Marcos 2

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te ni̱ kuu yaku̱ kɨvɨ̱. Te ni̱ kɨ̱vɨ tuku‑ya̱ ñúu̱ Capernaum. Te ni̱ kenda tu̱'un ja̱ vé'e kánchaa̱‑ya̱.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Te ni̱ ka̱kutútú kuá'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ núu̱‑yá. Te tuká ní kánda kutɨ yúxé'é kuíñi‑i. Te ni̱ jani‑ya̱ tú'un nuu̱‑í.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Yúan‑na te ni̱ chaa̱ yaku̱ cha̱a nuu̱‑yá jíín ɨ́ɨn cha̱a ni̱ kuyúnú, ja̱ kúu̱n tá'a̱n‑de kándi̱so‑de cha̱a‑ún.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Te ja̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ‑ún, te tú ní kúu kɨ̱vɨ‑de nuu̱‑yá jíín cháa‑ún. Te ni̱ ka̱juña‑de xini̱ vé'e nuu̱ kándee‑ya̱‑ún. Te nuu̱ ní kakaa̱n‑de yau̱‑ún, ni̱ ka̱skúun‑de ji̱to yuu núu̱ kátúu cháa ni̱ kuyúnú‑ún.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Te ni̱ jini̱ Jesús ja̱ kákandíja máá‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa ni̱ kuyúnú‑ún: Hijo, a íó tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑ró, áchí‑ya̱.
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Te yúan káxiu̱kú yakú cha̱a káchaa tutu̱. Te yu̱án, ni̱ ka̱jani ini̱:
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 Naja̱ ká'a̱n cha̱a yá'a súan. Núsáá te tu̱'un ndɨva̱'a ká'a̱n‑de. Ndéja̱ kúu sá'a tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi, chi̱ ɨɨn‑ni máá Dios, áchí.
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Te ni̱ juku̱'un‑ni ini̱ Jesús ja̱ súan kájani ini̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín: Naja̱ kájani ini̱‑ro̱ súan.
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 Te ja̱ úu̱ tu̱'un yá'a, ndéja̱ yíí‑ga̱ káa. Á ka'a̱n‑ri̱ jíín cháa ni̱ kuyúnú yá'a: A íó tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑ró; xí ká'a̱n‑ri̱ jíín‑de: Nduko̱o, te naki'in‑ró jíto yuu‑ro, te ki'i̱n‑ro̱ jíín, achi̱‑ri̱ náún.
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Ko náva̱'a ná kuní‑ro̱ já máá Sé'e cha̱a, ndíso‑ya̱ tíñu ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a ja̱ sá'a‑ya̱ túká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi, te ná ká'a̱n‑ri̱ ɨnga̱ tu̱'un jíín cháa ni̱ kuyúnú yá'a núsáá:
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 Jíín‑ró ká'a̱n‑ri̱: Nduko̱o, te naki'in‑ró jíto yuu‑ro, te no'o̱n‑ro̱ vé'e‑ró, áchí‑ya̱ jíín‑de.
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Te máá cháa‑ún, ni̱ nduko̱o‑ni‑de. Te ni̱ naki'in‑de ji̱to yuu‑dé. Te ni̱ ndenda‑de kua'a̱n‑de nuu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ndivii‑í, ni̱ ka̱kee nuu̱‑í kánde̱'é‑i. Te ni̱ ka̱nakana jaa‑i Dios: Na̱ tú kájini̱ kutɨ‑yo súan nátu̱'un ya̱'á, áchí‑i.
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Te ni̱ kenda tuku Jesús kua'a̱n‑ya̱ ondé yu'u mar. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ, ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un nuu̱‑í.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱. Te ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱ Leví, se̱'e Alfeo, kánchaa̱‑de nuu̱ kútútú xú'ún ñúu̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kundiki̱n‑ro̱ rúu̱, áchí‑ya̱. Te ni̱ ndukuiñi̱‑de. Te ni̱ ndiki̱n‑de‑ya̱.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Te Jesús, ni̱ yee‑yá staa̱ iní ve̱'e‑de. Te suni kua'a̱ cháa xíní jíín cháa ká'i̱o kua̱chi, káyee‑dé staa̱ jíín Jesús jíín cháa káskuá'a jíín‑yá, chi̱ íó kua'a̱‑dé kándiki̱n‑de‑ya̱.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Te cha̱a káchaa tutu̱, jíín cháa fariseo, kánde̱'é‑de ja̱ yée‑yá staa̱ jíín cháa xíní jíín cháa ká'i̱o kua̱chi. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín cháa káskuá'a jíín‑yá: Naja̱ yée‑yá jí'i‑ya̱ jíín cháa xíní jíín cháa ká'i̱o kua̱chi, áchí‑de.
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Yúan‑na te ni̱ jini so̱'o Jesús. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Cha̱a ká'i̱o ndáján, tú kánandɨ'ɨ‑de cha̱a táná, chi cha̱a káku'u̱ kúu ja̱ kájinu ñú'ún. Na̱ tú va̱i‑ri̱ kana‑ri̱ xini̱ cháa ndaa̱, chi cha̱a ká'i̱o kua̱chi kána‑ri̱ xini̱, áchí‑ya̱.
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Te cha̱a káskuá'a jíín Juan, jíín já káskuá'a jíín cháa fariseo, ká'i̱o ndicha̱ ini̱‑de. Te ni̱ cha̱koyo cha̱a‑ún. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Cha̱a káskuá'a jíín Juan jíín já káskuá'a jíín cháa fariseo, naja̱ ká'i̱o ndicha̱ ini̱‑de, te cha̱a káskuá'a jíín‑ní, tú ká'i̱o ndicha̱ ini̱‑de, áchí‑de.
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Á kuu kondicha̱ ini̱ ña̱yɨvɨ ká'i̱in viko tánda'a, te nú kánchaa̱ yii jíín‑i. Chi̱ nú nini kánchaa̱ yii jíín‑i, ma̱ kúu kondicha̱ ini̱‑i.
19 Jesus respondeu:
20 Ko chaa̱ ɨɨn kɨvɨ̱ já yíi‑ún, kuxio‑de nuu̱‑í. Te kɨvɨ̱‑ún, kuu kondicha̱ ini̱‑i.
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 Tú ni ɨɨn nachu'un sa'ma jáá núu̱ sú'nu̱ tu̱'ú. Chi̱ nú súan, te suni máá já ní nuku̱'un jáá‑ún ka'ncha̱‑ga̱ ja̱ tu̱'ú‑ún, te ja̱ te̱'ndé‑ún ví'í‑gá te'nde̱.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Te tú ni ɨɨn chu'un vino jáá iní ñii tú'ú. Chi̱ nú súan, te máá vino jáá‑ún ndátá ñíi‑ún, te katɨ vino‑ún, te ñii‑ún naa‑ní. Ko ñii jáá jíín vino jáá, kúu ja̱ kúu ku'un, áchí‑ya̱.
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Te ɨɨn kɨvɨ̱ ndéta̱tú ni̱ ja̱'a Jesús kua'a̱n‑ya̱ ɨ́ɨn nuu̱ káa trigo. Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, kájika‑de kua'a̱n‑de. Te kákachi‑de yoko.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Yúan‑na te cha̱a fariseo, ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Na̱ún kúu jia̱n. Naja̱ kásá'a‑de súan kɨvɨ̱ ndéta̱tú, chi̱ tú íó ley. Achí‑de.
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Te máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑yá jíín‑de: Á tú ní káka'u kutɨ‑ro tutú na̱ún ní sá'a David, kɨvɨ̱ ní kii tu̱ndó'o nuu̱‑dé. Te ni̱ ji'i̱‑de so̱ko, onde̱ jíín cháa ni̱ kaxiu̱kú jíín‑de.
25 Ele lhes respondeu:
26 Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ini̱ ve̱'e Dios. Te Abiatar ni̱ kuu máá sutú ñá'nu‑ga̱. Te ni̱ yee‑dé sta̱tilá ii̱ káxiu̱kú ndijín, ja̱ tú íó ley kee ní ɨɨn cha̱a, chi̱ máni sutu̱ káyee núú. Te suni ni̱ ja̱'a‑de nuu̱ cháa káxiu̱kú jíín‑de, áchí‑ya̱.
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Te suni ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kɨvɨ̱ ndéta̱tú ni̱ jungo̱o ja̱ sɨkɨ́ cháa; nasu̱ cháa ja̱ sɨkɨ́ kɨvɨ́ ndéta̱tú.
27 E Jesus acrescentou:
28 Núsáá te máá Sé'e cha̱a, suni Jito'o̱ kɨvɨ̱ ndéta̱tú kúu‑ya̱, áchí‑ya̱.
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.