Marcos 4

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Te yu'u mar ni̱ kejá'á tuku‑ya̱ ní stá'a̱n‑ya̱ tú'un. Te ni̱ ka̱ndutútú kuá'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ núu̱‑yá. Te ja̱ yúán ní kɨ̱vɨ‑ya̱ ní jungo̱o‑ya̱ iní ɨɨn barco nuu̱ mar. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ ka̱kendo̱o‑i káxiu̱kú‑i nuu̱ ñú'un.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Te ni̱ stá'a̱n‑ya̱ kuá'a̱ tú'un yátá núu̱‑í. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i:
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 Kuni so̱'o te kuni̱‑ro̱: Ɨɨn cha̱a sáka trigo, ni̱ kenda‑de sáka‑dé.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Te ni̱ kuu ja̱ ní kenda‑de sáka‑dé, te ɨɨn nuni̱‑ún, ni̱ jungava yu'íchi. Te ni̱ chaa̱ tɨsaa̱. Te ni̱ ka̱kókó‑tɨ́.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Te ɨnga̱, ni̱ jungava nuu̱ ñú'un yúu̱, nuu̱ tú íó kua'a̱ ñú'un. Te ni̱ kana yachi̱‑ni, chi̱ tú íó kókon ñu'un.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Te nuu̱ ní kana ndika̱ndii, te ni̱ kasu̱n‑ni. Te ni̱ ichi̱, chi̱ tú yo'o ní íó.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Te ɨnga̱, ni̱ jungava ma̱'ñú ínu. Te ni̱ ja'nu iñu‑ún. Te ni̱ jasu̱ nuu̱. Te tú ní kúun nuni̱.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Te sava, ni̱ ka̱jungava nuu̱ ñú'un vá'a. Te ni̱ ka̱ja'nu. Te ni̱ nako̱ko. Te ni̱ kuun nuni̱. Ɨɨn ja̱ okó uxi̱, ɨnga̱ ja̱ uní xiko, te ɨnga̱ ja̱ ɨ́ɨn ciento, áchí‑ya̱.
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Cha̱a íó so̱'o kuni ná'ín, te ná kúni so̱'o‑de.
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Te nuu̱ ní ndo̱o máá‑na̱‑ya̱, te cha̱a ká'i̱in yani nuu̱‑yá jíín ndɨ́'uxí uu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱ sɨkɨ́ tú'un yátá‑ún.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: A kuaju̱ku̱'un ini̱‑ro̱ tú'un yísa̱'í yá'a, ndasa koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Ko jíín já sɨ́ɨn sɨkɨ̱ ká'i̱in, chi̱ máni jíín tú'un yátá ká'a̱n‑ri̱ ta̱ká tu̱'un.
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 Náva̱'a va̱sa kánde̱'é, ná ndé'é ko ma̱ chú'un ini̱. Te va̱sa kájini so̱'o, ná kúni so̱'o ko ma̱ júku̱'un ini̱. Náva̱'a ma̱ ná jíó káva ini̱, te koo tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi, áchí‑ya̱.
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Tú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ tú'un yátá yá'a náún. Ndasa juku̱'un ini̱‑ro̱ sáva‑ga̱ tu̱'un yátá núsáá.
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Cha̱a sáka trigo kúu cha̱a sáka tú'un.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Te nuni̱ ní ka̱jungava yu'íchi kákuu cha̱a ni̱ saka̱ tú'un ini̱‑de. Ko nú ni̱ ka̱jini so̱'o‑de, te cháa̱‑ni Satanás te jánchaa̱‑ni tu̱'un ni̱ saka̱ iní añú‑de‑ún kua'a̱n‑ni jíín.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Te nuni̱ ní saka̱ núu̱ ñú'un yúu̱, kákuu cha̱a kájini so̱'o tu̱'un, te kúsɨɨ̱ iní‑de jíín.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Ko túu nuu̱ káka yo'o iní‑de. Te yaku̱‑ni kɨvɨ̱ kánda. Te nú ni̱ ndonda tu̱ndó'o sɨkɨ̱‑dé, xí nú ni̱ sándɨva̱'a‑i jíín‑de sɨkɨ̱ tú'un‑ún, te kánayu̱'ú‑ni‑de.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Te nuni̱ ní saka̱ má'ñú íñu kákuu cha̱a kájini so̱'o tu̱'un.
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 Ko kákutéñu‑de jíín ndátíñu‑de. Te kákuni̱‑de kukúká‑de, te káxndá'ú‑de máá‑de jíín. Te kákutóó iní‑de sɨkɨ̱ sáva‑ga̱ ndatíñu. Ndɨ'ɨ ya̱'á sátéñu‑de te jasú nuu̱ tú'un‑ún, te tú kúun nuni̱.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Te nuni̱ ní saka̱ núu̱ ñú'un vá'a kákuu cha̱a kájini so̱'o tu̱'un. Te kájatá'ú‑de te kája̱'a‑de nuni̱. Ɨɨn‑de oko̱ uxi̱, ɨnga̱‑de uni̱ xiko, te ɨnga̱‑de ɨɨn ciento, áchí‑ya̱.
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Te suni ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Á júkuiñi̱ yitɨ já kúndii̱ sa̱'í chi̱i nu̱ndóó, xí chíi ji̱to. Á tú kundii̱ nuu̱ candelero.
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Chi̱ tú íó ni ɨɨn tiñu yísa̱'í sáni, chi ta̱ká‑ni stá'a̱n ndiji̱n‑ya̱. Ni tú íó ni ɨɨn tu̱'un yísa̱'í sáni, chi ta̱ká‑ni va̱i ndiji̱n sá'a‑ya̱.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Cha̱a íó so̱'o kuni ná'ín, te ná kúni so̱'o‑de, áchí‑ya̱.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Te suni ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ná kúni so̱'o va̱'a‑ró. Chi̱ jíín kú'a ja̱ káchikua̱'á‑ro̱, suni naku̱kua̱'á‑ro̱. Te ndaa‑ga̱ sɨkɨ̱ máá‑ró já kájini so̱'o‑ró.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Chi cha̱a ja̱ á ñáva̱'a, te kii‑ga̱ nuu̱‑dé. Te cha̱a ja̱ ná tú ñáva̱'a, va̱sa ja̱ á ñáva̱'a‑de‑ún te kuxio ki'i̱n, áchí‑ya̱.
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Te ni̱ ka'a̱n‑ga̱‑ya̱: Ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu kúu nátu̱'un ɨɨn cha̱a ni̱ chi'i‑de tata̱ nuu̱ ñú'un.
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 Te kixí‑de ñúú te ndúko̱o‑de ndúú. Te tata̱‑ún a kána te já'nu. Te máá‑de, tú jiní‑de ndasa sá'a.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Chi̱ máá ñú'un kúu ja̱ já'a nuni̱. Xna'a̱n‑ga̱ vi̱u, te vásá kána yoko. Yúan‑na te nuni̱ ndóo chíi yoko‑ún.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Te nú ni̱ kuaan nuní‑ún, te skɨ́vɨ‑ni‑de jóso̱, chi̱ a ni̱ jaa̱ kɨvɨ̱ tá'nu̱, áchí‑ya̱.
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Na̱ jíín ká'a̱n‑yo̱ já ndása kuní koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Xí na̱ tu̱'un yátá skétá'an‑yó jíín.
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Kúu nátu̱'un ndɨkɨn yuá mostaza ja̱ nú ni̱ jicha̱ nuu̱ ñú'un, te yu̱án kúu ɨɨn tata̱ lúlí‑ga̱ vásá táká tata̱ íó nuu̱ ñú'un‑ún yá'a.
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 Ko nú a ni̱ jicha̱. Te kana, te já'nu xaa̱n‑gá vásá táká‑ga̱ yua̱. Te kúná'nu nda'a. Te tɨsaa̱ íó andɨ́vɨ́ va̱tu‑ni sá'a‑tɨ́ taká‑tɨ̱ chíi katɨ‑ún, áchí‑ya̱.
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Te kua'a̱ tú'un yátá súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín ñáyɨvɨ, ndasa ni̱ ka̱kanda máá‑i kuni so̱'o‑i.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Te nú tú tu̱'un yátá te tú ká'a̱n‑ya̱ jíín‑i. Chi̱ máni máá‑ni nuu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá ni̱ kachi̱ ka̱jí‑yá ta̱ká tu̱'un.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Te ni̱ ini kɨvɨ̱‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ná kíja̱'a‑yó íchi lado‑ún, áchí‑ya̱.
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Te ni̱ ka̱xndóo‑de ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te súan‑ni ni̱ ka̱jaka‑de‑ya̱ iní ɨɨn barco. Te suni kua'a̱n yaku̱‑ga̱ barco lúlí jíín‑yá.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Te ni̱ ndonda ɨɨn tachi̱ xáa̱n. Te suni ni̱ ndonda su'ma̱ mar, ni̱ kɨ̱vɨ ini̱ barco‑ún. Te barco‑ún kuní chítú ndúcha iní núú.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Te máá‑yá, kándee‑ya̱ ondé yata̱ barco‑ún, kixí‑ya̱ sɨkɨ́ ɨ́ɨn sa'ma yí'i xini̱. Te ni̱ ka̱xndúko̱o‑de‑ya̱. Te káka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, á tú nákani ini̱‑ní ja̱ náa‑yo, áchí‑de.
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Te ni̱ nduko̱o‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá nuu̱ tachí‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín mar‑ún: Ná'ín‑ni koo‑ró, jukuiñi̱, áchí‑ya̱. Te ni̱ jukuiñi̱ tachi̱‑ún, te ná'ín yúú íi̱‑ní ni̱ kuu.
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ káyu̱'ú‑ro̱. Naja̱ tú kákandíja‑ró, áchí‑ya̱.
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Te ni̱ kayu̱'ú xaa̱n‑dé. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Ndé cha̱a kúu cha̱a yá'a núsáá, ja̱ ondé tachi̱ jíín mar kájandatu̱ nuu̱‑dé, áchí‑de.
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.