Romanos 10
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC
1 Ñáni̱, kúu ndija ini̱ añú‑ri̱, te jikán ta'u̱‑rí nuu̱ Dios ja'a̱ ñáyɨvɨ Israel, náva̱'a ka̱ku‑i jíná'an‑i.
1 Irmãos, o desejo do meu coração e a súplica que dirijo a Deus por eles são para que se salvem.
2 Chi̱ ruu̱, a jiní ndaa̱‑ri̱ ja̱ bueno kákuu ini̱‑i kájito‑i Dios, ko tú kákundaa̱ ini̱‑i jíín.
2 Pois lhes dou testemunho de que têm zelo por Deus, mas um zelo sem discernimento.
3 Chi̱ tú kájuku̱'un ini̱‑i ndasa kendo̱o ndaa̱‑i sá'a Dios, te kándúkú‑i ja̱ kéndo̱o ndaa̱‑i sá'a máá‑i. Te ja̱ yúán tú kájandatu̱‑i nuu̱ íchi ndáa̱ Dios.
3 Desconhecendo a justiça de Deus e procurando estabelecer a sua própria justiça, não se sujeitaram à justiça de Deus.
4 Chi̱ jíín Cristo te ni̱ jukuiñi̱ tu̱'un ká'a̱n ley, náva̱'a kendo̱o ndaa̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ kándíja.
4 Porque Cristo é o fim da lei, para justificar todo aquele que crê.
5 Chi ni̱ ka'a̱n Moisés ja̱ nú ɨɨn cha̱a skíkuu tiñu ndaa̱ ká'a̱n ley, te kuchaku̱‑de jíín.
5 Ora, Moisés escreve da justiça que vem da lei: O homem que a praticar viverá por ela {Lv 18,5}.
6 Ko tu̱'un kéndo̱o ndaa̱, kénda chi̱i tu̱'un kándíja‑yó, te ká'a̱n súan: Ma̱ káni ini̱ añú‑ro̱: Ndé cha̱a kaa ki'i̱n andɨ́vɨ́ núsáá, áchí. Yu̱án kuní ka'a̱n, ja̱ xnúu‑de Cristo onde̱ nuu̱ ñú'un.
6 Mas a justiça que vem da fé diz assim: Não digas em teu coração: Quem subirá ao céu? Isto é, para trazer do alto o Cristo;
7 Ni ma̱ káni ini̱‑ro̱: Ndé cha̱a kuun‑de ki'i̱n‑de ini̱ tu̱nchi núsáá, áchí. Yu̱án kuní ka'a̱n, ja̱ xndáa‑de Cristo ma̱'ñú ndɨ́yi.
7 ou: Quem descerá ao abismo? Isto é, para fazer voltar Cristo dentre os mortos.
8 Ko ndasa ká'a̱n tu̱'un‑ún: Yani jíín‑ró íó tu̱'un ka'a̱n‑ro̱, ini̱ yu'u‑ro te ini̱ añú‑ro̱ íó, áchí. Yu̱án kúu tu̱'un kákandíja‑yó, te yu̱án kúu tu̱'un kájani‑ró.
8 Que diz ela, afinal? A palavra está perto de ti, na tua boca e no teu coração {Dt 30,14}. Essa é a palavra da fé, que pregamos.
9 Chi̱ nú játú'ún‑ró ondé jíín yú'u‑ro já Jíto'o̱‑ro̱ kúu Jesús, te nú onde̱ jíín iní jíín añú‑ro̱ kándíja‑ró já ní nachaku̱ Jesús ma̱'ñú ndɨ́yi ni̱ sá'a Dios, yúan‑na te ka̱ku‑ró.
9 Portanto, se com tua boca confessares que Jesus é o Senhor, e se em teu coração creres que Deus o ressuscitou dentre os mortos, serás salvo.
10 Chi̱ jíín iní jíín añú‑yo̱ kándíja‑yó‑yá náva̱'a kendo̱o ndaa̱‑yo̱. Ko jíín yú'u‑yo kuátú'ún‑yó‑yá náva̱'a ka̱ku‑yó.
10 É crendo de coração que se obtém a justiça, e é professando com palavras que se chega à salvação.
11 Chi̱ tutu̱ ii̱ ká'a̱n: Ta̱ká ña̱yɨvɨ kándíja‑i nuu̱‑yá, ma̱ kéndo̱o kutɨ‑í tuka̱ nuu̱, áchí.
11 A Escritura diz: Todo o que nele crer não será confundido {Is 28,16}.
12 Chi̱ tú ká'i̱o sɨ́ɨn ña̱yɨvɨ griego jíín ñáyɨvɨ judío, chi̱ suni ɨɨn‑ni máá Jíto'o̱‑yo̱ tɨ́ɨn so̱'o ta̱ká‑i. Te kúndá'ú xaa̱n iní‑ya̱ ñáyɨvɨ káka'a̱n nda̱'ú jíín‑yá.
12 Pois não há distinção entre judeu e grego, porque todos têm um mesmo Senhor, rico para com todos os que o invocam,
13 Chi ta̱ká ña̱yɨvɨ káka'a̱n nda̱'ú jíín máá Jíto'o̱‑yo̱ ondé jíín sɨ́'vɨ́‑yá, ka̱ku‑i.
13 porque todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,5}.
14 Ndasa ka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑yá te nú tú kákandíja‑i‑ya̱. Te ndasa kandíja‑i‑ya̱ te nú tú jíni so̱'o‑i tu̱'un‑ya̱. Te ndasa kuni so̱'o‑i te nú tú na̱ún kani tu̱'un‑ya̱ núu̱‑í.
14 Porém, como invocarão aquele em quem não têm fé? E como crerão naquele de quem não ouviram falar? E como ouvirão falar, se não houver quem pregue?
15 Te ndasa kani‑i tu̱'un‑ya̱ te nú tú tájí‑yá‑i ki'i̱n‑i. Nátu̱'un yóso núu̱ tutú: Xáán luu kánda̱a ja'a̱ ñáyɨvɨ kájani tu̱'un kuaká'nu ini̱, jíín já'a̱ ñáyɨvɨ kájani tu̱'un va̱'a tu̱'un luu.
15 E como pregarão, se não forem enviados, como está escrito: Quão formosos são os pés daqueles que anunciam as boas novas {Is 52,7}?
16 Ko nasu̱ táká‑i káchu'un ini̱‑i ja̱ ká'a̱n tu̱'un va̱'a, chi ni̱ ka'a̱n Isaías: Táta̱, ndé ña̱yɨvɨ kándíja tu̱'un kájani‑ná vii, áchí‑de.
16 Mas não são todos que prestaram ouvido à boa nova. É o que exclama Isaías: Senhor, quem acreditou na nossa pregação {Is 53,1}?
17 Núsáá te kuu kandíja‑i onde̱ nú kuni so̱'o‑i, te kuu kuni so̱'o‑i onde̱ nú koo ja̱ káni tu̱'un Dios.
17 Logo, a fé provém da pregação e a pregação se exerce em razão da palavra de Cristo.
18 Ko ruu̱ ká'a̱n‑ri̱: Á tú ní kájini so̱'o‑i. Ja̱ndáa̱ ni̱ ka̱jini so̱'o‑i, chi̱ ká'a̱n: Nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ ní kenda tu̱'un‑i te onde̱ nuu̱ ndɨ́'ɨ‑na̱ ñu̱yɨ́vɨ ní jicha̱ tu̱'un‑i, áchí.
18 Pergunto, agora: Acaso não ouviram? Claro que sim! Por toda a terra correu a sua voz, e até os confins do mundo foram as suas palavras {Sl 18,5}.
19 Ko ruu̱ ká'a̱n‑ri̱: Á tú ní kájuku̱'un ini̱ ña̱yɨvɨ Israel tu̱'un yá'a. Xnáñúú‑ga̱ ni̱ ka'a̱n Moisés: Ná kúkuíñí‑ro̱ sá'a‑ri̱ jíín ɨngá nación ja̱ násu̱ ñúu̱ máá‑rí kúu, te jíín ɨ́ɨn nación ñáá skití ini̱‑ri̱ róó, áchí‑de.
19 E pergunto ainda: Acaso Israel não o compreendeu? Já Moisés lhes havia dito: Eu vos despertarei ciúmes com um povo que não merece este nome; provocar-vos-ei a ira contra uma nação insensata {Dt 32,21}.
20 Suni Isaías ni̱ chundéé iní‑de ni̱ ka'a̱n‑de: Ña̱yɨvɨ já tú ní kánandúkú rúu̱, a ni̱ jini̱‑i ruu̱. Te ña̱yɨvɨ já tú ní kájika̱ tu̱'ún rúu̱, ni̱ stá'a̱n ndiji̱n‑ri̱ máá‑rí nuu̱‑í, áchí‑de.
20 E Isaías se abalança a dizer: Fui achado pelos que não me buscavam; manifestei-me aos que não perguntavam por mim {Is 65,1}.
21 Ko sɨkɨ̱ ñáyɨvɨ Israel ká'a̱n: Ncháka ncháa, ni̱ jata ñaa‑ri̱ nda'a‑rí nuu̱ ñáyɨvɨ tú jándatu̱, jíín núu̱ ñáyɨvɨ ní'in ini̱, áchí‑ya̱.
21 Ao passo que a respeito de Israel ele diz: Todo o dia estendi as minhas mãos a um povo desobediente e teimoso {Is 65,2}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.