Lucas 8

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yúan‑na te kúkuéé‑ga̱, te ni̱ jika kuu‑ya̱ táká ñuu̱ jíín rancho. Te jáni‑ya̱ tú'un va̱'a te kástu̱'ún‑yá ndasa koo máá ñúu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Te máá uxí uu̱ apóstol, kája'a̱n‑de jíín‑yá.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Te suni íó yaku̱ ña'an já á ni̱ kata'a̱n‑ña tachí kíni jíín kué'e̱, ja̱ á ni̱ nasáva̱'a‑ya̱‑ñá. Te ña'an‑ún, suni kája'a̱n‑ña jíín‑yá. Te ɨɨn‑ña kúu María ñuu̱ Magdala. Te ini̱ ña'an yúan ni̱ kiñi'in‑ya̱ usiá tachi̱ kíni kája'a̱n onde̱ sáá.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Te sava‑ga̱‑ña káinání‑ña Juana, ñasɨ́'ɨ́ cha̱a nání Chuza, cha̱a ndíso tiñu Herodes, jíín Susana, jíín kuá'a̱‑gá ña'an. Te kájatíñu‑ña núu̱‑yá jíná'an‑ya̱.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Te ni̱ ka̱kutútú kuá'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ. Te ña̱yɨvɨ káxiu̱kú táká ñuu̱‑ún, ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ ɨ́ɨn tu̱'un yátá jíín‑i:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 Ɨɨn cha̱a sáka trigo, ni̱ kenda‑de sáka‑dé trigo‑de. Te jachá‑de, te ɨɨn nuni̱ ní jungava yu'íchi te ni̱ jañu̱‑i sɨkɨ̱. Te tɨsaa̱ andɨ́vɨ́ ní ka̱kókó‑tɨ́.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Te ɨnga̱ ni̱ jungava sɨkɨ̱ yúu̱. Te ni̱ kana. Ko ni̱ ichi̱, chi̱ tú kajin.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Te ɨnga̱ ni̱ jungava ma̱'ñú íñu. Te ɨɨn núú‑ni ni̱ ka̱kana iñu jíín. Te ni̱ kajasu̱ nuu̱.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Te sava ni̱ ka̱jungava nuu̱ ñú'un vá'a. Te nuu̱ ní ka̱kana, te ja̱ ɨ́ɨn, te ni̱ ja̱'a ciento nuni̱. Achí‑ya̱. Yúan‑na te ká'a̱n jaa‑ya̱: Cha̱a íó so̱'o, kuni ná'ín‑de, te ná kúni so̱'o‑de, áchí‑ya̱.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱ na̱ún kuní ka'a̱n tu̱'un yátá‑ún.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Róó, chi̱ a kuaju̱ku̱'un ini̱‑ro̱ tú'un yísa̱'í yá'a sá'a Dios, ndasa koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Ko ká'a̱n‑ri̱ tu̱'un yátá jíín sáva‑ga̱‑i náva̱'a va̱sa ndé'é‑i, ko ma̱ kuní‑i, te va̱sa jíni so̱'o‑i, ko ma̱ júku̱'un ini̱‑i.
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Tu̱'un yátá yá'a kuní ka'a̱n: Tata̱‑ún kúu tu̱'un Dios.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Tata̱ ni̱ ka̱jungava yu'íchi‑ún kákuu cha̱a kájini so̱'o tu̱'un. Te cháa̱‑ni kui'na̱ te jánchaa̱ tu̱'un‑ún ini̱ añú‑de náva̱'a tú kandíja‑de te ka̱ku‑de.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Te ja̱ ní ka̱jungava sɨkɨ̱ yúu̱‑ún kákuu cha̱a kájini so̱'o‑de tu̱'un. Te kúsɨɨ̱ iní‑de jíín. Ko túu nuu̱ káka yo'o iní‑de. Te yaku̱‑ni kɨvɨ̱ kákandíja‑de. Te nú ndónda tu̱ndó'o sɨkɨ̱‑dé te kánayu̱'ú‑de.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Te ja̱ ní ka̱jungava ma̱'ñú íñu kákuu cha̱a kájini so̱'o‑de. Ko nú kua'a̱n‑de, te kákutéñu‑de jíín ndátíñu‑de, chi̱ kákuni̱‑de kukúká‑de náva̱'a koo sɨɨ̱ iní‑de. Yu̱án náa tú'un ini̱‑de. Te tú yíja va̱'a nuni̱‑dé.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Ko ja̱ ní ka̱jungava nuu̱ ñú'un vá'a kákuu cha̱a kándee añú va̱'a añú ndaa̱ ini̱‑de. Te tu̱'un ni̱ ka̱jini so̱'o‑de‑ún, ñú'un ni̱'in ini̱‑de. Te kája̱'a‑de nuni̱ táká kɨvɨ̱.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Tú ni ɨɨn ña̱yɨvɨ chí'i‑i ñu'u̱n xini̱ yítɨ te jasú‑i kɨ̱sɨ sɨkɨ̱, ni tú jáni‑i chi̱i ji̱to. Chi̱ sua kundii̱ nuu̱ ɨ́ɨn candelero, náva̱'a tuu̱n ndua ñú'u̱n nuu̱ ñáyɨvɨ kɨ́vɨ koyo.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Chi̱ tú íó ni ɨɨn tiñu yísa̱'í sáni, chi̱ stá'a̱n ndiji̱n‑ya̱ táká‑ni. Ni tú íó ni ɨɨn tu̱'un yísa̱'í sáni, chi va̱i ndiji̱n ta̱ká‑ni sá'a‑ya̱, te kuni̱‑yo̱ núu̱.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Núsáá te ná kúni so̱'o va̱'a‑ró, chi cha̱a ñáva̱'a, te kii‑ga̱ nuu̱‑dé, te cha̱a tú ñáva̱'a, va̱sa jáni ini̱‑de ja̱ á ñáva̱'a‑de te kuxio ki'i̱n, áchí‑ya̱.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Yúan‑na te ni̱ jaa̱ náa̱‑ya̱ jíín ñaní‑ya̱ núu̱‑yá. Te tú ní kúu kɨ̱vɨ koyo‑ña núu̱‑yá sɨkɨ̱ já kuá'a̱ ñáyɨvɨ.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Te ni̱ kaka̱stu̱'ún ñáyɨvɨ‑ún nuu̱‑yá: Náa̱‑ní jíín ñaní‑ní ká'i̱in‑ña yatá vé'e, te ka'a̱n‑ña jíín‑ní kákuni̱‑ña, áchí‑i.
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Náa̱‑ri̱ jíín ñaní‑ri̱ kákuu ña̱yɨvɨ kájini so̱'o tu̱'un Dios, te káskíkuu‑i, áchí‑ya̱ jíín‑i.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Te ɨɨn kɨvɨ̱, ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ɨɨn barco jíín cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ná kíja̱'a‑yó ɨngá lado mar. Te ni̱ ka̱skáka‑ya̱ barco kája'a̱n‑ya̱.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Ko nini káskáka‑de barco, te ni̱ kixi̱‑ya̱. Te ni̱ ndonda ɨɨn tachi̱ xáa̱n núu̱ mar. Te ndúkú chítú ndúcha iní barco, te a yani koo tu̱ndó'o núú.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Te ni̱ ja̱koyo‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱xndúko̱o‑de‑ya̱. Maestro, Maestro, vina te naa‑yo, áchí‑de. Te ni̱ nata'u̱ núu̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá nuu̱ tachí‑ún jíín núu̱ mar. Te ni̱ kuná'ín‑ni. Te ná'ín yúú íi̱‑ní ni̱ kuu.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ tú kákandíja‑ró. Te káyu̱'ú‑de, te kánaa iní‑de kánde̱'é‑de. Te káka'a̱n jíín tá'an máá‑de: Ndé cha̱a kúu cha̱a yá'a, ja̱ ondé nuu̱ tachí jíín núu̱ ndúcha tá'ú‑de tiñu te kájandatu̱ nuu̱‑dé, áchí‑de.
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Te ni̱ ja̱koyo‑de ñuu̱ Gadara, ja̱ kánchaa̱ ichi núu̱ ñúu̱ Galilea.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Te nuu̱ ní jaa̱‑ya̱ núu̱ ñú'un íchí, te ɨɨn cha̱a ñuu̱‑ún ni̱ kita'a̱n‑de‑ya̱. Te tá'a̱n‑de kua'a̱ tachí kíni. Te ni̱ kuu kua'a̱ kuiá ja̱ tú ñú'un kutɨ‑dé sa'ma, ni tú ncháá‑de ɨɨn ve'e, chi ma̱'ñú vé'e añú ncháá‑de.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Te cha̱a‑ún, ni̱ jini̱‑de nuu̱ Jesús. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kana jaa‑de: Na̱ún sá'a‑ní jíín‑ná Jesús, Se̱'e Dios, I'a̱ kúñá'nu xaa̱n. Ká'a̱n nda̱'ú‑ná jíín‑ní ma̱ xndó'o‑ní náá, áchí‑de.
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Te ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱ tachí kíni‑ún ná kénda ki'i̱n ini̱ cha̱a‑ún, chi ni̱ kuu kua'a̱ kuiá xndó'o cha̱a‑ún. Te ni̱ kaju'ni̱‑i cha̱a‑ún jíín cadena jíín manea ka̱a. Ko ndɨ'ɨ ni̱ kukuáchí sá'a‑de. Te kénda‑de já'a̱n‑ni‑de onde̱ ñu'un té'é sá'a tachi̱ kíni‑ún.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Te Jesús, ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Na̱ún nání‑ró, áchí‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Ja̱ kuá'a̱ xáa̱n nání‑ná, áchí, chi̱ yí'i kua'a̱ xáa̱n tachí kíni ini̱‑de.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú tachi̱‑ún jíín‑yá ja̱ ná tú tájí‑yá ki'i̱n ini̱ tu̱nchi kúnú.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Te yuku yúan íó ɨɨn tɨku'ni̱ kɨnɨ̱ kájitu‑tɨ̱. Te yúan ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú jíín‑yá ja̱ ná kuá'a‑ya̱ tú'un kɨ̱vɨ koyo ini̱‑tɨ̱. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ tú'un kája'a̱n.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Te ni̱ kenda tachi̱ kíni‑ún ini̱ cha̱a‑ún kája'a̱n. Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo ini̱ kɨnɨ̱. Te tɨku'ni̱ kɨnɨ̱‑ún ni̱ ka̱jungoyo‑tɨ̱ yúkáva‑ún onde̱ ini̱ mar. Te nuu̱ mar ni̱ kaji'i̱‑tɨ̱.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Te cha̱a kándi̱to‑tɨ̱, ni̱ kajini̱‑de ja̱ súan ni̱ kuu. Te ni̱ ka̱jinu‑de kája'a̱n‑de. Te ni̱ kaka̱stu̱'ún‑de nuu̱ ñáyɨvɨ ñúu̱‑ún jíín táká rancho.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Te ni̱ kenda koyo ña̱yɨvɨ‑ún ja̱ ndé'é‑i na̱ún ní kuu. Te ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱ Jesús. Te ni̱ kajini̱‑i nuu̱ cháa ni̱ kenda tachi̱ kíni‑ún, kánchaa̱‑de nuu̱ já'a̱ Jesús, ñú'un‑de sa'ma, te a ni̱ nduva̱'a xini̱‑dé. Te ni̱ kayu̱'ú‑i.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Te cha̱a ni̱ kajini̱, ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún, ndasa ni̱ nduva̱'a cha̱a ni̱ ta'a̱n tachi̱ kíni.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Yúan‑na te ta̱ká ña̱yɨvɨ ñúu̱ Gadara, ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑yá ja̱ ná kúxio‑ya̱ kí'i̱n‑ya̱, chi̱ xaa̱n káyu̱'ú‑i. Te máá‑yá, ni̱ ndɨ̱vɨ‑ya̱ iní barco. Te ni̱ na̱xíó káva‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Te cha̱a ni̱ ka̱kenda tachi̱‑ún, ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de ja̱ kuéni ki'i̱n‑de jíín‑yá. Ko Jesús, ni̱ tájí‑yá‑de kua'a̱n‑de:
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 Kuáno'on vé'e‑ró, te kani‑ró tú'un ná ñá'nu xaa̱n tíñu ni̱ sá'a Dios jíín‑ró, áchí‑ya̱ jíín‑de. Te máá cháa‑ún ni̱ kee‑de kua'a̱n‑de. Te ni̱ jani‑de tu̱'un nɨ́ɨ́ ñúu̱ yúan ná ñá'nu xaa̱n tíñu ni̱ sá'a Jesús jíín‑de.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Yúan‑na te ni̱ najaa̱‑ya̱. Te ña̱yɨvɨ‑ún ni̱ kaka'a̱n va̱'a‑i jíín‑yá, chi̱ ndivii‑í káinda̱tu‑i‑ya̱.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Te ɨɨn cha̱a kúñá'nu ini̱ ve̱'e sinagoga nání‑de Jairo, ni̱ chaa̱‑de. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱ já'a̱ Jesús. Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑yá ja̱ ná kɨ́vɨ‑ya̱ iní ve̱'e‑de.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Chi̱ íó ɨɨn se̱sɨ́'ɨ́‑de ja̱ máá ɨ́ɨn‑i nuu̱‑dé, nátu̱'un uxi̱ uu̱ kuia̱‑i. Te su̱chí‑ún ndúkú‑i kuu̱‑i. Te ni̱ kee Jesús kua'a̱n‑ya̱. Te kua'a̱ ñáyɨvɨ ní kajaxi̱n‑i‑ya̱.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Te ɨɨn ñasɨ́'ɨ́ ni̱ kuu uxi̱ uu̱ kuia̱ játɨ nɨñi̱‑ñá. Te ña'an‑ún ni̱ janu̱‑ña táká ndatíñu‑ña ní kuu cha̱a táná. Te tú ní ndúva̱'a‑ña sá'a ni ɨɨn‑de.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Te ni̱ jaa̱‑ña íchi yatá‑yá. Te ni̱ ké'é‑ña yú'u sá'ma‑yá. Te ni̱ ichi̱‑ni nuu̱ játɨ nɨñi̱‑ñá‑ún.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ndéja̱ ní ké'é rúu̱, áchí‑ya̱. Te ndivii‑dé tú ní kája̱'a‑de tu̱'un. Te Pedro jíín cháa ká'i̱in jíín‑de yúan, ni̱ kaka'a̱n‑de: Maestro, ña̱yɨvɨ kuá'a̱ yá'a kájaxi̱n‑i níí, te a ká'a̱n‑ní: Ndéja̱ ní ké'é rúu̱, áchí‑de.
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Ko ni̱ ka'a̱n Jesús: Ndaa̱ ja̱ ɨ́ɨn ña̱yɨvɨ ní ké'é rúu̱, chi ni̱ jini̱‑ri̱ ja̱ ní kenda fuerza ini̱‑ri̱, áchí‑ya̱.
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Yúan‑na te ña'an‑ún, ni̱ jini̱‑ña já tú ní kúu chisa̱'í‑ña máá‑ña, te ni̱ chaa̱‑ña kɨ́sɨ‑i‑ña. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑ña núu̱ Jesús, te jíto nuu̱ táká ña̱yɨvɨ, ni̱ jani ndaa̱‑ña tú'un naja̱ ní ké'é‑ña‑yá, te ndasa ni̱ nduva̱'a‑ni‑ña ní sá'a‑ya̱.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Te máá‑yá ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: Ni̱ kandíja‑ró, te yu̱án ní ka̱ku‑ró. Kuá'án, te ma̱ yú'ú‑ro̱. Achí‑ya̱.
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Te nini ká'a̱n‑ya̱ súan, te ni̱ chaa̱ ɨɨn mozo cha̱a kúñá'nu ini̱ ve̱'e sinagoga‑ún, ni̱ kachi̱ nuu̱‑dé: A ni̱ ji'i̱ se̱sɨ́'ɨ́‑ro̱. Ma̱ sátéñu‑ga̱‑ro̱ Maestro, áchí.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Te ni̱ jini so̱'o Jesús ja̱ ní ka'a̱n mozo‑ún. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín cháa‑ún: Ma̱ yú'ú‑ro̱: Kandíja‑ni, te ná káku se̱sɨ́'ɨ́‑ro̱.
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ve̱'e. Te tú ní já'a‑ya̱ tú'un kɨ̱vɨ ni ɨɨn jíín‑yá, chi̱ máá‑ni Pedro jíín Jacobo, jíín Juan, jíín táa̱ náa̱ su̱chí sɨ́'ɨ́‑ún.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Te kánde'e̱ ndivii ñáyɨvɨ te kándukuí'a̱ ini̱‑i. Te ni̱ kachi̱‑ya̱: Ma̱ ndé'e̱‑ro̱ jíná'an‑ró. Tú ní jí'i̱‑i, chi̱ kixí‑ni‑i, áchí‑ya̱.
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Te ni̱ ka̱sákátá‑i nuu̱‑yá, chi ni̱ kajini̱‑i ja̱ á ni̱ ji'i̱ su̱chí‑ún.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Ko máá‑yá, ni̱ tɨɨn‑ya̱ ndá'a‑í. Te ni̱ ka'a̱n jaa‑ya̱: Súchi̱, nduko̱o, áchí‑ya̱.
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Yúan‑na te ni̱ nachaku̱‑i. Te ni̱ nduko̱o‑ni‑i. Te ni̱ tá'ú‑yá tiñu ja̱ ná kuá'a‑de staa̱ kée‑í.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Te táa̱‑i náa̱‑i, ni̱ ka̱kee nuu̱‑dé kánde̱'é‑de. Ko ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱‑dé ja̱ tú ni ɨɨn nuu̱ kachí‑de ja̱ súan ni̱ kuu.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.