Lucas 2

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Te ni̱ kuu yaku̱ kɨvɨ̱. Te Augusto César, ni̱ jacha̱‑de tu̱'un ja̱ táká ña̱yɨvɨ ndútútú xiní‑í jíná'an‑i.
1 Naqueles dias César Augusto publicou um decreto ordenando o recenseamento de todo o império romano.
2 Ya̱'á kúu ja̱ ní ndutútú núú xiní‑í. Te Cirenio ni̱ kuu‑de gobernador ñuu̱ Siria.
2 Este foi o primeiro recenseamento feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún, kája'a̱n‑i ndɨta'a̱n ñuu̱‑i ja̱ nákua̱'a‑i xini̱‑í.
3 E todos iam para a sua cidade natal, a fim de alistar-se.
4 Te ja̱ yúán ní kenda José ini̱ ñuu̱ Nazaret, ndañúu̱ Galilea. Te ni̱ kaa‑de kua'a̱n‑de ñuu̱ Judea. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ñuu̱ David ja̱ nání Belén. Chi̱ tá'an ini̱ ve̱'e David kúu‑de.
4 Assim, José também foi da cidade de Nazaré da Galiléia para a Judéia, para Belém, cidade de Davi, porque pertencia à casa e à linhagem de Davi.
5 Náva̱'a nakua̱'a‑de xini̱‑dé jíín ñásɨ́'ɨ́‑de María, chi̱ a yani ta̱nda'a‑ñá jíín‑de, te ñú'un se̱'e‑ña.
5 Ele foi a fim de alistar-se, com Maria, que lhe estava prometida em casamento e esperava um filho.
6 Te nini ká'i̱in‑de yúan, te ni̱ ji̱nu kɨvɨ̱ skáku‑ña‑í.
6 Enquanto estavam lá, chegou o tempo de nascer o bebê,
7 Te ni̱ skáku‑ña sé'e yíí núú‑ña. Te ni̱ chisúkun‑ñá‑i, te ni̱ jaki̱n‑ña‑í ini̱ nu̱ndóó kɨ́tɨ, chi̱ tuká núña mesón.
7 e ela deu à luz o seu primogênito. Envolveu-o em panos e o colocou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Te suni ñuu̱ yúan íó cha̱a kándi̱to ñúú‑de rɨɨ̱‑de.
8 Havia pastores que estavam nos campos próximos e durante a noite tomavam conta dos seus rebanhos.
9 Te yúan ni̱ kii ɨɨn ndajá'a̱ máá Tatá Dios nuu̱‑dé. Te káyu̱'ú xaa̱n‑dé.
9 E aconteceu que um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor resplandeceu ao redor deles; e ficaram aterrorizados.
10 Te ni̱ ka'a̱n máá ndájá'a̱‑yá jíín‑de: Ma̱ yú'ú‑ro̱ jíná'an‑ró, chi va̱i‑ri̱ kástu̱'ún‑rí ɨɨn tu̱'un va̱'a nuu̱‑ro̱, te kusɨɨ̱ iní ta̱ká ña̱yɨvɨ sá'a.
10 Mas o anjo lhes disse: "Não tenham medo. Estou lhes trazendo boas novas de grande alegria, que são para todo o povo:
11 Chi̱ vina onde̱ ini̱ ñuu̱ David ni̱ kaku ɨɨn I'a̱ nama róó. Cristo máá Jito'o̱‑yo̱ kúu‑ya̱.
11 Hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador que é Cristo, o Senhor.
12 Te kuni̱‑ro̱ já súan íó, chi̱ nani'i̱n‑ro̱ súchí yɨ́kɨ́n‑ún yísúkun‑í sa'ma te kátúu‑í ini̱ ɨɨn nu̱ndóó kɨ́tɨ. Achí‑ya̱.
12 Isto lhes servirá de sinal: encontrarão o bebê envolto em panos e deitado numa manjedoura".
13 Te sanaa‑ní te ni̱ kenda ɨɨn tɨku'ni̱ andɨ́vɨ́, ká'i̱in kua'a̱‑yá jíín ndájá'a̱‑yá‑ún, kánakana jaa‑ya̱ Dios, te káka'a̱n‑ya̱:
13 De repente, uma grande multidão do exército celestial apareceu com o anjo, louvando a Deus e dizendo:
14 Ná nákana jaa‑yó Dios onde̱ andɨ́vɨ́. Te ná ndúndéé iní ta̱ká ña̱yɨvɨ iní ñu̱yɨ́vɨ yá'a, sá'a Dios ja̱ kúsɨɨ̱ iní‑ya̱ jíín‑i, áchí.
14 "Glória a Deus nas alturas, e paz na terra aos homens aos quais ele concede o seu favor".
15 Yúan‑na te ndajá'a̱‑yá‑ún, ni̱ xndóo‑ya̱‑dé te káno'o̱n‑ya̱ ándɨ́vɨ́. Te máá cháa ndíto‑tɨ̱, káka'a̱n‑de: Ná kí'o̱n ondé Belén te kuni̱‑yo̱ na̱ún ní kuu. Chi̱ súan ni̱ kastu̱'ún máá Tatá Dios nuu̱‑yo̱. Achí‑de.
15 Quando os anjos os deixaram e foram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: "Vamos a Belém, e vejamos isso que aconteceu, e que o Senhor nos deu a conhecer".
16 Te yachi̱ kája'a̱n‑de. Te ni̱ kajini̱‑de nuu̱ María jíín José, jíín núu̱ súchí yɨ́kɨ́n‑ún kátúu‑í ini̱ nu̱ndóó kɨ́tɨ.
16 Então correram para lá e encontraram Maria e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Te súan ni̱ kajini̱‑de nuu̱‑í. Te ni̱ kajacha̱‑de tu̱'un ndasa ni̱ kajini̱‑de sɨkɨ̱ súchí yɨ́kɨ́n‑ún.
17 Depois de o verem, contaram a todos o que lhes fora dito a respeito daquele menino,
18 Te ni̱ ka̱naa iní ta̱ká ña̱yɨvɨ ní ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un káka'a̱n cha̱a kándi̱to rɨɨ̱.
18 e todos os que ouviram o que os pastores diziam ficaram admirados.
19 Ko María ni̱ chiva̱'a‑ña táká tu̱'un yá'a. Te náxndáa̱‑ña tú'un‑ún ini̱ añú‑ña.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas e sobre elas refletia em seu coração.
20 Te ni̱ ka̱naxíó káva cha̱a kándi̱to rɨɨ̱, káno'o̱n‑de, kánakana jaa‑de Dios. Chi̱ ni̱ ka̱jini̱‑de ja̱ íó ndaa̱ ta̱ká tu̱'un ni̱ ka̱jini so̱'o‑de, nátu̱'un ni̱ ka'a̱n ndajá'a̱‑yá jíín‑de.
20 Os pastores voltaram glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham visto e ouvido, como lhes fora dito.
21 Te ni̱ kuu una̱ kɨvɨ̱. Te ni̱ xɨtɨ̱ ndúu̱ su̱chí yɨ́kɨ́n‑ún. Te ni̱ ka̱skúnání‑de‑i Jesús, chi̱ sɨ́'vɨ́‑ún ni̱ ka'a̱n ndajá'a̱‑yá ná té júku̱'un‑ga̱‑i núú.
21 Completando-se os oito dias para a circuncisão do menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, o qual lhe tinha sido dado pelo anjo antes de ele nascer.
22 Yúan‑na te ni̱ ji̱nu kɨvɨ̱ ndúndoo‑ña, nátu̱'un ká'a̱n ley Moisés. Te ni̱ kaja̱ncha̱ka‑de‑i ñuu̱ Jerusalén náva̱'a stá'a̱n‑de‑i nuu̱ máá Tatá Dios.
22 Completando-se o tempo da purificação deles, de acordo com a Lei de Moisés, José e Maria o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor
23 Chi̱ yóso núu̱ tutú máá Tatá Dios: Ta̱ká su̱chí yíí káku núú, su̱chí‑ún, ná kúña ii̱‑í nuu̱ máá Tatá Dios, áchí.
23 ( como está escrito na Lei do Senhor: "Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor" )
24 Te suni soko̱‑dé uu̱ lɨ́'vɨ, xí úu̱ paloma, nátu̱'un ká'a̱n ley máá Tatá Dios.
24 e para oferecer um sacrifício, de acordo com o que diz a Lei do Senhor: "duas rolinhas ou dois pombinhos".
25 Te yúan íó ɨɨn cha̱a ñuu̱ Jerusalén, nání‑de Simeón. Te cha̱a ndaa̱, cha̱a ndoo kúu‑de, te ñúkuu ini̱‑de chaa̱ I'a̱ ka'a̱n tu̱'un ndéé jíín ñáyɨvɨ Israel. Te Espíritu Santo jíka‑ya̱ jíín‑de.
25 Havia em Jerusalém um homem chamado Simeão, que era justo e piedoso, e que esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Chi̱ a ni̱ kastu̱'ún Espíritu Santo nuu̱‑dé ja̱ má kúu̱ kutɨ‑dé te nú tú kuni̱‑de nuu̱ Cristo máá Tatá Dios xna'a̱n‑ga̱.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Te ni̱ chaa̱‑de ini̱ ve̱'e ii̱, ni̱ sá'a Espíritu Santo. Yúan‑na te táa̱ su̱chí lúlí Jesús, ni̱ ka̱skɨ́vɨ‑de‑i ini̱ ve̱'e ii̱, ja̱ sá'a‑de jíín‑i nátu̱'un ká'a̱n ley.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para lhe fazer conforme requeria o costume da lei,
28 Te Simeón, ni̱ junu nchaa̱‑de‑i. Te ni̱ nakana jaa‑de Dios. Te ni̱ ka'a̱n‑de:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 Ai̱ Táta̱, sía̱‑ní mozo‑ní ná kí'i̱n‑de, nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ní, chi̱ ni̱ kuva̱'a ini̱‑ná vina.
29 "Ó Soberano, como prometeste, agora podes despedir em paz o teu servo.
30 Chi ni̱ jini̱ jíín núu̱‑ná ja̱ náma‑ní yóó.
30 Pois os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Chi yu̱án ní sátu̱'a‑ní jíto nuu̱ táká ña̱yɨvɨ,
31 que preparaste à vista de todos os povos:
32 náva̱'a ná kúndiji̱n nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, te nduñá'nu ña̱yɨvɨ máá‑ní Israel, sá'a‑ní. Achí‑de.
32 luz para revelação aos gentios e para a glória de Israel, teu povo".
33 Te José jíín náa̱‑i, kánaa iní‑de kájini so̱'o‑de tu̱'un‑i ndasa ká'a̱n cha̱a‑ún.
33 O pai e a mãe do menino estavam admirados com o que fora dito a respeito dele.
34 Te ni̱ jika̱n ta'u̱ Simeón ja'a̱‑dé jíná'an‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín náa̱‑i María: Su̱chí yá'a va̱i‑i ja̱ nduá te ndonda kua'a̱ ñáyɨvɨ Israel sá'a‑i. Te státá'an ña̱yɨvɨ já sɨkɨ́‑í.
34 E Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe de Jesus: "Este menino está destinado a causar a queda e o soerguimento de muitos em Israel, e a ser um sinal de contradição,
35 Náva̱'a ná kénda ndiji̱n ndasa kájani ini̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ. Te ɨɨn yuchi̱ kui̱so ini̱ añú‑ro̱. Achí‑de.
35 de modo que o pensamento de muitos corações será revelado. Quanto a você, uma espada atravessará a sua alma".
36 Te suni kándee Ana yúan, ña'an jáni tu̱'un Dios kúu‑ña, se̱'e Fanuel tata̱ Aser kúu‑ña. Te a ni̱ yii‑ña chi̱ onde̱ ná jáá‑ña te ni̱ kanchaa̱‑ña jíín yíi‑ñá usia̱ kuia̱.
36 Estava ali a profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era muito idosa; havia vivido com seu marido sete anos depois de se casar
37 Te ni̱ kendo̱o ndá'ú‑ña ondé ni̱ ji̱nu‑ña kúu̱n xíko kuu̱n kuiá‑ña. Te tú kúxio‑ña iní ve̱'e ii̱, chi̱ sua játíñu‑ña ndúú ñúú. Te ndicha̱ ini̱‑ña. Te jikán ta'u̱‑ñá.
37 e então permanecera viúva até a idade de oitenta e quatro anos. Nunca deixava o templo: adorava a Deus jejuando e orando dia e noite.
38 Te suni hora‑ún ni̱ chaa̱‑ña, ni̱ nakana jaa‑ña Dios. Te ni̱ ka'a̱n‑ña tú'un su̱chí yɨ́kɨ́n‑ún nuu̱ táká ña̱yɨvɨ káñukuu ini̱‑i kenda ɨɨn cha̱a nama‑de ñuu̱ Jerusalén.
38 Tendo chegado ali naquele exato momento, deu graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Te ni̱ kuu ni̱ skíkuu‑de ta̱ká tiñu ká'a̱n ley máá Tatá Dios. Te káno'o̱n‑de ñuu̱‑de Nazaret ndañúu̱ Galilea.
39 Depois de terem feito tudo o que era exigido pela Lei do Senhor, voltaram para a sua própria cidade, Nazaré, na Galiléia.
40 Te su̱chí lúlí‑ún, ni̱ ja'nu ndéé‑i, te ni̱ yija‑i, te ni̱ kundíchí xáa̱n‑í, te ni̱ kusɨɨ̱ iní Dios jíín‑i.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Te ndɨta'a̱n kuia̱ kája'a̱n táa̱‑i ñuu̱ Jerusalén, ja̱ ndé'é‑de viko Pascua yúan.
41 Todos os anos seus pais iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Te nuu̱ ní kuu uxi̱ uu̱ kuia̱‑i, te ni̱ ka̱kaa táa̱‑i kája'a̱n‑de ñuu̱ Jerusalén, nátu̱'un kásá'a máá‑de kɨvɨ̱ víko‑ún.
42 Quando ele completou doze anos de idade, eles subiram à festa, conforme o costume.
43 Te ni̱ ji̱nu kɨvɨ̱ víko‑ún, te káno'o̱n‑de. Te su̱chí lúlí Jesús ni̱ kendo̱o‑i ini̱ ñuu̱ Jerusalén, ni tú ní kájini̱ táa̱‑i náa̱‑i.
43 Terminada a festa, voltando seus pais para casa, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que eles percebessem.
44 Te kájani ini̱‑de ja̱ ndé kándee nduu̱‑i ma̱'ñú ñáyɨvɨ káno'o̱n ichi‑ún. Te ni̱ ka̱jika‑de ɨɨn kɨvɨ̱ ncháka, te vásá ní ka̱nandúkú‑de‑i ma̱'ñú táká tá'an‑de.
44 Pensando que ele estava entre os companheiros de viagem, caminharam o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os seus parentes e conhecidos.
45 Ko tú ní kánani'i̱n‑dé‑i, te ni̱ ka̱naxíó káva‑de káno'o̱n‑de ñuu̱ Jerusalén, kua̱nandúkú‑de‑i.
45 Não o encontrando, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Te onde̱ nuu̱ uní kɨvɨ̱ te vásá ní ka̱nani'i̱n‑dé‑i ini̱ ve̱'e ii̱, kánchaa̱‑i ma̱'ñú cháa kákuu maestro, jíni ná'ín‑i, te xndichí‑i‑de.
46 Depois de três dias o encontraram no templo, sentado entre os mestres, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Te ta̱ká ja̱ kájini so̱'o tu̱'un ká'a̱n‑i‑ún, ni̱ ka̱naa iní kánde̱'é núu̱‑í ja̱ bueno ndito xini̱‑í, te va̱'a xndíó káni‑i tu̱'un.
47 Todos os que o ouviam ficavam maravilhados com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Te nuu̱ ní kajini̱‑de nuu̱‑í, te ni̱ ka̱naa iní‑de kánde̱'é‑de. Te ni̱ ka'a̱n náa̱‑i jíín‑i: Hijo, naja̱ sá'a‑ró súan jíín‑rí, chi̱ táa̱‑ro̱ jíín rúu̱, kánandúkú xáa̱n‑rí róó te kándukuí'a̱ ini̱‑ri̱, áchí‑ña.
48 Quando seus pais o viram, ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: "Filho, por que você nos fez isto? Seu pai e eu estávamos aflitos, à sua procura".
49 Yúan‑na te ni̱ kachi̱‑i jíín‑ña: Na̱ún ní kuu, náa̱. Naja̱ kánandúkú‑ní náá. Tú kájini̱‑ní ja̱ jínu ñú'ún kúkuu‑ná jíín tíñu Táa̱‑ná náún. Achí‑i.
49 Ele perguntou: "Por que vocês estavam me procurando? Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai? "
50 Ko máá‑ña, tú ní kájuku̱'un ini̱‑ña tú'un ni̱ ka'a̱n‑i jíín‑ña.
50 Mas eles não compreenderam o que lhes dizia.
51 Te ni̱ nuu‑i kua̱no'on‑í jíín‑de jíná'an‑de. Te ni̱ najaa̱‑i ñuu̱ Nazaret, jándatu̱‑i nuu̱‑dé. Te náa̱‑i ni̱ chiva̱'a va̱'a‑ña táká tu̱'un yá'a ini̱ añú‑ña.
51 Então foi com eles para Nazaré, e era-lhes obediente. Sua mãe, porém, guardava todas essas coisas em seu coração.
52 Te Jesús, ni̱ ja'nu‑ga̱‑i, te ni̱ kundíchí‑ga̱‑i. Te Dios jíín táká ña̱yɨvɨ, ni̱ ka̱kusɨɨ̱‑gá ini̱ jíín‑i.
52 Jesus ia crescendo em sabedoria, estatura e graça diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.