Lucas 9

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Te ni̱ na̱stútú‑yá ndɨ́'uxí uu̱ cha̱a‑ún. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ fuerza ini̱‑de ja̱ kúndéé‑de jíín táká tachi̱ kíni jíín já kuánchaa̱‑de ta̱ká kue'e̱.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios, para curarem enfermidades.
2 Te ni̱ tájí‑yá‑de kája'a̱n‑de ja̱ ná káni‑de tu̱'un ndasa koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, te ná násáva̱'a‑de ña̱yɨvɨ káku'u̱.
2 E enviou-os a pregar o reino de Deus, e a curar os enfermos.
3 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ma̱ kúndiso kutɨ‑ro já kúu ichi, ni vara, ni ñunu, ni staa̱, ni xu̱'ún, ni ma̱ kúndiso‑ró úu̱ su'nu̱.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Te na̱ni ve'e kúu nú ni̱ kɨ̱vɨ‑ró, te kendo̱o‑ró yúan. Te yúan kenda‑ró kí'i̱n‑ro̱.
4 E em qualquer casa em que entrardes, ficai ali, e de lá saireis.
5 Te nú ndé nuu̱ tú kákuni̱‑i kuatá'ú‑i róó, te nú ni̱ kenda‑ró ñúu̱ yúan, te skóyo‑ró tɨ́kacha̱ iní ja'a̱‑ro̱. Te súan kani ndaa̱‑ro̱ tú'un nuu̱‑í jíná'an‑i, áchí‑ya̱.
5 E se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Te ni̱ kenda‑de kája'a̱n‑de, ni̱ ka̱jíkó ndúu̱‑de ta̱ká ñuu̱, ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un. Te ta̱ká lado ni̱ kana̱sáva̱'a‑de ña̱yɨvɨ káku'u̱.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho, e fazendo curas por toda a parte.
7 Te Herodes, cha̱a tá'ú tíñu, ni̱ jini tu̱'un‑de ta̱ká tiñu ni̱ sá'a‑ya̱, te kúñáá ini̱‑de, chi̱ káka'a̱n sava‑i: Juan, cha̱a ni̱ ji'i̱, ni̱ nachaku̱‑de.
7 E o tetrarca Herodes ouviu todas as coisas que por ele foram feitas, e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dentre os mortos; e outros que Elias tinha aparecido;
8 Te sava tuku‑i: Ni̱ ndenda Elías. Te sava‑ga̱ tuku‑i: Ɨɨn cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios onde̱ sáá a ni̱ nachaku̱‑de. Achí‑i.
8 E outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Te ni̱ kachi̱ Herodes: Ni̱ janchaa̱‑ri̱ xini̱ Juan. Te ndé cha̱a kúu cha̱a yá'a núsáá, chi̱ jíni tu̱'un‑ri̱ ja̱ sá'a‑de tiñu yá'a, áchí‑de. Te ni̱ kuni̱‑de nde̱'é‑de nuu̱ Jesús.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Te ni̱ nchaa̱ cha̱a káskuá'a‑ún. Te ni̱ ka̱nakani‑de tu̱'un nuu̱‑yá ta̱ká tiñu ni̱ ka̱sá'a‑de. Te ni̱ ki'in‑ya̱‑dé, te kua'a̱n sɨ́ɨn‑ya̱ jíín‑de ɨɨn nuu̱ ñú'un té'é, ñúu̱ nání Betsaida.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Te ni̱ kajini̱ ña̱yɨvɨ‑ún. Te ni̱ kandiki̱n‑i‑ya̱, kája'a̱n‑i jíín‑yá. Te ni̱ jatá'ú‑yá‑i, te ni̱ jani‑ya̱ tú'un ndasa koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Te ni̱ nasáva̱'a‑ya̱ táká ña̱yɨvɨ káku'u̱.
11 E, sabendo-o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Te a kua̱'ini. Te ni̱ ncha̱koyo ndɨ́'uxí uu̱‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Tájí‑ní ña̱yɨvɨ kuá'a̱ yá'a ná kíngoyo‑i ta̱ká ñuu̱ jíín táká rancho yani yá'a, te ndúkú‑i ndénu̱ ndo̱o‑i te ni'i̱n‑í staa̱ kée‑í, chi̱ yá'a nuu̱ ñú'un té'é ká'i̱in‑yó, áchí‑de.
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos lugares e aldeias em redor, se agasalhem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Kua̱'a máá‑ró já ná kée‑í, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Tú na̱ún káñava̱'a‑ná, chi̱ u'u̱n‑ni sta̱tilá jíín úu̱‑ni ti̱yáká. Te nú túu kikua̱an‑ná staa̱ kée táká ña̱yɨvɨ yá'a, te ma̱ kánda, áchí‑de.
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Chi̱ íó nátu̱'un u'u̱n mil cha̱a. Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a‑ún: Ka'a̱n jíín ñáyɨvɨ ná júngo̱o ɨɨn nuu ɨ́ɨn nuu‑í nátu̱'un uu̱ xiko uxi̱, uu̱ xiko uxi̱ ja̱ ɨ́ɨn ɨɨn, áchí‑ya̱.
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em ranchos de cinqüenta em cinqüenta.
15 Te súan ni̱ ka̱sá'a‑de, ni̱ ka̱súngo̱o ndɨ'ɨ‑de‑i.
15 E assim o fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Te ni̱ ki'in‑ya̱ ndɨ́'ú'u̱n sta̱tilá jíín úu̱ ti̱yáká‑ún. Te ni̱ ndakoto‑ya̱ íchi ándɨ́vɨ́ te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá ja'a̱ státilá. Te ni̱ sákuáchí‑yá sta̱tilá‑ún. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá ni̱ ka̱jani‑de nuu̱‑í.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Te ndivii‑í ni̱ ka̱yee‑í. Te ni̱ kanda'a̱ chi̱i‑i. Te ni̱ ka̱nastútú‑de uxi̱ uu̱ ji̱ka staa̱ kua̱chí já ní ndendoso.
17 E comeram todos, e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze alcofas de pedaços.
18 Te ɨɨn kɨvɨ̱ jikán ta'u̱ máá ɨ́ɨn‑ni Jesús, chi̱ máá‑ni cha̱a káskuá'a‑ún ká'i̱in‑de jíín‑yá. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Te ruu̱, na̱ cha̱a kúu‑ri̱, káka'a̱n ña̱yɨvɨ, áchí‑ya̱.
18 E aconteceu que, estando ele só, orando, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Juan, cha̱a skuánducha, káka'a̱n‑i. Te sava‑i: Elías. Te sava‑ga̱‑i: Ɨɨn cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios onde̱ aná'án, ni̱ nachaku̱‑de, áchí‑de.
19 E, respondendo eles, disseram: João o Batista; outros, Elias, e outros que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Te róó, na̱ cha̱a kúu‑ri̱ káka'a̱n máá‑ró, áchí‑ya̱. Yúan‑na te Simón Pedro, ni̱ ka'a̱n‑de: Máá‑ní kúu Cristo Se̱'e Dios, áchí‑de.
20 E disse-lhes: E vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑de, te ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱‑dé ja̱ tú ni ɨɨn nuu̱ kachí‑de tu̱'un yá'a.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Jínu ñú'ún ndó'o xaa̱n máá Sé'e cha̱a, te cha̱a ni̱ ka̱yii jíín táká sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱, ma̱ kuátú'ún‑de‑ya̱, chi̱ ka'ni‑dé‑ya̱. Te nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ya̱. Achí‑ya̱.
22 Dizendo: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, e seja rejeitado dos anciãos edos escribas, e seja morto, e ressuscite ao terceiro dia.
23 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín ndɨ́'ɨ‑de: Na̱ni cha̱a nú kuní‑de kii‑de yata̱‑rí, te ma̱ chíñú'ún‑de máá‑de te ná kuándéé iní‑de jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑dé ta̱ká kɨvɨ̱, te ná kúndiki̱n‑de ruu̱ kii‑de.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Chi cha̱a jítú iní‑de ka̱ku‑de chi̱i tu̱ndó'o kii sɨkɨ̱‑dé, naa‑dé. Te va̱sa ná kúu̱ ɨɨn cha̱a ja̱ sɨkɨ́ rúu̱, ko ka̱ku‑de.
24 Porque, qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida, a salvará.
25 Chi na̱ún ní'i̱n cháa, va̱sa ná kúndéé‑de ni'i̱n‑dé nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ, te nú xnáa‑dé máá‑de, xí síjíta‑de añú‑de.
25 Porque, que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Chi̱ nú ndé cha̱a kúka nuu̱ iní‑de nuu̱‑rí jíín núu̱ tú'un ká'a̱n‑ri̱, suni súan kuka nuu̱ iní máá Sé'e cha̱a nuu̱ cháa‑ún kɨvɨ̱ ndíi‑ya̱. Te kɨvɨ̱‑ún ñá'nu koto luu‑ya̱ jíín Táa̱‑ya̱, te suni jíín táká ndajá'a̱ ndóo‑ya̱.
26 Porque, qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Te ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ íó sava cha̱a ká'i̱in yá'a ja̱ má kúu̱ kutɨ‑dé onde̱ nú tú kuni̱‑de ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Achí‑ya̱.
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Yúan‑na te nátu̱'un nuu̱ uná kɨvɨ̱ já ní ka'a̱n‑ya̱ tú'un yá'a, te ni̱ jaka‑ya̱ Pedro, jíín Juan, jíín Jacobo, ni̱ kaa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ jíín‑de ɨɨn yuku, kuákaka̱n ta'u̱‑yá.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Te nini jikán ta'u̱‑yá, te nuu̱‑yá, tuku ni̱ nduu. Te sa'ma‑yá ní nduu kɨyi̱ xaa̱n. Te ni̱ ka̱nandii ncháa̱.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa ficou branca e mui resplandecente.
30 Te yúan ni̱ kanda̱tu̱'ún úu̱ cha̱a jíín‑yá. Te cha̱a‑ún kákuu Moisés jíín Elías.
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 Te kándii ncháa̱ cha̱a‑ún. Te ni̱ kaka'a̱n‑de tu̱'un ja̱ á yani skíkuu‑ya̱ tíñu‑ya̱ te kuu̱‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén.
31 Os quais apareceram com glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Te Pedro jíín cháa ká'i̱in jíín‑de‑ún káji'i̱ xaa̱n‑dé numa̱'ná te kákixi̱‑de. Te nuu̱ ní ka̱nata'u̱ núu̱‑dé, te ni̱ kajini̱‑de ja̱ ndíi ncháa̱ Jesús, jíín úu̱ cha̱a ká'i̱in jíín‑yá‑ún.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Te nuu̱ ní ka̱kuxio cha̱a‑ún nuu̱ Jesús, te ni̱ ka'a̱n Pedro jíín‑yá: Maestro, va̱'a‑ga̱ ná kéndo̱o‑yó yá'a. Te ná sá'a‑ná uni̱ ve'e kuii, ɨɨn kuu máá‑ní, ɨnga̱ kuu Moisés, te ɨnga̱ kuu Elías, áchí‑de. Te tú jiní‑de na̱ún tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑de.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui, e façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Te nini ká'a̱n‑de, Te ni̱ chaa̱ ɨɨn viko̱ nu̱'ún ní jasu̱ nɨ́ɨ́ núu̱‑dé jíná'an‑de. Te ni̱ kayu̱'ú xaa̱n‑dé ja̱ ní kɨ̱vɨ koyo‑de chi̱i viko̱ nu̱'ún‑ún.
34 E, dizendo ele isto, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Te chi̱i viko̱ nu̱'ún yúan, ni̱ kenda ɨɨn tu̱'un ja̱ ní ka'a̱n: Ya̱'á kúu Se̱'e‑ri̱, ja̱ kúndá'ú ini̱‑ri̱‑i, te kuni ná'ín‑ró tú'un ká'a̱n‑ya̱, áchí.
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho; a ele ouvi.
36 Yúan‑na te ni̱ jukuiñi̱ tu̱'un‑ún. Te máá ɨ́ɨn‑na̱ Jesús kándii̱‑ya̱ núu̱‑dé. Te máá‑de tú ní káka'a̱n kutɨ‑dé. Te nɨ́ɨ́‑ni kɨvɨ̱‑ún tú ni ɨɨn nuu̱ ní kákachi̱‑de ja̱ súan ni̱ kajini̱‑de.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, ni̱ ka̱nuu‑ya̱ yúku‑ún. Te ɨɨn ña̱yɨvɨ kuá'a̱, ni̱ kenda‑i ni̱ ka̱jata'a̱n‑i Jesús.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão;
38 Te nuu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún ni̱ kenda ɨɨn cha̱a ni̱ kana jaa‑de: Maestro, jikán ta'u̱‑ná nuu̱‑ní ja̱ ndé'é‑ní se̱'e‑ná, chi̱ máá ɨ́ɨn‑i ñáva̱'a‑ná.
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Chi̱ ɨɨn tachi̱ kíni tɨ́ɨn‑ni‑i. Te sanaa‑ní te kána kó'ó‑i sá'a, te já'ni yí'í‑ni‑i. Te sjáa‑ni ti'iñu̱ yu'u‑í. Te xaa̱n stují‑í. Te xaa̱n ú'u̱ kénda.
39 Eis que um espírito o toma e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑ná jíín cháa káskuá'a jíín‑ní yá'a ja̱ ná kíñi'in‑de ki'i̱n. Te tú ní kákuu sá'a‑de, áchí‑de jíín Jesús.
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ña̱yɨvɨ xáa̱n ní'in ini̱ kákuu‑ró já tú kákandíja‑ró. Na̱saa‑ga̱ kɨvɨ̱ kúnchaa̱‑ri̱ jíín‑ró te ndo'o‑ri̱ jíín‑ró. Kua̱'a se̱'e‑ró ná kíi‑i, áchí‑ya̱.
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Te nini ni̱ kandita‑i nuu̱‑yá, te tachi̱ kíni ni̱ stúncháa̱‑ni‑i. Te ni̱ ja'ni yí'í xáa̱n‑ní‑i. Ko máá Jesús ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá nuu̱ tachí kíni‑ún. Te ni̱ nasáva̱'a‑ya̱ súchí‑ún. Te ni̱ nakua̱'a‑ya̱‑í nuu̱ táa̱‑i.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derrubou e convulsionou; porém, Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Te ndivii ñáyɨvɨ ní ka̱naa iní‑i kánde̱'é‑i ndasa ñá'nu káa Dios. Te ni̱ ka̱kee nuu̱‑í kánde̱'é‑i ta̱ká tiñu ni̱ sá'a Jesús. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín cháa káskuá'a jíín‑yá:
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as coisas que Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 Chu'un tu̱'un yá'a ini̱‑ro̱ jíná'an‑ró. Chi̱ máá Sé'e cha̱a natu̱u‑ya̱ iní nda'a cháa ká'i̱o kua̱chi, áchí‑ya̱.
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Ko máá‑de, tú ní kájuku̱'un ini̱‑de tu̱'un yá'a. Chi ni̱ ka'a̱n sa̱'í‑ya̱ tú'un yá'a náva̱'a ma̱ júku̱'un ini̱‑de. Te ni̱ kayu̱'ú‑de kaka̱ tu̱'ún‑de‑ya̱ sɨkɨ́ tú'un‑ún.
45 Mas eles não entendiam esta palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca desta palavra.
46 Yúan‑na te ni̱ ka̱státá'an‑de nú ndé cha̱a kúñá'nu‑ga̱.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Ko Jesús, ni̱ jini̱‑ya̱ já súan kájani ini̱‑de. Te ni̱ ki'in‑ya̱ ɨ́ɨn su̱chí lúlí. Te ni̱ jani‑ya̱‑í xiin‑yá.
47 Mas Jesus, vendo o pensamento de seus corações, tomou um menino, pô-lo junto a si,
48 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Cha̱a ja̱ jíín sɨ́'vɨ́‑rí játá'ú‑de su̱chí yá'a, te ruu̱ játá'ú‑de. Te cha̱a játá'ú rúu̱, játá'ú‑de i̱'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱. Te cha̱a súchí‑ga̱ ma̱'ñú róó jíná'an‑ró, cha̱a‑ún kúñá'nu‑de, áchí‑ya̱.
48 E disse-lhes: Qualquer que receber este menino em meu nome, recebe-me a mim; e qualquer que me receber a mim, recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo será grande.
49 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Juan: Maestro, ni̱ kajini̱‑ná ɨɨn cha̱a ja̱ jíín sɨ́'vɨ́‑ní kíñi'in‑de tachi̱ kíni kája'a̱n, te ni̱ kajasu̱‑ná nuu̱‑dé, chi̱ tú ndikín‑de yóó, áchí‑de.
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Ko ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ma̱ kasú‑ro̱ núu̱‑dé jíná'an‑ró, chi cha̱a tú jíto u'u̱ yóó, jíín yóó ndújíín‑de.
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Te ni̱ kuyani jaa̱ kɨvɨ̱ nó'o̱n máá‑yá onde̱ andɨ́vɨ́. Te ni̱ chaa téyíí iní‑ya̱ já kí'i̱n‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Te ni̱ tájí‑yá cha̱a kua'a̱n jíín tú'un káyo̱xnúú‑de nuu̱‑yá. Te cha̱a‑ún kája'a̱n‑de. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ɨɨn ñuu̱ Samaria náva̱'a sátu̱'a‑de te vásá jáa̱‑ya̱.
52 E mandou mensageiros adiante de si; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada,
53 Ko ña̱yɨvɨ yúan tú ní kájatá'ú‑i‑ya̱, chi ni̱ kajini̱‑i ja̱ íchi ñúu̱ Jerusalén ki'i̱n‑ya̱ núú.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Te Jacobo jíín Juan, cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajini̱‑de yu̱án. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Táta̱, á tú kuní‑ní ná tá'ú tíñu‑yó kíi ñu'u̱n ichi ándɨ́vɨ́ te ná xndɨ́'ɨ ña̱yɨvɨ yá'a, nátu̱'un ni̱ sá'a Elías. Achí‑de.
54 E os seus discípulos, Tiago e João, vendo isto, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Yúan‑na te ni̱ jíó káva Jesús nuu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑de: Tú kájini̱‑ro̱ ndasa káa ini̱‑ro̱,
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os, e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 chi̱ máá Sé'e cha̱a, tú va̱i‑ya̱ já xnáa‑yá añú ña̱yɨvɨ, chi̱ sua nama‑ya̱‑í, áchí‑ya̱. Te kája'a̱n‑ya̱ ɨngá ñuu̱.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las. E foram para outra aldeia.
57 Te kájika‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱. Te ɨɨn cha̱a ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá ichi‑ún: Táta̱, kundiki̱n‑ná níí va̱sa ndé onde̱ ki'i̱n‑ní, áchí‑de.
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Te ni̱ kachi̱ Jesús jíín‑de: Ta̱ká ñu̱kuii, ká'i̱o yau̱ kava káyi̱'i‑tɨ̱, te suni tɨsaa̱ andɨ́vɨ́ ká'i̱o taka̱‑tɨ̱. Ko máá Sé'e cha̱a, tú nuu̱ kusú‑ya̱, áchí‑ya̱.
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín ɨngá‑de: Kundiki̱n ruu̱ ná kí'o̱n, áchí‑ya̱. Te máá cháa‑ún ni̱ kachi̱‑de: Táta̱, kua̱'a‑ní tu̱'un ná kíchindu̱ji‑ná táa̱‑ná xna'a̱n‑ga̱, áchí‑de.
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá a enterrar meu pai.
60 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Skéndo̱o ta̱ká ndɨ̱yi‑ún ná chíndu̱ji tá'an ndɨ̱yi jíná'an. Te róó kuá'án te kani‑ró tú'un ta̱ká lado, ndasa koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, áchí‑ya̱.
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu vai e anuncia o reino de Deus.
61 Yúan‑na te suni ni̱ ka'a̱n ɨnga̱‑de: Táta̱, kundiki̱n‑ná níí, ko kua̱'a‑ní tu̱'un ná kíka'a̱n‑ná xna'a̱n‑ga̱ jíín já ká'i̱o ve'e‑ná, áchí‑de.
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ɨɨn cha̱a nú jítu‑de jíín latú‑de, te ndé'é‑de ichi yatá‑dé, tú va̱'a cha̱a kúu‑de ja̱ kɨ́vɨ‑de ini̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, áchí‑ya̱.
62 E Jesus lhe disse: Ninguém, que lança mão do arado e olha para trás, é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.