Lucas 9

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te ni̱ na̱stútú‑yá ndɨ́'uxí uu̱ cha̱a‑ún. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ fuerza ini̱‑de ja̱ kúndéé‑de jíín táká tachi̱ kíni jíín já kuánchaa̱‑de ta̱ká kue'e̱.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Te ni̱ tájí‑yá‑de kája'a̱n‑de ja̱ ná káni‑de tu̱'un ndasa koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, te ná násáva̱'a‑de ña̱yɨvɨ káku'u̱.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ma̱ kúndiso kutɨ‑ro já kúu ichi, ni vara, ni ñunu, ni staa̱, ni xu̱'ún, ni ma̱ kúndiso‑ró úu̱ su'nu̱.
3 E disse-lhes:
4 Te na̱ni ve'e kúu nú ni̱ kɨ̱vɨ‑ró, te kendo̱o‑ró yúan. Te yúan kenda‑ró kí'i̱n‑ro̱.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Te nú ndé nuu̱ tú kákuni̱‑i kuatá'ú‑i róó, te nú ni̱ kenda‑ró ñúu̱ yúan, te skóyo‑ró tɨ́kacha̱ iní ja'a̱‑ro̱. Te súan kani ndaa̱‑ro̱ tú'un nuu̱‑í jíná'an‑i, áchí‑ya̱.
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Te ni̱ kenda‑de kája'a̱n‑de, ni̱ ka̱jíkó ndúu̱‑de ta̱ká ñuu̱, ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un. Te ta̱ká lado ni̱ kana̱sáva̱'a‑de ña̱yɨvɨ káku'u̱.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Te Herodes, cha̱a tá'ú tíñu, ni̱ jini tu̱'un‑de ta̱ká tiñu ni̱ sá'a‑ya̱, te kúñáá ini̱‑de, chi̱ káka'a̱n sava‑i: Juan, cha̱a ni̱ ji'i̱, ni̱ nachaku̱‑de.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 Te sava tuku‑i: Ni̱ ndenda Elías. Te sava‑ga̱ tuku‑i: Ɨɨn cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios onde̱ sáá a ni̱ nachaku̱‑de. Achí‑i.
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Te ni̱ kachi̱ Herodes: Ni̱ janchaa̱‑ri̱ xini̱ Juan. Te ndé cha̱a kúu cha̱a yá'a núsáá, chi̱ jíni tu̱'un‑ri̱ ja̱ sá'a‑de tiñu yá'a, áchí‑de. Te ni̱ kuni̱‑de nde̱'é‑de nuu̱ Jesús.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Te ni̱ nchaa̱ cha̱a káskuá'a‑ún. Te ni̱ ka̱nakani‑de tu̱'un nuu̱‑yá ta̱ká tiñu ni̱ ka̱sá'a‑de. Te ni̱ ki'in‑ya̱‑dé, te kua'a̱n sɨ́ɨn‑ya̱ jíín‑de ɨɨn nuu̱ ñú'un té'é, ñúu̱ nání Betsaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Te ni̱ kajini̱ ña̱yɨvɨ‑ún. Te ni̱ kandiki̱n‑i‑ya̱, kája'a̱n‑i jíín‑yá. Te ni̱ jatá'ú‑yá‑i, te ni̱ jani‑ya̱ tú'un ndasa koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Te ni̱ nasáva̱'a‑ya̱ táká ña̱yɨvɨ káku'u̱.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Te a kua̱'ini. Te ni̱ ncha̱koyo ndɨ́'uxí uu̱‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Tájí‑ní ña̱yɨvɨ kuá'a̱ yá'a ná kíngoyo‑i ta̱ká ñuu̱ jíín táká rancho yani yá'a, te ndúkú‑i ndénu̱ ndo̱o‑i te ni'i̱n‑í staa̱ kée‑í, chi̱ yá'a nuu̱ ñú'un té'é ká'i̱in‑yó, áchí‑de.
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Kua̱'a máá‑ró já ná kée‑í, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Tú na̱ún káñava̱'a‑ná, chi̱ u'u̱n‑ni sta̱tilá jíín úu̱‑ni ti̱yáká. Te nú túu kikua̱an‑ná staa̱ kée táká ña̱yɨvɨ yá'a, te ma̱ kánda, áchí‑de.
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Chi̱ íó nátu̱'un u'u̱n mil cha̱a. Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a‑ún: Ka'a̱n jíín ñáyɨvɨ ná júngo̱o ɨɨn nuu ɨ́ɨn nuu‑í nátu̱'un uu̱ xiko uxi̱, uu̱ xiko uxi̱ ja̱ ɨ́ɨn ɨɨn, áchí‑ya̱.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Te súan ni̱ ka̱sá'a‑de, ni̱ ka̱súngo̱o ndɨ'ɨ‑de‑i.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Te ni̱ ki'in‑ya̱ ndɨ́'ú'u̱n sta̱tilá jíín úu̱ ti̱yáká‑ún. Te ni̱ ndakoto‑ya̱ íchi ándɨ́vɨ́ te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá ja'a̱ státilá. Te ni̱ sákuáchí‑yá sta̱tilá‑ún. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá ni̱ ka̱jani‑de nuu̱‑í.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Te ndivii‑í ni̱ ka̱yee‑í. Te ni̱ kanda'a̱ chi̱i‑i. Te ni̱ ka̱nastútú‑de uxi̱ uu̱ ji̱ka staa̱ kua̱chí já ní ndendoso.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Te ɨɨn kɨvɨ̱ jikán ta'u̱ máá ɨ́ɨn‑ni Jesús, chi̱ máá‑ni cha̱a káskuá'a‑ún ká'i̱in‑de jíín‑yá. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Te ruu̱, na̱ cha̱a kúu‑ri̱, káka'a̱n ña̱yɨvɨ, áchí‑ya̱.
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Juan, cha̱a skuánducha, káka'a̱n‑i. Te sava‑i: Elías. Te sava‑ga̱‑i: Ɨɨn cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios onde̱ aná'án, ni̱ nachaku̱‑de, áchí‑de.
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Te róó, na̱ cha̱a kúu‑ri̱ káka'a̱n máá‑ró, áchí‑ya̱. Yúan‑na te Simón Pedro, ni̱ ka'a̱n‑de: Máá‑ní kúu Cristo Se̱'e Dios, áchí‑de.
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑de, te ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱‑dé ja̱ tú ni ɨɨn nuu̱ kachí‑de tu̱'un yá'a.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Jínu ñú'ún ndó'o xaa̱n máá Sé'e cha̱a, te cha̱a ni̱ ka̱yii jíín táká sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱, ma̱ kuátú'ún‑de‑ya̱, chi̱ ka'ni‑dé‑ya̱. Te nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ya̱. Achí‑ya̱.
22 dizendo:
23 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín ndɨ́'ɨ‑de: Na̱ni cha̱a nú kuní‑de kii‑de yata̱‑rí, te ma̱ chíñú'ún‑de máá‑de te ná kuándéé iní‑de jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑dé ta̱ká kɨvɨ̱, te ná kúndiki̱n‑de ruu̱ kii‑de.
23 Jesus dizia a todos:
24 Chi cha̱a jítú iní‑de ka̱ku‑de chi̱i tu̱ndó'o kii sɨkɨ̱‑dé, naa‑dé. Te va̱sa ná kúu̱ ɨɨn cha̱a ja̱ sɨkɨ́ rúu̱, ko ka̱ku‑de.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Chi na̱ún ní'i̱n cháa, va̱sa ná kúndéé‑de ni'i̱n‑dé nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ, te nú xnáa‑dé máá‑de, xí síjíta‑de añú‑de.
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Chi̱ nú ndé cha̱a kúka nuu̱ iní‑de nuu̱‑rí jíín núu̱ tú'un ká'a̱n‑ri̱, suni súan kuka nuu̱ iní máá Sé'e cha̱a nuu̱ cháa‑ún kɨvɨ̱ ndíi‑ya̱. Te kɨvɨ̱‑ún ñá'nu koto luu‑ya̱ jíín Táa̱‑ya̱, te suni jíín táká ndajá'a̱ ndóo‑ya̱.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Te ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ íó sava cha̱a ká'i̱in yá'a ja̱ má kúu̱ kutɨ‑dé onde̱ nú tú kuni̱‑de ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Achí‑ya̱.
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Yúan‑na te nátu̱'un nuu̱ uná kɨvɨ̱ já ní ka'a̱n‑ya̱ tú'un yá'a, te ni̱ jaka‑ya̱ Pedro, jíín Juan, jíín Jacobo, ni̱ kaa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ jíín‑de ɨɨn yuku, kuákaka̱n ta'u̱‑yá.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Te nini jikán ta'u̱‑yá, te nuu̱‑yá, tuku ni̱ nduu. Te sa'ma‑yá ní nduu kɨyi̱ xaa̱n. Te ni̱ ka̱nandii ncháa̱.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Te yúan ni̱ kanda̱tu̱'ún úu̱ cha̱a jíín‑yá. Te cha̱a‑ún kákuu Moisés jíín Elías.
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 Te kándii ncháa̱ cha̱a‑ún. Te ni̱ kaka'a̱n‑de tu̱'un ja̱ á yani skíkuu‑ya̱ tíñu‑ya̱ te kuu̱‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Te Pedro jíín cháa ká'i̱in jíín‑de‑ún káji'i̱ xaa̱n‑dé numa̱'ná te kákixi̱‑de. Te nuu̱ ní ka̱nata'u̱ núu̱‑dé, te ni̱ kajini̱‑de ja̱ ndíi ncháa̱ Jesús, jíín úu̱ cha̱a ká'i̱in jíín‑yá‑ún.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Te nuu̱ ní ka̱kuxio cha̱a‑ún nuu̱ Jesús, te ni̱ ka'a̱n Pedro jíín‑yá: Maestro, va̱'a‑ga̱ ná kéndo̱o‑yó yá'a. Te ná sá'a‑ná uni̱ ve'e kuii, ɨɨn kuu máá‑ní, ɨnga̱ kuu Moisés, te ɨnga̱ kuu Elías, áchí‑de. Te tú jiní‑de na̱ún tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑de.
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Te nini ká'a̱n‑de, Te ni̱ chaa̱ ɨɨn viko̱ nu̱'ún ní jasu̱ nɨ́ɨ́ núu̱‑dé jíná'an‑de. Te ni̱ kayu̱'ú xaa̱n‑dé ja̱ ní kɨ̱vɨ koyo‑de chi̱i viko̱ nu̱'ún‑ún.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Te chi̱i viko̱ nu̱'ún yúan, ni̱ kenda ɨɨn tu̱'un ja̱ ní ka'a̱n: Ya̱'á kúu Se̱'e‑ri̱, ja̱ kúndá'ú ini̱‑ri̱‑i, te kuni ná'ín‑ró tú'un ká'a̱n‑ya̱, áchí.
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Yúan‑na te ni̱ jukuiñi̱ tu̱'un‑ún. Te máá ɨ́ɨn‑na̱ Jesús kándii̱‑ya̱ núu̱‑dé. Te máá‑de tú ní káka'a̱n kutɨ‑dé. Te nɨ́ɨ́‑ni kɨvɨ̱‑ún tú ni ɨɨn nuu̱ ní kákachi̱‑de ja̱ súan ni̱ kajini̱‑de.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, ni̱ ka̱nuu‑ya̱ yúku‑ún. Te ɨɨn ña̱yɨvɨ kuá'a̱, ni̱ kenda‑i ni̱ ka̱jata'a̱n‑i Jesús.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Te nuu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún ni̱ kenda ɨɨn cha̱a ni̱ kana jaa‑de: Maestro, jikán ta'u̱‑ná nuu̱‑ní ja̱ ndé'é‑ní se̱'e‑ná, chi̱ máá ɨ́ɨn‑i ñáva̱'a‑ná.
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Chi̱ ɨɨn tachi̱ kíni tɨ́ɨn‑ni‑i. Te sanaa‑ní te kána kó'ó‑i sá'a, te já'ni yí'í‑ni‑i. Te sjáa‑ni ti'iñu̱ yu'u‑í. Te xaa̱n stují‑í. Te xaa̱n ú'u̱ kénda.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑ná jíín cháa káskuá'a jíín‑ní yá'a ja̱ ná kíñi'in‑de ki'i̱n. Te tú ní kákuu sá'a‑de, áchí‑de jíín Jesús.
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ña̱yɨvɨ xáa̱n ní'in ini̱ kákuu‑ró já tú kákandíja‑ró. Na̱saa‑ga̱ kɨvɨ̱ kúnchaa̱‑ri̱ jíín‑ró te ndo'o‑ri̱ jíín‑ró. Kua̱'a se̱'e‑ró ná kíi‑i, áchí‑ya̱.
41 Jesus exclamou:
42 Te nini ni̱ kandita‑i nuu̱‑yá, te tachi̱ kíni ni̱ stúncháa̱‑ni‑i. Te ni̱ ja'ni yí'í xáa̱n‑ní‑i. Ko máá Jesús ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá nuu̱ tachí kíni‑ún. Te ni̱ nasáva̱'a‑ya̱ súchí‑ún. Te ni̱ nakua̱'a‑ya̱‑í nuu̱ táa̱‑i.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Te ndivii ñáyɨvɨ ní ka̱naa iní‑i kánde̱'é‑i ndasa ñá'nu káa Dios. Te ni̱ ka̱kee nuu̱‑í kánde̱'é‑i ta̱ká tiñu ni̱ sá'a Jesús. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín cháa káskuá'a jíín‑yá:
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 Chu'un tu̱'un yá'a ini̱‑ro̱ jíná'an‑ró. Chi̱ máá Sé'e cha̱a natu̱u‑ya̱ iní nda'a cháa ká'i̱o kua̱chi, áchí‑ya̱.
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Ko máá‑de, tú ní kájuku̱'un ini̱‑de tu̱'un yá'a. Chi ni̱ ka'a̱n sa̱'í‑ya̱ tú'un yá'a náva̱'a ma̱ júku̱'un ini̱‑de. Te ni̱ kayu̱'ú‑de kaka̱ tu̱'ún‑de‑ya̱ sɨkɨ́ tú'un‑ún.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Yúan‑na te ni̱ ka̱státá'an‑de nú ndé cha̱a kúñá'nu‑ga̱.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Ko Jesús, ni̱ jini̱‑ya̱ já súan kájani ini̱‑de. Te ni̱ ki'in‑ya̱ ɨ́ɨn su̱chí lúlí. Te ni̱ jani‑ya̱‑í xiin‑yá.
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Cha̱a ja̱ jíín sɨ́'vɨ́‑rí játá'ú‑de su̱chí yá'a, te ruu̱ játá'ú‑de. Te cha̱a játá'ú rúu̱, játá'ú‑de i̱'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱. Te cha̱a súchí‑ga̱ ma̱'ñú róó jíná'an‑ró, cha̱a‑ún kúñá'nu‑de, áchí‑ya̱.
48 e lhes disse:
49 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Juan: Maestro, ni̱ kajini̱‑ná ɨɨn cha̱a ja̱ jíín sɨ́'vɨ́‑ní kíñi'in‑de tachi̱ kíni kája'a̱n, te ni̱ kajasu̱‑ná nuu̱‑dé, chi̱ tú ndikín‑de yóó, áchí‑de.
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Ko ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ma̱ kasú‑ro̱ núu̱‑dé jíná'an‑ró, chi cha̱a tú jíto u'u̱ yóó, jíín yóó ndújíín‑de.
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Te ni̱ kuyani jaa̱ kɨvɨ̱ nó'o̱n máá‑yá onde̱ andɨ́vɨ́. Te ni̱ chaa téyíí iní‑ya̱ já kí'i̱n‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Te ni̱ tájí‑yá cha̱a kua'a̱n jíín tú'un káyo̱xnúú‑de nuu̱‑yá. Te cha̱a‑ún kája'a̱n‑de. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ɨɨn ñuu̱ Samaria náva̱'a sátu̱'a‑de te vásá jáa̱‑ya̱.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Ko ña̱yɨvɨ yúan tú ní kájatá'ú‑i‑ya̱, chi ni̱ kajini̱‑i ja̱ íchi ñúu̱ Jerusalén ki'i̱n‑ya̱ núú.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Te Jacobo jíín Juan, cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajini̱‑de yu̱án. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Táta̱, á tú kuní‑ní ná tá'ú tíñu‑yó kíi ñu'u̱n ichi ándɨ́vɨ́ te ná xndɨ́'ɨ ña̱yɨvɨ yá'a, nátu̱'un ni̱ sá'a Elías. Achí‑de.
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Yúan‑na te ni̱ jíó káva Jesús nuu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑de: Tú kájini̱‑ro̱ ndasa káa ini̱‑ro̱,
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 chi̱ máá Sé'e cha̱a, tú va̱i‑ya̱ já xnáa‑yá añú ña̱yɨvɨ, chi̱ sua nama‑ya̱‑í, áchí‑ya̱. Te kája'a̱n‑ya̱ ɨngá ñuu̱.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Te kájika‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱. Te ɨɨn cha̱a ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá ichi‑ún: Táta̱, kundiki̱n‑ná níí va̱sa ndé onde̱ ki'i̱n‑ní, áchí‑de.
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Te ni̱ kachi̱ Jesús jíín‑de: Ta̱ká ñu̱kuii, ká'i̱o yau̱ kava káyi̱'i‑tɨ̱, te suni tɨsaa̱ andɨ́vɨ́ ká'i̱o taka̱‑tɨ̱. Ko máá Sé'e cha̱a, tú nuu̱ kusú‑ya̱, áchí‑ya̱.
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín ɨngá‑de: Kundiki̱n ruu̱ ná kí'o̱n, áchí‑ya̱. Te máá cháa‑ún ni̱ kachi̱‑de: Táta̱, kua̱'a‑ní tu̱'un ná kíchindu̱ji‑ná táa̱‑ná xna'a̱n‑ga̱, áchí‑de.
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Skéndo̱o ta̱ká ndɨ̱yi‑ún ná chíndu̱ji tá'an ndɨ̱yi jíná'an. Te róó kuá'án te kani‑ró tú'un ta̱ká lado, ndasa koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, áchí‑ya̱.
60 Mas Jesus insistiu:
61 Yúan‑na te suni ni̱ ka'a̱n ɨnga̱‑de: Táta̱, kundiki̱n‑ná níí, ko kua̱'a‑ní tu̱'un ná kíka'a̱n‑ná xna'a̱n‑ga̱ jíín já ká'i̱o ve'e‑ná, áchí‑de.
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ɨɨn cha̱a nú jítu‑de jíín latú‑de, te ndé'é‑de ichi yatá‑dé, tú va̱'a cha̱a kúu‑de ja̱ kɨ́vɨ‑de ini̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, áchí‑ya̱.
62 Mas Jesus lhe respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.