Lucas 8
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC
1 Yúan‑na te kúkuéé‑ga̱, te ni̱ jika kuu‑ya̱ táká ñuu̱ jíín rancho. Te jáni‑ya̱ tú'un va̱'a te kástu̱'ún‑yá ndasa koo máá ñúu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Te máá uxí uu̱ apóstol, kája'a̱n‑de jíín‑yá.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Te suni íó yaku̱ ña'an já á ni̱ kata'a̱n‑ña tachí kíni jíín kué'e̱, ja̱ á ni̱ nasáva̱'a‑ya̱‑ñá. Te ña'an‑ún, suni kája'a̱n‑ña jíín‑yá. Te ɨɨn‑ña kúu María ñuu̱ Magdala. Te ini̱ ña'an yúan ni̱ kiñi'in‑ya̱ usiá tachi̱ kíni kája'a̱n onde̱ sáá.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Te sava‑ga̱‑ña káinání‑ña Juana, ñasɨ́'ɨ́ cha̱a nání Chuza, cha̱a ndíso tiñu Herodes, jíín Susana, jíín kuá'a̱‑gá ña'an. Te kájatíñu‑ña núu̱‑yá jíná'an‑ya̱.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Te ni̱ ka̱kutútú kuá'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ. Te ña̱yɨvɨ káxiu̱kú táká ñuu̱‑ún, ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ ɨ́ɨn tu̱'un yátá jíín‑i:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 Ɨɨn cha̱a sáka trigo, ni̱ kenda‑de sáka‑dé trigo‑de. Te jachá‑de, te ɨɨn nuni̱ ní jungava yu'íchi te ni̱ jañu̱‑i sɨkɨ̱. Te tɨsaa̱ andɨ́vɨ́ ní ka̱kókó‑tɨ́.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Te ɨnga̱ ni̱ jungava sɨkɨ̱ yúu̱. Te ni̱ kana. Ko ni̱ ichi̱, chi̱ tú kajin.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Te ɨnga̱ ni̱ jungava ma̱'ñú íñu. Te ɨɨn núú‑ni ni̱ ka̱kana iñu jíín. Te ni̱ kajasu̱ nuu̱.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Te sava ni̱ ka̱jungava nuu̱ ñú'un vá'a. Te nuu̱ ní ka̱kana, te ja̱ ɨ́ɨn, te ni̱ ja̱'a ciento nuni̱. Achí‑ya̱. Yúan‑na te ká'a̱n jaa‑ya̱: Cha̱a íó so̱'o, kuni ná'ín‑de, te ná kúni so̱'o‑de, áchí‑ya̱.
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱ na̱ún kuní ka'a̱n tu̱'un yátá‑ún.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Róó, chi̱ a kuaju̱ku̱'un ini̱‑ro̱ tú'un yísa̱'í yá'a sá'a Dios, ndasa koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Ko ká'a̱n‑ri̱ tu̱'un yátá jíín sáva‑ga̱‑i náva̱'a va̱sa ndé'é‑i, ko ma̱ kuní‑i, te va̱sa jíni so̱'o‑i, ko ma̱ júku̱'un ini̱‑i.
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Tu̱'un yátá yá'a kuní ka'a̱n: Tata̱‑ún kúu tu̱'un Dios.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Tata̱ ni̱ ka̱jungava yu'íchi‑ún kákuu cha̱a kájini so̱'o tu̱'un. Te cháa̱‑ni kui'na̱ te jánchaa̱ tu̱'un‑ún ini̱ añú‑de náva̱'a tú kandíja‑de te ka̱ku‑de.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Te ja̱ ní ka̱jungava sɨkɨ̱ yúu̱‑ún kákuu cha̱a kájini so̱'o‑de tu̱'un. Te kúsɨɨ̱ iní‑de jíín. Ko túu nuu̱ káka yo'o iní‑de. Te yaku̱‑ni kɨvɨ̱ kákandíja‑de. Te nú ndónda tu̱ndó'o sɨkɨ̱‑dé te kánayu̱'ú‑de.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Te ja̱ ní ka̱jungava ma̱'ñú íñu kákuu cha̱a kájini so̱'o‑de. Ko nú kua'a̱n‑de, te kákutéñu‑de jíín ndátíñu‑de, chi̱ kákuni̱‑de kukúká‑de náva̱'a koo sɨɨ̱ iní‑de. Yu̱án náa tú'un ini̱‑de. Te tú yíja va̱'a nuni̱‑dé.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Ko ja̱ ní ka̱jungava nuu̱ ñú'un vá'a kákuu cha̱a kándee añú va̱'a añú ndaa̱ ini̱‑de. Te tu̱'un ni̱ ka̱jini so̱'o‑de‑ún, ñú'un ni̱'in ini̱‑de. Te kája̱'a‑de nuni̱ táká kɨvɨ̱.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Tú ni ɨɨn ña̱yɨvɨ chí'i‑i ñu'u̱n xini̱ yítɨ te jasú‑i kɨ̱sɨ sɨkɨ̱, ni tú jáni‑i chi̱i ji̱to. Chi̱ sua kundii̱ nuu̱ ɨ́ɨn candelero, náva̱'a tuu̱n ndua ñú'u̱n nuu̱ ñáyɨvɨ kɨ́vɨ koyo.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Chi̱ tú íó ni ɨɨn tiñu yísa̱'í sáni, chi̱ stá'a̱n ndiji̱n‑ya̱ táká‑ni. Ni tú íó ni ɨɨn tu̱'un yísa̱'í sáni, chi va̱i ndiji̱n ta̱ká‑ni sá'a‑ya̱, te kuni̱‑yo̱ núu̱.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Núsáá te ná kúni so̱'o va̱'a‑ró, chi cha̱a ñáva̱'a, te kii‑ga̱ nuu̱‑dé, te cha̱a tú ñáva̱'a, va̱sa jáni ini̱‑de ja̱ á ñáva̱'a‑de te kuxio ki'i̱n, áchí‑ya̱.
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Yúan‑na te ni̱ jaa̱ náa̱‑ya̱ jíín ñaní‑ya̱ núu̱‑yá. Te tú ní kúu kɨ̱vɨ koyo‑ña núu̱‑yá sɨkɨ̱ já kuá'a̱ ñáyɨvɨ.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Te ni̱ kaka̱stu̱'ún ñáyɨvɨ‑ún nuu̱‑yá: Náa̱‑ní jíín ñaní‑ní ká'i̱in‑ña yatá vé'e, te ka'a̱n‑ña jíín‑ní kákuni̱‑ña, áchí‑i.
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Náa̱‑ri̱ jíín ñaní‑ri̱ kákuu ña̱yɨvɨ kájini so̱'o tu̱'un Dios, te káskíkuu‑i, áchí‑ya̱ jíín‑i.
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Te ɨɨn kɨvɨ̱, ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ɨɨn barco jíín cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ná kíja̱'a‑yó ɨngá lado mar. Te ni̱ ka̱skáka‑ya̱ barco kája'a̱n‑ya̱.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Ko nini káskáka‑de barco, te ni̱ kixi̱‑ya̱. Te ni̱ ndonda ɨɨn tachi̱ xáa̱n núu̱ mar. Te ndúkú chítú ndúcha iní barco, te a yani koo tu̱ndó'o núú.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Te ni̱ ja̱koyo‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱xndúko̱o‑de‑ya̱. Maestro, Maestro, vina te naa‑yo, áchí‑de. Te ni̱ nata'u̱ núu̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá nuu̱ tachí‑ún jíín núu̱ mar. Te ni̱ kuná'ín‑ni. Te ná'ín yúú íi̱‑ní ni̱ kuu.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ tú kákandíja‑ró. Te káyu̱'ú‑de, te kánaa iní‑de kánde̱'é‑de. Te káka'a̱n jíín tá'an máá‑de: Ndé cha̱a kúu cha̱a yá'a, ja̱ ondé nuu̱ tachí jíín núu̱ ndúcha tá'ú‑de tiñu te kájandatu̱ nuu̱‑dé, áchí‑de.
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Te ni̱ ja̱koyo‑de ñuu̱ Gadara, ja̱ kánchaa̱ ichi núu̱ ñúu̱ Galilea.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Te nuu̱ ní jaa̱‑ya̱ núu̱ ñú'un íchí, te ɨɨn cha̱a ñuu̱‑ún ni̱ kita'a̱n‑de‑ya̱. Te tá'a̱n‑de kua'a̱ tachí kíni. Te ni̱ kuu kua'a̱ kuiá ja̱ tú ñú'un kutɨ‑dé sa'ma, ni tú ncháá‑de ɨɨn ve'e, chi ma̱'ñú vé'e añú ncháá‑de.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Te cha̱a‑ún, ni̱ jini̱‑de nuu̱ Jesús. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kana jaa‑de: Na̱ún sá'a‑ní jíín‑ná Jesús, Se̱'e Dios, I'a̱ kúñá'nu xaa̱n. Ká'a̱n nda̱'ú‑ná jíín‑ní ma̱ xndó'o‑ní náá, áchí‑de.
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Te ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱ tachí kíni‑ún ná kénda ki'i̱n ini̱ cha̱a‑ún, chi ni̱ kuu kua'a̱ kuiá xndó'o cha̱a‑ún. Te ni̱ kaju'ni̱‑i cha̱a‑ún jíín cadena jíín manea ka̱a. Ko ndɨ'ɨ ni̱ kukuáchí sá'a‑de. Te kénda‑de já'a̱n‑ni‑de onde̱ ñu'un té'é sá'a tachi̱ kíni‑ún.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Te Jesús, ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Na̱ún nání‑ró, áchí‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Ja̱ kuá'a̱ xáa̱n nání‑ná, áchí, chi̱ yí'i kua'a̱ xáa̱n tachí kíni ini̱‑de.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú tachi̱‑ún jíín‑yá ja̱ ná tú tájí‑yá ki'i̱n ini̱ tu̱nchi kúnú.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Te yuku yúan íó ɨɨn tɨku'ni̱ kɨnɨ̱ kájitu‑tɨ̱. Te yúan ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú jíín‑yá ja̱ ná kuá'a‑ya̱ tú'un kɨ̱vɨ koyo ini̱‑tɨ̱. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ tú'un kája'a̱n.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Te ni̱ kenda tachi̱ kíni‑ún ini̱ cha̱a‑ún kája'a̱n. Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo ini̱ kɨnɨ̱. Te tɨku'ni̱ kɨnɨ̱‑ún ni̱ ka̱jungoyo‑tɨ̱ yúkáva‑ún onde̱ ini̱ mar. Te nuu̱ mar ni̱ kaji'i̱‑tɨ̱.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Te cha̱a kándi̱to‑tɨ̱, ni̱ kajini̱‑de ja̱ súan ni̱ kuu. Te ni̱ ka̱jinu‑de kája'a̱n‑de. Te ni̱ kaka̱stu̱'ún‑de nuu̱ ñáyɨvɨ ñúu̱‑ún jíín táká rancho.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Te ni̱ kenda koyo ña̱yɨvɨ‑ún ja̱ ndé'é‑i na̱ún ní kuu. Te ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱ Jesús. Te ni̱ kajini̱‑i nuu̱ cháa ni̱ kenda tachi̱ kíni‑ún, kánchaa̱‑de nuu̱ já'a̱ Jesús, ñú'un‑de sa'ma, te a ni̱ nduva̱'a xini̱‑dé. Te ni̱ kayu̱'ú‑i.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Te cha̱a ni̱ kajini̱, ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún, ndasa ni̱ nduva̱'a cha̱a ni̱ ta'a̱n tachi̱ kíni.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Yúan‑na te ta̱ká ña̱yɨvɨ ñúu̱ Gadara, ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑yá ja̱ ná kúxio‑ya̱ kí'i̱n‑ya̱, chi̱ xaa̱n káyu̱'ú‑i. Te máá‑yá, ni̱ ndɨ̱vɨ‑ya̱ iní barco. Te ni̱ na̱xíó káva‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Te cha̱a ni̱ ka̱kenda tachi̱‑ún, ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de ja̱ kuéni ki'i̱n‑de jíín‑yá. Ko Jesús, ni̱ tájí‑yá‑de kua'a̱n‑de:
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 Kuáno'on vé'e‑ró, te kani‑ró tú'un ná ñá'nu xaa̱n tíñu ni̱ sá'a Dios jíín‑ró, áchí‑ya̱ jíín‑de. Te máá cháa‑ún ni̱ kee‑de kua'a̱n‑de. Te ni̱ jani‑de tu̱'un nɨ́ɨ́ ñúu̱ yúan ná ñá'nu xaa̱n tíñu ni̱ sá'a Jesús jíín‑de.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Yúan‑na te ni̱ najaa̱‑ya̱. Te ña̱yɨvɨ‑ún ni̱ kaka'a̱n va̱'a‑i jíín‑yá, chi̱ ndivii‑í káinda̱tu‑i‑ya̱.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Te ɨɨn cha̱a kúñá'nu ini̱ ve̱'e sinagoga nání‑de Jairo, ni̱ chaa̱‑de. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱ já'a̱ Jesús. Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑yá ja̱ ná kɨ́vɨ‑ya̱ iní ve̱'e‑de.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Chi̱ íó ɨɨn se̱sɨ́'ɨ́‑de ja̱ máá ɨ́ɨn‑i nuu̱‑dé, nátu̱'un uxi̱ uu̱ kuia̱‑i. Te su̱chí‑ún ndúkú‑i kuu̱‑i. Te ni̱ kee Jesús kua'a̱n‑ya̱. Te kua'a̱ ñáyɨvɨ ní kajaxi̱n‑i‑ya̱.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Te ɨɨn ñasɨ́'ɨ́ ni̱ kuu uxi̱ uu̱ kuia̱ játɨ nɨñi̱‑ñá. Te ña'an‑ún ni̱ janu̱‑ña táká ndatíñu‑ña ní kuu cha̱a táná. Te tú ní ndúva̱'a‑ña sá'a ni ɨɨn‑de.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Te ni̱ jaa̱‑ña íchi yatá‑yá. Te ni̱ ké'é‑ña yú'u sá'ma‑yá. Te ni̱ ichi̱‑ni nuu̱ játɨ nɨñi̱‑ñá‑ún.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ndéja̱ ní ké'é rúu̱, áchí‑ya̱. Te ndivii‑dé tú ní kája̱'a‑de tu̱'un. Te Pedro jíín cháa ká'i̱in jíín‑de yúan, ni̱ kaka'a̱n‑de: Maestro, ña̱yɨvɨ kuá'a̱ yá'a kájaxi̱n‑i níí, te a ká'a̱n‑ní: Ndéja̱ ní ké'é rúu̱, áchí‑de.
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Ko ni̱ ka'a̱n Jesús: Ndaa̱ ja̱ ɨ́ɨn ña̱yɨvɨ ní ké'é rúu̱, chi ni̱ jini̱‑ri̱ ja̱ ní kenda fuerza ini̱‑ri̱, áchí‑ya̱.
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Yúan‑na te ña'an‑ún, ni̱ jini̱‑ña já tú ní kúu chisa̱'í‑ña máá‑ña, te ni̱ chaa̱‑ña kɨ́sɨ‑i‑ña. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑ña núu̱ Jesús, te jíto nuu̱ táká ña̱yɨvɨ, ni̱ jani ndaa̱‑ña tú'un naja̱ ní ké'é‑ña‑yá, te ndasa ni̱ nduva̱'a‑ni‑ña ní sá'a‑ya̱.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Te máá‑yá ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: Ni̱ kandíja‑ró, te yu̱án ní ka̱ku‑ró. Kuá'án, te ma̱ yú'ú‑ro̱. Achí‑ya̱.
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Te nini ká'a̱n‑ya̱ súan, te ni̱ chaa̱ ɨɨn mozo cha̱a kúñá'nu ini̱ ve̱'e sinagoga‑ún, ni̱ kachi̱ nuu̱‑dé: A ni̱ ji'i̱ se̱sɨ́'ɨ́‑ro̱. Ma̱ sátéñu‑ga̱‑ro̱ Maestro, áchí.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Te ni̱ jini so̱'o Jesús ja̱ ní ka'a̱n mozo‑ún. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín cháa‑ún: Ma̱ yú'ú‑ro̱: Kandíja‑ni, te ná káku se̱sɨ́'ɨ́‑ro̱.
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ve̱'e. Te tú ní já'a‑ya̱ tú'un kɨ̱vɨ ni ɨɨn jíín‑yá, chi̱ máá‑ni Pedro jíín Jacobo, jíín Juan, jíín táa̱ náa̱ su̱chí sɨ́'ɨ́‑ún.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Te kánde'e̱ ndivii ñáyɨvɨ te kándukuí'a̱ ini̱‑i. Te ni̱ kachi̱‑ya̱: Ma̱ ndé'e̱‑ro̱ jíná'an‑ró. Tú ní jí'i̱‑i, chi̱ kixí‑ni‑i, áchí‑ya̱.
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Te ni̱ ka̱sákátá‑i nuu̱‑yá, chi ni̱ kajini̱‑i ja̱ á ni̱ ji'i̱ su̱chí‑ún.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Ko máá‑yá, ni̱ tɨɨn‑ya̱ ndá'a‑í. Te ni̱ ka'a̱n jaa‑ya̱: Súchi̱, nduko̱o, áchí‑ya̱.
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Yúan‑na te ni̱ nachaku̱‑i. Te ni̱ nduko̱o‑ni‑i. Te ni̱ tá'ú‑yá tiñu ja̱ ná kuá'a‑de staa̱ kée‑í.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Te táa̱‑i náa̱‑i, ni̱ ka̱kee nuu̱‑dé kánde̱'é‑de. Ko ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱‑dé ja̱ tú ni ɨɨn nuu̱ kachí‑de ja̱ súan ni̱ kuu.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.