Mateus 17
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARC
1 Yúan‑na te nuu̱ iñú kɨvɨ̱ te ni̱ jaka‑ya̱ Pedro jíín Jacobo jíín ñaní‑de Juan, kua'a̱n sɨ́ɨn‑ya̱ jíín‑de ɨɨn yuku súkún.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, seu irmão, e os conduziu em particular a um alto monte.
2 Te yúan, tuku ni̱ nduu‑ya̱ núu̱‑dé. Te ni̱ nandii ncháa̱ nuu̱‑yá nátu̱'un ndika̱ndii. Te sa'ma‑yá ni̱ ka̱ndukɨyi̱ nátu̱'un ndua luz ja̱ nándii ndáxín.
2 E transfigurou-se diante deles; e o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes se tornaram brancas como a luz.
3 Te yúan ni̱ ka̱ndenda Moisés jíín Elías, kándatu̱'ún‑de jíín‑yá, ni̱ kajini̱‑de.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Te ni̱ ka'a̱n Pedro: Táta̱, va̱'a‑ga̱ ná kéndo̱o‑yó yá'a. Nú kuní‑ní te sá'a‑ná uni̱ ve'e kuii. Ɨɨn kuu máá‑ní, ɨnga̱ kuu Moisés, te ɨnga̱ kuu Elías, áchí‑de jíín Jesús.
4 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés e um para Elias.
5 Te nini ká'a̱n‑de, te ni̱ chaa̱ ɨɨn viko̱ nu̱'ún. Te ni̱ jasu̱ nɨ́ɨ́ núu̱‑dé. Te ni̱ kenda luz chi̱i. Te ni̱ kenda ɨɨn tu̱'un ja̱ ní ka'a̱n: Ya̱'á kúu Se̱'e‑ri̱, ja̱ kúndá'ú ini̱‑ri̱‑i. Te kúsɨɨ̱ iní‑ri̱ jíín‑i. Ná kúni ná'ín‑ró tú'un ká'a̱n‑i núsáá. Achí Dios.
5 E, estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu. E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; escutai-o.
6 Te tu̱'un yá'a ni̱ ka̱jini so̱'o cha̱a káskuá'a‑ún. Te ni̱ kandua̱ ndee‑ni‑de, chi̱ ni̱ kayu̱'ú xaa̱n‑dé.
6 E os discípulos, ouvindo isso, caíram sobre seu rosto e tiveram grande medo.
7 Yúan‑na te ni̱ jaa̱ Jesús. Te ni̱ skandá‑ya̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Nduko̱o, ma̱ yú'ú‑ro̱ jíná'an‑ró, áchí‑ya̱.
7 E, aproximando-se Jesus, tocou-lhes e disse: Levantai-vos e não tenhais medo.
8 Te ni̱ ka̱ndakoto‑de. Te tuká ni ɨɨn na̱ún ní kájini̱‑de, chi̱ máá ɨ́ɨn‑na̱ Jesús.
8 E, erguendo eles os olhos, ninguém viram, senão a Jesus.
9 Te kánuu‑de yuku‑ún. Te Jesús ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑de: Ma̱ kachí‑ro̱ núu̱ ní ɨɨn ja̱ súan ni̱ kajini̱‑ro̱, chi̱ onde̱ ná náchaku̱ máá Sé'e cha̱a ma̱'ñú ndɨ́yi, áchí‑ya̱.
9 E, descendo eles do monte, Jesus lhes ordenou, dizendo: A ninguém conteis a visão até que o Filho do Homem seja ressuscitado dos mortos.
10 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Te cha̱a káchaa tutu̱, naja̱ káka'a̱n‑de ja̱ kánúú ndíi Elías xna'a̱n‑ga̱, áchí‑de.
10 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Por que dizem, então, os escribas que é mister que Elias venha primeiro?
11 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ja̱ndáa̱ kúu ja̱ ndíi Elías xna'a̱n‑ga̱, te nasájáá‑de ta̱ká ndatíñu.
11 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e restaurará todas
12 Ko ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ á ni̱ ndii Elías, te tú ní kánakuni̱‑i‑de. Te ni̱ ka̱sá'a‑i ta̱ká ja̱ ní ka̱kuu ini̱‑i jíín‑de. Te suni súan xndó'o‑i máá Sé'e cha̱a. Achí‑ya̱.
12 Mas digo-vos que Elias já veio, e não o conheceram, mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim farão eles também padecer o Filho do Homem.
13 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a‑ún, ni̱ kaju̱ku̱'un ini̱‑de ja̱ tú'un Juan, cha̱a ni̱ skuánducha, kúu ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de.
13 Então, entenderam os discípulos que lhes falara de João Batista.
14 Te ni̱ naja̱koyo‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ni̱ chaa̱ ɨɨn cha̱a nuu̱ Jesús. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱‑yá.
14 E, quando chegaram à multidão, aproximou-se-lhe um homem, pondo-se de joelhos diante dele e dizendo:
15 Te ni̱ ka'a̱n‑de: Táta̱, kundá'ú ini̱‑ní se̱'e‑ná, chi̱ jí'i̱ yi̱'ɨ́‑i, te ndó'o xaa̱n‑í. Te tɨnɨ̱ jínu nduá‑i nuu̱ ñú'u̱n, te tɨnɨ̱ jínu nduá‑i nuu̱ ndúcha.
15 Senhor, tem misericórdia de meu filho, que é lunático e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e, muitas vezes, na água;
16 Te ni̱ kinchaka‑ná‑i nuu̱ cháa káskuá'a jíín‑ní, te tú kákuu sá'a‑de tana̱‑í, áchí‑de.
16 e trouxe-o aos teus discípulos e não puderam curá-lo.
17 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ña̱yɨvɨ xáa̱n ní'in ini̱ kákuu‑ró já tú kákandíja‑ró. Na̱saa‑ga̱ kɨvɨ̱ kúnchaa̱‑ri̱ jíín‑ró. Te na̱saa‑ga̱ kɨvɨ̱ ndó'o‑ri̱ jíín‑ró. Kua̱'a‑i ná kíi‑i, áchí‑ya̱.
17 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei eu convosco e até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá nuu̱ tachí kíni‑ún, te ni̱ kenda kua'a̱n ini̱ su̱chí‑ún. Te ni̱ nduva̱'a‑ni‑i máá hora‑ún.
18 E repreendeu Jesus o demônio, que saiu dele; e, desde aquela hora, o menino sarou.
19 Yúan‑na te ni̱ ja̱koyo sɨ́ɨn cha̱a káskuá'a‑ún nuu̱ Jesús, te ni̱ kaka'a̱n‑de: Naja̱ tú ní kákuu kiñi'in‑ná ki'i̱n, áchí‑de.
19 Então, os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, disseram: Porque não pudemos nós expulsá-lo?
20 Te ni̱ kachi̱ Jesús jíín‑de: Sɨkɨ̱ já tú kákandíja va̱'a‑ró ní kuu yu̱án. Chi̱ ká'a̱n ndaa̱‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ nú kákandíja‑ró, va̱sté ɨ́ɨn tí'li̱ nátu̱'un ɨɨn ndɨkɨn yuá mostaza, te kachi̱‑ro̱ kúni yuku yá'a: Kuxio yá'a te kuá'án onde̱ yúan, achi̱‑ro̱, te ki'i̱n. Te kuu sá'a‑ró táká tiñu súan.
20 E Jesus lhes disse: Por causa da vossa pequena fé; porque em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a este monte: Passa daqui para acolá — e há de passar; e nada vos será impossível.
21 Ko ɨɨn tá'an yu̱án ni ma̱ kénda kutɨ kí'i̱n, te nú tú kaka̱n ta'u̱‑yo̱ te kondicha̱ ini̱‑yo̱. Achí‑ya̱.
21 Mas esta casta
22 Te nini ká'i̱in‑ya̱ iní ñuu̱ Galilea, te ni̱ kachi̱ Jesús jíín‑de: Máá Sé'e cha̱a natu̱u‑ya̱ núu̱ ndá'a sáva‑ga̱ cha̱a.
22 Ora, achando-se eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens,
23 Te ka'ni‑dé‑ya̱. Ko nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ya̱, áchí‑ya̱. Te máá‑de, ni̱ kandukuí'a̱ xaa̱n iní‑de.
23 e matá-lo-ão, e, ao terceiro dia, ressuscitará. E eles se entristeceram muito.
24 Te ni̱ ja̱koyo‑ya̱ ñúu̱ Capernaum. Te cha̱a kájika̱n poniná, ni̱ cha̱koyo‑de nuu̱ Pedro. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Te Maestro máá‑ró, tú kua̱'a‑de poniná náún, áchí‑de.
24 E, chegando eles a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas e disseram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Te Pedro: Kuu, áchí‑de. Te ni̱ ndɨ̱vɨ‑de ini̱ ve̱'e. Te ni̱ ka'a̱n Jesús xna'a̱n‑ga̱ jíín‑de: Na̱ún kachí‑ro̱. Ta̱ká cha̱a rey ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a, ndénu̱ kájika̱n‑de poniná. Á nuu̱ sé'e‑de xí núu̱ cháa sɨ́ɨn ve'e, áchí‑ya̱.
25 Disse ele: Sim. E, entrando em casa, Jesus se lhe antecipou, dizendo: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra os tributos ou os impostos? Dos seus filhos ou dos alheios?
26 Te ni̱ kachi̱ Pedro jíín‑yá: Nuu̱ cháa sɨ́ɨn ve'e kájika̱n‑de, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱ Jesús jíín‑de: Te se̱'e‑de ká'i̱o libre‑i núsáá.
26 Disse-lhe Pedro: Dos alheios. Disse-lhe Jesus: Logo, estão livres os filhos.
27 Ko náva̱'a tú skití ini̱‑yo̱‑dé, te kuá'án onde̱ yu'u mar, te skɨ́vɨ‑ró gancho, te katɨɨn‑ró tíyáká kénda xna'a̱n‑ga̱. Te ndɨka̱‑ro̱ yú'u‑tɨ́. Te yúan ni'i̱n‑ro̱ ɨ́ɨn peso. Te kua̱'a‑ró núu̱‑dé ja̱ kúu ruu̱ jíín róó. Achí‑ya̱.
27 Mas, para que os não escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o e dá-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.