Mateus 15
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARIB
1 Yúan‑na te yaku̱ cha̱a fariseo jíín cháa káchaa tutu̱ ini̱ ñuu̱ Jerusalem, ni̱ ja̱koyo‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá:
1 Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:
2 Cha̱a káskuá'a jíín‑ró, naja̱ káské'ichi̱‑de tani̱nu cha̱a aná'án. Chi̱ tú kánandá'á‑de te káyee‑dé staa̱. Achí‑de.
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Te máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Te máá‑ró, suni naja̱ káské'ichi̱‑ro̱ tíñu ni̱ tá'ú Dios nuu̱‑ro̱ núsáá, chi ja̱ sɨkɨ́ táni̱nu máá‑ró.
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?
4 Chi̱ ni̱ ka'a̱n Dios: Kuandatu̱ nuu̱ táa̱‑ro̱ núu̱ náa̱‑ro̱, te ndéja̱ ká'a̱n ndɨva̱'a nuu̱ táa̱ nuu̱ náa̱, ná kúu̱ nú kuu̱, áchí.
4 Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.
5 Ko máá‑ró káka'a̱n‑ro̱: Nú íó ndatíñu ja̱ xíin ɨɨn cha̱a, te a kuu ni'i̱n tíñu ja̱ kuní táa̱‑de xí náa̱‑de, te nú xna'a̱n‑ga̱ ka'a̱n‑de: A ni̱ soko̱‑rí ndatíñu‑ún nuu̱ Dios, achi̱‑de.
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.
6 Yúan‑na te tuká kánúú skíkuu‑de kua̱'a‑de nuu̱ táa̱‑de nuu̱ náa̱‑de, áchí‑ro̱. Te súan kástɨ́vɨ́‑ró tú'un Dios jíín táni̱nu ni̱ kajaki̱n‑ro̱.
6 E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.
7 Cha̱a uu̱ xini̱ kákuu‑ró. Bueno ni̱ jani Isaías tu̱'un sɨkɨ̱‑ro̱ súan:
7 Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:
8 Ña̱yɨvɨ yá'a, jíín yú'u‑í káchiñú'ún‑i ruu̱, ko jíín añú‑i chi̱ jíká‑ni kúu ini̱‑i jíto‑i ruu̱.
8 Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.
9 Te káchiñú'ún sáni‑i ruu̱, chi̱ kástá'a̱n‑i tu̱'un jáni ini̱ ɨɨn cha̱a, áchí Isaías. Achí‑ya̱.
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.
10 Te ni̱ kana‑ya̱ xiní ñáyɨvɨ‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Kuni so̱'o jíná'an‑ró, Te chu'un ini̱‑ro̱ tú'un ká'a̱n‑ri̱:
10 E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:
11 Nasu̱ já kɨ́vɨ ini̱ yu'u cháa kuchá'án‑de sá'a, chi ja̱ kénda ini̱ yu'u‑dé, yu̱án kúu ja̱ kúchú'án‑de sá'a, áchí‑ya̱.
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.
12 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ cha̱koyo‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Á jiní‑ní ja̱ ní kakiti̱ ini̱ cha̱a fariseo ja̱ ní ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a, xí túu, áchí‑de.
12 Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 Ko máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ta̱ká yunu já tú ní náchu'un máá Táa̱‑ri̱ andɨ́vɨ́, te tu'un‑ri̱ ki'i̱n.
13 Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Sía̱ jíná'an‑ró ná kí'i̱n‑de. Cha̱a kuáá kástá'a̱n ichi núu̱ sáva‑ga̱ cha̱a kuáá kákuu‑de. Chi̱ nú ɨɨn cha̱a kuáá stá'a̱n‑de ichi núu̱ ɨngá cha̱a kuáá, te ndendúú‑de jungoyo‑de ini̱ xa'va̱. Achí‑ya̱.
14 Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.
15 Te ni̱ ka'a̱n Pedro jíín‑yá: Kastu̱'ún kájí‑ní tu̱'un yátá yá'a nuu̱‑ná jíná'an‑ná, áchí‑de.
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Te ni̱ kachi̱ Jesús: Te suni onde̱ róó tú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ náún.
16 Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?
17 Á tú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ já táká ja̱ kée‑í kɨ́vɨ kua'a̱n chi̱i‑i, te ndénda‑ni kua'a̱n.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?
18 Ko ja̱ kénda yu'u‑í, chi̱ onde̱ ini̱ añú‑i va̱i, te yu̱án kúu ja̱ kúchá'án‑i sá'a.
18 Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.
19 Chi̱ onde̱ ichi iní añú‑i kénda ja̱ jáni ñáá ini̱, ja̱ já'ni ndɨ́yi, ja̱ ísɨ́kɨ ncháa̱ tá'an, ja̱ kuáxán iní, ja̱ sákuí'ná, ja̱ ká'a̱n tu̱'un tú'ún, ja̱ ká'a̱n ndɨva̱'a.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Ta̱ká tu̱'un yá'a kúu ja̱ kúchá'án‑i sá'a. Ko nú tú nándá'á‑i te kee‑í staa̱, tú kúchá'án‑i sá'a. Achí‑ya̱.
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.
21 Te ni̱ kenda Jesús yúan kua'a̱n‑ya̱ íchi ndáñúu̱ Tiro jíín Sidón.
21 Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Te ɨɨn ña'an ñúu̱ Caná, ni̱ kenda‑ña ndáñúu̱ yúan. Te ni̱ kana kó'ó‑ña: Táta̱, Se̱'e David, kundá'ú ini̱‑ní náá, chi̱ se̱sɨ́'ɨ́‑ná ká'ú xaa̱n tá'a̱n‑i ɨɨn tachi̱ kíni, áchí‑ña jíín‑yá.
22 E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Ko máá‑yá, tú ní ká'a̱n kutɨ‑yá jíín‑ña. Yúan‑na te ni̱ ja̱koyo cha̱a káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑yá: Ka'a̱n‑ní jíín‑ña ná kí'i̱n‑ña, chi̱ kána kó'ó‑ña vái‑ña íchi yatá‑yo̱, áchí‑de.
23 Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.
24 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Máni nuu̱ rɨ́ɨ̱, kɨtɨ ní ka̱naa, ká'i̱in se̱'e Israel, ni̱ tájí‑yá ruu̱ va̱i‑ri̱, áchí‑ya̱.
24 Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Yúan‑na te ni̱ chaa̱‑ña núu̱‑yá. Te ni̱ chiñú'ún‑ña‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ña: Táta̱, chindéé chítuu‑ní náá, áchí‑ña.
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.
26 Te ni̱ ka'a̱n máá‑yá: Tú íó va̱'a ja̱ kuánchaa̱‑yo̱ stáa̱ sé'e‑yó te skána‑yó núu̱ lúsu, áchí‑ya̱.
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Te ni̱ ka'a̱n‑ña: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ní, Táta̱, ko lúsu‑ún, ichi chíi mesa náchii‑tɨ́ staa̱ kua̱chí kóyo yu'u jíto'o̱‑tɨ̱ yáji‑tɨ́, áchí‑ña jíín‑yá.
27 Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Nána̱, xaa̱n vá'a ni̱ kandíja‑ní, ná sá'a‑ná jíín‑ní nátu̱'un kuní‑ní, áchí‑ya̱. Te máá hora jia̱n ní nduva̱'a‑ni se̱sɨ́'ɨ́‑ña.
28 Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ó mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.
29 Te ni̱ ja̱'a Jesús kua'a̱n‑ya̱ yúan. Te ni̱ jaa̱‑ya̱ yú'u mar ñuu̱ Galilea. Te ni̱ kaa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ yúku‑ún. Te yúan ni̱ jungo̱o‑ya̱.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.
30 Te ni̱ ja̱koyo kua'a̱ ñáyɨvɨ núu̱‑yá jíín ñáyɨvɨ rengo, ja̱ kuáá, ja̱ ñí'ín, ja̱ tɨ́kú'lu, jíín sáva‑ga̱‑i ja̱ káku'u̱. Te ni̱ kajaki̱n‑i‑ún núu̱ já'a̱ Jesús. Te ni̱ nasáva̱'a‑ya̱‑í jíná'an‑i.
30 E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;
31 Te ni̱ ka̱kee nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún kánde̱'é‑i ja̱ súan ni̱ kajini̱‑i náka'a̱n ña̱yɨvɨ ñí'ín, ndúva̱'a ña̱yɨvɨ tɨ́kú'lu, nákaka ña̱yɨvɨ rengo, ndúndiji̱n nuu̱ ñáyɨvɨ kuáá. Te ni̱ ka̱nakana jaa‑i Dios ña̱yɨvɨ Israel.
31 de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Te ni̱ kana Jesús xini̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kúndá'ú ini̱‑ri̱ ña̱yɨvɨ yá'a, chi̱ a ni̱ kuu uni̱ kɨvɨ̱ káxiu̱kú‑i jíín‑rí, te tú na̱ún káji‑í. Te tú kuní‑ri̱ natájí‑rí‑i no'o̱n ndicha̱‑i, chi̱ nú súan te sava ichi te kui̱tá ii̱‑í. Achí‑ya̱.
32 Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑yá ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Te ndénu̱ ní'o̱n stáa̱ kuá'a̱ kée ndá'a̱ chi̱i ña̱yɨvɨ kuá'a̱ yá'a, chi̱ máni ñu'un té'é kúu yá'a, áchí‑de.
33 Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?
34 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Na̱saa staa̱ kándi̱so‑ró, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Usia̱‑ni, te yaku̱ ti̱yáká lúlí, áchí‑de.
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.
35 Yúan‑na te ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún ni̱ ka̱jungo̱o‑i nuu̱ ñú'un.
35 E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,
36 Te ni̱ ki'in‑ya̱ ndɨ́'usiá staa̱ jíín cháká‑ún, te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá, te ni̱ sákuáchí‑yá, te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá, te ni̱ ka̱jani‑de nuu̱‑í.
36 tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.
37 Te ni̱ ka̱yee táká‑i. Te ni̱ kanda'a̱ chi̱i‑i. Te ni̱ ka̱nastútú‑de ja̱ ní kendo̱o kuáchí‑ún, usia̱ ndo'o̱ chítú ndɨ́ɨ.
37 Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.
38 Te ña̱yɨvɨ ní ka̱yee‑ún, jínu onde̱ kuu̱n mil cha̱a, te sɨ́ɨn‑ga̱ kúu ñasɨ́'ɨ́ jíín táká su̱chí lúlí.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.
39 Yúan‑na te ni̱ jacha̱‑ya̱ ñáyɨvɨ‑ún kua̱ngoyo‑i. Te ni̱ ndɨ̱vɨ‑ya̱ iní barco. Te ni̱ jaa̱‑ya̱ ndáñúu̱ Magdala.
39 E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.