Mateus 25
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH
1 Yúan‑na te ñuu̱ nátu̱'un andɨ́vɨ́ kúu nátu̱'un uxi̱ ña'an jáá, ja̱ ní ka̱ki'in‑ña linterna káindá'á‑ña. Te ni̱ kenda koyo‑ña kuáta'a̱n‑ña ɨ́ɨn yii víko tánda'a.
1 Jesus disse:
2 Te u'u̱n‑ña ká'i̱o ndito xini̱‑ñá, te u'u̱n‑ña káñáá xini̱‑ñá.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 Te ña'an káñáá xini̱‑ún, kándá'á‑ña linterna‑ña. Ko tú káindá'á‑ña petróleo ku'un ini̱.
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 Ko ña'an ndíto xini̱‑ún, káindá'á‑ña botella ñú'un petróleo ɨɨn ká'nu‑ni jíín táká linterna‑ña.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 Te nini ni̱ kukuéé yii‑ún ja̱ cháa̱‑de, te ni̱ kakixi̱‑ni‑ña.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 Te nuu̱ ní kuu sava ñúú, te ni̱ ka̱jini so̱'o‑ña ɨ́ɨn tu̱'un kána jaa: Yá'a nde̱'é‑ró, a va̱i yii. Kenda koyo kita'a̱n‑ro̱‑dé, áchí.
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 Yúan‑na te ta̱ká ña'an jáá‑ún, ni̱ ka̱nduko̱o‑ña. Te ni̱ ka̱sátu̱'a‑ña linterna‑ña.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Te ña'an káñáá xini̱‑ún, ni̱ kaka'a̱n‑ña jíín ñá'an ká'i̱o ndito xini̱‑ún: Kua̱'a ɨɨn tá'ú petróleo nuu̱‑rí, chi kua̱nda'va̱ linterna‑ri̱, áchí‑ña.
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Ko ña'an ká'i̱o ndito xini̱‑ún, ni̱ kaka'a̱n‑ña: Ma̱ kúu, chi̱ sanaa te ma̱ kánda ja̱ kúu‑ri̱ jíín já kúu‑ró. Va'a̱‑ga̱ ki'i̱n‑ro̱ núu̱ cháa xíkó te kuaan‑ró já kúu máá‑ró. Achí‑ña.
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 Te nini kája'a̱n‑ña kájakua̱an‑ña, te ni̱ chaa̱‑ni yii‑ún. Te ña'an ká'i̱o tu̱'a‑ún, ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑ña jíín‑de ini̱ ve̱'e viko tánda'a. Te ni̱ nakasu̱‑de yuxé'é.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 Yúan‑na te ni̱ kunúu. Te ni̱ cha̱koyo tuku sava‑ga̱ ña'an jáá‑ún. Te ni̱ kaka'a̱n‑ña: Táta̱, Táta̱, kuña‑ní ve'e, ná kɨ́vɨ koyo‑ná, áchí‑ña.
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 Ko máá‑de ni̱ ka'a̱n‑de: Ja̱ndáa̱, ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, tú jiní‑ri̱ róó, áchí‑de.
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 Kundito núsáá, chi̱ tú kájini̱‑ro̱ na̱ kɨvɨ̱, ni na̱ hora nchaa̱ máá Sé'e cha̱a.
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 Chi̱ ñuu̱ nátu̱'un andɨ́vɨ́ kúu nátu̱'un ɨɨn cha̱a ja̱ kénda jíká‑de ɨnga̱ ñuu̱ ki'i̱n‑de. Te ni̱ kana‑de xini̱ mozo‑de. Te ni̱ teta'a̱n‑de ndatíñu‑de nuu̱ mozo‑de‑ún jíná'an.
14 Jesus continuou:
15 Te nuu̱ ɨ́ɨn‑i, ni̱ ja̱'a‑de u'u̱n mil peso. Te nuu̱ ɨngá‑i, uu̱ mil peso. Te nuu̱ ɨngá‑i, ɨɨn‑ni mil peso. Súan ni̱ teta'a̱n‑de nuu̱ ɨ́ɨn ɨɨn mozo‑de ndasa xini̱ máá‑i jíná'an‑i. Te ni̱ kee‑ni‑de kua'a̱n jíká‑de.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Te mozo ni̱ ki'in u'u̱n mil peso‑ún, ni̱ kee‑i kua'a̱n‑i jíín. Te ni̱ sátiñu‑i jíín. Te ni̱ ni'i̱n‑í u'u̱n‑ga̱ mil peso sɨkɨ̱.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Suni súan ni̱ sá'a mozo ja̱ ní ki'in uu̱ mil peso‑ún. Te ni̱ ni'i̱n túku‑i uu̱‑ga̱ mil peso sɨkɨ̱.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Ko mozo ja̱ ní ki'in ɨɨn mil peso, ni̱ kee‑i kua'a̱n‑i. Te ni̱ jacha‑i chi̱i ñu'un. Te ni̱ chisa̱'í‑i xu̱'ún jíto'o̱‑i.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 Te ni̱ kuu kua'a̱ kɨvɨ́. Te ni̱ nchaa̱ jito'o̱ mozo‑ún. Te ni̱ nasándaa̱‑de cuenta jíín‑i.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Te ni̱ jaa̱ mozo ja̱ ní ki'in u'u̱n mil peso‑ún, ni̱ ja̱stá'a̱n‑i u'u̱n‑ga̱ mil peso. Te ni̱ ka'a̱n‑i: Táta̱, ni̱ ja̱'a‑ní u'u̱n mil peso nuu̱‑ná. Te yá'a nde̱'é‑ní, u'u̱n‑ga̱ mil peso ni̱ ni'i̱n‑ná sɨkɨ̱. Achí‑i.
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 Te jito'o̱‑i, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i: Ió va̱'a. Mozo skíkuu va̱'a kúu‑ró. Ni̱ skíkuu va̱'a‑ró jíín yakú‑ni ndatíñu. Ná cháa‑ri̱ kua'a̱ tíñu sɨkɨ̱‑ro̱. Ná júngo̱o‑yó, chi̱ kúsɨɨ̱ iní jito'o̱‑ro̱ jíín‑ró. Achí‑de.
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 Te ni̱ jaa̱ tuku mozo ja̱ ni̱ ki'in uu̱ mil peso‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑i: Táta̱, ni̱ ja̱'a‑ní uu̱ mil peso nuu̱‑ná. Te yá'a nde̱'é‑ní, uu̱‑ga̱ mil peso ni̱ ni'i̱n‑ná sɨkɨ̱. Achí‑i.
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 Te jito'o̱‑i, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i: Ió va̱'a. Mozo skíkuu va̱'a kúu‑ró. Ni̱ skíkuu va̱'a‑ró jíín yakú‑ni ndatíñu. Ná cháa‑ri̱ kua'a̱ tíñu sɨkɨ̱‑ro̱. Ná júngo̱o‑yó, chi̱ kúsɨɨ̱ iní jito'o̱‑ro̱ jíín‑ró. Achí‑de.
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 Yúan‑na te ni̱ jaa̱ mozo ja̱ ní ki'in ɨɨn mil peso‑ún, te ni̱ ka'a̱n‑i: Táta̱, a jiní‑ná níí ja̱ cháa xaa̱n iní kúu‑ní. Te já'nu̱‑ní nuu̱ tú jachá‑ní, te nástútú‑ní nuu̱ tú sáka‑ní.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Te ni̱ yu̱'ú‑ná. Te ni̱ ja'a̱n‑ná. Ni̱ chisa̱'í‑ná xu̱'ún‑ní chi̱i ñu'un. Te vina ná nákua̱'a‑ná xu̱'ún‑ní nuu̱‑ní. Achí‑i.
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 Te jito'o̱‑i, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i: Mozo ñáá, mozo kúxí kúu‑ró. Ni̱ jini̱‑ro̱ já já'nu̱‑ri̱ nuu̱ tú jachá‑ri̱, te nástútú‑rí nuu̱ tú sáka‑rí.
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 Ní já'a‑ró xú'ún‑rí nuu̱ banco núú. Te nuu̱ ncháa̱‑ri̱, te naki'in‑ri̱ xu̱'ún‑rí onde̱ jíín sé'e xu̱'ún núú. Achí‑de jíín‑i.
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 Yúan‑na te ni̱ kachi̱‑de jíín ɨngá mozo‑de: Núsáá te kuanchaa̱‑ro̱ mil peso jia̱n núu̱‑í. Te kua̱'a‑ró núu̱ mozo ja̱ ñáva̱'a uxi̱ mil peso‑ún.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 Chi ña̱yɨvɨ já á ñáva̱'a, te kii‑ga̱ nuu̱‑í, te ví'í‑gá kuñava̱'a‑i. Ko ña̱yɨvɨ já ná tú ñáva̱'a, va̱sa ja̱ á ñáva̱'a‑i‑ún, te kuxio ki'i̱n.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Te mozo ja̱ tú játíñu va̱'a‑ún, kiñi'in‑i ná kúndee‑i ñu̱ñáa yatá vé'e. Te yúan nde'e̱‑i, te nakaji‑í ñii yú'u‑í. Achí‑de.
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 Te kɨvɨ̱ kíi máá Sé'e cha̱a ja̱ ndúñá'nu‑ya̱, te kikoyo ndɨ'ɨ ndajá'a̱ ndóo‑ya̱ jíín‑yá. Yúan‑na te jungo̱o‑ya̱ ɨ́ɨn nuu̱ silla tá'ú tíñu, chi̱ ñá'nu kuu‑ya̱ kúnchaa̱‑ya̱.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Te ndutútú táká ña̱yɨvɨ núu̱‑yá. Te sásɨ́ɨn‑ya̱‑í ná ɨɨn ná ɨɨn‑i jíná'an‑i, nátu̱'un ndusɨ́ɨn rɨɨ̱ jíín ndíxí'ú sá'a cha̱a ndíto‑tɨ̱.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 Te kani‑ya̱ rɨ́ɨ̱‑ún ichi ndává'a‑ya̱, te ndixí'ú‑ún ichi ndávésé‑yá.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 Yúan‑na te máá Rey, kachi̱‑ya̱ kúni ña̱yɨvɨ ká'i̱in ichi ndává'a‑ya̱: Ichi yá'a kikoyo‑ró, chi̱ kúsɨɨ̱ iní Táa̱‑ri̱ jíín‑ró. Kɨ̱vɨ koyo‑ró ñúu̱ nuu̱ tá'ú‑ró tíñu, chi̱ a ni̱ sátu̱'a‑ya̱ ondé kɨvɨ̱ ní jungo̱o ñu̱yɨ́vɨ.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Chi ni̱ ji'i̱‑ri̱ so̱ko, te ni̱ kaja̱'a‑ró já ní yee‑rí. Ni̱ jichi̱‑ri̱ nducha, te ni̱ kaja̱'a‑ró já ní ji'i‑ri̱. Ni̱ jika tatú‑ri̱, te ni̱ kaja̱'a‑ró vé'e‑ró ní kanchaa̱ núu‑ri̱.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 Víchí lɨ́ɨ‑rí, te ni̱ ka̱nachisúkun‑ro rúu̱. Ni̱ ku'u̱‑ri̱, te ni̱ kaja̱nde̱'é‑ró rúu̱. Ni̱ kandee‑ri̱ veka̱a, te ni̱ ja̱koyo‑ró núu̱‑rí. Achi̱‑ya̱.
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 Yúan‑na te ka'a̱n ña̱yɨvɨ vá'a‑ún jíín‑yá: Táta̱, ndé kɨvɨ̱ ní kajini̱‑ná níí ja̱ ní ji'i̱‑ní so̱ko, te ni̱ kaja̱'a‑ná ja̱ ní yee‑ní, xí já ní jichi̱‑ní, te ni̱ kaja̱'a‑ná ja̱ ní ji'i‑ní vii.
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 Te ndé kɨvɨ̱ ní kajini̱‑ná níí ja̱ ní jika tatú‑ní, te ni̱ kaja̱'a núu‑ná ve'e‑ná nuu̱‑ní, xí já víchí lɨ́ɨ‑ní, te ni̱ ka̱nachisúkun‑ná níí.
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Te ndé kɨvɨ̱ ní kajini̱‑ná níí ja̱ ní ku'u̱‑ní, xí já ní ka̱ndee‑ní veka̱a, te ni̱ kaja̱nde̱'é‑ná níí, achi̱‑i.
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 Yúan‑na te kachi̱ máá Rey‑ún kuni‑i: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ ná ni̱ ka̱sá'a‑ró súan jíín ɨ́ɨn ñani̱ lúlí‑rí yá'a, te nuu̱ rúu̱ ni̱ ka̱sá'a‑ró.
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 Yúan‑na te suni kachi̱‑ya̱ kúni ña̱yɨvɨ ká'i̱in ichi ndávésé‑yá‑ún: Ña̱yɨvɨ tá'nu̱ ndatu̱ kákuu‑ró. Kuxio ki̱ngoyo‑ró núu̱ kayú‑ro̱ nɨ́ɨ́ káni, nuu̱ íó tu̱'a ja̱ kúndee kui'na̱ jíín táká ndajá'a̱ máá.
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Chi ni̱ ji'i̱‑ri̱ so̱ko te tú ní kája̱'a‑ró já kée‑rí. Ni̱ jichi̱‑ri̱ nducha te tú ní kája̱'a‑ró já kó'o‑ri̱.
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 Ni̱ jika tatú‑ri̱ te tú ní kája̱'a‑ró vé'e‑ró kúnchaa̱ núu‑ri̱. Víchí lɨ́ɨ‑rí, te tú ní kánachisúkun‑ro rúu̱. Ni̱ ku'u̱‑ri̱, ni̱ ka̱ndee‑ri̱ veka̱a, te tú ní kája̱nde̱'é‑ró rúu̱. Achi̱‑ya̱.
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 Yúan‑na te máá ñáyɨvɨ‑ún, suni ka'a̱n‑i jíín‑yá: Táta̱, ndé kɨvɨ̱ ní kajini̱‑ná níí ja̱ ní ji'i̱‑ní so̱ko, xí já ní jichi̱‑ní nducha, xí já ní jika tatú‑ní, xí já víchí lɨ́ɨ‑ní, xí já ní ku'u̱‑ní, xí já ní ka̱ndee‑ní veka̱a, te tú ní kájatíñu‑ná nuu̱‑ní vii. Achi̱‑i.
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 Yúan‑na te kachi̱ máá Rey jíín‑i: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ tú ní kásá'a‑ró súan jíín ɨ́ɨn ñani̱ lúlí‑rí yá'a, te ni nuu̱ rúu̱ tú ní kásá'a‑ró, achi̱‑ya̱.
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 Te ki̱ngoyo ña̱yɨvɨ yá'a nuu̱ ndó'o‑i nɨ́ɨ́ káni. Ko ña̱yɨvɨ ndáa̱‑ún, kɨ̱vɨ koyo‑i nuu̱ kúchaku̱‑i nɨ́ɨ́ káni, achi̱‑de. Achí Jesús.
46 E Jesus terminou assim:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.