúu ini̱‑ri̱ sá'a‑ri̱, ko tiñu ñáá ja̱ tú kuní‑ri̱ sá'a‑ri̱‑ún, sa yu̱án sá'a‑ri̱.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Te nú sá'a‑ri̱ tiñu ja̱ tú játa'a̱n ini̱‑ri̱, nasu̱ rúu̱ sá'a yu̱án, chi kua̱chi ja̱ ncháá ini̱‑ri̱ kúu ja̱ sá'a.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Jiní‑ri̱ ɨnga̱ ley yá'a núsáá: Va̱sa kúu ini̱‑ri̱ sá'a‑ri̱ tiñu va̱'a, sasua ncháá tiñu ñáá ini̱‑ri̱.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Chi̱ kúsɨɨ̱ iní‑ri̱ jíín ley Dios onde̱ jíín iní jíín añú‑ri̱.
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 Ko jiní‑ri̱ nuu̱ ɨngá ley ja̱ jíka ini̱ ta̱ká pedazo yikɨ kúñu‑ri̱, kája̱tá'an jíín ley ja̱ jíka jíín já jíni tuní‑ri̱, te nátu̱'un preso skɨ́vɨ ruu̱ ini̱ nda'a ley ndíso kua̱chi ja̱ ncháá ini̱ pedazo yikɨ kúñu‑ri̱.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Naka̱ ndá'ú cha̱a kúu‑ri̱. Ndéja̱ náma ruu̱ chi̱i modo máá‑rí yá'a ja̱ kúu̱ núsáá.
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Ná kúta'u̱‑rí nuu̱ Dios sá'a máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesucristo. Núsáá te játíñu‑ri̱ nuu̱ ley Dios jíín já jiní tuní‑ri̱, ko nuu̱ ley kua̱chi, chi̱ jíín modo máá‑rí játíñu‑ri̱.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.