Marcos 2
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH
1 Te ni̱ kuu yaku̱ kɨvɨ̱. Te ni̱ kɨ̱vɨ tuku‑ya̱ ñúu̱ Capernaum. Te ni̱ kenda tu̱'un ja̱ vé'e kánchaa̱‑ya̱.
1 Alguns dias depois, Jesus voltou para a cidade de Cafarnaum, e logo se espalhou a notícia de que ele estava em casa.
2 Te ni̱ ka̱kutútú kuá'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ núu̱‑yá. Te tuká ní kánda kutɨ yúxé'é kuíñi‑i. Te ni̱ jani‑ya̱ tú'un nuu̱‑í.
2 Muitas pessoas foram até lá, e ajuntou-se tanta gente, que não havia lugar nem mesmo do lado de fora, perto da porta. Enquanto Jesus estava anunciando a mensagem,
3 Yúan‑na te ni̱ chaa̱ yaku̱ cha̱a nuu̱‑yá jíín ɨ́ɨn cha̱a ni̱ kuyúnú, ja̱ kúu̱n tá'a̱n‑de kándi̱so‑de cha̱a‑ún.
3 trouxeram um paralítico. Ele estava sendo carregado por quatro homens,
4 Te ja̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ‑ún, te tú ní kúu kɨ̱vɨ‑de nuu̱‑yá jíín cháa‑ún. Te ni̱ ka̱juña‑de xini̱ vé'e nuu̱ kándee‑ya̱‑ún. Te nuu̱ ní kakaa̱n‑de yau̱‑ún, ni̱ ka̱skúun‑de ji̱to yuu núu̱ kátúu cháa ni̱ kuyúnú‑ún.
4 mas, por causa de toda aquela gente, eles não puderam levá-lo até perto de Jesus. Então fizeram um buraco no telhado da casa, em cima do lugar onde Jesus estava, e pela abertura desceram o doente deitado na sua cama.
5 Te ni̱ jini̱ Jesús ja̱ kákandíja máá‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa ni̱ kuyúnú‑ún: Hijo, a íó tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑ró, áchí‑ya̱.
5 Jesus viu que eles tinham fé e disse ao paralítico:
6 Te yúan káxiu̱kú yakú cha̱a káchaa tutu̱. Te yu̱án, ni̱ ka̱jani ini̱:
6 Alguns mestres da Lei que estavam sentados ali começaram a pensar:
7 Naja̱ ká'a̱n cha̱a yá'a súan. Núsáá te tu̱'un ndɨva̱'a ká'a̱n‑de. Ndéja̱ kúu sá'a tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi, chi̱ ɨɨn‑ni máá Dios, áchí.
7 “O que é isso que esse homem está dizendo? Isso é blasfêmia contra Deus! Ninguém pode perdoar pecados; só Deus tem esse poder!”
8 Te ni̱ juku̱'un‑ni ini̱ Jesús ja̱ súan kájani ini̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín: Naja̱ kájani ini̱‑ro̱ súan.
8 No mesmo instante Jesus soube o que eles estavam pensando e disse:
9 Te ja̱ úu̱ tu̱'un yá'a, ndéja̱ yíí‑ga̱ káa. Á ka'a̱n‑ri̱ jíín cháa ni̱ kuyúnú yá'a: A íó tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑ró; xí ká'a̱n‑ri̱ jíín‑de: Nduko̱o, te naki'in‑ró jíto yuu‑ro, te ki'i̱n‑ro̱ jíín, achi̱‑ri̱ náún.
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados” ou “Levante-se, pegue a sua cama e ande”?
10 Ko náva̱'a ná kuní‑ro̱ já máá Sé'e cha̱a, ndíso‑ya̱ tíñu ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a ja̱ sá'a‑ya̱ túká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi, te ná ká'a̱n‑ri̱ ɨnga̱ tu̱'un jíín cháa ni̱ kuyúnú yá'a núsáá:
10 Pois vou mostrar a vocês que eu, o Então disse ao paralítico:
11 Jíín‑ró ká'a̱n‑ri̱: Nduko̱o, te naki'in‑ró jíto yuu‑ro, te no'o̱n‑ro̱ vé'e‑ró, áchí‑ya̱ jíín‑de.
11 — Eu digo a você: levante-se, pegue a sua cama e vá para casa.
12 Te máá cháa‑ún, ni̱ nduko̱o‑ni‑de. Te ni̱ naki'in‑de ji̱to yuu‑dé. Te ni̱ ndenda‑de kua'a̱n‑de nuu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ndivii‑í, ni̱ ka̱kee nuu̱‑í kánde̱'é‑i. Te ni̱ ka̱nakana jaa‑i Dios: Na̱ tú kájini̱ kutɨ‑yo súan nátu̱'un ya̱'á, áchí‑i.
12 No mesmo instante o homem se levantou na frente de todos, pegou a cama e saiu. Todos ficaram muito admirados e louvaram a Deus, dizendo: — Nunca vimos uma coisa assim!
13 Te ni̱ kenda tuku Jesús kua'a̱n‑ya̱ ondé yu'u mar. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ, ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un nuu̱‑í.
13 Jesus saiu outra vez e foi para o lago da Galileia. Muita gente ia procurá-lo, e ele ensinava a todos.
14 Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱. Te ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱ Leví, se̱'e Alfeo, kánchaa̱‑de nuu̱ kútútú xú'ún ñúu̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kundiki̱n‑ro̱ rúu̱, áchí‑ya̱. Te ni̱ ndukuiñi̱‑de. Te ni̱ ndiki̱n‑de‑ya̱.
14 Enquanto estava caminhando, Jesus viu Levi , filho de Alfeu, sentado no lugar onde os impostos eram pagos. Então disse a Levi: Levi se levantou e foi com ele.
15 Te Jesús, ni̱ yee‑yá staa̱ iní ve̱'e‑de. Te suni kua'a̱ cháa xíní jíín cháa ká'i̱o kua̱chi, káyee‑dé staa̱ jíín Jesús jíín cháa káskuá'a jíín‑yá, chi̱ íó kua'a̱‑dé kándiki̱n‑de‑ya̱.
15 Mais tarde, Jesus estava jantando na casa de Levi. Junto com Jesus e os seus discípulos estavam muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama que o seguiam.
16 Te cha̱a káchaa tutu̱, jíín cháa fariseo, kánde̱'é‑de ja̱ yée‑yá staa̱ jíín cháa xíní jíín cháa ká'i̱o kua̱chi. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín cháa káskuá'a jíín‑yá: Naja̱ yée‑yá jí'i‑ya̱ jíín cháa xíní jíín cháa ká'i̱o kua̱chi, áchí‑de.
16 Alguns mestres da Lei, que eram do partido dos fariseus , vendo Jesus comer com aquela gente e com os cobradores de impostos, perguntaram aos discípulos: — Por que ele come e bebe com essa gente?
17 Yúan‑na te ni̱ jini so̱'o Jesús. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Cha̱a ká'i̱o ndáján, tú kánandɨ'ɨ‑de cha̱a táná, chi cha̱a káku'u̱ kúu ja̱ kájinu ñú'ún. Na̱ tú va̱i‑ri̱ kana‑ri̱ xini̱ cháa ndaa̱, chi cha̱a ká'i̱o kua̱chi kána‑ri̱ xini̱, áchí‑ya̱.
17 Jesus ouviu a pergunta e disse aos mestres da Lei:
18 Te cha̱a káskuá'a jíín Juan, jíín já káskuá'a jíín cháa fariseo, ká'i̱o ndicha̱ ini̱‑de. Te ni̱ cha̱koyo cha̱a‑ún. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Cha̱a káskuá'a jíín Juan jíín já káskuá'a jíín cháa fariseo, naja̱ ká'i̱o ndicha̱ ini̱‑de, te cha̱a káskuá'a jíín‑ní, tú ká'i̱o ndicha̱ ini̱‑de, áchí‑de.
18 Os discípulos de João Batista e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas chegaram perto de Jesus e disseram a ele: — Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam. Por que é que os discípulos do senhor não jejuam?
19 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Á kuu kondicha̱ ini̱ ña̱yɨvɨ ká'i̱in viko tánda'a, te nú kánchaa̱ yii jíín‑i. Chi̱ nú nini kánchaa̱ yii jíín‑i, ma̱ kúu kondicha̱ ini̱‑i.
19 Jesus respondeu:
20 Ko chaa̱ ɨɨn kɨvɨ̱ já yíi‑ún, kuxio‑de nuu̱‑í. Te kɨvɨ̱‑ún, kuu kondicha̱ ini̱‑i.
20 Mas chegará o tempo em que o noivo será tirado do meio deles; então sim eles vão jejuar!
21 Tú ni ɨɨn nachu'un sa'ma jáá núu̱ sú'nu̱ tu̱'ú. Chi̱ nú súan, te suni máá já ní nuku̱'un jáá‑ún ka'ncha̱‑ga̱ ja̱ tu̱'ú‑ún, te ja̱ te̱'ndé‑ún ví'í‑gá te'nde̱.
21 — Ninguém usa um retalho de pano novo para remendar uma roupa velha; pois o remendo novo encolhe e rasga a roupa velha, aumentando o buraco.
22 Te tú ni ɨɨn chu'un vino jáá iní ñii tú'ú. Chi̱ nú súan, te máá vino jáá‑ún ndátá ñíi‑ún, te katɨ vino‑ún, te ñii‑ún naa‑ní. Ko ñii jáá jíín vino jáá, kúu ja̱ kúu ku'un, áchí‑ya̱.
22 Ninguém põe vinho novo em
23 Te ɨɨn kɨvɨ̱ ndéta̱tú ni̱ ja̱'a Jesús kua'a̱n‑ya̱ ɨ́ɨn nuu̱ káa trigo. Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, kájika‑de kua'a̱n‑de. Te kákachi‑de yoko.
23 Num sábado, Jesus e os seus discípulos estavam atravessando uma plantação de trigo. Enquanto caminhavam, os discípulos iam colhendo espigas.
24 Yúan‑na te cha̱a fariseo, ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Na̱ún kúu jia̱n. Naja̱ kásá'a‑de súan kɨvɨ̱ ndéta̱tú, chi̱ tú íó ley. Achí‑de.
24 Então alguns fariseus perguntaram a Jesus: — Por que é que os seus discípulos estão fazendo uma coisa que a nossa
25 Te máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑yá jíín‑de: Á tú ní káka'u kutɨ‑ro tutú na̱ún ní sá'a David, kɨvɨ̱ ní kii tu̱ndó'o nuu̱‑dé. Te ni̱ ji'i̱‑de so̱ko, onde̱ jíín cháa ni̱ kaxiu̱kú jíín‑de.
25 Jesus respondeu:
26 Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ini̱ ve̱'e Dios. Te Abiatar ni̱ kuu máá sutú ñá'nu‑ga̱. Te ni̱ yee‑dé sta̱tilá ii̱ káxiu̱kú ndijín, ja̱ tú íó ley kee ní ɨɨn cha̱a, chi̱ máni sutu̱ káyee núú. Te suni ni̱ ja̱'a‑de nuu̱ cháa káxiu̱kú jíín‑de, áchí‑ya̱.
26 Ele entrou na casa de Deus, na época do
27 Te suni ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kɨvɨ̱ ndéta̱tú ni̱ jungo̱o ja̱ sɨkɨ́ cháa; nasu̱ cháa ja̱ sɨkɨ́ kɨvɨ́ ndéta̱tú.
27 E Jesus terminou:
28 Núsáá te máá Sé'e cha̱a, suni Jito'o̱ kɨvɨ̱ ndéta̱tú kúu‑ya̱, áchí‑ya̱.
28 Portanto, o
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.