Romanos 10
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA
1 Ñáni̱, kúu ndija ini̱ añú‑ri̱, te jikán ta'u̱‑rí nuu̱ Dios ja'a̱ ñáyɨvɨ Israel, náva̱'a ka̱ku‑i jíná'an‑i.
1 Irmãos, o desejo do meu coração e a minha súplica a Deus em favor deles é para que sejam salvos.
2 Chi̱ ruu̱, a jiní ndaa̱‑ri̱ ja̱ bueno kákuu ini̱‑i kájito‑i Dios, ko tú kákundaa̱ ini̱‑i jíín.
2 Porque dou testemunho a favor deles de que têm zelo por Deus, porém não com entendimento.
3 Chi̱ tú kájuku̱'un ini̱‑i ndasa kendo̱o ndaa̱‑i sá'a Dios, te kándúkú‑i ja̱ kéndo̱o ndaa̱‑i sá'a máá‑i. Te ja̱ yúán tú kájandatu̱‑i nuu̱ íchi ndáa̱ Dios.
3 Desconhecendo a justiça de Deus e procurando estabelecer a sua própria justiça, não se sujeitaram à justiça que vem de Deus.
4 Chi̱ jíín Cristo te ni̱ jukuiñi̱ tu̱'un ká'a̱n ley, náva̱'a kendo̱o ndaa̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ kándíja.
4 Porque o fim da lei é Cristo, para justiça de todo aquele que crê.
5 Chi ni̱ ka'a̱n Moisés ja̱ nú ɨɨn cha̱a skíkuu tiñu ndaa̱ ká'a̱n ley, te kuchaku̱‑de jíín.
5 Ora, Moisés descreve assim a justiça que procede da lei: “Aquele que observar os seus preceitos por eles viverá.”
6 Ko tu̱'un kéndo̱o ndaa̱, kénda chi̱i tu̱'un kándíja‑yó, te ká'a̱n súan: Ma̱ káni ini̱ añú‑ro̱: Ndé cha̱a kaa ki'i̱n andɨ́vɨ́ núsáá, áchí. Yu̱án kuní ka'a̱n, ja̱ xnúu‑de Cristo onde̱ nuu̱ ñú'un.
6 Mas a justiça que procede da fé afirma o seguinte: “Não pergunte em seu coração: Quem subirá ao céu?”, isto é, para trazer Cristo lá do alto;
7 Ni ma̱ káni ini̱‑ro̱: Ndé cha̱a kuun‑de ki'i̱n‑de ini̱ tu̱nchi núsáá, áchí. Yu̱án kuní ka'a̱n, ja̱ xndáa‑de Cristo ma̱'ñú ndɨ́yi.
7 ou: “Quem descerá ao abismo?”, isto é, para levantar Cristo dentre os mortos.
8 Ko ndasa ká'a̱n tu̱'un‑ún: Yani jíín‑ró íó tu̱'un ka'a̱n‑ro̱, ini̱ yu'u‑ro te ini̱ añú‑ro̱ íó, áchí. Yu̱án kúu tu̱'un kákandíja‑yó, te yu̱án kúu tu̱'un kájani‑ró.
8 Porém, o que se diz? “A palavra está perto de você, na sua boca e no seu coração”, isto é, a palavra da fé que pregamos.
9 Chi̱ nú játú'ún‑ró ondé jíín yú'u‑ro já Jíto'o̱‑ro̱ kúu Jesús, te nú onde̱ jíín iní jíín añú‑ro̱ kándíja‑ró já ní nachaku̱ Jesús ma̱'ñú ndɨ́yi ni̱ sá'a Dios, yúan‑na te ka̱ku‑ró.
9 Se com a boca você confessar Jesus como Senhor e em seu coração crer que Deus o ressuscitou dentre os mortos, você será salvo.
10 Chi̱ jíín iní jíín añú‑yo̱ kándíja‑yó‑yá náva̱'a kendo̱o ndaa̱‑yo̱. Ko jíín yú'u‑yo kuátú'ún‑yó‑yá náva̱'a ka̱ku‑yó.
10 Porque com o coração se crê para a justiça e com a boca se confessa para a salvação.
11 Chi̱ tutu̱ ii̱ ká'a̱n: Ta̱ká ña̱yɨvɨ kándíja‑i nuu̱‑yá, ma̱ kéndo̱o kutɨ‑í tuka̱ nuu̱, áchí.
11 Pois a Escritura diz: “Todo aquele que nele crê não será envergonhado.”
12 Chi̱ tú ká'i̱o sɨ́ɨn ña̱yɨvɨ griego jíín ñáyɨvɨ judío, chi̱ suni ɨɨn‑ni máá Jíto'o̱‑yo̱ tɨ́ɨn so̱'o ta̱ká‑i. Te kúndá'ú xaa̱n iní‑ya̱ ñáyɨvɨ káka'a̱n nda̱'ú jíín‑yá.
12 Porque não há distinção entre judeu e grego, uma vez que o mesmo é o Senhor de todos, rico para com todos os que o invocam.
13 Chi ta̱ká ña̱yɨvɨ káka'a̱n nda̱'ú jíín máá Jíto'o̱‑yo̱ ondé jíín sɨ́'vɨ́‑yá, ka̱ku‑i.
13 Porque: “Todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.”
14 Ndasa ka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑yá te nú tú kákandíja‑i‑ya̱. Te ndasa kandíja‑i‑ya̱ te nú tú jíni so̱'o‑i tu̱'un‑ya̱. Te ndasa kuni so̱'o‑i te nú tú na̱ún kani tu̱'un‑ya̱ núu̱‑í.
14 Como, porém, invocarão aquele em quem não creram? E como crerão naquele de quem nada ouviram? E como ouvirão, se não há quem pregue?
15 Te ndasa kani‑i tu̱'un‑ya̱ te nú tú tájí‑yá‑i ki'i̱n‑i. Nátu̱'un yóso núu̱ tutú: Xáán luu kánda̱a ja'a̱ ñáyɨvɨ kájani tu̱'un kuaká'nu ini̱, jíín já'a̱ ñáyɨvɨ kájani tu̱'un va̱'a tu̱'un luu.
15 E como pregarão, se não forem enviados? Como está escrito: “Quão formosos são os pés dos que anunciam coisas boas!”
16 Ko nasu̱ táká‑i káchu'un ini̱‑i ja̱ ká'a̱n tu̱'un va̱'a, chi ni̱ ka'a̱n Isaías: Táta̱, ndé ña̱yɨvɨ kándíja tu̱'un kájani‑ná vii, áchí‑de.
16 Mas nem todos obedeceram ao evangelho. Pois Isaías diz: “Senhor, quem creu em nossa pregação?”
17 Núsáá te kuu kandíja‑i onde̱ nú kuni so̱'o‑i, te kuu kuni so̱'o‑i onde̱ nú koo ja̱ káni tu̱'un Dios.
17 E, assim, a fé vem pelo ouvir, e o ouvir, pela palavra de Cristo.
18 Ko ruu̱ ká'a̱n‑ri̱: Á tú ní kájini so̱'o‑i. Ja̱ndáa̱ ni̱ ka̱jini so̱'o‑i, chi̱ ká'a̱n: Nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ ní kenda tu̱'un‑i te onde̱ nuu̱ ndɨ́'ɨ‑na̱ ñu̱yɨ́vɨ ní jicha̱ tu̱'un‑i, áchí.
18 Mas pergunto: Será que eles não ouviram? É claro que sim! “A voz deles se espalhou por toda a terra, e as palavras deles alcançaram os confins do mundo.”
19 Ko ruu̱ ká'a̱n‑ri̱: Á tú ní kájuku̱'un ini̱ ña̱yɨvɨ Israel tu̱'un yá'a. Xnáñúú‑ga̱ ni̱ ka'a̱n Moisés: Ná kúkuíñí‑ro̱ sá'a‑ri̱ jíín ɨngá nación ja̱ násu̱ ñúu̱ máá‑rí kúu, te jíín ɨ́ɨn nación ñáá skití ini̱‑ri̱ róó, áchí‑de.
19 Pergunto mais: será que isso não chegou ao conhecimento de Israel? Moisés já dizia: “Eu farei com que vocês fiquem com ciúmes de um povo que não é nação; por meio de gente insensata eu os provocarei à ira.”
20 Suni Isaías ni̱ chundéé iní‑de ni̱ ka'a̱n‑de: Ña̱yɨvɨ já tú ní kánandúkú rúu̱, a ni̱ jini̱‑i ruu̱. Te ña̱yɨvɨ já tú ní kájika̱ tu̱'ún rúu̱, ni̱ stá'a̱n ndiji̱n‑ri̱ máá‑rí nuu̱‑í, áchí‑de.
20 E Isaías é tão ousado que diz: “Fui achado pelos que não me procuravam, revelei-me aos que não perguntavam por mim.”
21 Ko sɨkɨ̱ ñáyɨvɨ Israel ká'a̱n: Ncháka ncháa, ni̱ jata ñaa‑ri̱ nda'a‑rí nuu̱ ñáyɨvɨ tú jándatu̱, jíín núu̱ ñáyɨvɨ ní'in ini̱, áchí‑ya̱.
21 Quanto a Israel, porém, diz: “Todo o dia estendi as mãos a um povo desobediente e rebelde.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.