Romanos 14
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI
1 Cha̱a kándíja vi̱tá, ná kuátá'ú‑ró‑de, ko nasu̱ já státá'an‑ró jíín‑de sɨkɨ̱ táká tu̱'un.
1 Aceitem o que é fraco na fé, sem discutir assuntos controvertidos.
2 Chi̱ íó cha̱a kándíja ja̱ kúu kee‑dé ta̱ká‑ni nuu̱, ko cha̱a vi̱tá ini̱ máá nían‑ni yua̱ yée‑dé.
2 Um crê que pode comer de tudo; já outro, cuja fé é fraca, come apenas alimentos vegetais.
3 Róó cha̱a yée, ma̱ sájá'a̱ ini̱‑ro̱ núu̱ cháa tú yée. Te róó cha̱a tú yée, ma̱ náku̱xndíi‑ró sɨkɨ́ cháa yée, chi̱ Dios játá'ú‑yá cha̱a‑ún.
3 Aquele que come de tudo não deve desprezar o que não come, e aquele que não come de tudo não deve condenar aquele que come, pois Deus o aceitou.
4 Te róó, ndé cha̱a kúu‑ró já náku̱xndíi‑ró sɨkɨ́ cháa kúu mozo tatú núsáá. Te nú kundii̱ ni̱'in‑de, xí káka yátá‑de, ko nuu̱ máá patrón‑de játíñu‑de. Ko nukuiñi̱ ni̱'in‑de, chi̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ kuu nakani ni̱'in‑ya̱‑dé.
4 Quem é você para julgar o servo alheio? É para o seu senhor que ele está de pé ou cai. E ficará de pé, pois o Senhor é capaz de o sustentar.
5 Ɨɨn cha̱a ká'a̱n ja̱ íi̱ ɨ́ɨn kɨvɨ̱ vásá ɨngá kɨvɨ̱. Te ɨnga̱ cha̱a ká'a̱n ja̱ ɨ́ɨn‑ni kánda̱a ta̱ká kɨvɨ̱. Ko ná ɨɨn ná ɨɨn‑de ná nátava‑dé cuenta ndasa jáni ndija ini̱‑de.
5 Há quem considere um dia mais sagrado que outro; há quem considere iguais todos os dias. Cada um deve estar plenamente convicto em sua própria mente.
6 Cha̱a játú'ún kɨvɨ́, ndúkú‑de ndasa skíkuu‑de nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱. Te cha̱a tú játú'ún kɨvɨ́, suni ndúkú‑de ndasa skíkuu‑de nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱. Cha̱a yée, yée‑dé te játíñu‑de nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱, chi̱ nákuatá'ú‑de nuu̱ Dios. Te cha̱a tú yée, suni játíñu‑de nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱, va̱sa tú yée‑dé, chi̱ nákuatá'ú‑de nuu̱ Dios.
6 Aquele que considera um dia como especial, para o Senhor assim o faz. Aquele que come carne, come para o Senhor, pois dá graças a Deus; e aquele que se abstém, para o Senhor se abstém, e dá graças a Deus.
7 Chi̱ tú ni ɨɨn‑yó káichaku̱‑yo̱ já máá‑yó. Ni tú ni ɨɨn‑yó kúu̱‑yo̱ já máá‑yó.
7 Pois nenhum de nós vive apenas para si, e nenhum de nós morre apenas para si.
8 Te nú káichaku̱‑yo̱, káichaku̱‑yo̱ já kuátíñu‑yó núu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱. Te nú kuu̱‑yo̱, suni kuu̱‑yo̱ já játíñu‑yó núu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱. Núsáá te va̱sa ná kúchaku̱‑yo̱, xí va̱sa ná kúu̱‑yo̱, ko máá Jíto'o̱‑yo̱ xíin yóó.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; e, se morremos, morremos para o Senhor. Assim, quer vivamos, quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Chi ja̱ sɨkɨ́ yúan kúu ja̱ ní ji'i̱ Cristo, te ni̱ nachaku̱ tuku‑ya̱, náva̱'a kuu‑ya̱ Jíto'o̱ nuu̱ ñáyɨvɨ ní kaji'i̱ jíín núu̱ ñáyɨvɨ káichaku̱.
9 Por esta razão Cristo morreu e voltou a viver, para ser Senhor de vivos e de mortos.
10 Te róó, naja̱ náku̱xndíi‑ró sɨkɨ́ ñaní‑ro̱ núsáá. Xí róó, naja̱ sájá'a̱ ini̱‑ro̱ núu̱ ñaní‑ro̱ núsáá. Chi ta̱ká‑yo̱, kuiñi‑yó yú'u mesa Cristo sándaa̱‑ya̱ tíñu‑yó.
10 Portanto, você, por que julga seu irmão? E por que despreza seu irmão? Pois todos compareceremos diante do tribunal de Deus.
11 Chi̱ súan yóso núu̱ tutú: Ja̱ndáa̱ ndíja nuu̱ máá‑rí jukuiñi̱ jítɨ́ táká ña̱yɨvɨ, te nakana jaa ta̱ká‑i Dios, áchí máá Jíto'o̱‑yo̱.
11 Porque está escrito: " ‘Por mim mesmo jurei’, diz o Senhor, ‘diante de mim todo joelho se dobrará e toda língua confessará que sou Deus’ ".
12 Núsáá te ná ɨɨn ná ɨɨn‑yó, nakua̱'a‑yó cuenta nuu̱ Dios ndasa ni̱ ka̱sá'a máá‑yó.
12 Assim, cada um de nós prestará contas de si mesmo a Deus.
13 Ma̱ náku̱xndíi‑yó sɨkɨ́ tá'an‑yó núsáá, chi̱ sua ná cháa ini̱‑yo̱ já má skɨ́vɨ‑yó ñaní‑yo̱ júngava‑de nuu̱ kuáchi.
13 Portanto, deixemos de julgar uns aos outros. Em vez disso, façamos o propósito de não colocar pedra de tropeço ou obstáculo no caminho do irmão.
14 A jiní‑ri̱, te kándíja‑ri̱ sá'a máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús, ja̱ tú ni ɨɨn ndatíñu kúchá'án máá já máá. Nú ɨɨn cha̱a jáni ini̱‑de ja̱ káchá'án ɨ́ɨn ndatíñu, te sɨkɨ̱ máá‑de káchá'án.
14 Como alguém que está no Senhor Jesus, tenho plena convicção de que nenhum alimento é por si mesmo impuro, a não ser para quem assim o considere; para ele é impuro.
15 Ko nú sɨkɨ̱ ndéyu‑ro tá'u'u̱ ini̱ ñani̱‑ro̱ núsáá te nasu̱ kúndá'ú ini̱‑ro̱‑í. Ma̱ xnáa‑ro cháa‑ún ja̱ kuáchi ndeyu‑ro, chi ja̱ cháa‑ún kúu ja̱ ní ji'i̱ Cristo.
15 Se o seu irmão se entristece devido ao que você come, você já não está agindo por amor. Por causa da sua comida, não destrua seu irmão, por quem Cristo morreu.
16 Núsáá te ma̱ kuá'a‑ró tú'un ka'a̱n‑i sɨkɨ̱ tíñu sá'a‑ró já íó va̱'a jiní máá‑ró.
16 Aquilo que é bom para vocês não se torne objeto de maledicência.
17 Chi̱ nasu̱ já kée já kó'o kúu ini̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tíñu, chi tu̱'un ndaa̱, jíín tú'un kuaká'nu ini̱, jíín tú'un kúsɨɨ̱ iní sá'a Espíritu Santo kúu.
17 Pois o Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e alegria no Espírito Santo;
18 Chi cha̱a ja̱ súan játíñu‑de nuu̱ Cristo, kúsɨɨ̱ iní Dios sá'a‑de. Te suni ta̱ká ña̱yɨvɨ kájatú'ún‑i‑de.
18 aquele que assim serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Núsáá te ná kuítú iní‑yo̱ sá'a‑yó táká tiñu ndíso tu̱'un vindáa̱ vinené, náva̱'a skuá'nu tá'an‑yó.
19 Por isso, esforcemo-nos em promover tudo quanto conduz à paz e à edificação mútua.
20 Ja̱ kuáchi ndeyu‑ro, ma̱ xnáa‑ro tíñu ni̱ sá'a Dios. Ta̱ká ndatíñu íó ndoo ndija, ko nú ɨɨn cha̱a skɨ́vɨ‑de ɨnga̱‑i ini̱ kua̱chi, sá'a ndeyu yée‑dé, te kua̱chi ndíso‑de nú súan.
20 Não destrua a obra de Deus por causa da comida. Todo alimento é puro, mas é errado comer qualquer coisa que faça os outros tropeçarem.
21 Va'a̱‑ga̱ ma̱ kée‑ro kúñu, ni̱ ma̱ kó'o‑ró vino, ni ɨɨn ma̱ sá'a‑ró te nú kɨ̱vɨ ñani̱‑ro̱ kuáchi sá'a, xí tɨ́vɨ́‑de sá'a.
21 É melhor não comer carne nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa que leve seu irmão a cair.
22 Kándíja va̱'a‑ró náún. Núsáá te súan ná káni ini̱ máá‑ró jíín ondé nuu̱ Dios. Xáán ndatu̱ kendo̱o cha̱a ja̱ tú naku̱xndíi añú‑de sɨkɨ̱ máá‑de jíín tú'un játú'ún‑de.
22 Assim, seja qual for o seu modo de crer a respeito destas coisas, que isso permaneça entre você e Deus. Feliz é o homem que não se condena naquilo que aprova.
23 Ko cha̱a jáni ɨɨn jáni uu̱ ini̱‑de nú yée‑dé, kuchá'án‑de sá'a, chi̱ tú kándíja va̱'a‑de te yée‑dé. Chi ta̱ká ja̱ sá'a‑yó, te nú tú kándíja va̱'a‑yó, te máni kua̱chi kúu.
23 Mas aquele que tem dúvida é condenado se comer, porque não come com fé; e tudo o que não provém da fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.