Romanos 11

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Núsáá te ká'a̱n‑ri̱: A ni̱ kiñi'in Dios ña̱yɨvɨ máá‑yá náún. Ma̱ kúu kutɨ. Chi̱ ruu̱, suni cha̱a Israel kúu‑ri̱, tata̱ Abraham kúu‑ri̱, tá'an tata̱ Benjamín kúu‑ri̱.
1 Pergunto, pois: terá Deus, porventura, rejeitado o seu povo? De modo nenhum! Porque eu também sou israelita da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Tú ní kíñi'in Dios ña̱yɨvɨ máá‑yá ja̱ á ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱‑í jíín tiempo xí tú kájini̱‑ro̱ tutú ii̱ ndasa ká'a̱n tu̱'un Elías, ndasa ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín Dios sɨkɨ̱ ñáyɨvɨ Israel:
2 Deus não rejeitou o seu povo, a quem de antemão conheceu. Ou não sabeis o que a Escritura refere a respeito de Elias, como insta perante Deus contra Israel, dizendo:
3 Táta̱, ni̱ ka̱ja'ni‑í cha̱a kájani tu̱'un‑ní, te ni̱ ka̱jacha̱‑i altar‑ní. Te náá, máá ɨ́ɨn‑na̱‑ná ni̱ kendo̱o. Te vina, káchindiki̱n‑i náá, ka'ni‑í náá kákuni̱‑i, áchí‑de.
3 Senhor, mataram os teus profetas, arrasaram os teus altares, e só eu fiquei, e procuram tirar-me a vida.
4 Ko yúan‑na te ndasa ni xndíó káni Dios tu̱'un nuu̱‑dé núsáá: A ñáva̱'a ná'ín‑rí va̱sté usiá mil ña̱yɨvɨ káchiñú'ún rúu̱, te ña̱yɨvɨ‑ún tú kájukuiñi̱ jítɨ́ kútɨ‑í nuu̱ ndosó Baal, áchí‑ya̱.
4 Que lhe disse, porém, a resposta divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram os joelhos diante de Baal.
5 Te suni súan vina, chi̱ íó ɨɨn tɨ́ɨn‑ga̱, te jíín tú'un luu íó ini̱‑ya̱ ní ka̱ji‑ya̱‑ún.
5 Assim, pois, também agora, no tempo de hoje, sobrevive um remanescente segundo a eleição da graça.
6 Te nú sɨkɨ̱ tú'un luu íó ini̱‑ya̱ kúu, nasu̱ ní ní'i̱n‑í jíín tíñu ni̱ sá'a‑i núsáá. Chi̱ nú súan, te ni̱ ji̱ta tu̱'un luu íó ini̱‑ya̱ núú.
6 E, se é pela graça, já não é pelas obras; do contrário, a graça já não é graça.
7 Na̱ún káka'a̱n‑ri̱ núsáá. Ja̱ ní ka̱ndúkú ñáyɨvɨ Israel, tú ní kákundéé‑i ni'i̱n‑í. Ko ni̱ ka̱kundéé ñáyɨvɨ ní ka̱ji‑ya̱‑ún, ni̱ kani'i̱n‑í. Te sava‑ga̱‑i ni̱ kandu̱ni̱'in ini̱‑i.
7 Que diremos, pois? O que Israel busca, isso não conseguiu; mas a eleição o alcançou; e os mais foram endurecidos,
8 Nátu̱'un yóso núu̱ tutú: Nuu̱‑í ni̱ ja̱'a Dios ɨɨn xini̱ já tú júku̱'un kutɨ iní, jíín ndúchi já tú kuni̱ kutɨ, jíín só'o ja̱ tú kuni so̱'o kutɨ ondé vina, áchí.
8 como está escrito: Deus lhes deu espírito de entorpecimento, olhos para não ver e ouvidos para não ouvir, até ao dia de hoje.
9 Te ni̱ ka'a̱n David: Viko kásá'a‑i, ná kúu nátu̱'un ɨɨn xeyu̱, ɨɨn ja̱ tɨ́ɨn yátá‑ún‑i, ɨɨn tu̱nchi, ɨɨn nuu̱ ní'i̱n‑í ya̱'u‑i.
9 E diz Davi: Torne-se-lhes a mesa em laço e armadilha, em tropeço e punição;
10 Te nduchi‑í, ná kúñaa náva̱'a ma̱ kúu nde̱'é‑i jíín, te ná kóo tɨ́'ɨ́‑i nɨ́ɨ́ káni, áchí‑de.
10 escureçam-se-lhes os olhos, para que não vejam, e fiquem para sempre encurvadas as suas costas.
11 Núsáá te ruu̱ ká'a̱n‑ri̱: Ni̱ kandua̱‑i, te ni̱ kaji̱ta ii̱‑í náún. Ma̱ kúu kutɨ. Chi̱ sua ni̱ kaka̱ku ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación ja̱ súan ni̱ ka̱sáña'mu ña̱yɨvɨ Israel, náva̱'a ná kúkuíñí máá Israel jíná'an.
11 Pergunto, pois: porventura, tropeçaram para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela sua transgressão, veio a salvação aos gentios, para pô-los em ciúmes.
12 Ni̱ ka̱sáña'mu Israel, te ja̱ yúán ní ndukúká ñúyɨ́vɨ. Ni̱ kaji̱ta Israel, te ja̱ yúán ní ndukúká ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Naga̱ ni̱ kuu ja̱ xáán ndatu̱ tiñu koo onde̱ kɨvɨ̱ ná náki'in sé'é‑yá ta̱ká Israel núsáá.
12 Ora, se a transgressão deles redundou em riqueza para o mundo, e o seu abatimento, em riqueza para os gentios, quanto mais a sua plenitude!
13 Chi̱ jíín róó ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación ká'a̱n‑ri̱, chi̱ ruu̱ suni cha̱a skáka tu̱'un nuu̱ cháa sɨ́ɨn nación kúu‑ri̱, te jíñú'ún ká'a̱n‑ri̱ sɨkɨ̱ tíñu sá'a‑ri̱,
13 Dirijo-me a vós outros, que sois gentios! Visto, pois, que eu sou apóstolo dos gentios, glorifico o meu ministério,
14 náva̱'a ná kúkuíñí tá'an‑ri̱ sá'a‑ri̱, te ka̱ku sava‑de sá'a‑ri̱.
14 para ver se, de algum modo, posso incitar à emulação os do meu povo e salvar alguns deles.
15 Chi̱ nú ni̱ kiñi'in‑ya̱ Israel, te ja̱ yúán ní ka̱naketá'an ña̱yɨvɨ ñúyɨ́vɨ jíín‑yá, núsáá te kɨvɨ̱ náki'in sé'é‑yá Israel, te nasu̱ nátu̱'un ja̱ ní nachaku̱‑i ma̱'ñú ndɨ́yi koo yu̱án náún.
15 Porque, se o fato de terem sido eles rejeitados trouxe reconciliação ao mundo, que será o seu restabelecimento, senão vida dentre os mortos?
16 Te nú íó ndoo nde'e̱ já kúun núú, te suni nɨ́ɨ́‑ni íó ndoo. Te nú ndu'u íó ndoo, suni súan íó ndoo ta̱ká nda'a.
16 E, se forem santas as primícias da massa, igualmente o será a sua totalidade; se for santa a raiz, também os ramos o serão.
17 Ko nú sava nda'a‑ún, ni̱ ka̱janchaa̱, te nú róó ja̱ kúu‑ró ɨ́ɨn nda'a yúnu olivo yúkú, ni̱ nuku̱'un‑ró núu̱ ní ka̱janchaa̱ nda'a táta‑ún, te nú stáa ta'a̱n‑ro̱ kájin ondé ndu'u númá máá yúnu olivo táta,
17 Se, porém, alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo oliveira brava, foste enxertado em meio deles e te tornaste participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 ma̱ sátéyíí‑ró máá‑ró já ndónda‑ró sɨkɨ́ táká nda'a‑ún núsáá. Chi̱ nú sátéyíí‑ró máá‑ró, te ná núku̱'un ini̱‑ro̱ já tú stáa ndu'u‑ún kajin‑ro, chi̱ sua stáa‑ró kájin máá ndú'u‑ún.
18 não te glories contra os ramos; porém, se te gloriares, sabe que não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz, a ti.
19 Sanaa te ka'a̱n‑ro̱: Sava nda'a ní ka̱janchaa̱ kua'a̱n náva̱'a nuku̱'un‑ri̱ yá'a, achi̱‑ro̱.
19 Dirás, pois: Alguns ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.
20 Bueno, ko sɨkɨ̱ já tú ní kákandíja máá ndá'a‑ún, yu̱án ní ka̱janchaa̱. Ko róó, chi̱ sɨkɨ̱ já kándíja‑ró, yu̱án núkuiñi̱ ni̱'in‑ró. Ma̱ sávixi̱‑ro̱ máá‑ró núsáá, sua yu̱'ú‑ro̱.
20 Bem! Pela sua incredulidade, foram quebrados; tu, porém, mediante a fé, estás firme. Não te ensoberbeças, mas teme.
21 Chi̱ nú Dios, tú ní kúndá'ú ini̱‑ya̱ máá ndá'a xíin tíñu‑ún, naga̱ ni̱ kuu róó, ja̱ kúndá'ú ini̱‑ya̱ róó.
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, também não te poupará.
22 Nde̱'é vá'a‑ró núsáá, ndasa kúndá'ú ini̱ Dios, te suni xaa̱n iní‑ya̱. Xaa̱n iní‑ya̱ jíín cháa ni̱ kandua̱‑ún, ko kúndá'ú ini̱‑ya̱ róó, te nú kundii̱ ni̱'in‑ró jíín tú'un kúndá'ú ini̱‑ya̱ róó. Te nú túu, te suni kuanchaa̱‑ya̱ róó ki'i̱n‑ro̱.
22 Considerai, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas, para contigo, a bondade de Deus, se nela permaneceres; doutra sorte, também tu serás cortado.
23 Suni súan máá ñáyɨvɨ‑ún, nú kandíja‑i, suni nuku̱'un‑i, chi̱ máá Dios kuu nachu'un tuku‑ya̱‑í.
23 Eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para os enxertar de novo.
24 Te nú róó, va̱i‑ró chíi yunu olivo ja̱ á káa yúkú, te ni̱ nuku̱'un‑ró xiní yúnu olivo táta, va̱sa nasu̱ tá'an‑ún kúu‑ró, naga̱ ni̱ kuu ña̱yɨvɨ‑ún ja̱ máá ndá'a xíin tíñu kákuu‑i, ja̱ má náchu'un‑ya̱‑í xini̱ máá yúnu olivo máá‑i núsáá.
24 Pois, se foste cortado da que, por natureza, era oliveira brava e, contra a natureza, enxertado em boa oliveira, quanto mais não serão enxertados na sua própria oliveira aqueles que são ramos naturais!
25 Ñáni̱, chi̱ tú kuní‑ri̱ ja̱ kúñáá xini̱‑ro̱ ndasa íó sɨkɨ̱ tú'un sa̱'í yá'a, náva̱'a ma̱ sávixi̱‑ro̱ máá‑ró te kani ini̱‑ro̱ já ndíchí xáa̱n‑ro̱ jíná'an‑ró, chi̱ sava ña̱yɨvɨ Israel, ni̱ ka̱sáni̱'in ini̱‑i, te ni̱ ka̱naa‑í, onde̱ ná ndéka̱va ta̱ká ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación.
25 Porque não quero, irmãos, que ignoreis este mistério (para que não sejais presumidos em vós mesmos): que veio endurecimento em parte a Israel, até que haja entrado a plenitude dos gentios.
26 Yúan‑na te ndɨ'ɨ ña̱yɨvɨ Israel ka̱ku‑i. Nátu̱'un yóso núu̱ tutú: Ichi ñúu̱ Sion kii I'a̱ nama yóó, te kuanchaa̱‑ya̱ chá'a̱n tá'an Jacob, ja̱ tú káchiñú'ún‑i‑ya̱.
26 E, assim, todo o Israel será salvo, como está escrito: Virá de Sião o Libertador e ele apartará de Jacó as impiedades.
27 Te tu̱'un yá'a kuu contrato sándaa̱‑ri̱ jíín‑i onde̱ ná kuánchaa̱‑ri̱ kua̱chi‑i, áchí.
27 Esta é a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 Ja'a̱ róó, kájito u'u̱‑i‑ya̱ já sɨkɨ́ máá tú'un va̱'a. Ko ni̱ ka̱ji‑ya̱‑í, te kúndá'ú ini̱‑ya̱‑í, ja̱ sɨkɨ́ táa̱‑i.
28 Quanto ao evangelho, são eles inimigos por vossa causa; quanto, porém, à eleição, amados por causa dos patriarcas;
29 Chi̱ Dios tú nátu'u̱ ini̱‑ya̱ já téta'a̱n‑ya̱ tá'u̱‑yo̱ jíín já kána‑ya̱ xiní‑yo̱.
29 porque os dons e a vocação de Deus são irrevogáveis.
30 Suni súan róó, ni̱ ka̱sáni̱'in ini̱‑ro̱ núu̱ Dios onde̱ sáá. Ko vina, chi̱ sɨkɨ̱ já ní ka̱sáni̱'in ini̱ máá ñáyɨvɨ‑ún, te ni̱ kundá'ú ini̱‑ya̱ róó.
30 Porque assim como vós também, outrora, fostes desobedientes a Deus, mas, agora, alcançastes misericórdia, à vista da desobediência deles,
31 Suni súan máá ñáyɨvɨ‑ún, ni̱ ka̱sáni̱'in ini̱‑i vina, náva̱'a suni nátu̱'un ni̱ kundá'ú ini̱‑ya̱ róó jíná'an‑ró, suni súan ná kúndá'ú ini̱‑ya̱‑í vina.
31 assim também estes, agora, foram desobedientes, para que, igualmente, eles alcancem misericórdia, à vista da que vos foi concedida.
32 Chi̱ máá Dios, ni̱ jasu̱‑ya̱ táká ña̱yɨvɨ chíi tu̱'un sáni̱'in ini̱‑i, náva̱'a kundá'ú ini̱‑ya̱ táká‑i.
32 Porque Deus a todos encerrou na desobediência, a fim de usar de misericórdia para com todos.
33 Xáán kúnú káa tu̱'un kúká, tu̱'un ndíchí, tu̱'un tu̱'a Dios. Ni ma̱ júku̱'un kutɨ iní‑yo̱ ndasa káa ta̱ká tiñu sándaa̱‑ya̱. Te xaa̱n sá'í íin ta̱ká ichi‑yá.
33 Ó profundidade da riqueza, tanto da sabedoria como do conhecimento de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis, os seus caminhos!
34 Chi̱ ndé cha̱a, a ni̱ jini̱ ndasa jáni ini̱ Dios, xí ndé cha̱a ni̱ ja̱'a consejo nuu̱ yá.
34 Quem, pois, conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi o seu conselheiro?
35 Xí ndé cha̱a ni̱ ja̱'a nuu̱‑yá xna'a̱n‑ga̱ náva̱'a chunáa‑yá nuu̱‑dé.
35 Ou quem primeiro deu a ele para que lhe venha a ser restituído?
36 Chi̱ onde̱ nuu̱ máá‑yá va̱i ta̱ká ndatíñu. Te suni máá‑yá ni̱ sá'a. Te suni máá‑yá tɨ́ɨn. Te ná nákana jaa‑yó‑yá nɨ́ɨ́ káni nɨ́ɨ́ kuiá. Amén.
36 Porque dele, e por meio dele, e para ele são todas as coisas. A ele, pois, a glória eternamente. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.