Mateus 14

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te suu kɨvɨ̱‑ún te Herodes cha̱a tá'ú tíñu, ni̱ jini tu̱'un‑de tu̱'un Jesús.
1 Por aquela mesma época, o tetrarca Herodes ouviu falar de Jesus.
2 Te ni̱ kachi̱‑de jíín mozo‑de: Cha̱a yá'a kúu Juan ja̱ skuánducha. Ni̱ nachaku̱‑de ja̱ ní ji'i̱‑de, te ja̱ yúán sá'a‑de tiñu ñá'nu yá'a. Achí‑de.
2 E disse aos seus cortesãos: É João Batista que ressuscitou. É por isso que ele faz tantos milagres.
3 Chi̱ Herodes, ni̱ tɨɨn‑de Juan. Te ni̱ ju'ni̱‑de. Te ni̱ chindee‑de cha̱a veka̱a ja̱ kuáchi Herodías ñasɨ́'ɨ́ Felipe ñani̱ máá Herodes.
3 Com efeito, Herodes havia mandado prender e acorrentar João, e o tinha mandado meter na prisão por causa de Herodíades, esposa de seu irmão Filipe.
4 Te Juan, a ni̱ kana jíín‑de nuu̱ Herodes: Tú íó ley kuaka‑ró‑ña, áchí‑de.
4 João lhe tinha dito: Não te é permitido tomá-la por mulher!
5 Te Herodes, ni̱ kuni̱‑de ka'ni‑dé Juan. Ko ni̱ yu̱'ú‑de ni̱ jito‑de ña̱yɨvɨ, chi̱ kájani ndaa̱ ini̱‑i ja̱ ɨ́ɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios kúu Juan.
5 De boa mente o mandaria matar; temia, porém, o povo que considerava João um profeta.
6 Te ɨɨn kɨvɨ̱ ní sá'a Herodes ɨɨn viko kɨvɨ́ ní kaku‑de. Te se̱sɨ́'ɨ́ Herodías ni̱ jita já'á‑i nuu̱ ñáyɨvɨ. Te ni̱ kusɨɨ̱ iní Herodes jíín‑i.
6 Mas, na festa de aniversário de nascimento de Herodes, a filha de Herodíades dançou no meio dos convidados e agradou a Herodes.
7 Te ni̱ jatu̱'un téyíí‑de ja̱ kuá'a‑de ta̱ká na̱ún kakán‑i nuu̱‑dé.
7 Por isso, ele prometeu com juramento dar-lhe tudo o que lhe pedisse.
8 Te náa̱‑i, a ni̱ jani íchí‑ña‑í, te ni̱ ka'a̱n‑i: Kua̱'a‑ní xini̱ Juan, cha̱a skuánducha‑ún nuu̱‑ná kundee nuu̱ ɨ́ɨn ko'o̱, áchí‑i.
8 Por instigação de sua mãe, ela respondeu: Dá-me aqui, neste prato, a cabeça de João Batista.
9 Yúan‑na te máá rey‑ún, ni̱ kuxíí iní‑de. Ko sɨkɨ̱ já ní jatu̱'un téyíí‑de jíín sɨkɨ́ já ní ka̱jini so̱'o cha̱a káyee stáa̱ jíín‑de‑ún, te ni̱ tá'ú‑de tiñu ná kuá'a soldado nuu̱‑í.
9 O rei entristeceu-se, mas como havia jurado diante dos convidados, ordenou que lha dessem;
10 Te ni̱ tájí‑de soldado ni̱ ja'a̱n. Te ni̱ xɨtɨ xiní Juan ini̱ veka̱a.
10 e mandou decapitar João na sua prisão.
11 Te ni̱ chaa̱ xini̱‑dé kándee nuu̱ ɨ́ɨn ko'o̱. Te ni̱ ja̱'a soldado nuu̱ súchí sɨ́'ɨ́‑ún. Te máá‑i, ni̱ jancha̱ka‑i nuu̱ náa̱‑i.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à moça, que a entregou à sua mãe.
12 Yúan‑na te ni̱ ja̱koyo cha̱a káskuá'a jíín‑de. Te ni̱ ka̱ndañaa‑de yikɨ kúñu Juan. Te ni̱ kachi̱ndu̱ji‑de. Te ni̱ kee‑de kája'a̱n‑de. Te ni̱ kaka̱stu̱'ún‑de nuu̱ Jesús.
12 Vieram, então, os discípulos de João transladar seu corpo, e o enterraram. Depois foram dar a notícia a Jesus.
13 Te ni̱ jini tu̱'un Jesús. Te ni̱ kuxio‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ yúan ini̱ ɨɨn barco onde̱ nuu̱ ñú'un té'é kándee sɨ́ɨn‑ya̱. Te ni̱ ka̱jini tu̱'un ña̱yɨvɨ jíná'an‑i. Te onde̱ ta̱ká ñuu̱ ni̱ kandiki̱n‑i‑ya̱ kájika já'á‑i jíín‑yá.
13 A essa notícia, Jesus partiu dali numa barca para se retirar a um lugar deserto, mas o povo soube e a multidão das cidades o seguiu a pé.
14 Te ni̱ kenda Jesús kua'a̱n‑ya̱. Te ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱ xáa̱n. Te ni̱ ndukuí'a̱ ini̱‑ya̱ jíín‑i. Te ni̱ sá'a‑ya̱ taná táká ña̱yɨvɨ káku'u̱.
14 Quando desembarcou, vendo Jesus essa numerosa multidão, moveu-se de compaixão para ela e curou seus doentes.
15 Te nuu̱ ní ini te ni̱ cha̱koyo cha̱a káskuá'a jíín‑yá nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Yá'a chi̱ máá ñú'un té'é kúu, te a ni̱ ke̱e ndika̱ndii. Tájí‑ní‑i ná kíngoyo‑i ta̱ká ñuu̱. Te ná kuáan máá‑i staa̱ kée‑í, áchí‑de jíín‑yá.
15 Caía a tarde. Agrupados em volta dele, os discípulos disseram-lhe: Este lugar é deserto e a hora é avançada. Despede esta gente para que vá comprar víveres na aldeia.
16 Te ni̱ kachi̱ Jesús jíín‑de: Tú nɨ́nɨ kí'i̱n‑i jíná'an‑i: Kua̱'a máá‑ró já ná kée‑í, áchí‑ya̱.
16 Jesus, porém, respondeu: Não é necessário: dai-lhe vós mesmos de comer.
17 Te máá‑de, ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Tú na̱ún káñava̱'a‑ná chi̱ u'u̱n‑ni sta̱tilá jíín úu̱‑ni ti̱yáká, áchí‑de.
17 Mas, disseram eles, nós não temos aqui mais que cinco pães e dois peixes. _
18 Te máá‑yá, ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Kua̱'a ná kíi nuu̱‑rí yá'a, áchí‑ya̱.
18 Trazei-mos, disse-lhes ele.
19 Te ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún ni̱ kaju̱ngo̱o ta̱ká‑i nuu̱ ichá. Te ni̱ ki'in‑ya̱ ndɨ́'ú'u̱n sta̱tilá jíín úu̱ ti̱yáká‑ún. Te ni̱ ndakoto‑ya̱ íchi ándɨ́vɨ́. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá ja'a̱ státilá. Te ni̱ sákuáchí‑yá. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te cha̱a‑ún, ni̱ ka̱jani‑de nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún.
19 Mandou, então, a multidão assentar-se na relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, elevando os olhos ao céu, abençoou-os. Partindo em seguida os pães, deu-os aos seus discípulos, que os distribuíram ao povo.
20 Te ndivii‑í ni̱ ka̱yee. Te ni̱ kanda'a̱ chi̱i‑i. Te ni̱ ka̱nastútú‑de uxi̱ uu̱ ji̱ka staa̱ kua̱chí‑ún ja̱ ní ndendoso.
20 Todos comeram e ficaram fartos, e, dos pedaços que sobraram, recolheram doze cestos cheios.
21 Te jínu u'u̱n mil cha̱a ni̱ ka̱yee‑ún, te sɨ́ɨn‑ga̱ kúu ñasɨ́'ɨ́ jíín súchí lúlí.
21 Ora, os convivas foram aproximadamente cinco mil homens, sem contar as mulheres e crianças.
22 Yúan‑na te ni̱ skandá‑ni Jesús cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de ini̱ ɨɨn barco. Te ná kúxnúú‑de ki̱ngoyo‑de ɨnga̱ lado yu'u mar sá'a‑ya̱, chi̱ kuéé jachá‑ya̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún.
22 Logo depois, Jesus obrigou seus discípulos a entrar na barca e a passar antes dele para a outra margem, enquanto ele despedia a multidão.
23 Te ni̱ jacha̱‑ya̱ ñáyɨvɨ‑ún kája'a̱n‑i. Te ni̱ kaa sɨ́ɨn‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ yúku, kuákaka̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ ini, te kándee máá ɨ́ɨn‑ni‑ya̱ yúan.
23 Feito isso, subiu à montanha para orar na solidão. E, chegando a noite, estava lá sozinho.
24 Te barko‑ún, a kándee ma̱'ñú mar. Te ká'ú xaa̱n ní ndonda su'ma̱ ndúcha sɨkɨ́‑dé, chi̱ sua ni̱ nana nuu tachi̱.
24 Entretanto, já a boa distância da margem, a barca era agitada pelas ondas, pois o vento era contrário.
25 Te tɨ́kuáán‑na̱ kúu. Te ni̱ jaa̱ Jesús nuu̱‑dé, jíka já'á‑yá nuu̱ mar.
25 Pela quarta vigília da noite, Jesus veio a eles, caminhando sobre o mar.
26 Te cha̱a káskuá'a‑ún, ja̱ ní kajini̱‑de‑ya̱, já jíka‑ya̱ núu̱ mar, te ni̱ kayu̱'ú‑de. Te káka'a̱n‑de: Añú kúu, áchí‑de. Te kákana kó'ó‑de ja̱ káyu̱'ú‑de.
26 Quando os discípulos o perceberam caminhando sobre as águas, ficaram com medo: É um fantasma! disseram eles, soltando gritos de terror.
27 Yúan‑na te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ni‑ya̱ jíín‑de: Sándéé iní‑ro̱. Máá‑rí kúu. Ma̱ yú'ú‑ro̱, áchí‑ya̱.
27 Mas Jesus logo lhes disse: Tranqüilizai-vos, sou eu. Não tenhais medo!
28 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pedro jíín‑yá: Táta̱, te nú máá‑ní kúu, te tá'ú‑ní tiñu ná káka‑ná nuu̱ mar yá'a jaa̱‑ná nuu̱‑ní, áchí‑de.
28 Pedro tomou a palavra e falou: Senhor, se és tu, manda-me ir sobre as águas até junto de ti!
29 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ña'a̱n, áchí‑ya̱. Te ni̱ nuu Pedro ini̱ barco. Te ni̱ jika‑de nuu̱ ndúcha‑ún kua'a̱n‑de nuu̱ Jesús.
29 Ele disse-lhe: Vem! Pedro saiu da barca e caminhava sobre as águas ao encontro de Jesus.
30 Ko nuu̱ ní jini̱‑de ja̱ xáa̱n kée tachi̱, te ni̱ yu̱'ú‑de. Te ni̱ kejá'á‑de sá'u‑de chi̱i nducha. Te ni̱ kana kó'ó‑de: Táta̱, nama‑ní náá, áchí‑de.
30 Mas, redobrando a violência do vento, teve medo e, começando a afundar, gritou: Senhor, salva-me!
31 Te ni̱ skáa̱‑ni Jesús nda'a‑yá. Te ni̱ tɨɨn‑ya̱‑dé. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Cha̱a tú kándíja va̱'a kúu‑ró. Naja̱ jáni sɨ̱kɨ́ ini̱‑ro̱. Achí‑ya̱.
31 No mesmo instante, Jesus estendeu-lhe a mão, segurou-o e lhe disse: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Te ni̱ ndɨ̱vɨ‑ya̱ iní barko‑ún jíín‑de. Te ni̱ kuná'ín‑ni tachi̱ xáa̱n‑ún.
32 Apenas tinham subido para a barca, o vento cessou.
33 Yúan‑na te cha̱a ká'i̱in ini̱ barko‑ún, ni̱ cha̱koyo‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱chiñú'ún‑de‑ya̱. Te káka'a̱n‑de: Ja̱ndáa̱ ndíja máá‑ní kúu Se̱'e Dios, áchí‑de.
33 Então aqueles que estavam na barca prostraram-se diante dele e disseram: Tu és verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Te ni̱ kaja̱'a‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ɨngá lado. Te ni̱ cha̱koyo‑ya̱ ñú'un íchí ñúu̱ Genesaret.
34 E, tendo atravessado, chegaram a Genesaré.
35 Te cha̱a ñuu̱‑ún, ni̱ ka̱nakuni̱‑de‑ya̱. Te ni̱ ka̱tájí‑de tu̱'un nɨ́ɨ́ ñúu̱‑ún. Te ni̱ ka̱kinchaka‑de ña̱yɨvɨ káku'u̱ nuu̱‑yá.
35 As pessoas do lugar o reconheceram e mandaram anunciar por todos os arredores. Apresentaram-lhe, então, todos os doentes,
36 Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑yá ja̱ ná ké'é‑i va̱sté yúsá'ma‑yá. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ní ka̱ké'é sá'ma‑yá‑ún, ni̱ kandu̱va̱'a‑i.
36 rogando-lhe que ao menos deixasse tocar na orla de sua veste. E, todos aqueles que nele tocaram, foram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.