Mateus 15
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT
1 Yúan‑na te yaku̱ cha̱a fariseo jíín cháa káchaa tutu̱ ini̱ ñuu̱ Jerusalem, ni̱ ja̱koyo‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá:
1 Então alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus e lhe perguntaram:
2 Cha̱a káskuá'a jíín‑ró, naja̱ káské'ichi̱‑de tani̱nu cha̱a aná'án. Chi̱ tú kánandá'á‑de te káyee‑dé staa̱. Achí‑de.
2 “Por que seus discípulos desobedecem à tradição dos líderes religiosos? Eles não respeitam a cerimônia de lavar as mãos antes de comer!”.
3 Te máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Te máá‑ró, suni naja̱ káské'ichi̱‑ro̱ tíñu ni̱ tá'ú Dios nuu̱‑ro̱ núsáá, chi ja̱ sɨkɨ́ táni̱nu máá‑ró.
3 Jesus respondeu: “E por que vocês, com suas tradições, desobedecem ao mandamento de Deus?
4 Chi̱ ni̱ ka'a̱n Dios: Kuandatu̱ nuu̱ táa̱‑ro̱ núu̱ náa̱‑ro̱, te ndéja̱ ká'a̱n ndɨva̱'a nuu̱ táa̱ nuu̱ náa̱, ná kúu̱ nú kuu̱, áchí.
4 Pois Deus ordenou: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
5 Ko máá‑ró káka'a̱n‑ro̱: Nú íó ndatíñu ja̱ xíin ɨɨn cha̱a, te a kuu ni'i̱n tíñu ja̱ kuní táa̱‑de xí náa̱‑de, te nú xna'a̱n‑ga̱ ka'a̱n‑de: A ni̱ soko̱‑rí ndatíñu‑ún nuu̱ Dios, achi̱‑de.
5 Em vez disso, vocês ensinam que, se alguém disser a seus pais: ‘Sinto muito, mas não posso ajudá-los; jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’,
6 Yúan‑na te tuká kánúú skíkuu‑de kua̱'a‑de nuu̱ táa̱‑de nuu̱ náa̱‑de, áchí‑ro̱. Te súan kástɨ́vɨ́‑ró tú'un Dios jíín táni̱nu ni̱ kajaki̱n‑ro̱.
6 não precisará mais honrar seus pais. Com isso, vocês anulam a palavra de Deus em favor de sua própria tradição.
7 Cha̱a uu̱ xini̱ kákuu‑ró. Bueno ni̱ jani Isaías tu̱'un sɨkɨ̱‑ro̱ súan:
7 Hipócritas! Isaías tinha razão quando assim profetizou a seu respeito:
8 Ña̱yɨvɨ yá'a, jíín yú'u‑í káchiñú'ún‑i ruu̱, ko jíín añú‑i chi̱ jíká‑ni kúu ini̱‑i jíto‑i ruu̱.
8 ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
9 Te káchiñú'ún sáni‑i ruu̱, chi̱ kástá'a̱n‑i tu̱'un jáni ini̱ ɨɨn cha̱a, áchí Isaías. Achí‑ya̱.
9 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam ideias humanas como se fossem mandamentos divinos’”.
10 Te ni̱ kana‑ya̱ xiní ñáyɨvɨ‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Kuni so̱'o jíná'an‑ró, Te chu'un ini̱‑ro̱ tú'un ká'a̱n‑ri̱:
10 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam e procurem entender.
11 Nasu̱ já kɨ́vɨ ini̱ yu'u cháa kuchá'án‑de sá'a, chi ja̱ kénda ini̱ yu'u‑dé, yu̱án kúu ja̱ kúchú'án‑de sá'a, áchí‑ya̱.
11 Não é o que entra pela boca que os contamina; vocês se contaminam com as palavras que saem dela”.
12 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ cha̱koyo‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Á jiní‑ní ja̱ ní kakiti̱ ini̱ cha̱a fariseo ja̱ ní ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a, xí túu, áchí‑de.
12 Então os discípulos vieram e perguntaram: “O senhor sabe que ofendeu os fariseus com isso que acabou de dizer?”.
13 Ko máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ta̱ká yunu já tú ní náchu'un máá Táa̱‑ri̱ andɨ́vɨ́, te tu'un‑ri̱ ki'i̱n.
13 Jesus respondeu: “Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada pela raiz.
14 Sía̱ jíná'an‑ró ná kí'i̱n‑de. Cha̱a kuáá kástá'a̱n ichi núu̱ sáva‑ga̱ cha̱a kuáá kákuu‑de. Chi̱ nú ɨɨn cha̱a kuáá stá'a̱n‑de ichi núu̱ ɨngá cha̱a kuáá, te ndendúú‑de jungoyo‑de ini̱ xa'va̱. Achí‑ya̱.
14 Portanto, não façam caso deles. São guias cegos conduzindo cegos e, se um cego conduzir outro, ambos cairão numa vala”.
15 Te ni̱ ka'a̱n Pedro jíín‑yá: Kastu̱'ún kájí‑ní tu̱'un yátá yá'a nuu̱‑ná jíná'an‑ná, áchí‑de.
15 Então Pedro disse: “Explique-nos a parábola de que as pessoas não são contaminadas pelo que comem”.
16 Te ni̱ kachi̱ Jesús: Te suni onde̱ róó tú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ náún.
16 “Ainda não entendem?”, perguntou Jesus.
17 Á tú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ já táká ja̱ kée‑í kɨ́vɨ kua'a̱n chi̱i‑i, te ndénda‑ni kua'a̱n.
17 “Tudo que comem passa pelo estômago e vai para o esgoto,
18 Ko ja̱ kénda yu'u‑í, chi̱ onde̱ ini̱ añú‑i va̱i, te yu̱án kúu ja̱ kúchá'án‑i sá'a.
18 mas as palavras vêm do coração, e é isso que os contamina.
19 Chi̱ onde̱ ichi iní añú‑i kénda ja̱ jáni ñáá ini̱, ja̱ já'ni ndɨ́yi, ja̱ ísɨ́kɨ ncháa̱ tá'an, ja̱ kuáxán iní, ja̱ sákuí'ná, ja̱ ká'a̱n tu̱'un tú'ún, ja̱ ká'a̱n ndɨva̱'a.
19 Pois do coração vêm maus pensamentos, homicídio, adultério, imoralidade sexual, roubo, mentiras e calúnias.
20 Ta̱ká tu̱'un yá'a kúu ja̱ kúchá'án‑i sá'a. Ko nú tú nándá'á‑i te kee‑í staa̱, tú kúchá'án‑i sá'a. Achí‑ya̱.
20 São essas coisas que os contaminam. Comer sem lavar as mãos não os contaminará.”
21 Te ni̱ kenda Jesús yúan kua'a̱n‑ya̱ íchi ndáñúu̱ Tiro jíín Sidón.
21 Então Jesus deixou a Galileia, rumo ao norte, para a região de Tiro e Sidom.
22 Te ɨɨn ña'an ñúu̱ Caná, ni̱ kenda‑ña ndáñúu̱ yúan. Te ni̱ kana kó'ó‑ña: Táta̱, Se̱'e David, kundá'ú ini̱‑ní náá, chi̱ se̱sɨ́'ɨ́‑ná ká'ú xaa̱n tá'a̱n‑i ɨɨn tachi̱ kíni, áchí‑ña jíín‑yá.
22 Uma mulher cananeia que ali morava veio a ele, suplicando: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim! Minha filha está possuída por um demônio que a atormenta terrivelmente”.
23 Ko máá‑yá, tú ní ká'a̱n kutɨ‑yá jíín‑ña. Yúan‑na te ni̱ ja̱koyo cha̱a káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑yá: Ka'a̱n‑ní jíín‑ña ná kí'i̱n‑ña, chi̱ kána kó'ó‑ña vái‑ña íchi yatá‑yo̱, áchí‑de.
23 Jesus não disse uma só palavra em resposta. Então os discípulos insistiram com ele: “Mande-a embora; ela não para de gritar atrás de nós”.
24 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Máni nuu̱ rɨ́ɨ̱, kɨtɨ ní ka̱naa, ká'i̱in se̱'e Israel, ni̱ tájí‑yá ruu̱ va̱i‑ri̱, áchí‑ya̱.
24 Jesus disse à mulher: “Fui enviado para ajudar apenas as ovelhas perdidas do povo de Israel”.
25 Yúan‑na te ni̱ chaa̱‑ña núu̱‑yá. Te ni̱ chiñú'ún‑ña‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ña: Táta̱, chindéé chítuu‑ní náá, áchí‑ña.
25 A mulher, porém, aproximou-se, ajoelhou-se diante dele e implorou mais uma vez: “Senhor, ajude-me!”.
26 Te ni̱ ka'a̱n máá‑yá: Tú íó va̱'a ja̱ kuánchaa̱‑yo̱ stáa̱ sé'e‑yó te skána‑yó núu̱ lúsu, áchí‑ya̱.
26 Jesus respondeu: “Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
27 Te ni̱ ka'a̱n‑ña: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ní, Táta̱, ko lúsu‑ún, ichi chíi mesa náchii‑tɨ́ staa̱ kua̱chí kóyo yu'u jíto'o̱‑tɨ̱ yáji‑tɨ́, áchí‑ña jíín‑yá.
27 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros comem as migalhas que caem da mesa de seus donos.”
28 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Nána̱, xaa̱n vá'a ni̱ kandíja‑ní, ná sá'a‑ná jíín‑ní nátu̱'un kuní‑ní, áchí‑ya̱. Te máá hora jia̱n ní nduva̱'a‑ni se̱sɨ́'ɨ́‑ña.
28 “Mulher, sua fé é grande”, disse-lhe Jesus. “Seu pedido será atendido.” E, no mesmo instante, a filha dela foi curada.
29 Te ni̱ ja̱'a Jesús kua'a̱n‑ya̱ yúan. Te ni̱ jaa̱‑ya̱ yú'u mar ñuu̱ Galilea. Te ni̱ kaa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ yúku‑ún. Te yúan ni̱ jungo̱o‑ya̱.
29 Deixando aquele lugar, Jesus voltou ao mar da Galileia e subiu a um monte, onde se sentou.
30 Te ni̱ ja̱koyo kua'a̱ ñáyɨvɨ núu̱‑yá jíín ñáyɨvɨ rengo, ja̱ kuáá, ja̱ ñí'ín, ja̱ tɨ́kú'lu, jíín sáva‑ga̱‑i ja̱ káku'u̱. Te ni̱ kajaki̱n‑i‑ún núu̱ já'a̱ Jesús. Te ni̱ nasáva̱'a‑ya̱‑í jíná'an‑i.
30 Uma grande multidão veio e colocou diante dele aleijados, cegos, paralíticos, mudos e muitos outros, e ele curou a todos.
31 Te ni̱ ka̱kee nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún kánde̱'é‑i ja̱ súan ni̱ kajini̱‑i náka'a̱n ña̱yɨvɨ ñí'ín, ndúva̱'a ña̱yɨvɨ tɨ́kú'lu, nákaka ña̱yɨvɨ rengo, ndúndiji̱n nuu̱ ñáyɨvɨ kuáá. Te ni̱ ka̱nakana jaa‑i Dios ña̱yɨvɨ Israel.
31 As pessoas ficavam admiradas e louvavam o Deus de Israel, pois os que eram mudos agora falavam, os paralíticos estavam curados, os aleijados andavam e os cegos podiam ver.
32 Te ni̱ kana Jesús xini̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kúndá'ú ini̱‑ri̱ ña̱yɨvɨ yá'a, chi̱ a ni̱ kuu uni̱ kɨvɨ̱ káxiu̱kú‑i jíín‑rí, te tú na̱ún káji‑í. Te tú kuní‑ri̱ natájí‑rí‑i no'o̱n ndicha̱‑i, chi̱ nú súan te sava ichi te kui̱tá ii̱‑í. Achí‑ya̱.
32 Então Jesus chamou seus discípulos e disse: “Tenho compaixão dessa gente. Estão aqui comigo há três dias e não têm mais nada para comer. Se eu os mandar embora com fome, podem desmaiar no caminho”.
33 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑yá ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Te ndénu̱ ní'o̱n stáa̱ kuá'a̱ kée ndá'a̱ chi̱i ña̱yɨvɨ kuá'a̱ yá'a, chi̱ máni ñu'un té'é kúu yá'a, áchí‑de.
33 Os discípulos disseram: “Onde conseguiríamos comida suficiente para tamanha multidão neste lugar deserto?”.
34 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Na̱saa staa̱ kándi̱so‑ró, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Usia̱‑ni, te yaku̱ ti̱yáká lúlí, áchí‑de.
34 Jesus perguntou: “Quantos pães vocês têm?”. “Sete, e alguns peixinhos”, responderam eles.
35 Yúan‑na te ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún ni̱ ka̱jungo̱o‑i nuu̱ ñú'un.
35 Então Jesus mandou todo o povo sentar-se no chão.
36 Te ni̱ ki'in‑ya̱ ndɨ́'usiá staa̱ jíín cháká‑ún, te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá, te ni̱ sákuáchí‑yá, te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá, te ni̱ ka̱jani‑de nuu̱‑í.
36 Tomou os sete pães e os peixes, agradeceu a Deus e os partiu em pedaços. Em seguida, entregou-os aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Te ni̱ ka̱yee táká‑i. Te ni̱ kanda'a̱ chi̱i‑i. Te ni̱ ka̱nastútú‑de ja̱ ní kendo̱o kuáchí‑ún, usia̱ ndo'o̱ chítú ndɨ́ɨ.
37 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram, ainda, sete cestos grandes com as sobras.
38 Te ña̱yɨvɨ ní ka̱yee‑ún, jínu onde̱ kuu̱n mil cha̱a, te sɨ́ɨn‑ga̱ kúu ñasɨ́'ɨ́ jíín táká su̱chí lúlí.
38 Os que comeram foram quatro mil homens, sem contar mulheres e crianças.
39 Yúan‑na te ni̱ jacha̱‑ya̱ ñáyɨvɨ‑ún kua̱ngoyo‑i. Te ni̱ ndɨ̱vɨ‑ya̱ iní barco. Te ni̱ jaa̱‑ya̱ ndáñúu̱ Magdala.
39 Então Jesus os mandou para casa, entrou num barco e atravessou para a região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.