Marcos 4

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te yu'u mar ni̱ kejá'á tuku‑ya̱ ní stá'a̱n‑ya̱ tú'un. Te ni̱ ka̱ndutútú kuá'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ núu̱‑yá. Te ja̱ yúán ní kɨ̱vɨ‑ya̱ ní jungo̱o‑ya̱ iní ɨɨn barco nuu̱ mar. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ ka̱kendo̱o‑i káxiu̱kú‑i nuu̱ ñú'un.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Te ni̱ stá'a̱n‑ya̱ kuá'a̱ tú'un yátá núu̱‑í. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i:
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 Kuni so̱'o te kuni̱‑ro̱: Ɨɨn cha̱a sáka trigo, ni̱ kenda‑de sáka‑dé.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Te ni̱ kuu ja̱ ní kenda‑de sáka‑dé, te ɨɨn nuni̱‑ún, ni̱ jungava yu'íchi. Te ni̱ chaa̱ tɨsaa̱. Te ni̱ ka̱kókó‑tɨ́.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Te ɨnga̱, ni̱ jungava nuu̱ ñú'un yúu̱, nuu̱ tú íó kua'a̱ ñú'un. Te ni̱ kana yachi̱‑ni, chi̱ tú íó kókon ñu'un.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Te nuu̱ ní kana ndika̱ndii, te ni̱ kasu̱n‑ni. Te ni̱ ichi̱, chi̱ tú yo'o ní íó.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Te ɨnga̱, ni̱ jungava ma̱'ñú ínu. Te ni̱ ja'nu iñu‑ún. Te ni̱ jasu̱ nuu̱. Te tú ní kúun nuni̱.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Te sava, ni̱ ka̱jungava nuu̱ ñú'un vá'a. Te ni̱ ka̱ja'nu. Te ni̱ nako̱ko. Te ni̱ kuun nuni̱. Ɨɨn ja̱ okó uxi̱, ɨnga̱ ja̱ uní xiko, te ɨnga̱ ja̱ ɨ́ɨn ciento, áchí‑ya̱.
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Cha̱a íó so̱'o kuni ná'ín, te ná kúni so̱'o‑de.
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Te nuu̱ ní ndo̱o máá‑na̱‑ya̱, te cha̱a ká'i̱in yani nuu̱‑yá jíín ndɨ́'uxí uu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱ sɨkɨ́ tú'un yátá‑ún.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: A kuaju̱ku̱'un ini̱‑ro̱ tú'un yísa̱'í yá'a, ndasa koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Ko jíín já sɨ́ɨn sɨkɨ̱ ká'i̱in, chi̱ máni jíín tú'un yátá ká'a̱n‑ri̱ ta̱ká tu̱'un.
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 Náva̱'a va̱sa kánde̱'é, ná ndé'é ko ma̱ chú'un ini̱. Te va̱sa kájini so̱'o, ná kúni so̱'o ko ma̱ júku̱'un ini̱. Náva̱'a ma̱ ná jíó káva ini̱, te koo tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi, áchí‑ya̱.
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Tú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ tú'un yátá yá'a náún. Ndasa juku̱'un ini̱‑ro̱ sáva‑ga̱ tu̱'un yátá núsáá.
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Cha̱a sáka trigo kúu cha̱a sáka tú'un.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Te nuni̱ ní ka̱jungava yu'íchi kákuu cha̱a ni̱ saka̱ tú'un ini̱‑de. Ko nú ni̱ ka̱jini so̱'o‑de, te cháa̱‑ni Satanás te jánchaa̱‑ni tu̱'un ni̱ saka̱ iní añú‑de‑ún kua'a̱n‑ni jíín.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Te nuni̱ ní saka̱ núu̱ ñú'un yúu̱, kákuu cha̱a kájini so̱'o tu̱'un, te kúsɨɨ̱ iní‑de jíín.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Ko túu nuu̱ káka yo'o iní‑de. Te yaku̱‑ni kɨvɨ̱ kánda. Te nú ni̱ ndonda tu̱ndó'o sɨkɨ̱‑dé, xí nú ni̱ sándɨva̱'a‑i jíín‑de sɨkɨ̱ tú'un‑ún, te kánayu̱'ú‑ni‑de.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Te nuni̱ ní saka̱ má'ñú íñu kákuu cha̱a kájini so̱'o tu̱'un.
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 Ko kákutéñu‑de jíín ndátíñu‑de. Te kákuni̱‑de kukúká‑de, te káxndá'ú‑de máá‑de jíín. Te kákutóó iní‑de sɨkɨ̱ sáva‑ga̱ ndatíñu. Ndɨ'ɨ ya̱'á sátéñu‑de te jasú nuu̱ tú'un‑ún, te tú kúun nuni̱.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Te nuni̱ ní saka̱ núu̱ ñú'un vá'a kákuu cha̱a kájini so̱'o tu̱'un. Te kájatá'ú‑de te kája̱'a‑de nuni̱. Ɨɨn‑de oko̱ uxi̱, ɨnga̱‑de uni̱ xiko, te ɨnga̱‑de ɨɨn ciento, áchí‑ya̱.
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Te suni ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Á júkuiñi̱ yitɨ já kúndii̱ sa̱'í chi̱i nu̱ndóó, xí chíi ji̱to. Á tú kundii̱ nuu̱ candelero.
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Chi̱ tú íó ni ɨɨn tiñu yísa̱'í sáni, chi ta̱ká‑ni stá'a̱n ndiji̱n‑ya̱. Ni tú íó ni ɨɨn tu̱'un yísa̱'í sáni, chi ta̱ká‑ni va̱i ndiji̱n sá'a‑ya̱.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Cha̱a íó so̱'o kuni ná'ín, te ná kúni so̱'o‑de, áchí‑ya̱.
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Te suni ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ná kúni so̱'o va̱'a‑ró. Chi̱ jíín kú'a ja̱ káchikua̱'á‑ro̱, suni naku̱kua̱'á‑ro̱. Te ndaa‑ga̱ sɨkɨ̱ máá‑ró já kájini so̱'o‑ró.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Chi cha̱a ja̱ á ñáva̱'a, te kii‑ga̱ nuu̱‑dé. Te cha̱a ja̱ ná tú ñáva̱'a, va̱sa ja̱ á ñáva̱'a‑de‑ún te kuxio ki'i̱n, áchí‑ya̱.
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Te ni̱ ka'a̱n‑ga̱‑ya̱: Ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu kúu nátu̱'un ɨɨn cha̱a ni̱ chi'i‑de tata̱ nuu̱ ñú'un.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Te kixí‑de ñúú te ndúko̱o‑de ndúú. Te tata̱‑ún a kána te já'nu. Te máá‑de, tú jiní‑de ndasa sá'a.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Chi̱ máá ñú'un kúu ja̱ já'a nuni̱. Xna'a̱n‑ga̱ vi̱u, te vásá kána yoko. Yúan‑na te nuni̱ ndóo chíi yoko‑ún.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Te nú ni̱ kuaan nuní‑ún, te skɨ́vɨ‑ni‑de jóso̱, chi̱ a ni̱ jaa̱ kɨvɨ̱ tá'nu̱, áchí‑ya̱.
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Na̱ jíín ká'a̱n‑yo̱ já ndása kuní koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Xí na̱ tu̱'un yátá skétá'an‑yó jíín.
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Kúu nátu̱'un ndɨkɨn yuá mostaza ja̱ nú ni̱ jicha̱ nuu̱ ñú'un, te yu̱án kúu ɨɨn tata̱ lúlí‑ga̱ vásá táká tata̱ íó nuu̱ ñú'un‑ún yá'a.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ko nú a ni̱ jicha̱. Te kana, te já'nu xaa̱n‑gá vásá táká‑ga̱ yua̱. Te kúná'nu nda'a. Te tɨsaa̱ íó andɨ́vɨ́ va̱tu‑ni sá'a‑tɨ́ taká‑tɨ̱ chíi katɨ‑ún, áchí‑ya̱.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Te kua'a̱ tú'un yátá súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín ñáyɨvɨ, ndasa ni̱ ka̱kanda máá‑i kuni so̱'o‑i.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Te nú tú tu̱'un yátá te tú ká'a̱n‑ya̱ jíín‑i. Chi̱ máni máá‑ni nuu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá ni̱ kachi̱ ka̱jí‑yá ta̱ká tu̱'un.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Te ni̱ ini kɨvɨ̱‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ná kíja̱'a‑yó íchi lado‑ún, áchí‑ya̱.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Te ni̱ ka̱xndóo‑de ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te súan‑ni ni̱ ka̱jaka‑de‑ya̱ iní ɨɨn barco. Te suni kua'a̱n yaku̱‑ga̱ barco lúlí jíín‑yá.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Te ni̱ ndonda ɨɨn tachi̱ xáa̱n. Te suni ni̱ ndonda su'ma̱ mar, ni̱ kɨ̱vɨ ini̱ barco‑ún. Te barco‑ún kuní chítú ndúcha iní núú.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Te máá‑yá, kándee‑ya̱ ondé yata̱ barco‑ún, kixí‑ya̱ sɨkɨ́ ɨ́ɨn sa'ma yí'i xini̱. Te ni̱ ka̱xndúko̱o‑de‑ya̱. Te káka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, á tú nákani ini̱‑ní ja̱ náa‑yo, áchí‑de.
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Te ni̱ nduko̱o‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá nuu̱ tachí‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín mar‑ún: Ná'ín‑ni koo‑ró, jukuiñi̱, áchí‑ya̱. Te ni̱ jukuiñi̱ tachi̱‑ún, te ná'ín yúú íi̱‑ní ni̱ kuu.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ káyu̱'ú‑ro̱. Naja̱ tú kákandíja‑ró, áchí‑ya̱.
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Te ni̱ kayu̱'ú xaa̱n‑dé. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Ndé cha̱a kúu cha̱a yá'a núsáá, ja̱ ondé tachi̱ jíín mar kájandatu̱ nuu̱‑dé, áchí‑de.
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.