Mateus 16
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH
1 Te ni̱ ja̱koyo cha̱a fariseo jíín cháa saduceo nuu̱‑yá, chi̱ koto nchaa̱‑de‑ya̱ kákuni̱‑de. Te ni̱ kajika̱n‑de tuni̱ ichi ándɨ́vɨ́ núu̱‑yá te kuni̱‑de.
1 Alguns fariseus e alguns saduceus foram falar com Jesus. Eles queriam alguma prova contra ele e por isso pediram que ele fizesse um milagre para mostrar que o seu poder vinha mesmo de Deus.
2 Ko máá‑yá ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Nú ni̱ ini, te káka'a̱n‑ro̱: nandii ndáxín, chi̱ íó viko̱ kua̱'á ándɨ́vɨ́, áchí‑ro̱.
2 Mas Jesus respondeu:
3 Te ja̱ñá'a̱n káka'a̱n‑ro̱: Vina te kuun sau̱, chi̱ íin ñáá viko̱ kua̱'á ándɨ́vɨ́, áchí‑ro̱. Cha̱a uu̱ xini̱ kákuu‑ró. A kájini̱‑ro̱ na̱ún kuní ka'a̱n viko̱ ándɨ́vɨ́, ko tú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ tuní kɨvɨ̱ yá'a.
3 E, de manhã, cedo, dizem: “Vai chover porque o céu está vermelho-escuro.” Olhando o céu, vocês sabem como vai ser o tempo. E como é que não sabem explicar o que querem dizer os sinais desta época?
4 Ña̱yɨvɨ ñáá yá'a ja̱ káisɨ́kɨ ncháa̱‑i Dios, kájika̱n‑i tuni̱ nuu̱‑rí. Ko ma̱ kuá'a‑ri̱ ni ɨɨn nuu̱‑í, chi̱ máni tuni̱ Jonás, cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios, kúu ja̱ kuá'a‑ri̱. Achí‑ya̱. Te ni̱ skéndo̱o‑ya̱‑dé jíná'an‑de. Te kua'a̱n‑ya̱.
4 Como o povo de hoje é mau e sem fé! Vocês estão me pedindo um milagre, mas o milagre de Jonas é o único sinal que lhes será dado. Então ele saiu e foi embora.
5 Te ni̱ ja̱koyo cha̱a káskuá'a‑ún ɨnga̱ lado mar. Te ni̱ ka̱naa iní‑de kundiso‑de staa̱.
5 Quando os discípulos atravessaram para o lado leste do lago, esqueceram de levar pão.
6 Te ni̱ kachi̱ Jesús jíín‑de: Koto va̱'a‑ró máá‑ró núu̱ yújan íá cháa fariseo jíín cháa saduceo, áchí‑ya̱.
6 Jesus disse:
7 Te kándatu̱'ún máá‑de: Sɨkɨ̱ já tú kándi̱so‑yó stáa̱ ká'a̱n‑ya̱ núsáá, áchí‑de.
7 Aí os discípulos começaram a dizer uns aos outros: — Ele está dizendo isso porque não trouxemos pão.
8 Te ni̱ jini̱ Jesús ja̱ súan kándatu̱'ún‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Cha̱a kákandíja yaku̱‑ni kákuu‑ró. Na̱ún kándatu̱'ún‑ró. Ja̱ tú ní kándi̱so‑ró stáa̱ náún.
8 Jesus ouviu o que eles estavam dizendo e perguntou:
9 Onde̱ vina tú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ náún. Á tú kánuku̱'un ini̱‑ro̱ já ní kuu jíín ú'u̱n staa̱ jíín ú'u̱n mil cha̱a, te na̱saa ji̱ka ní ka̱nastútú‑ró‑sa̱.
9 Ainda não entenderam? Não lembram dos cinco pães que eu parti para cinco mil homens? Quantos cestos vocês encheram?
10 Ni ja̱ ní kuu jíín usiá staa̱‑ún jíín kúu̱n mil cha̱a, te na̱saa ndo'o̱ ní ka̱nastútú‑ró.
10 E aqueles sete pães para quatro mil homens? Quantos cestos vocês encheram?
11 Te naja̱ tú kájuku̱'un ini̱‑ro̱, chi̱ tú ní ká'a̱n‑ri̱ tu̱'un sta̱tilá jíín‑ró, chi̱ sua ja̱ kóto va̱'a‑ró máá‑ró núu̱ yújan íá cháa fariseo jíín cháa saduceo. Achí‑ya̱ jíín‑de.
11 Vocês não entendem que eu não estou falando a respeito de pães? Tenham cuidado com o fermento dos fariseus e dos saduceus!
12 Yúan‑na te ni̱ kaju̱ku̱'un ini̱‑de ja̱ tú ní ká'a̱n‑ya̱ jíín‑de ja̱ kóto‑de máá‑de nuu̱ yújan íá státilá, chi̱ sua ja̱ má kándíja‑de sa'a̱n kástá'a̱n cha̱a fariseo jíín cháa saduceo.
12 Então os discípulos entenderam que ele não estava dizendo que tivessem cuidado com o fermento usado no pão, mas com os ensinamentos dos fariseus e dos saduceus.
13 Te ni̱ jaa̱ Jesús ichi ndáñúu̱ Cesarea de Filipo. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá cha̱a káskuá'a jíín‑yá: Na̱ún cha̱a kúu máá Sé'e cha̱a káka'a̱n ña̱yɨvɨ jíná'an‑i, áchí‑ya̱.
13 Jesus foi para a região que fica perto da cidade de Cesareia de Filipe. Ali perguntou aos discípulos:
14 Te máá‑de ni̱ kaka'a̱n‑de: Juan, cha̱a skuánducha, káka'a̱n sava‑i. Te sava‑ga̱‑i, Elías, te sava‑ga̱‑i, Jeremías, xí ɨ́ɨn cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios onde̱ sáá, áchí‑i. Achí‑de.
14 Eles responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é Jeremias ou algum outro
15 Te máá‑yá ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Te róó, na̱ cha̱a kúu‑ri̱ káka'a̱n‑ro̱, áchí‑ya̱.
15 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus.
16 Te ni̱ ka'a̱n Simón Pedro: Máá‑ní kúu Cristo, Se̱'e Dios, I'a̱ chakú, áchí‑de.
16 Simão Pedro respondeu: — O senhor é o
17 Yúan‑na te ni̱ kachi̱ Jesús: Xáán ndatu̱‑ro̱, Simón se̱'e Jonás, chi̱ nasu̱ ɨ́ɨn cha̱a ní kástu̱'ún tú'un yá'a nuu̱‑ro̱, chi̱ sua máá Táa̱‑ri̱ I'a̱ kánchaa̱ andɨ́vɨ́ ní stá'a̱n‑ya̱ núu̱‑ro̱.
17 Jesus afirmou:
18 Ko ruu̱, suni ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró já máá‑ró kúu Pedro, te sɨkɨ̱ káva yá'a kundii̱ tɨku'ni̱ kándíja‑i nuu̱‑rí sá'a‑ri̱. Te ja̱ kándee infierno ma̱ kúndéé jíín‑i.
18 Portanto, eu lhe digo: você é Pedro, e sobre esta pedra construirei a minha Igreja, e nem a morte poderá vencê-la.
19 Te nuu̱‑ro̱ kuá'a‑ri̱ ndakáa máá ñúu̱ nátu̱'un andɨ́vɨ́. Te ta̱ká ja̱ kú'ni̱‑ro̱ iní ñu̱yɨ́vɨ yá'a, kunu'ni̱ ini̱ andɨ́vɨ́. Te ta̱ká ja̱ ndájí‑ró iní ñu̱yɨ́vɨ yá'a, ndaji̱ iní andɨ́vɨ́. Achí‑ya̱.
19 Eu lhe darei as chaves do
20 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín cháa káskuá'a jíín‑yá, ja̱ tú ni ɨɨn nuu̱ kachí‑de ja̱ máá‑yá kúu Jesucristo.
20 Então Jesus ordenou que os discípulos não contassem a ninguém que ele era o Messias.
21 Te máá hora jia̱n ní kejá'á Jesús ni̱ kastu̱'ún ndáa̱‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá ja̱ jínu ñú'ún kí'i̱n‑ya̱ ñúu̱ Jerusalem te ndo'o xaa̱n‑yá. Te cha̱a ni̱ ka̱yii jíín táká sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱, ma̱ kuátú'ún‑de‑ya̱ te ka'ni‑dé‑ya̱. Te nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ya̱. Achí‑ya̱.
21 Daí em diante, Jesus começou a dizer claramente aos discípulos: — Eu preciso ir para Jerusalém, e ali os líderes judeus, os chefes dos sacerdotes e os
22 Yúan‑na te Pedro, ni̱ kiñi'in sɨ́ɨn‑de‑ya̱. Te ni̱ kejá'á‑de ká'a̱n xaa̱n‑dé jíín‑yá: Ma̱ kúu Táta̱, tú kutɨ na̱ modo ja̱ tá'a̱n‑ní tu̱ndó'o yá'a, áchí‑de.
22 Então Pedro o levou para um lado e começou a repreendê-lo, dizendo: — Que Deus não permita! Isso nunca vai acontecer com o senhor!
23 Yúan‑na te ni̱ jíó káva Jesús nuu̱ Pedro. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Satanás, kuxio ki'i̱n‑ro̱, chi cha̱a sáká núu kúu‑ró núu̱‑rí. Chi̱ tú ká'a̱n‑ro̱ tú'un Dios, chi̱ sa tu̱'un cha̱a ká'a̱n‑ro̱. Achí‑ya̱.
23 Jesus virou-se e disse a Pedro:
24 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín cháa káskuá'a jíín‑yá: Na̱ni cha̱a nú kuní‑de kii‑de yata̱‑rí, ma̱ kúndá'ú ini̱‑de máá‑de, te ná kuándéé iní‑de jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑dé, te ná kúndiki̱n‑de ruu̱ kii‑de.
24 E Jesus disse aos discípulos:
25 Chi cha̱a jítú iní‑de ka̱ku‑de chi̱i tu̱ndó'o kii sɨkɨ̱‑dé, naa‑dé. Te va̱sa ná kúu̱ ɨɨn cha̱a ja̱ sɨkɨ́ rúu̱, ko kuchaku̱‑de. Achí‑ya̱.
25 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa terá a vida verdadeira.
26 Chi na̱ún ní'i̱n cháa va̱sa ná kúndéé‑de ni'i̱n‑dé nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ, te nú xnáa‑dé añú‑de. Xí na̱ jíín chúnáa cháa añú‑de.
26 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira? Pois não há nada que poderá pagar para ter de volta essa vida.
27 Chi̱ máá Sé'e cha̱a, ndii‑ya̱ jíín táká ndajá'a̱‑yá. Te nduñá'nu‑ya̱ sá'a Táa̱‑ya̱. Yúan‑na te cha̱'u‑ya̱ ɨ́ɨn ɨɨn ña̱yɨvɨ nú ndasa káa tiñu ni̱ ka̱sá'a máá‑i.
27 Pois o
28 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Ió sava cha̱a ká'i̱in yá'a ja̱ má kúu̱ kutɨ‑dé onde̱ nú tú kuni̱‑de nuu̱ máá Sé'e cha̱a ndii‑ya̱ ñúu̱‑ya̱.
28 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: estão aqui algumas pessoas que não morrerão antes de verem o Filho do Homem vir como Rei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.