Mateus 25
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA
1 Yúan‑na te ñuu̱ nátu̱'un andɨ́vɨ́ kúu nátu̱'un uxi̱ ña'an jáá, ja̱ ní ka̱ki'in‑ña linterna káindá'á‑ña. Te ni̱ kenda koyo‑ña kuáta'a̱n‑ña ɨ́ɨn yii víko tánda'a.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Te u'u̱n‑ña ká'i̱o ndito xini̱‑ñá, te u'u̱n‑ña káñáá xini̱‑ñá.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Te ña'an káñáá xini̱‑ún, kándá'á‑ña linterna‑ña. Ko tú káindá'á‑ña petróleo ku'un ini̱.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Ko ña'an ndíto xini̱‑ún, káindá'á‑ña botella ñú'un petróleo ɨɨn ká'nu‑ni jíín táká linterna‑ña.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Te nini ni̱ kukuéé yii‑ún ja̱ cháa̱‑de, te ni̱ kakixi̱‑ni‑ña.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Te nuu̱ ní kuu sava ñúú, te ni̱ ka̱jini so̱'o‑ña ɨ́ɨn tu̱'un kána jaa: Yá'a nde̱'é‑ró, a va̱i yii. Kenda koyo kita'a̱n‑ro̱‑dé, áchí.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Yúan‑na te ta̱ká ña'an jáá‑ún, ni̱ ka̱nduko̱o‑ña. Te ni̱ ka̱sátu̱'a‑ña linterna‑ña.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Te ña'an káñáá xini̱‑ún, ni̱ kaka'a̱n‑ña jíín ñá'an ká'i̱o ndito xini̱‑ún: Kua̱'a ɨɨn tá'ú petróleo nuu̱‑rí, chi kua̱nda'va̱ linterna‑ri̱, áchí‑ña.
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Ko ña'an ká'i̱o ndito xini̱‑ún, ni̱ kaka'a̱n‑ña: Ma̱ kúu, chi̱ sanaa te ma̱ kánda ja̱ kúu‑ri̱ jíín já kúu‑ró. Va'a̱‑ga̱ ki'i̱n‑ro̱ núu̱ cháa xíkó te kuaan‑ró já kúu máá‑ró. Achí‑ña.
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Te nini kája'a̱n‑ña kájakua̱an‑ña, te ni̱ chaa̱‑ni yii‑ún. Te ña'an ká'i̱o tu̱'a‑ún, ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑ña jíín‑de ini̱ ve̱'e viko tánda'a. Te ni̱ nakasu̱‑de yuxé'é.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 Yúan‑na te ni̱ kunúu. Te ni̱ cha̱koyo tuku sava‑ga̱ ña'an jáá‑ún. Te ni̱ kaka'a̱n‑ña: Táta̱, Táta̱, kuña‑ní ve'e, ná kɨ́vɨ koyo‑ná, áchí‑ña.
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Ko máá‑de ni̱ ka'a̱n‑de: Ja̱ndáa̱, ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, tú jiní‑ri̱ róó, áchí‑de.
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Kundito núsáá, chi̱ tú kájini̱‑ro̱ na̱ kɨvɨ̱, ni na̱ hora nchaa̱ máá Sé'e cha̱a.
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 Chi̱ ñuu̱ nátu̱'un andɨ́vɨ́ kúu nátu̱'un ɨɨn cha̱a ja̱ kénda jíká‑de ɨnga̱ ñuu̱ ki'i̱n‑de. Te ni̱ kana‑de xini̱ mozo‑de. Te ni̱ teta'a̱n‑de ndatíñu‑de nuu̱ mozo‑de‑ún jíná'an.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Te nuu̱ ɨ́ɨn‑i, ni̱ ja̱'a‑de u'u̱n mil peso. Te nuu̱ ɨngá‑i, uu̱ mil peso. Te nuu̱ ɨngá‑i, ɨɨn‑ni mil peso. Súan ni̱ teta'a̱n‑de nuu̱ ɨ́ɨn ɨɨn mozo‑de ndasa xini̱ máá‑i jíná'an‑i. Te ni̱ kee‑ni‑de kua'a̱n jíká‑de.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Te mozo ni̱ ki'in u'u̱n mil peso‑ún, ni̱ kee‑i kua'a̱n‑i jíín. Te ni̱ sátiñu‑i jíín. Te ni̱ ni'i̱n‑í u'u̱n‑ga̱ mil peso sɨkɨ̱.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Suni súan ni̱ sá'a mozo ja̱ ní ki'in uu̱ mil peso‑ún. Te ni̱ ni'i̱n túku‑i uu̱‑ga̱ mil peso sɨkɨ̱.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Ko mozo ja̱ ní ki'in ɨɨn mil peso, ni̱ kee‑i kua'a̱n‑i. Te ni̱ jacha‑i chi̱i ñu'un. Te ni̱ chisa̱'í‑i xu̱'ún jíto'o̱‑i.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Te ni̱ kuu kua'a̱ kɨvɨ́. Te ni̱ nchaa̱ jito'o̱ mozo‑ún. Te ni̱ nasándaa̱‑de cuenta jíín‑i.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Te ni̱ jaa̱ mozo ja̱ ní ki'in u'u̱n mil peso‑ún, ni̱ ja̱stá'a̱n‑i u'u̱n‑ga̱ mil peso. Te ni̱ ka'a̱n‑i: Táta̱, ni̱ ja̱'a‑ní u'u̱n mil peso nuu̱‑ná. Te yá'a nde̱'é‑ní, u'u̱n‑ga̱ mil peso ni̱ ni'i̱n‑ná sɨkɨ̱. Achí‑i.
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Te jito'o̱‑i, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i: Ió va̱'a. Mozo skíkuu va̱'a kúu‑ró. Ni̱ skíkuu va̱'a‑ró jíín yakú‑ni ndatíñu. Ná cháa‑ri̱ kua'a̱ tíñu sɨkɨ̱‑ro̱. Ná júngo̱o‑yó, chi̱ kúsɨɨ̱ iní jito'o̱‑ro̱ jíín‑ró. Achí‑de.
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 Te ni̱ jaa̱ tuku mozo ja̱ ni̱ ki'in uu̱ mil peso‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑i: Táta̱, ni̱ ja̱'a‑ní uu̱ mil peso nuu̱‑ná. Te yá'a nde̱'é‑ní, uu̱‑ga̱ mil peso ni̱ ni'i̱n‑ná sɨkɨ̱. Achí‑i.
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Te jito'o̱‑i, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i: Ió va̱'a. Mozo skíkuu va̱'a kúu‑ró. Ni̱ skíkuu va̱'a‑ró jíín yakú‑ni ndatíñu. Ná cháa‑ri̱ kua'a̱ tíñu sɨkɨ̱‑ro̱. Ná júngo̱o‑yó, chi̱ kúsɨɨ̱ iní jito'o̱‑ro̱ jíín‑ró. Achí‑de.
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 Yúan‑na te ni̱ jaa̱ mozo ja̱ ní ki'in ɨɨn mil peso‑ún, te ni̱ ka'a̱n‑i: Táta̱, a jiní‑ná níí ja̱ cháa xaa̱n iní kúu‑ní. Te já'nu̱‑ní nuu̱ tú jachá‑ní, te nástútú‑ní nuu̱ tú sáka‑ní.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Te ni̱ yu̱'ú‑ná. Te ni̱ ja'a̱n‑ná. Ni̱ chisa̱'í‑ná xu̱'ún‑ní chi̱i ñu'un. Te vina ná nákua̱'a‑ná xu̱'ún‑ní nuu̱‑ní. Achí‑i.
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 Te jito'o̱‑i, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i: Mozo ñáá, mozo kúxí kúu‑ró. Ni̱ jini̱‑ro̱ já já'nu̱‑ri̱ nuu̱ tú jachá‑ri̱, te nástútú‑rí nuu̱ tú sáka‑rí.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Ní já'a‑ró xú'ún‑rí nuu̱ banco núú. Te nuu̱ ncháa̱‑ri̱, te naki'in‑ri̱ xu̱'ún‑rí onde̱ jíín sé'e xu̱'ún núú. Achí‑de jíín‑i.
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Yúan‑na te ni̱ kachi̱‑de jíín ɨngá mozo‑de: Núsáá te kuanchaa̱‑ro̱ mil peso jia̱n núu̱‑í. Te kua̱'a‑ró núu̱ mozo ja̱ ñáva̱'a uxi̱ mil peso‑ún.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Chi ña̱yɨvɨ já á ñáva̱'a, te kii‑ga̱ nuu̱‑í, te ví'í‑gá kuñava̱'a‑i. Ko ña̱yɨvɨ já ná tú ñáva̱'a, va̱sa ja̱ á ñáva̱'a‑i‑ún, te kuxio ki'i̱n.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Te mozo ja̱ tú játíñu va̱'a‑ún, kiñi'in‑i ná kúndee‑i ñu̱ñáa yatá vé'e. Te yúan nde'e̱‑i, te nakaji‑í ñii yú'u‑í. Achí‑de.
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 Te kɨvɨ̱ kíi máá Sé'e cha̱a ja̱ ndúñá'nu‑ya̱, te kikoyo ndɨ'ɨ ndajá'a̱ ndóo‑ya̱ jíín‑yá. Yúan‑na te jungo̱o‑ya̱ ɨ́ɨn nuu̱ silla tá'ú tíñu, chi̱ ñá'nu kuu‑ya̱ kúnchaa̱‑ya̱.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Te ndutútú táká ña̱yɨvɨ núu̱‑yá. Te sásɨ́ɨn‑ya̱‑í ná ɨɨn ná ɨɨn‑i jíná'an‑i, nátu̱'un ndusɨ́ɨn rɨɨ̱ jíín ndíxí'ú sá'a cha̱a ndíto‑tɨ̱.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Te kani‑ya̱ rɨ́ɨ̱‑ún ichi ndává'a‑ya̱, te ndixí'ú‑ún ichi ndávésé‑yá.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Yúan‑na te máá Rey, kachi̱‑ya̱ kúni ña̱yɨvɨ ká'i̱in ichi ndává'a‑ya̱: Ichi yá'a kikoyo‑ró, chi̱ kúsɨɨ̱ iní Táa̱‑ri̱ jíín‑ró. Kɨ̱vɨ koyo‑ró ñúu̱ nuu̱ tá'ú‑ró tíñu, chi̱ a ni̱ sátu̱'a‑ya̱ ondé kɨvɨ̱ ní jungo̱o ñu̱yɨ́vɨ.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Chi ni̱ ji'i̱‑ri̱ so̱ko, te ni̱ kaja̱'a‑ró já ní yee‑rí. Ni̱ jichi̱‑ri̱ nducha, te ni̱ kaja̱'a‑ró já ní ji'i‑ri̱. Ni̱ jika tatú‑ri̱, te ni̱ kaja̱'a‑ró vé'e‑ró ní kanchaa̱ núu‑ri̱.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Víchí lɨ́ɨ‑rí, te ni̱ ka̱nachisúkun‑ro rúu̱. Ni̱ ku'u̱‑ri̱, te ni̱ kaja̱nde̱'é‑ró rúu̱. Ni̱ kandee‑ri̱ veka̱a, te ni̱ ja̱koyo‑ró núu̱‑rí. Achi̱‑ya̱.
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 Yúan‑na te ka'a̱n ña̱yɨvɨ vá'a‑ún jíín‑yá: Táta̱, ndé kɨvɨ̱ ní kajini̱‑ná níí ja̱ ní ji'i̱‑ní so̱ko, te ni̱ kaja̱'a‑ná ja̱ ní yee‑ní, xí já ní jichi̱‑ní, te ni̱ kaja̱'a‑ná ja̱ ní ji'i‑ní vii.
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Te ndé kɨvɨ̱ ní kajini̱‑ná níí ja̱ ní jika tatú‑ní, te ni̱ kaja̱'a núu‑ná ve'e‑ná nuu̱‑ní, xí já víchí lɨ́ɨ‑ní, te ni̱ ka̱nachisúkun‑ná níí.
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Te ndé kɨvɨ̱ ní kajini̱‑ná níí ja̱ ní ku'u̱‑ní, xí já ní ka̱ndee‑ní veka̱a, te ni̱ kaja̱nde̱'é‑ná níí, achi̱‑i.
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 Yúan‑na te kachi̱ máá Rey‑ún kuni‑i: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ ná ni̱ ka̱sá'a‑ró súan jíín ɨ́ɨn ñani̱ lúlí‑rí yá'a, te nuu̱ rúu̱ ni̱ ka̱sá'a‑ró.
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 Yúan‑na te suni kachi̱‑ya̱ kúni ña̱yɨvɨ ká'i̱in ichi ndávésé‑yá‑ún: Ña̱yɨvɨ tá'nu̱ ndatu̱ kákuu‑ró. Kuxio ki̱ngoyo‑ró núu̱ kayú‑ro̱ nɨ́ɨ́ káni, nuu̱ íó tu̱'a ja̱ kúndee kui'na̱ jíín táká ndajá'a̱ máá.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Chi ni̱ ji'i̱‑ri̱ so̱ko te tú ní kája̱'a‑ró já kée‑rí. Ni̱ jichi̱‑ri̱ nducha te tú ní kája̱'a‑ró já kó'o‑ri̱.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Ni̱ jika tatú‑ri̱ te tú ní kája̱'a‑ró vé'e‑ró kúnchaa̱ núu‑ri̱. Víchí lɨ́ɨ‑rí, te tú ní kánachisúkun‑ro rúu̱. Ni̱ ku'u̱‑ri̱, ni̱ ka̱ndee‑ri̱ veka̱a, te tú ní kája̱nde̱'é‑ró rúu̱. Achi̱‑ya̱.
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 Yúan‑na te máá ñáyɨvɨ‑ún, suni ka'a̱n‑i jíín‑yá: Táta̱, ndé kɨvɨ̱ ní kajini̱‑ná níí ja̱ ní ji'i̱‑ní so̱ko, xí já ní jichi̱‑ní nducha, xí já ní jika tatú‑ní, xí já víchí lɨ́ɨ‑ní, xí já ní ku'u̱‑ní, xí já ní ka̱ndee‑ní veka̱a, te tú ní kájatíñu‑ná nuu̱‑ní vii. Achi̱‑i.
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Yúan‑na te kachi̱ máá Rey jíín‑i: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ tú ní kásá'a‑ró súan jíín ɨ́ɨn ñani̱ lúlí‑rí yá'a, te ni nuu̱ rúu̱ tú ní kásá'a‑ró, achi̱‑ya̱.
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Te ki̱ngoyo ña̱yɨvɨ yá'a nuu̱ ndó'o‑i nɨ́ɨ́ káni. Ko ña̱yɨvɨ ndáa̱‑ún, kɨ̱vɨ koyo‑i nuu̱ kúchaku̱‑i nɨ́ɨ́ káni, achi̱‑de. Achí Jesús.
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.