Marcos 5
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs BKJ
1 Te ni̱ ja̱koyo‑ya̱ ɨngá lado mar ndañúu̱ Gadara.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Te ni̱ kenda‑ya̱ iní barco‑ún. Te onde̱ ve'e añú ni̱ kenda ɨɨn cha̱a tá'a̱n tachi̱ kíni, te ni̱ ketá'an‑ni‑de jíín‑yá.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Te ncháá‑de ma̱'ñú vé'e añú. Te tú ni ɨɨn kúndéé kú'ni̱‑de jíín cadena.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Chi̱ kua'a̱ xáa̱n jínu ni̱ nu'ni̱‑de jíín manea jíín cadena. Ko cadena‑ún, ndɨ'ɨ‑ni ni̱ ja'nu̱ sava‑de. Te manea‑ún, ndɨ'ɨ‑ni ni̱ kukuáchí ní sá'a‑de. Te tú ni ɨɨn kúndéé jíín‑de ka'nu̱‑de.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Te ta̱ká kɨvɨ̱ ndúú ñúú‑ni jíka‑de yuku jíín má'ñú vé'e añú. Te kána jíín‑de, te stují‑dé máá‑de jíín yúu̱.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Te ni̱ jini̱‑de ja̱ á jíká‑ga̱ va̱i Jesús. Te ni̱ chaa‑de corre kua'a̱n‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱‑yá.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Te ni̱ kana kó'ó‑de: Na̱ún sá'a‑ní jíín‑ná Jesús, Se̱'e Dios, I'a̱ kúñá'nu xaa̱n. Ká'a̱n nda̱'ú‑ná jíín‑ní onde̱ jíín Dios, ma̱ xndó'o‑ní náá, áchí‑de.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Chi ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Tachi̱ kíni, kenda ki'i̱n‑ro̱ iní cha̱a yá'a, áchí‑ya̱.
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Na̱ún nání‑ró. Te máá‑de, ni̱ ka'a̱n‑de: Cha̱a kua'a̱ xáa̱n nání‑ná, chi̱ kua'a̱‑ná íó, áchí‑de.
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑yá ja̱ má kíñi'in‑ya̱‑dé ñuu̱‑ún ki'i̱n‑de.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Te yani yuku yúan íó ɨɨn tɨku'ni̱ ká'nu kɨnɨ̱ kájitu‑tɨ̱.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Te tachi̱ kíni‑ún, ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú jíín‑yá: Tájí‑ní náá ná kíngoyo‑ná kɨ̱vɨ‑ná ini̱ kɨnɨ̱ yúan, áchí.
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Te Jesús, ni̱ ja̱'a‑ya̱ tú'un. Te ni̱ kenda tachi̱ kíni‑ún kája'a̱n. Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo ini̱ kɨnɨ̱. Te tɨku'ni̱ kɨnɨ̱‑ún, ni̱ ka̱jungoyo‑tɨ̱ ɨ́ɨn yukáva onde̱ ini̱ mar. Te kɨnɨ̱‑ún íó nátu̱'un uu̱ mil‑tɨ̱. Te nuu̱ mar ni̱ kaji'i̱‑tɨ̱.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Te cha̱a kándi̱to‑tɨ̱ yúan, ni̱ ka̱jinu‑de. Te ni̱ kaka̱stu̱'ún‑de nuu̱ ñúu̱ jíín núu̱ rancho. Te ni̱ cha̱koyo ña̱yɨvɨ‑ún kánde̱'é‑i na̱ún ní kuu.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Te ni̱ cha̱koyo‑i nuu̱ Jesús. Te ni̱ kajini̱‑i nuu̱ cháa ni̱ ndo'o jíín tachí kíni‑ún. Te kánchaa̱‑de, ñú'un‑de sa'ma, te a ni̱ nduva̱'a xini̱‑dé. Te ni̱ kayu̱'ú‑i.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Te cha̱a ni̱ kajini̱‑ún, ni̱ kaka̱stu̱'ún‑de nuu̱ ñáyɨvɨ vái koyo ndasa ni̱ ta'a̱n cha̱a ni̱ yi̱'i tachi̱ kíni‑ún, te ndasa ni̱ kuu jíín kɨnɨ́‑ún.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Te ni̱ ka̱kejá'á‑de ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá ja̱ ná kénda‑ya̱ ñúu̱‑de ki'i̱n‑ya̱.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní barco. Te cha̱a ni̱ ta'a̱n tachi̱ kíni‑ún ká'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑yá, ja̱ kúndee‑de jíín‑yá kuní‑de.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Ko Jesús, tú ní já'a‑ya̱ tú'un, chi ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kuáno'on vé'e‑ró núu̱ tá'an‑ró. Te kani‑ró tú'un ná ñá'nu xaa̱n tíñu ni̱ sá'a máá Jíto'o̱‑ro̱ jíín‑ró, te ndasa ni̱ kundá'ú ini̱‑ya̱ róó, áchí‑ya̱.
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Te ni̱ kee‑de kua'a̱n‑de. Te ni̱ kejá'á‑de ni̱ jacha̱‑de tu̱'un ini̱ ñuu̱ Decápolis ná ñá'nu xaa̱n tíñu ni̱ sá'a Jesús jíín‑de. Te ndivii ñáyɨvɨ yúan, ni̱ ka̱naa iní‑i kájini tu̱'un‑i.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Te ni̱ ja̱'a tuku Jesús kua'a̱n‑ya̱ jíín barco ɨnga̱ lado. Te ni̱ ka̱ndutútú kuá'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ núu̱‑yá. Te máá‑yá, kándii̱‑ya̱ yú'u mar.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Te ni̱ chaa̱ ɨɨn cha̱a nání‑de Jairo kúñá'nu‑de ini̱ ve̱'e sinagoga. Te ni̱ jini̱‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱‑yá.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú téyíí‑de jíín‑yá: Se̱sɨ́'ɨ́‑ná a yani kuu̱‑i. Ki'i̱n‑yo̱ te xndée‑ní nda'a‑ní sɨkɨ̱‑í náva̱'a ná káku‑i, te nachaku̱‑i, áchí‑de.
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Te ni̱ kee‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ jíín‑de. Te ni̱ kandiki̱n kua'a̱ ñáyɨvɨ kája'a̱n‑i jíín‑yá. Te ni̱ kajaxi̱n‑i‑ya̱.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Te yúan íó ɨɨn ña'an ní kuu uxi̱ uu̱ kuia̱ ndó'o‑ña kué'e̱ játɨ nɨñi̱‑ñá.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Te xaa̱n ní ndo'o‑ña jíín ñáta̱ná. Te ni̱ janu̱‑ña táká ja̱ ñáva̱'a‑ña jíín. Te tú kutɨ ní kúu tana̱, chi̱ sasua ví'í‑gá ni̱ sá'a.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Te ni̱ jini tu̱'un‑ña tú'un Jesús. Te ni̱ jaa̱‑ña íchi yatá‑yá ma̱'ñú ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ni̱ ké'é‑ña sá'ma‑yá.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Chi ni̱ ka'a̱n‑ña: Nú ná ké'é‑rí va̱sté sá'ma‑yá, te ka̱ku‑ri̱. Achí‑ña.
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Te onde̱ nuu̱ kána nɨñi̱‑ñá‑ún, ni̱ ichi̱‑ni. Te ni̱ jini̱‑ña já ondé ini̱ yikɨ kúñu‑ña ní nduva̱'a tu̱ndó'o tá'a̱n‑ña‑ún.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Te Jesús, ni̱ jini̱‑ni ini̱ máá‑yá ja̱ ní kenda fuerza‑ya̱ kuá'a̱n. Te ni̱ jíó káva‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ndéja̱ ní ké'é sá'ma‑rí, áchí‑ya̱.
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kaka'a̱n‑de: Ndé'é‑ní ja̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱ yá'a kájaxi̱n‑i níí, te áchí‑ní: Ndéja̱ ní ké'é rúu̱, áchí‑de.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Te máá‑yá, yá'a yúan ndé'é‑yá náva̱'a kuni̱‑ya̱ ndéja̱ ní sá'a.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Yúan‑na te ña'an‑ún, yú'ú‑ña te kɨ́sɨ‑i‑ña, chi̱ a jiní‑ña ndasa ni̱ ta'a̱n‑ña. Te ni̱ chaa̱‑ña. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑ña núu̱‑yá. Te ni̱ kachi̱ ndaa̱‑ña táká tu̱'un.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Te máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: Hija, ni̱ kandíja‑ró te yu̱án ní ka̱ku‑ró. Ma̱ yú'ú‑ro̱, chi ni̱ nduva̱'a‑ró túndó'o tá'a̱n‑ro̱, áchí‑ya̱.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Te sá súan ká'a̱n‑ya̱, te ni̱ cha̱koyo ña̱yɨvɨ ká'i̱in ve'e cha̱a kúñá'nu ini̱ ve̱'e sinagoga, te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín‑de: A ni̱ ji'i̱ se̱sɨ́'ɨ́‑ní. Naja̱ stá'a̱n‑ga̱‑ní Maestro, áchí‑i.
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Te Jesús, ni̱ jini so̱'o‑ya̱ tú'un yá'a ja̱ súan ni̱ kaka'a̱n‑i jíín cháa kúñá'nu ini̱ ve̱'e sinagoga. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ma̱ yú'ú‑ro̱. Kandíja te ni̱ kuu‑ni, áchí‑ya̱.
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Te tú ní já'a‑ya̱ tú'un kundiki̱n ni ɨɨn yata̱‑yá, chi̱ máá‑ni Pedro jíín Jacobo jíín ñaní‑de Juan.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Te ni̱ cha̱koyo‑ya̱ vé'e cha̱a kúñá'nu ini̱ ve̱'e sinagoga. Te ni̱ jini̱‑ya̱ já kúvaa̱, kánde'e̱, kákana jíkó'ó xáa̱n kákuu.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Naja̱ kákuvaa̱‑ro̱ kánde'e̱‑ro̱. Te su̱chí sɨ́'ɨ́ yá'a, tú ní jí'i̱‑i, chi̱ kixí‑ni‑i, áchí‑ya̱.
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Te ni̱ ka̱sákátá ñáyɨvɨ‑ún nuu̱‑yá. Ko máá‑yá, ni̱ kiñi'in ndɨ'ɨ‑ya̱‑í kája'a̱n‑i yata̱ ké'e. Te ni̱ ki'in‑ya̱ máá‑ni táa̱ náa̱ su̱chí sɨ́'ɨ́‑ún, jíín cháa ká'i̱in jíín‑yá, te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ núu̱ kátúu súchí sɨ́'ɨ́‑ún kua'a̱n‑ya̱.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Te ni̱ tɨɨn‑ya̱ ndá'a súchí sɨ́'ɨ́‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Talita cumi, ja̱ kuní ka'a̱n: Súchi̱, jíín‑ró ká'a̱n‑ri̱, nduko̱o, áchí‑ya̱.
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Te ni̱ nduko̱o‑ni su̱chí sɨ́'ɨ́‑ún. Te ni̱ jika‑i, chi̱ a íó‑i uxi̱ uu̱ kuia̱. Te ni̱ ka̱naa iní‑de kánde̱'é‑de, te xaa̱n káyu̱'ú‑de.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑de ja̱ tú ni ɨɨn kuni tu̱'un. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de ja̱ ná kuá'a‑de ja̱ kée‑í.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.