Mateus 14
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA
1 Te suu kɨvɨ̱‑ún te Herodes cha̱a tá'ú tíñu, ni̱ jini tu̱'un‑de tu̱'un Jesús.
1 Por aquele tempo, o tetrarca Herodes soube da fama de Jesus
2 Te ni̱ kachi̱‑de jíín mozo‑de: Cha̱a yá'a kúu Juan ja̱ skuánducha. Ni̱ nachaku̱‑de ja̱ ní ji'i̱‑de, te ja̱ yúán sá'a‑de tiñu ñá'nu yá'a. Achí‑de.
2 e disse aos que o serviam: — Este é João Batista. Ele ressuscitou dos mortos, e, por isso, forças miraculosas operam nele.
3 Chi̱ Herodes, ni̱ tɨɨn‑de Juan. Te ni̱ ju'ni̱‑de. Te ni̱ chindee‑de cha̱a veka̱a ja̱ kuáchi Herodías ñasɨ́'ɨ́ Felipe ñani̱ máá Herodes.
3 Porque Herodes, havendo prendido João, o amarrou e pôs na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe.
4 Te Juan, a ni̱ kana jíín‑de nuu̱ Herodes: Tú íó ley kuaka‑ró‑ña, áchí‑de.
4 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com ela.”
5 Te Herodes, ni̱ kuni̱‑de ka'ni‑dé Juan. Ko ni̱ yu̱'ú‑de ni̱ jito‑de ña̱yɨvɨ, chi̱ kájani ndaa̱ ini̱‑i ja̱ ɨ́ɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios kúu Juan.
5 Embora Herodes quisesse matá-lo, tinha medo do povo, porque consideravam João como profeta.
6 Te ɨɨn kɨvɨ̱ ní sá'a Herodes ɨɨn viko kɨvɨ́ ní kaku‑de. Te se̱sɨ́'ɨ́ Herodías ni̱ jita já'á‑i nuu̱ ñáyɨvɨ. Te ni̱ kusɨɨ̱ iní Herodes jíín‑i.
6 Mas, quando chegou o dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos e agradou a Herodes.
7 Te ni̱ jatu̱'un téyíí‑de ja̱ kuá'a‑de ta̱ká na̱ún kakán‑i nuu̱‑dé.
7 Este prometeu, com juramento, dar-lhe o que ela pedisse.
8 Te náa̱‑i, a ni̱ jani íchí‑ña‑í, te ni̱ ka'a̱n‑i: Kua̱'a‑ní xini̱ Juan, cha̱a skuánducha‑ún nuu̱‑ná kundee nuu̱ ɨ́ɨn ko'o̱, áchí‑i.
8 Então ela, instigada por sua mãe, disse: — Dê-me, aqui, num prato, a cabeça de João Batista.
9 Yúan‑na te máá rey‑ún, ni̱ kuxíí iní‑de. Ko sɨkɨ̱ já ní jatu̱'un téyíí‑de jíín sɨkɨ́ já ní ka̱jini so̱'o cha̱a káyee stáa̱ jíín‑de‑ún, te ni̱ tá'ú‑de tiñu ná kuá'a soldado nuu̱‑í.
9 O rei ficou triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, ordenou que o pedido fosse atendido.
10 Te ni̱ tájí‑de soldado ni̱ ja'a̱n. Te ni̱ xɨtɨ xiní Juan ini̱ veka̱a.
10 Assim, deu ordens para que João fosse decapitado na prisão.
11 Te ni̱ chaa̱ xini̱‑dé kándee nuu̱ ɨ́ɨn ko'o̱. Te ni̱ ja̱'a soldado nuu̱ súchí sɨ́'ɨ́‑ún. Te máá‑i, ni̱ jancha̱ka‑i nuu̱ náa̱‑i.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, que a levou à sua mãe.
12 Yúan‑na te ni̱ ja̱koyo cha̱a káskuá'a jíín‑de. Te ni̱ ka̱ndañaa‑de yikɨ kúñu Juan. Te ni̱ kachi̱ndu̱ji‑de. Te ni̱ kee‑de kája'a̱n‑de. Te ni̱ kaka̱stu̱'ún‑de nuu̱ Jesús.
12 Então vieram os discípulos de João, levaram o corpo e o sepultaram; depois, foram e anunciaram isso a Jesus.
13 Te ni̱ jini tu̱'un Jesús. Te ni̱ kuxio‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ yúan ini̱ ɨɨn barco onde̱ nuu̱ ñú'un té'é kándee sɨ́ɨn‑ya̱. Te ni̱ ka̱jini tu̱'un ña̱yɨvɨ jíná'an‑i. Te onde̱ ta̱ká ñuu̱ ni̱ kandiki̱n‑i‑ya̱ kájika já'á‑i jíín‑yá.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco para um lugar deserto, à parte. Ao saberem disso, as multidões vieram das cidades seguindo-o por terra.
14 Te ni̱ kenda Jesús kua'a̱n‑ya̱. Te ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱ xáa̱n. Te ni̱ ndukuí'a̱ ini̱‑ya̱ jíín‑i. Te ni̱ sá'a‑ya̱ taná táká ña̱yɨvɨ káku'u̱.
14 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão, compadeceu-se dela e curou os seus enfermos.
15 Te nuu̱ ní ini te ni̱ cha̱koyo cha̱a káskuá'a jíín‑yá nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Yá'a chi̱ máá ñú'un té'é kúu, te a ni̱ ke̱e ndika̱ndii. Tájí‑ní‑i ná kíngoyo‑i ta̱ká ñuu̱. Te ná kuáan máá‑i staa̱ kée‑í, áchí‑de jíín‑yá.
15 Ao cair da tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é tarde. Mande as multidões embora, para que, indo pelas aldeias, comprem para si o que comer.
16 Te ni̱ kachi̱ Jesús jíín‑de: Tú nɨ́nɨ kí'i̱n‑i jíná'an‑i: Kua̱'a máá‑ró já ná kée‑í, áchí‑ya̱.
16 Jesus, porém, lhes disse:
17 Te máá‑de, ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Tú na̱ún káñava̱'a‑ná chi̱ u'u̱n‑ni sta̱tilá jíín úu̱‑ni ti̱yáká, áchí‑de.
17 Mas eles responderam: — Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Te máá‑yá, ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Kua̱'a ná kíi nuu̱‑rí yá'a, áchí‑ya̱.
18 Então Jesus disse:
19 Te ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún ni̱ kaju̱ngo̱o ta̱ká‑i nuu̱ ichá. Te ni̱ ki'in‑ya̱ ndɨ́'ú'u̱n sta̱tilá jíín úu̱ ti̱yáká‑ún. Te ni̱ ndakoto‑ya̱ íchi ándɨ́vɨ́. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá ja'a̱ státilá. Te ni̱ sákuáchí‑yá. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te cha̱a‑ún, ni̱ ka̱jani‑de nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a relva, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois, tendo partido os pães, deu-os aos discípulos, e estes deram às multidões.
20 Te ndivii‑í ni̱ ka̱yee. Te ni̱ kanda'a̱ chi̱i‑i. Te ni̱ ka̱nastútú‑de uxi̱ uu̱ ji̱ka staa̱ kua̱chí‑ún ja̱ ní ndendoso.
20 Todos comeram e se fartaram, e ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Te jínu u'u̱n mil cha̱a ni̱ ka̱yee‑ún, te sɨ́ɨn‑ga̱ kúu ñasɨ́'ɨ́ jíín súchí lúlí.
21 E os que comeram eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Yúan‑na te ni̱ skandá‑ni Jesús cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de ini̱ ɨɨn barco. Te ná kúxnúú‑de ki̱ngoyo‑de ɨnga̱ lado yu'u mar sá'a‑ya̱, chi̱ kuéé jachá‑ya̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún.
22 Logo a seguir, Jesus fez com que os discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Te ni̱ jacha̱‑ya̱ ñáyɨvɨ‑ún kája'a̱n‑i. Te ni̱ kaa sɨ́ɨn‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ yúku, kuákaka̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ ini, te kándee máá ɨ́ɨn‑ni‑ya̱ yúan.
23 E, tendo despedido as multidões, ele subiu ao monte, a fim de orar sozinho. Ao cair da tarde, lá estava ele, só.
24 Te barko‑ún, a kándee ma̱'ñú mar. Te ká'ú xaa̱n ní ndonda su'ma̱ ndúcha sɨkɨ́‑dé, chi̱ sua ni̱ nana nuu tachi̱.
24 Entretanto, o barco já estava longe, a uma boa distância da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Te tɨ́kuáán‑na̱ kúu. Te ni̱ jaa̱ Jesús nuu̱‑dé, jíka já'á‑yá nuu̱ mar.
25 De madrugada, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar.
26 Te cha̱a káskuá'a‑ún, ja̱ ní kajini̱‑de‑ya̱, já jíka‑ya̱ núu̱ mar, te ni̱ kayu̱'ú‑de. Te káka'a̱n‑de: Añú kúu, áchí‑de. Te kákana kó'ó‑de ja̱ káyu̱'ú‑de.
26 Os discípulos, porém, vendo-o andar sobre o mar, ficaram apavorados e disseram: — É um fantasma! E, tomados de medo, gritaram.
27 Yúan‑na te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ni‑ya̱ jíín‑de: Sándéé iní‑ro̱. Máá‑rí kúu. Ma̱ yú'ú‑ro̱, áchí‑ya̱.
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse:
28 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pedro jíín‑yá: Táta̱, te nú máá‑ní kúu, te tá'ú‑ní tiñu ná káka‑ná nuu̱ mar yá'a jaa̱‑ná nuu̱‑ní, áchí‑de.
28 Então Pedro disse: — Se é o Senhor mesmo, mande que eu vá até aí, andando sobre as águas.
29 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ña'a̱n, áchí‑ya̱. Te ni̱ nuu Pedro ini̱ barco. Te ni̱ jika‑de nuu̱ ndúcha‑ún kua'a̱n‑de nuu̱ Jesús.
29 Jesus disse: E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas e foi até Jesus.
30 Ko nuu̱ ní jini̱‑de ja̱ xáa̱n kée tachi̱, te ni̱ yu̱'ú‑de. Te ni̱ kejá'á‑de sá'u‑de chi̱i nducha. Te ni̱ kana kó'ó‑de: Táta̱, nama‑ní náá, áchí‑de.
30 Reparando, porém, na força do vento, teve medo; e, começando a afundar, gritou: — Salve-me, Senhor!
31 Te ni̱ skáa̱‑ni Jesús nda'a‑yá. Te ni̱ tɨɨn‑ya̱‑dé. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Cha̱a tú kándíja va̱'a kúu‑ró. Naja̱ jáni sɨ̱kɨ́ ini̱‑ro̱. Achí‑ya̱.
31 E, prontamente, Jesus, estendendo a mão, o segurou e disse:
32 Te ni̱ ndɨ̱vɨ‑ya̱ iní barko‑ún jíín‑de. Te ni̱ kuná'ín‑ni tachi̱ xáa̱n‑ún.
32 Subindo ambos para o barco, o vento cessou.
33 Yúan‑na te cha̱a ká'i̱in ini̱ barko‑ún, ni̱ cha̱koyo‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱chiñú'ún‑de‑ya̱. Te káka'a̱n‑de: Ja̱ndáa̱ ndíja máá‑ní kúu Se̱'e Dios, áchí‑de.
33 E os que estavam no barco o adoraram, dizendo: — Verdadeiramente o senhor é o Filho de Deus!
34 Te ni̱ kaja̱'a‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ɨngá lado. Te ni̱ cha̱koyo‑ya̱ ñú'un íchí ñúu̱ Genesaret.
34 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Te cha̱a ñuu̱‑ún, ni̱ ka̱nakuni̱‑de‑ya̱. Te ni̱ ka̱tájí‑de tu̱'un nɨ́ɨ́ ñúu̱‑ún. Te ni̱ ka̱kinchaka‑de ña̱yɨvɨ káku'u̱ nuu̱‑yá.
35 Quando as pessoas daquela terra o reconheceram, mandaram avisar em todos aqueles arredores e lhe trouxeram todos os enfermos.
36 Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑yá ja̱ ná ké'é‑i va̱sté yúsá'ma‑yá. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ní ka̱ké'é sá'ma‑yá‑ún, ni̱ kandu̱va̱'a‑i.
36 E pediam-lhe que ao menos pudessem tocar na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficaram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.