Mateus 22
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA
1 Te ni̱ ka'a̱n Jesús ɨnga̱ tu̱'un yátá jíín‑de jíná'an‑de:
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 Ñuu̱ nátu̱'un andɨ́vɨ́ kúu nátu̱'un ɨɨn rey ja̱ ní sá'a‑de ɨɨn viko tánda'a já kúu se̱'e‑de.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Te ni̱ tájí‑de mozo‑de kuaka̱na xini̱ táká ña̱yɨvɨ ní kastu̱'ún‑de nuu̱, ná kíi‑i. Ko ña̱yɨvɨ‑ún, tú ní kákuni̱‑i kii‑i.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 Te ni̱ tájí tuku‑de yaku̱‑ga̱ mozo‑de kája'a̱n. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Kachi̱ nuu̱ ñáyɨvɨ ní kana‑ri̱ xini̱‑ún: A ni̱ sátu̱'a‑ri̱ ja̱ kúxíni‑yó. Ni̱ ja'ni‑rí xndɨkɨ̱‑rí jíín kɨ́tɨ xá'án, te ndɨ'ɨ a íó tu̱'a. Ña'a̱n viko tánda'a jíná'an‑ró. Achi̱‑ro̱.
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 Ko ña̱yɨvɨ‑ún, tú ní kájítú iní‑i. Te kája'a̱n‑i tiñu máá‑i, ɨɨn‑i ichi rancho‑i, te ɨnga̱‑i nuu̱ ndátíñu‑i.
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Te sava‑ga̱‑i, ni̱ ka̱katɨɨn‑i mozo‑de, te ni̱ kaja̱'a‑i tuka̱ nuu̱‑dé, te ni̱ kaja'ni‑í‑de.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Te ni̱ jini tu̱'un rey. Te ni̱ kiti̱ ini̱‑de. Te ni̱ tájí‑de soldado‑de kája'a̱n. Te ni̱ xnáa‑dé ña̱yɨvɨ ní ka̱ja'ni ndɨ́yi‑ún. Te ni̱ ja'mu‑de ñuu̱‑i.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n rey jíín mozo‑de: Ja̱ndáa̱, ja̱ víko tánda'a, a íó tu̱'a. Ko ña̱yɨvɨ ní kana‑ri̱ xini̱‑ún, tú va̱'a ña̱yɨvɨ kákuu‑i.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 Núsáá te kuá'án jíná'an‑ró ondé nuu̱ náketá'an ichi yatá ñúu̱. Te kana‑ró xiní na̱saa ña̱yɨvɨ ní'i̱n‑ro̱, ná kíi‑i nuu̱ víko tánda'a yá'a. Achí‑de.
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Te ni̱ kenda koyo mozo‑de kája'a̱n ta̱ká‑ni ichi. Te ni̱ stútú‑de na̱saa ña̱yɨvɨ ní kani'i̱n‑dé: Ɨɨn jínu‑ni ña̱yɨvɨ vá'a jíín ñáyɨvɨ ú'u̱. Te viko tánda'a‑ún ni̱ chítú ndɨ́ɨ jíín ñáyɨvɨ.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 Te ni̱ kɨ̱vɨ rey ini̱ ve̱'e ja̱ ndé'é‑de nuu̱ ñáyɨvɨ ní kataka̱. Te ni̱ jini̱‑de nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a ja̱ tú ñú'un‑de sa'ma víko tánda'a.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Te ni̱ kachi̱‑de jíín cháa‑ún: Amigo, ndasa ni̱ kɨ̱vɨ‑ró yá'a ja̱ ná tú ñú'un‑ró sá'ma víko tánda'a, áchí‑de. Te máá cháa‑ún, tú ní ká'a̱n kutɨ‑dé.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n rey jíín cháa kájatíñu‑ún: Tɨɨn‑ró te ku'ni̱‑ro̱ ndá'a‑dé ja'a̱‑dé, te kiñi'in‑ró‑de ná kí'i̱n‑de nuu̱ ñáa yata̱ ké'e. Yúan nde'e̱‑de te nakaji‑dé ñii yú'u‑dé.
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 Chi ni̱ kana‑ri̱ xini̱ kuá'a̱‑í, ko yaku̱‑ni‑i ni̱ ka̱ji‑ri̱, áchí‑ya̱.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Yúan‑na te kája'a̱n cha̱a fariseo. Te ni̱ kanda̱tu̱'ún máá‑de nú ndasa tɨɨn yátá‑de‑ya̱ jíín tú'un ká'a̱n‑ya̱.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Te ni̱ ka̱tájí‑de cha̱a káskuá'a jíín máá‑de jíín cháa herodiano kája'a̱n nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, kájini̱‑ná ja̱ ká'a̱n ndaa̱‑ní te stá'a̱n ndaa̱‑ní ichi Dios. Te tú yú'ú‑ní jíto‑ní ni ɨɨn cha̱a, chi̱ tú ndé'é‑ní ndasa jíto ta̱ká cha̱a.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Núsáá te kachi̱‑ní nuu̱‑ná jíná'an‑ná: Ndasa kachi̱‑ní, á kuu kua̱'a‑yó xú'ún yóo̱ nuu̱ César xí túu, áchí‑de.
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Ko Jesús, ni̱ juku̱'un ini̱‑ya̱ já xndá'ú‑de‑ya̱ kákuni̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Cha̱a uu̱ xini̱ kákuu‑ró. Naja̱ kájito nchaa̱‑ro̱ rúu̱.
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Stá'a̱n xu̱'ún yóo̱ jián ná ndé'é‑rí. Achí‑ya̱ jíín‑de. Te ni̱ ka̱stá'a̱n‑de ɨɨn peso máá‑de nuu̱‑yá.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Yúan‑na te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Ndé cha̱a kúu cha̱a ncháá nuu̱ yá'a, jíín tú'un yóso yá'a, áchí‑ya̱.
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: César kúu, áchí‑de. Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kua̱'a ja̱ xíin César nuu̱ César, te ja̱ xíin Dios nuu̱ Dios núsáá, áchí‑ya̱.
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Te nuu̱ ní ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a, te ni̱ ka̱naa iní‑de, te ni̱ ka̱xndóo‑de‑ya̱, te kája'a̱n‑de.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 Te suni kɨvɨ̱‑ún ni̱ ja̱koyo cha̱a saduceo nuu̱‑yá. Cha̱a‑ún káka'a̱n‑de ja̱ tú nachaku̱ kutɨ ndɨ́yi. Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱:
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 Maestro, Moisés ni̱ ka'a̱n‑de: Nú ɨɨn cha̱a kuu̱‑de, te nú tú se̱'e‑de ní íó. Te ñani̱‑de, ná náta̱nda'a jíín ñásɨ́'ɨ́‑de, te ndukani‑de tata̱ ñani̱‑de.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 Te jíín‑ná ni̱ ka'i̱o usia̱ ñani̱. Te cha̱a núú ni̱ ta̱nda'a‑dé. Te ni̱ ji'i̱‑de. Te tú se̱'e‑de ní íó. Te ni̱ xndóo‑de ñasɨ́'ɨ́‑de nuu̱ ñaní‑de.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Te suni súan ni̱ ta'a̱n cha̱a uu̱, te suni súan cha̱a uni̱, onde̱ ndɨ́'usiá‑de.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Te nuu̱ ní kaji'i̱ ndɨ́'usiá‑de, te suni ni̱ ji'i̱ máá ñá'an‑ún.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 Núsáá te kɨvɨ̱ náchaku̱ ta̱ká ndɨ̱yi, te ja̱ ndɨ́'usiá‑de ndé ɨɨn‑de kuu‑ña ñásɨ́'ɨ́‑de. Chi̱ ndɨ'ɨ‑de ni̱ kancha̱ka‑de‑ña, áchí‑de jíín‑yá.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Máni kástɨ́vɨ́‑ró tú'un, chi̱ tú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ jíín tutú ii̱, ni jíín fuerza Dios.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 Chi̱ kɨvɨ̱ náchaku̱‑de ma̱'ñú ndɨ́yi, ni cha̱a tú ta̱nda'a‑dé jíín ñásɨ́'ɨ́, ni ña'an tú koo yii‑ñá. Chi̱ nduu‑de nátu̱'un ndajá'a̱ Dios andɨ́vɨ́.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 Te sɨkɨ̱ ndɨ́yi ja̱ náchaku̱, á tú ní káka'u‑ró tutú ja̱ ní ka'a̱n Dios jíín‑ró:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 Máá‑rí kúu Dios Abraham, Dios Isaac, Dios Jacob, áchí‑ya̱. Ko nasu̱ Dios cha̱a ni̱ kaji'i̱ kúu‑ya̱, chi̱ sua Dios cha̱a káichaku̱ kúu‑ya̱, áchí Jesús jíín‑de.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Te ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ ka̱naa iní‑i ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un stá'a̱n‑ya̱.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Yúan‑na te cha̱a fariseo, ni̱ ka̱jini so̱'o‑de ja̱ ní kundéé‑yá jíín cháa saduceo, te ni̱ ka̱ndutútú‑de.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Te ɨɨn máá‑de, ja̱ kúu‑de maestro ley, ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱ náva̱'a koto nchaa̱‑de‑ya̱ kuní‑de:
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 Maestro, ndéja̱ kúu tu̱'un tá'ú tíñu kánúú xáa̱n‑gá nuu̱ tutú ley, áchí‑de.
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Te ni̱ kachi̱ Jesús jíín‑de: Kumani̱‑ro̱ jíín máá Tatá‑ro̱ Dios onde̱ jíín iní jíín añú‑ro̱, jíín nɨ́ɨ́ núu̱ jiní tuní‑ro̱, áchí.
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Ya̱'á kúu tu̱'un tá'ú tíñu kánúú xáa̱n‑gá.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Te tu̱'un uu̱ kúu suni nátu̱'un ɨnga̱‑ún: Kundá'ú ini̱‑ro̱ tá'an‑ró nátu̱'un kúndá'ú ini̱‑ro̱ máá‑ró, áchí.
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Te chi̱i ndendúú tu̱'un yá'a kándee ta̱ká tutu̱ ley, jíín táká tutu̱ cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios, áchí‑ya̱.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Te nini ká'i̱in tútú cháa fariseo yúan, te Jesús ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de:
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 Ndasa kájani ini̱‑ro̱ já kúu Cristo. Ndé Se̱'e kúu‑ya̱, áchí‑ya̱. Te ni̱ kakachi̱‑de jíín‑yá: Se̱'e David kúu‑ya̱, áchí‑de.
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Te naja̱ ní sá'a Espíritu ja̱ David skúnání‑de‑ya̱ Jito'o̱‑de núsáá. Chi ni̱ ka'a̱n‑de:
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 Máá Tatá Dios, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Jíto'o̱‑ri̱: Nungo̱o‑ró íchi ndává'a‑ri̱ nini ná chúkú‑rí cha̱a kájito u'u̱ róó kuu‑de teyu̱ kuxndíi ja'a̱‑ro̱, áchí.
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 Te nú Jito'o̱ ni̱ ka'a̱n David jíín‑yá, te ndasa kúu máá‑yá se̱'e‑de núsáá, áchí‑ya̱.
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Te ni ɨɨn‑de tú ní kúu xndíó káni kutɨ‑dé tu̱'un nuu̱‑yá. Te ni tuká ní chúndéé iní ni ɨɨn‑de kaka̱ tu̱'ún‑de‑ya̱ ondé kɨvɨ̱‑ún.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.