Marcos 12

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Te ni̱ kejá'á‑yá ni̱ ka'a̱n‑ya̱ tú'un yátá jíín‑de jíná'an‑de: Ɨɨn cha̱a, ni̱ nachu'un‑de ɨɨn itu̱ uva. Te ni̱ jasu̱‑de ja̱kú. Te ni̱ jacha‑de ɨɨn yau̱ nuu̱ kaxín‑de. Te ni̱ ndukani‑de ɨɨn torre. Te ni̱ xndóo‑de nuu̱ cháa kásátiñu jíín. Te ni̱ kee‑de kua'a̱n jíká‑de.
1 Então Jesus começou a lhes falar por parábolas: "Certo homem plantou uma vinha, colocou uma cerca ao redor dela, cavou um tanque para prensar as uvas e construiu uma torre. Depois arrendou a vinha a alguns lavradores e foi fazer uma viagem.
2 Te ɨɨn kɨvɨ̱ te ni̱ tájí‑de ɨɨn mozo‑de va̱i nuu̱ já kásátiñu jíín uva‑ún, ja̱ vái naki'in‑de nde'e̱ itú uva nuu̱ já ní ka̱sátiñu‑ún.
2 Na época da colheita, enviou um servo aos lavradores, para receber deles parte do fruto da vinha.
3 Ko máá‑ún, ni̱ ka̱katɨɨn‑ún mozo‑de. Te ni̱ ka̱stují‑dé. Te ni̱ ka̱kiñi'in‑ún‑de. kua̱no'on sáni‑ni‑de.
3 Mas eles o agarraram e espancaram, e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Te máá jíto'o̱, ni̱ na̱tájí tuku‑de ɨnga̱ mozo‑de va̱i nuu̱ já kásátiñu‑ún. Te ni̱ ka̱stují‑ún xiní mozo‑de. Te ni̱ ka̱sákátá nuu̱‑dé. Te ni̱ ka̱kiñi'in‑ún‑de kua̱no'on‑dé.
4 Então enviou-lhes outro servo; e lhe bateram na cabeça e o humilharam.
5 Te máá jíto'o̱ uva, ni̱ na̱tájí tuku‑de ɨnga̱ cha̱a va̱i. Te ni̱ ka̱ja'ni‑ún‑de jíín kuá'a̱‑gá‑de. Te sava‑de ni̱ ka̱stují. Te sava‑de ni̱ ka̱ja'ni.
5 E enviou ainda outro, o qual mataram. Enviou muitos outros; em alguns bateram, a outros mataram.
6 Ko máá jíto'o̱, íó ɨɨn se̱'e‑de ja̱ kúndá'ú ini̱‑de. Te onde̱ sandɨ̱'ɨ́‑na̱ ni̱ tájí‑de se̱'e‑de va̱i nuu̱ cháa kásátiñu. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ná kóo jíñú'ún yúán núu̱ sé'e‑ri̱, áchí‑de.
6 "Faltava-lhe ainda um para enviar: seu filho amado. Por fim o enviou, dizendo: ‘A meu filho respeitarão’.
7 Ko máá já kásátiñu‑ún, ni̱ kanda̱tu̱'ún: Cha̱a yá'a xíin tá'u̱. Ná chó'o̱, ná ká'ni‑yo‑dé, te ná ndóo ta'u̱‑dé kuu‑yó, áchí.
7 "Mas os lavradores disseram uns aos outros: ‘Este é o herdeiro. Venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
8 Te ni̱ ka̱katɨɨn‑ún sé'e‑de. Te ni̱ ka̱ja'ni‑ún‑i. Te ni̱ ka̱skána ndɨ̱yi‑ún yatá itú uva.
8 Assim eles o agarraram, e o mataram, e o lançaram para fora da vinha.
9 Ndasa sá'a jito'o̱ itu̱ uva‑ún núsáá. Chaa̱‑de, te xnáa‑dé ja̱ ní ka̱sátiñu‑ún. Te kua̱'a‑de itu̱ uva‑ún nuu̱ sáva‑ga̱ cha̱a, áchí‑ya̱.
9 "O que fará então o dono da vinha? Virá e matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros.
10 Ni tutu̱ ii̱ yá'a té ka'u‑ga̱‑ro̱ náún. Yuu̱ já ní ka̱ské'ichi̱ cha̱a káchutá'an, ya̱'á kúu máá yúu̱ ndíso fuerza jiki̱.
10 Vocês nunca leram esta passagem das Escrituras? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular;
11 Máá Tatá Dios, ni̱ sá'a‑ya̱ súan. Te kánaa iní‑yo̱ ndé'é‑yó tíñu yá'a, áchí‑ya̱ jíín‑de.
11 isso vem do Senhor, e é algo maravilhoso para nós’ ".
12 Te kándúkú‑de modo tɨɨn‑de‑ya̱. Chi ni̱ kaju̱ku̱'un ini̱‑de ja̱ sɨkɨ́ máá‑de kúu tu̱'un yátá ní ka'a̱n‑ya̱‑ún. Ko ni̱ kayu̱'ú‑de ni̱ ka̱jito‑de ña̱yɨvɨ. Te ni̱ ka̱xndóo‑de‑ya̱, te kája'a̱n‑de.
12 Então começaram a procurar um meio de prendê-lo, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado aquela parábola. Mas tinham medo da multidão; por isso o deixaram e foram embora.
13 Te ni̱ ka̱tájí‑de sava cha̱a fariseo jíín cha̱a herodiano kája'a̱n‑de nuu̱‑yá, náva̱'a tɨɨn yátá‑de‑ya̱ jíín yakú tu̱'un.
13 Mais tarde enviaram a Jesus alguns dos fariseus e herodianos para o apanharem em alguma coisa que ele dissesse.
14 Te ni̱ cha̱koyo‑de. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, kájini̱‑ná ja̱ ká'a̱n ndaa̱‑ní. Te tú yú'ú‑ní jito‑ní ni ɨɨn cha̱a, chi̱ tú ndé'é‑ní ndasa jíto ta̱ká cha̱a, chi̱ sua stá'a̱n ndaa̱‑ní ichi Dios. Á kuu kua̱'a‑yó xú'ún yóo̱ nuu̱ César, xí túu. Á kua̱'a‑yó, xí ma̱ kuá'a‑yó, áchí‑de jíín‑yá.
14 Estes se aproximaram dele e disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. É certo pagar imposto a César ou não?
15 Yúan‑na te máá‑yá, a ni̱ juku̱'un ini̱‑ya̱ já xndá'ú‑de‑ya̱ kákuni̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ kájito nchaa̱‑ro̱ rúu̱. Kua̱'a xu̱'ún jián ná kíi nde̱'é‑rí, áchí‑ya̱.
15 Devemos pagar ou não? " Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, perguntou: "Por que vocês estão me pondo à prova? Tragam-me um denário para que eu o veja".
16 Te máá‑de, ni̱ kaja̱'a‑de xu̱'ún‑ún nuu̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ndé cha̱a kúu cha̱a ncháá nuu̱ yá'a, jíín tú'un yóso yá'a, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: César kúu, áchí‑de.
16 Eles lhe trouxeram a moeda, e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? " "De César", responderam eles.
17 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kua̱'a ja̱ xíin César nuu̱ César, te ja̱ xíin Dios nuu̱ Dios, áchí‑ya̱. Te ni̱ ka̱naa xáa̱n iní‑de ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱.
17 Então Jesus lhes disse: "Dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus". E ficaram admirados com ele.
18 Yúan‑na te ni̱ cha̱koyo cha̱a saduceo nuu̱‑yá. Te cha̱a‑ún, káka'a̱n‑de ja̱ tú nachaku̱ kutɨ ndɨ́yi. Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱:
18 Depois os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
19 Maestro. Moisés, ni̱ chaa‑de tutu̱ ni̱ ndo̱o jíín‑yó, nú ñani̱ ɨɨn cha̱a kuu̱‑de, te ndo̱o ñasɨ́'ɨ́‑de, te nú tú se̱'e‑de ní íó, te ñani̱‑de naki'in ñasɨ́'ɨ́‑de, te nandaki̱n‑de tata̱ ñani̱‑de, áchí tutu̱‑ún.
19 "Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
20 Te ni̱ ka'i̱o usia̱ ñani̱. Te cha̱a núú, ni̱ ta̱nda'a‑dé. Yúan‑na te ni̱ ji'i̱‑de. Te tú ní xndóo‑de tata̱‑de.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
21 Te cha̱a uu̱, ni̱ naki'in‑de‑ña. Te ni̱ ji'i̱‑de. Te ni cha̱a‑ún, tú ní xndóo‑de tata̱‑de. Te cha̱a uni̱, suni súan.
21 O segundo casou-se com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. O mesmo aconteceu com o terceiro.
22 Te ndɨ́'usiá‑de, ni̱ kancha̱ka‑de‑ña. Te tú ni ɨɨn‑de ní xndóo‑de tata̱. Te onde̱ sandɨ̱'ɨ́‑na̱ te ni̱ ji'i̱ máá ñá'an‑ún.
22 Nenhum dos sete deixou filhos. Finalmente, morreu também a mulher.
23 Núsáá te kɨvɨ̱ náchaku̱ ta̱ká ndɨ̱yi, ja̱ náchaku̱ máá ñaní jíná'an‑de, te ndé ɨɨn‑de kuu‑ña ñásɨ́'ɨ́‑de, chi̱ ndɨ́'usiá‑de, ni̱ kancha̱ka‑de‑ña, áchí‑de jíín‑yá.
23 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
24 Yúan‑na te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Tú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ jíín tutú ii̱, ni jíín fuerza Dios. Yu̱án ní ka̱stɨ́vɨ́‑ró tú'un.
24 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados! Pois não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
25 Chi̱ kɨvɨ̱ náchaku̱‑de ma̱'ñú ndɨ́yi, ni tuká ta̱nda'a kútɨ‑dé, ni ma̱ náta̱nda'a máá‑ña. Chi̱ nduu‑de nátu̱'un ndajá'a̱ ká'i̱o andɨ́vɨ́.
25 Quando os mortos ressuscitam, não se casam nem são dados em casamento, mas são como os anjos nos céus.
26 Te sɨkɨ̱ ndɨ́yi ja̱ náchaku̱, á té ka'u‑ga̱‑ro̱ tutú Moisés, ndasa ni̱ ka'a̱n Dios jíín‑de ma̱'ñú yukú: Máá‑rí kúu Dios Abraham, Dios Isaac, Dios Jacob, áchí‑ya̱ jíín Moisés.
26 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram no livro de Moisés, no relato da sarça, como Deus lhe disse: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’?
27 Ko nasu̱ Dios cha̱a ni̱ kaji'i̱ kúu‑ya̱, chi̱ sua Dios cha̱a káichaku̱ kúu‑ya̱. Xaa̱n kástɨ́vɨ́‑ró tú'un núsáá, áchí‑ya̱ jíín‑de.
27 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Vocês estão muito enganados! "
28 Te ɨɨn cha̱a cháa tutu̱ ni̱ jini so̱'o‑de kástátá'an‑de, ni̱ jaa̱‑de. Te ni̱ jini̱‑de ja̱ vá'a ni̱ nachísó‑yá tu̱'un nuu̱‑dé. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Ndé tu̱'un kánúú xáa̱n‑gá nuu̱ táká tu̱'un ni̱ tá'ú‑yá tiñu sáá, áchí‑de.
28 Um dos mestres da lei aproximou-se e os ouviu discutindo. Notando que Jesus lhes dera uma boa resposta, perguntou-lhe: "De todos os mandamentos, qual é o mais importante? "
29 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ya̱'á kúu tu̱'un kánúú xáa̱n‑gá nuu̱ táká‑ga̱: Kuni so̱'o Israel, máá Tatá‑yo̱ Dios, máá ɨ́ɨn‑ni‑ya̱ íó.
29 Respondeu Jesus: "O mais importante é este: ‘Ouve, ó Israel, o Senhor, o nosso Deus, o Senhor é o único Senhor.
30 Núsáá te kumani̱‑ro̱ jíín máá Tatá‑ro̱ Dios onde̱ jíín iní jíín añú‑ro̱, jíín nɨ́ɨ́ núu̱ jiní tuní‑ro̱, jíín nɨ́ɨ́ fuerza‑ro̱. Ya̱'á kúu tu̱'un tá'ú tíñu kánúú xáa̱n‑gá.
30 Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e de todas as suas forças’.
31 Te tu̱'un uu̱ kúu suni nátu̱'un ɨnga̱‑ún: Kundá'ú ini̱‑ro̱ tá'an‑ró nátu̱'un kúndá'ú ini̱‑ro̱ máá‑ró. Tuká ɨnga̱ tu̱'un tá'ú tíñu kánúú‑ga̱ íó, chi ya̱'á‑na̱, áchí‑ya̱ jíín‑de.
31 O segundo é este: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Não existe mandamento maior do que estes".
32 Yúan‑na te cha̱a cháa tutu̱, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Ja̱ndáa̱ Maestro, va̱'a ká'a̱n‑ní, chi̱ Dios ɨɨn‑ni‑ya̱ íó, te tuká ɨnga̱ Dios íó.
32 "Muito bem, mestre", disse o homem. "Estás certo ao dizeres que Deus é único e que não existe outro além dele.
33 Te kumani̱‑yo̱ jíín‑yá onde̱ jíín iní jíín añú‑yo̱, jíín nɨ́ɨ́ núu̱ jiní tuní‑yo̱, jíín nɨ́ɨ́ fuerza‑yo̱, te kundá'ú ini̱‑yo̱ tá'an‑yó nátu̱'un kúndá'ú ini̱‑yo̱ máá‑yó, kánúú xáa̱n‑gá ya̱'á vásá já ká'mu‑yó kɨ́tɨ jíín táká kɨtɨ ká'ni‑yo núu̱‑yá, áchí‑de jíín‑yá.
33 Amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar ao próximo como a si mesmo é mais importante do que todos os sacrifícios e ofertas".
34 Yúan‑na te ni̱ jini̱ Jesús ja̱ vá'a xaa̱n ní xndíó káni‑de tu̱'un. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: A yani kuu kɨ̱vɨ‑ró ñúu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, áchí‑ya̱. Te ni ɨɨn‑de, tuká ní chúndéé iní‑de kaka̱ tu̱'ún‑de‑ya̱:
34 Vendo que ele tinha respondido sabiamente, Jesus lhe disse: "Você não está longe do Reino de Deus". Daí por diante ninguém mais ousava lhe fazer perguntas.
35 Te ni̱ stá'a̱n Jesús ini̱ ve̱'e ii̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Naja̱ káka'a̱n cha̱a káchaa tutu̱ ja̱ Cristo kúu Se̱'e David.
35 Ensinando no templo, Jesus perguntou: "Como os mestres da lei dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Chi̱ suni máá David, ni̱ ka'a̱n‑de ni̱ sá'a Espíritu Santo jíín‑de: Máá Tatá Dios ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Jíto'o̱‑ri̱: Nungo̱o‑ró íchi ndává'a‑ri̱, te ná chúkú‑rí cha̱a kájito u'u̱ róó, kuu‑de teyu̱ kuxndíi ja'a̱‑ro̱, áchí Dios. Achí David.
36 O próprio Davi, falando pelo Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Senta-te à minha direita até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés’.
37 Chi̱ suni máá David, Jito'o̱, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá. Te ndasa kuu máá‑yá se̱'e‑de núsáá, áchí‑ya̱. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ndá'ú, ni̱ ka'i̱o ini̱ ni̱ ka'i̱o añú‑i ni̱ ka̱jini ná'ín‑i ja̱ ká'a̱n‑ya̱.
37 O próprio Davi o chama ‘Senhor’. Como pode, então, ser ele seu filho? " E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Te ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Koto‑ró máá‑ró núu̱ cháa káchaa tutu̱. Chi̱ kákuni̱‑de kaka‑de jíín sú'nu̱ káni. Te kákuni̱‑de ja̱ ká'a̱n sa̱'án‑yo̱ jíín‑de nu̱yá'u.
38 Ao ensinar, Jesus dizia: "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, de receber saudações nas praças
39 Te silla onde̱ xini̱ mesa ini̱ ve̱'e sinagoga, jíín silla xini̱ mesa nuu̱ íó xíni kákuni̱‑de.
39 e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
40 Te cha̱a yá'a kákókó‑de ve'e ña'an kéndo̱o ndá'ú, te kásá'a‑de ja̱ túu kua̱chi‑de, yu̱án kájika̱n ta'u̱ ná'án‑de. Cha̱a yá'a ví'í‑gá ta'nu̱ ndatu̱‑de, áchí‑ya̱.
40 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses receberão condenação mais severa! "
41 Te kánchaa̱ Jesús ichi núu̱ janú nuu̱ kásoko̱‑í xu̱'ún. Te ndé'é‑yá ndasa káchu'un kua'a̱ ñáyɨvɨ xú'ún iní janu̱‑ún. Te kua'a̱ cháa kúká, ni̱ ka̱chu'un téyíí‑de.
41 Jesus sentou-se em frente do lugar onde eram colocadas as contribuições, e observava a multidão colocando o dinheiro nas caixas de ofertas. Muitos ricos lançavam ali grandes quantias.
42 Te ni̱ chaa̱ ɨɨn ña'an ní kendo̱o ndá'ú. Te ni̱ chindee‑ña úu̱ xu̱'ún yɨ́kɨ́ náa, ja̱ kúu ɨɨn centavo.
42 Então, uma viúva pobre chegou-se e colocou duas pequeninas moedas de cobre, de muito pouco valor.
43 Yúan‑na te ni̱ kana‑ya̱ xiní cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ñá'an ní kendo̱o ndá'ú yá'a, ni̱ chu'un‑ga̱‑ña vásá táká ña̱yɨvɨ ní ka̱chu'un ini̱ janu̱‑ún.
43 Chamando a si os seus discípulos, Jesus declarou: "Afirmo-lhes que esta viúva pobre colocou na caixa de ofertas mais do que todos os outros.
44 Chi ta̱ká‑i, ni̱ ka̱chu'un‑i ja̱ ní ndendoso sɨkɨ́‑í. Ko ña'an yá'a, va̱sa kúndá'ú‑ña, ko ni̱ chu'un ndɨ'ɨ‑ña já ñáva̱'a‑ña, onde̱ jíín táká ja̱ kúchaku̱‑ña, áchí‑ya̱ jíín‑de.
44 Todos deram do que lhes sobrava; mas ela, da sua pobreza, deu tudo o que possuía para viver".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.