Romanos 11
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARC
1 Núsáá te ká'a̱n‑ri̱: A ni̱ kiñi'in Dios ña̱yɨvɨ máá‑yá náún. Ma̱ kúu kutɨ. Chi̱ ruu̱, suni cha̱a Israel kúu‑ri̱, tata̱ Abraham kúu‑ri̱, tá'an tata̱ Benjamín kúu‑ri̱.
1 Digo, pois: porventura, rejeitou Deus o seu povo? De modo nenhum! Porque também eu sou israelita, da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Tú ní kíñi'in Dios ña̱yɨvɨ máá‑yá ja̱ á ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱‑í jíín tiempo xí tú kájini̱‑ro̱ tutú ii̱ ndasa ká'a̱n tu̱'un Elías, ndasa ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín Dios sɨkɨ̱ ñáyɨvɨ Israel:
2 Deus não rejeitou o seu povo, que antes conheceu. Ou não sabeis o que a Escritura diz de Elias, como fala a Deus contra Israel, dizendo:
3 Táta̱, ni̱ ka̱ja'ni‑í cha̱a kájani tu̱'un‑ní, te ni̱ ka̱jacha̱‑i altar‑ní. Te náá, máá ɨ́ɨn‑na̱‑ná ni̱ kendo̱o. Te vina, káchindiki̱n‑i náá, ka'ni‑í náá kákuni̱‑i, áchí‑de.
3 Senhor, mataram os teus profetas e derribaram os teus altares; e só eu fiquei, e buscam a minha alma?
4 Ko yúan‑na te ndasa ni xndíó káni Dios tu̱'un nuu̱‑dé núsáá: A ñáva̱'a ná'ín‑rí va̱sté usiá mil ña̱yɨvɨ káchiñú'ún rúu̱, te ña̱yɨvɨ‑ún tú kájukuiñi̱ jítɨ́ kútɨ‑í nuu̱ ndosó Baal, áchí‑ya̱.
4 Mas que lhe diz a resposta divina? Reservei para mim sete mil varões, que não dobraram os joelhos diante de Baal.
5 Te suni súan vina, chi̱ íó ɨɨn tɨ́ɨn‑ga̱, te jíín tú'un luu íó ini̱‑ya̱ ní ka̱ji‑ya̱‑ún.
5 Assim, pois, também agora neste tempo ficou um resto, segundo a eleição da graça.
6 Te nú sɨkɨ̱ tú'un luu íó ini̱‑ya̱ kúu, nasu̱ ní ní'i̱n‑í jíín tíñu ni̱ sá'a‑i núsáá. Chi̱ nú súan, te ni̱ ji̱ta tu̱'un luu íó ini̱‑ya̱ núú.
6 Mas, se é por graça, já não é pelas obras; de outra maneira, a graça já não é graça.
7 Na̱ún káka'a̱n‑ri̱ núsáá. Ja̱ ní ka̱ndúkú ñáyɨvɨ Israel, tú ní kákundéé‑i ni'i̱n‑í. Ko ni̱ ka̱kundéé ñáyɨvɨ ní ka̱ji‑ya̱‑ún, ni̱ kani'i̱n‑í. Te sava‑ga̱‑i ni̱ kandu̱ni̱'in ini̱‑i.
7 Pois quê? O que Israel buscava não o alcançou; mas os eleitos o alcançaram, e os outros foram endurecidos.
8 Nátu̱'un yóso núu̱ tutú: Nuu̱‑í ni̱ ja̱'a Dios ɨɨn xini̱ já tú júku̱'un kutɨ iní, jíín ndúchi já tú kuni̱ kutɨ, jíín só'o ja̱ tú kuni so̱'o kutɨ ondé vina, áchí.
8 Como está escrito: Deus lhes deu espírito de profundo sono: olhos para não verem e ouvidos para não ouvirem, até ao dia de hoje.
9 Te ni̱ ka'a̱n David: Viko kásá'a‑i, ná kúu nátu̱'un ɨɨn xeyu̱, ɨɨn ja̱ tɨ́ɨn yátá‑ún‑i, ɨɨn tu̱nchi, ɨɨn nuu̱ ní'i̱n‑í ya̱'u‑i.
9 E Davi diz: Torne-se-lhes a sua mesa em laço, e em armadilha, e em tropeço, por sua retribuição;
10 Te nduchi‑í, ná kúñaa náva̱'a ma̱ kúu nde̱'é‑i jíín, te ná kóo tɨ́'ɨ́‑i nɨ́ɨ́ káni, áchí‑de.
10 escureçam-se-lhes os olhos para não verem, e encurvem-se-lhes continuamente as costas.
11 Núsáá te ruu̱ ká'a̱n‑ri̱: Ni̱ kandua̱‑i, te ni̱ kaji̱ta ii̱‑í náún. Ma̱ kúu kutɨ. Chi̱ sua ni̱ kaka̱ku ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación ja̱ súan ni̱ ka̱sáña'mu ña̱yɨvɨ Israel, náva̱'a ná kúkuíñí máá Israel jíná'an.
11 Digo, pois: porventura, tropeçaram, para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela sua queda, veio a salvação aos gentios, para os incitar à emulação.
12 Ni̱ ka̱sáña'mu Israel, te ja̱ yúán ní ndukúká ñúyɨ́vɨ. Ni̱ kaji̱ta Israel, te ja̱ yúán ní ndukúká ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Naga̱ ni̱ kuu ja̱ xáán ndatu̱ tiñu koo onde̱ kɨvɨ̱ ná náki'in sé'é‑yá ta̱ká Israel núsáá.
12 E, se a sua queda é a riqueza do mundo, e a sua diminuição, a riqueza dos gentios, quanto mais a sua plenitude!
13 Chi̱ jíín róó ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación ká'a̱n‑ri̱, chi̱ ruu̱ suni cha̱a skáka tu̱'un nuu̱ cháa sɨ́ɨn nación kúu‑ri̱, te jíñú'ún ká'a̱n‑ri̱ sɨkɨ̱ tíñu sá'a‑ri̱,
13 Porque convosco falo, gentios, que, enquanto for apóstolo dos gentios, glorificarei o meu ministério;
14 náva̱'a ná kúkuíñí tá'an‑ri̱ sá'a‑ri̱, te ka̱ku sava‑de sá'a‑ri̱.
14 para ver se de alguma maneira posso incitar à emulação os da minha carne e salvar alguns deles.
15 Chi̱ nú ni̱ kiñi'in‑ya̱ Israel, te ja̱ yúán ní ka̱naketá'an ña̱yɨvɨ ñúyɨ́vɨ jíín‑yá, núsáá te kɨvɨ̱ náki'in sé'é‑yá Israel, te nasu̱ nátu̱'un ja̱ ní nachaku̱‑i ma̱'ñú ndɨ́yi koo yu̱án náún.
15 Porque, se a sua rejeição é a reconciliação do mundo, qual será a sua admissão, senão a vida dentre os mortos?
16 Te nú íó ndoo nde'e̱ já kúun núú, te suni nɨ́ɨ́‑ni íó ndoo. Te nú ndu'u íó ndoo, suni súan íó ndoo ta̱ká nda'a.
16 E, se as primícias são santas, também a massa o é; se a raiz é santa, também os ramos o são.
17 Ko nú sava nda'a‑ún, ni̱ ka̱janchaa̱, te nú róó ja̱ kúu‑ró ɨ́ɨn nda'a yúnu olivo yúkú, ni̱ nuku̱'un‑ró núu̱ ní ka̱janchaa̱ nda'a táta‑ún, te nú stáa ta'a̱n‑ro̱ kájin ondé ndu'u númá máá yúnu olivo táta,
17 E se alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo zambujeiro, foste enxertado em lugar deles e feito participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 ma̱ sátéyíí‑ró máá‑ró já ndónda‑ró sɨkɨ́ táká nda'a‑ún núsáá. Chi̱ nú sátéyíí‑ró máá‑ró, te ná núku̱'un ini̱‑ro̱ já tú stáa ndu'u‑ún kajin‑ro, chi̱ sua stáa‑ró kájin máá ndú'u‑ún.
18 não te glories contra os ramos; e, se contra eles te gloriares, não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Sanaa te ka'a̱n‑ro̱: Sava nda'a ní ka̱janchaa̱ kua'a̱n náva̱'a nuku̱'un‑ri̱ yá'a, achi̱‑ro̱.
19 Dirás, pois: Os ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.
20 Bueno, ko sɨkɨ̱ já tú ní kákandíja máá ndá'a‑ún, yu̱án ní ka̱janchaa̱. Ko róó, chi̱ sɨkɨ̱ já kándíja‑ró, yu̱án núkuiñi̱ ni̱'in‑ró. Ma̱ sávixi̱‑ro̱ máá‑ró núsáá, sua yu̱'ú‑ro̱.
20 Está bem! Pela sua incredulidade foram quebrados, e tu estás em pé pela fé; então, não te ensoberbeças, mas teme.
21 Chi̱ nú Dios, tú ní kúndá'ú ini̱‑ya̱ máá ndá'a xíin tíñu‑ún, naga̱ ni̱ kuu róó, ja̱ kúndá'ú ini̱‑ya̱ róó.
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, teme que te não poupe a ti também.
22 Nde̱'é vá'a‑ró núsáá, ndasa kúndá'ú ini̱ Dios, te suni xaa̱n iní‑ya̱. Xaa̱n iní‑ya̱ jíín cháa ni̱ kandua̱‑ún, ko kúndá'ú ini̱‑ya̱ róó, te nú kundii̱ ni̱'in‑ró jíín tú'un kúndá'ú ini̱‑ya̱ róó. Te nú túu, te suni kuanchaa̱‑ya̱ róó ki'i̱n‑ro̱.
22 Considera, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas, para contigo, a benignidade de Deus, se permaneceres na sua benignidade; de outra maneira, também tu serás cortado.
23 Suni súan máá ñáyɨvɨ‑ún, nú kandíja‑i, suni nuku̱'un‑i, chi̱ máá Dios kuu nachu'un tuku‑ya̱‑í.
23 E também eles, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; porque poderoso é Deus para os tornar a enxertar.
24 Te nú róó, va̱i‑ró chíi yunu olivo ja̱ á káa yúkú, te ni̱ nuku̱'un‑ró xiní yúnu olivo táta, va̱sa nasu̱ tá'an‑ún kúu‑ró, naga̱ ni̱ kuu ña̱yɨvɨ‑ún ja̱ máá ndá'a xíin tíñu kákuu‑i, ja̱ má náchu'un‑ya̱‑í xini̱ máá yúnu olivo máá‑i núsáá.
24 Porque, se tu foste cortado do natural zambujeiro e, contra a natureza, enxertado na boa oliveira, quanto mais esses, que são naturais, serão enxertados na sua própria oliveira!
25 Ñáni̱, chi̱ tú kuní‑ri̱ ja̱ kúñáá xini̱‑ro̱ ndasa íó sɨkɨ̱ tú'un sa̱'í yá'a, náva̱'a ma̱ sávixi̱‑ro̱ máá‑ró te kani ini̱‑ro̱ já ndíchí xáa̱n‑ro̱ jíná'an‑ró, chi̱ sava ña̱yɨvɨ Israel, ni̱ ka̱sáni̱'in ini̱‑i, te ni̱ ka̱naa‑í, onde̱ ná ndéka̱va ta̱ká ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación.
25 Porque não quero, irmãos, que ignoreis este segredo (para que não presumais de vós mesmos): que o endurecimento veio em parte sobre Israel, até que a plenitude dos gentios haja entrado.
26 Yúan‑na te ndɨ'ɨ ña̱yɨvɨ Israel ka̱ku‑i. Nátu̱'un yóso núu̱ tutú: Ichi ñúu̱ Sion kii I'a̱ nama yóó, te kuanchaa̱‑ya̱ chá'a̱n tá'an Jacob, ja̱ tú káchiñú'ún‑i‑ya̱.
26 E, assim, todo o Israel será salvo, como está escrito: De Sião virá o Libertador, e desviará de Jacó as impiedades.
27 Te tu̱'un yá'a kuu contrato sándaa̱‑ri̱ jíín‑i onde̱ ná kuánchaa̱‑ri̱ kua̱chi‑i, áchí.
27 E este será o meu concerto com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 Ja'a̱ róó, kájito u'u̱‑i‑ya̱ já sɨkɨ́ máá tú'un va̱'a. Ko ni̱ ka̱ji‑ya̱‑í, te kúndá'ú ini̱‑ya̱‑í, ja̱ sɨkɨ́ táa̱‑i.
28 Assim que, quanto ao evangelho, são inimigos por causa de vós; mas, quanto à eleição, amados por causa dos pais.
29 Chi̱ Dios tú nátu'u̱ ini̱‑ya̱ já téta'a̱n‑ya̱ tá'u̱‑yo̱ jíín já kána‑ya̱ xiní‑yo̱.
29 Porque os dons e a vocação de Deus são sem arrependimento.
30 Suni súan róó, ni̱ ka̱sáni̱'in ini̱‑ro̱ núu̱ Dios onde̱ sáá. Ko vina, chi̱ sɨkɨ̱ já ní ka̱sáni̱'in ini̱ máá ñáyɨvɨ‑ún, te ni̱ kundá'ú ini̱‑ya̱ róó.
30 Porque assim como vós também, antigamente, fostes desobedientes a Deus, mas, agora, alcançastes misericórdia pela desobediência deles,
31 Suni súan máá ñáyɨvɨ‑ún, ni̱ ka̱sáni̱'in ini̱‑i vina, náva̱'a suni nátu̱'un ni̱ kundá'ú ini̱‑ya̱ róó jíná'an‑ró, suni súan ná kúndá'ú ini̱‑ya̱‑í vina.
31 assim também estes, agora, foram desobedientes, para também alcançarem misericórdia pela misericórdia a vós demonstrada.
32 Chi̱ máá Dios, ni̱ jasu̱‑ya̱ táká ña̱yɨvɨ chíi tu̱'un sáni̱'in ini̱‑i, náva̱'a kundá'ú ini̱‑ya̱ táká‑i.
32 Porque Deus encerrou a todos debaixo da desobediência, para com todos usar de misericórdia.
33 Xáán kúnú káa tu̱'un kúká, tu̱'un ndíchí, tu̱'un tu̱'a Dios. Ni ma̱ júku̱'un kutɨ iní‑yo̱ ndasa káa ta̱ká tiñu sándaa̱‑ya̱. Te xaa̱n sá'í íin ta̱ká ichi‑yá.
33 Ó profundidade das riquezas, tanto da sabedoria, como da ciência de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis, os seus caminhos!
34 Chi̱ ndé cha̱a, a ni̱ jini̱ ndasa jáni ini̱ Dios, xí ndé cha̱a ni̱ ja̱'a consejo nuu̱ yá.
34 Porque quem compreendeu o intento do Senhor? Ou quem foi seu conselheiro?
35 Xí ndé cha̱a ni̱ ja̱'a nuu̱‑yá xna'a̱n‑ga̱ náva̱'a chunáa‑yá nuu̱‑dé.
35 Ou quem lhe deu primeiro a ele, para que lhe seja recompensado?
36 Chi̱ onde̱ nuu̱ máá‑yá va̱i ta̱ká ndatíñu. Te suni máá‑yá ni̱ sá'a. Te suni máá‑yá tɨ́ɨn. Te ná nákana jaa‑yó‑yá nɨ́ɨ́ káni nɨ́ɨ́ kuiá. Amén.
36 Porque dele, e por ele, e para ele são todas as coisas; glória, pois, a ele eternamente. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.