Lucas 22

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yúan‑na te ni̱ kuyani viko kóo sta̱tilá tú yí'i yujan íá, ja̱ nání víko Pascua.
1 Estava se aproximando a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa,
2 Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín táká cha̱a káchaa tutu̱, ni̱ ka̱ndúkú sá'í‑de modo ndasa ka'ni‑dé‑ya̱, chi ni̱ kayu̱'ú‑de ni̱ ka̱jito‑de ña̱yɨvɨ.
2 e os chefes dos sacerdotes e os mestres da lei estavam procurando um meio de matar Jesus, mas tinham medo do povo.
3 Te ni̱ kɨ̱vɨ Satanás ini̱ Judas, cha̱a nání Iscariote, ɨɨn tá'an ja̱ uxí uu̱‑ún kúu‑de.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, um dos Doze.
4 Te cha̱a‑ún, ni̱ kee‑de kua'a̱n‑de. Te ni̱ ndatu̱'ún‑de jíín sutú ñá'nu jíín cháa kákuu jefe nú ndasa nastúu‑de Jesús.
4 Judas dirigiu-se aos chefes dos sacerdotes e aos oficiais da guarda do templo e tratou com eles como lhes poderia entregar Jesus.
5 Te máá cháa‑ún ni̱ ka̱kusɨɨ̱ iní‑de. Te ni̱ ka̱kee yu'u‑dé ja̱ kuá'a‑de xu̱'ún núu̱ Judas.
5 A proposta muito os alegrou, e lhe prometeram dinheiro.
6 Te ni̱ jatu̱'un Judas. Te ni̱ ndúkú‑de modo ndasa nastúu‑de‑ya̱ núu̱ sutú jíná'an náva̱'a tú kuvaa̱ ña̱yɨvɨ.
6 Ele consentiu e ficou esperando uma oportunidade para lhes entregar Jesus quando a multidão não estivesse presente.
7 Te ni̱ jaa̱ viko kóo sta̱tilá tú yí'i yujan íá. Te máá kɨvɨ́‑ún jínu ñú'ún ká'ni‑í lélú Pascua.
7 Finalmente, chegou o dia dos pães sem fermento, no qual devia ser sacrificado o cordeiro pascal.
8 Te ni̱ tájí‑yá Pedro jíín Juan kua'a̱n‑de, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kuá'án te sátu̱'a‑ró núu̱ kée‑yo lélú Pascua, áchí‑ya̱.
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: "Vão preparar a refeição da Páscoa".
9 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Ndénu̱ kuní‑ní sátu̱'a‑ná, áchí‑de.
9 "Onde queres que a preparemos? ", perguntaram eles.
10 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Kuni so̱'o, nú a ni̱ jaa̱‑ro̱ iní ñuu̱‑ún, te ketá'an‑ró jíín ɨ́ɨn cha̱a ndíso ɨɨn kɨ̱yi nducha. Kundiki̱n‑ro̱‑dé ki'i̱n‑ro̱ jíín‑de onde̱ ini̱ ve̱'e nuu̱ ndɨ́vɨ‑de.
10 Ele respondeu: "Ao entrarem na cidade, vocês encontrarão um homem carregando um pote de água. Sigam-no até a casa em que ele entrar
11 Te ka'a̱n‑ro̱ jíín jíto'o̱ ve'e‑ún: Achí máá Maestro jíín‑ní: Ndénu̱ íó ɨɨn ve'e kua̱'a núu‑ní nuu̱ kée‑ná lélú Pascua jíín cháa káskuá'a jíín‑ná, achi̱‑ro̱.
11 e digam ao dono da casa: ‘O Mestre pergunta: Onde é o salão de hóspedes no qual poderei comer a Páscoa com os meus discípulos? ’
12 Yúan‑na te jito'o̱‑ún stá'a̱n‑de ɨɨn cuarto ká'nu onde̱ xini̱ vé'e nuu̱‑ro̱, ja̱ á núña. Te yúan sátu̱'a‑ró. Achí‑ya̱.
12 Ele lhes mostrará uma ampla sala no andar superior, toda mobiliada. Façam ali os preparativos".
13 Te kája'a̱n‑de. Te ni̱ kani'i̱n‑dé nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de. Te ni̱ ka̱sátu̱'a‑de ndasa kuxíni‑de lélú Pascua.
13 Eles saíram e encontraram tudo como Jesus lhes tinha dito. Então, prepararam a Páscoa.
14 Te ni̱ jaa̱ hora‑ún, te ni̱ jungo̱o‑ya̱ núu̱ mesa. Te suni ni̱ kaju̱ngo̱o apóstol‑ya̱ jíín‑yá.
14 Quando chegou a hora, Jesus e os seus apóstolos reclinaram-se à mesa.
15 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Xaa̱n kúu ini̱‑ri̱ kee‑rí lélú Pascua yá'a jíín‑ró jíná'an‑ró ja̱ té ndo'o‑ga̱‑ri̱.
15 E disse-lhes: "Desejei ansiosamente comer esta Páscoa com vocês antes de sofrer.
16 Chi̱ kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱, ja̱ má kée kútɨ‑gá‑ri̱ Pascua yá'a, onde̱ nú tú skíkuu máá iní ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Achí‑ya̱.
16 Pois eu lhes digo: Não comerei dela novamente até que se cumpra no Reino de Deus".
17 Te ni̱ ki'in‑ya̱ ɨ́ɨn taza. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ki'in ya̱'á. Te saka‑ro núu̱ tá'an‑ró.
17 Recebendo um cálice, ele deu graças e disse: "Tomem isto e partilhem uns com os outros.
18 Chi̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró já ondé vina ma̱ kó'o kutɨ‑gá‑ri̱ nducha ndé'e̱ uva, onde̱ nú tú koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
18 Pois eu lhes digo que não beberei outra vez do fruto da videira até que venha o Reino de Deus".
19 Te ni̱ ki'in‑ya̱ stáa̱. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ sákuáchí‑yá. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱‑dé jíná'an‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ya̱'á kúu yikɨ kúñu‑ri̱ ja̱ ní jatañaa‑ri̱ ja̱ sɨkɨ́ róó jíná'an‑ró. Ya̱'á sá'a‑ró já núku̱'un ini̱‑ro̱ rúu̱.
19 Tomando o pão, deu graças, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: "Isto é o meu corpo dado em favor de vocês; façam isto em memória de mim".
20 Suni súan ni̱ sá'a‑ya̱ jíín taza, nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ kuxíni‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Taza yá'a kúu nɨñi̱‑rí ja̱ sá'a contrato jáá. Te ni̱ jatɨ ja̱ sɨkɨ́ róó jíná'an‑ró.
20 Da mesma forma, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: "Este cálice é a nova aliança no meu sangue, derramado em favor de vocês.
21 Ko nde̱'é‑ró já cháa nastúu ruu̱, kánchaa̱‑de jíín‑rí nuu̱ mesa yá'a.
21 "Mas eis que a mão daquele que vai me trair está com a minha sobre a mesa.
22 Chi ja̱ndáa̱, máá Sé'e cha̱a ki'i̱n‑ya̱ íchi já ní sándaa̱ Dios. Ko naka̱ ndá'ú kuu cha̱a nástúu I'a̱‑ún, áchí‑ya̱.
22 O Filho do homem vai, como foi determinado; mas ai daquele que o trai! "
23 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱kejá'á‑de kájika̱ tu̱'ún tá'an máá‑de, nú ndé ɨɨn‑de kúu cha̱a sá'a tiñu yá'a.
23 Eles começaram a perguntar entre si qual deles iria fazer aquilo.
24 Te ni̱ ka̱kejá'á‑de kástátá'an máá‑de nú ndé ɨɨn‑de kúñá'nu‑ga̱ nuu̱ tá'an‑de.
24 Surgiu também uma discussão entre eles, acerca de qual deles era considerado o maior.
25 Yúan‑na te máá‑yá ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ta̱ká rey, chi̱ nuu̱ táká ña̱yɨvɨ kátá'ú téyíí‑de tiñu. Te cha̱a kákuñá'nu nuu̱ máá‑i, cha̱a kásá'a va̱'a káskúnání‑i‑de.
25 Jesus lhes disse: "Os reis das nações dominam sobre elas; e os que exercem autoridade sobre elas são chamados benfeitores.
26 Ko sɨkɨ̱ róó jíná'an‑ró na̱ tú súan koo. Ndé róó ja̱ kúñá'nu‑ga̱, ná ndúu‑ró nátu̱'un cha̱a súchí‑ga̱. Te ndé róó ja̱ kúñá'nu‑ga̱‑ro̱, ná ndúu‑ró nátu̱'un cha̱a játíñu nuu̱ tá'an‑ró.
26 Mas, vocês não serão assim. Pelo contrário, o maior entre vocês deverá ser como o mais jovem, e aquele que governa como o que serve.
27 Te ndéja̱ kúñá'nu‑ga̱ íó, á cha̱a yée stáa̱ núu̱ mesa, xí cháa játíñu. Nasu̱ cháa ja̱ yée stáa̱ núu̱ mesa náún. Te ruu̱, nátu̱'un cha̱a játíñu kúu‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
27 Pois quem é maior: o que está à mesa, ou o que serve? Não é o que está à mesa? Mas eu estou entre vocês como quem serve.
28 Ko máá‑ró jíná'an‑ró, ni̱ ka'i̱in‑ró jíín‑rí va̱sa kájito nchaa̱‑i ruu̱.
28 Vocês são os que têm permanecido ao meu lado durante as minhas provações.
29 Te nátu̱'un ni̱ ja̱'a Táa̱‑ri̱ ɨɨn ñuu̱ ja̱ tá'ú‑rí tiñu nuu̱, suni súan kua̱'a‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
29 E eu lhes designo um Reino, assim como meu Pai o designou a mim,
30 Náva̱'a kee‑ro kó'o‑ró núu̱ mesa jíín‑rí ini̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú‑rí tiñu. Te jungo̱o‑ró núu̱ silla. Te sándaa̱‑ro̱ tíñu ndɨ́'uxí uu̱ tata̱ Israel.
30 para que vocês possam comer e beber à minha mesa no meu Reino e sentar-se em tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Te suni ni̱ ka'a̱n máá Jíto'o̱‑yo̱: Simón, Simón, kuni so̱'o‑ró, chi ni̱ jika̱n Satanás róó jíná'an‑ró ja̱ síjin‑ún róó nátu̱'un trigo.
31 "Simão, Simão, Satanás pediu vocês para peneirá-los como trigo.
32 Ko ni̱ jika̱n ta'u̱‑rí ja̱ kúu róó náva̱'a ma̱ náyu̱'ú‑ro̱. Te máá‑ró, nú a ni̱ naxíó káva ini̱‑ro̱, te ná síyíja‑ró táká ñani̱‑ro̱. Achí‑ya̱.
32 Mas eu orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E quando você se converter, fortaleça os seus irmãos".
33 Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, a kándii̱ tu̱'a‑ná ja̱ kí'i̱n‑ná jíín‑ní va̱sá veka̱a te kuu̱‑yo̱, áchí‑de.
33 Mas ele respondeu: "Estou pronto para ir contigo para a prisão e para a morte".
34 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Pedro, áchí‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ondé ná té kana‑ga̱ lí'li vina te uni̱ jínu ka'a̱n‑ro̱ já tú jiní kutɨ‑ro rúu̱, áchí‑ya̱.
34 Respondeu Jesus: "Eu lhe digo, Pedro, que antes que o galo cante hoje, três vezes você negará que me conhece".
35 Yúan‑na te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Ná ni̱ tájí‑rí róó ni̱ kaja'a̱n‑ro̱ já tú ní kándi̱so‑ró ñúnu, ni bolsa, ni tú ní káyi̱'i‑ró ndiján, á ni̱ kumani̱ ɨ́ɨn ndatíñu nuu̱‑ro̱ náún, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Tú ni ɨɨn, áchí‑de.
35 Então Jesus lhes perguntou: "Quando eu os enviei sem bolsa, saco de viagem ou sandálias, faltou-lhes alguma coisa? " "Nada", responderam eles.
36 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ko vina, cha̱a ñáva̱'a ñunu, ná náki'in‑de. Te suni súan jíín bolsa. Te cha̱a ja̱ tú na̱ún ñáva̱'a‑de, ná xíkó‑de tɨka̱chí‑de te ná kuáan‑de ɨɨn machete.
36 Ele lhes disse: "Mas agora, se vocês têm bolsa, levem-na, e também o saco de viagem; e se não têm espada, vendam a sua capa e comprem uma.
37 Chi̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ kánúú skíkuu‑ri̱ tu̱'un yá'a ja̱ yóso núu̱ tutú: Te onde̱ jíín cháa ñáá ni̱ skétá'an‑de‑ya̱, áchí. Chi ta̱ká tu̱'un‑ri̱ ja̱ yóso ná skíkuu ná'ín, áchí‑ya̱.
37 Está escrito: ‘E ele foi contado com os transgressores’; e eu lhes digo que isto precisa cumprir-se em mim. Sim, o que está escrito a meu respeito está para se cumprir".
38 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n‑de: Táta̱, yá'a íó uu̱ machete, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Suu jia̱n‑ni, áchí‑ya̱.
38 Os discípulos disseram: "Vê, Senhor, aqui estão duas espadas". "É o suficiente! ", respondeu ele.
39 Te ni̱ kenda‑ya̱. Te ni̱ kee‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ondé yuku Olivos nátu̱'un sá'a sá'a‑ya̱. Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, suni kája'a̱n‑de jíín‑yá.
39 Como de costume, Jesus foii para o monte das Oliveiras, e os seus discípulos o seguiram.
40 Te nuu̱ ní jaa̱‑ya̱ yúan, te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Kaka̱n ta'u̱ jíná'an‑ró náva̱'a tú koto nchaa̱‑i róó, áchí‑ya̱.
40 Chegando ao lugar, ele lhes disse: "Orem para que vocês não caiam em tentação".
41 Te ni̱ kuxio‑ya̱ núu̱‑dé kua'a̱n‑ya̱ nátu̱'un ɨɨn nuu̱ skánda yuu̱. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑yá. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá.
41 Ele se afastou deles a uma pequena distância, ajoelhou-se e começou a orar:
42 Táa̱, nú játa'a̱n ini̱‑ní te chaxio‑ní tu̱ndó'o‑ná yá'a ná kí'i̱n, ko nasu̱ já kuní máá‑ná, chi ja̱ kuní máá‑ní ná kúu, áchí‑ya̱.
42 "Pai, se queres, afasta de mim este cálice; contudo, não seja feita a minha vontade, mas a tua".
43 Te ni̱ kenda ɨɨn ndajá'a̱ ándɨ́vɨ́ ní jaa̱ nuu̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n ɨɨn tu̱'un ndéé iní jíín‑yá.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu que o fortalecia.
44 Te ni̱ ndukuí'a̱ xaa̱n iní‑ya̱. Te ni̱ ndúkú ndéé téyíí‑ga̱‑ya̱ ní jika̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ kana tañi̱‑yá ja̱ ní to̱o onde̱ nuu̱ ñú'un nátu̱'un yúyú ná'nu nɨñi̱.
44 Estando angustiado, ele orou ainda mais intensamente; e o seu suor era como gotas de sangue que caíam no chão.
45 Te nuu̱ ní ndukuiñi̱‑ya̱ já ní ndɨ'ɨ ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá, te ni̱ najaa̱‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ jini̱‑ya̱ já kákixi̱‑de, chi̱ kándukuí'a̱ ini̱‑de.
45 Quando se levantou da oração e voltou aos discípulos, encontrou-os dormindo, dominados pela tristeza.
46 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ kákixi̱‑ro̱. Nduko̱o, te kaka̱n ta'u̱‑ro̱ náva̱'a tú koto nchaa̱‑i róó, áchí‑ya̱.
46 "Por que estão dormindo? ", perguntou-lhes. "Levantem-se e orem para que vocês não caiam em tentação! "
47 Te nini sásúan ká'a̱n‑ya̱, te ni̱ ja̱koyo kua'a̱ ñáyɨvɨ. Te ɨɨn cha̱a nání Judas, ɨɨn tá'an ja̱ uxí uu̱‑ún, yóxnúú‑de nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún ni̱ jaa̱‑de. Te ni̱ kandita‑de nuu̱ Jesús ja̱ tíyú'ú‑de‑ya̱.
47 Enquanto ele ainda falava, apareceu uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Este se aproximou de Jesus para saudá-lo com um beijo.
48 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Judas, tiyú'ú‑ró rúu̱ te súan nastúu‑ró máá Sé'e cha̱a náún. Achí‑ya̱.
48 Mas Jesus lhe perguntou: "Judas, com um beijo você está traindo o Filho do homem? "
49 Te cha̱a ká'i̱in jíín Jesús, ni̱ kajini̱‑de ndasa kua̱kuu. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá. Táta̱, stují‑yo̱‑dé jíín machete xí túu, áchí‑de.
49 Ao verem o que ia acontecer, os que estavam com Jesus lhe disseram: "Senhor, atacaremos com espadas? "
50 Te ɨɨn máá cháa‑ún, ni̱ stují‑ní‑de ɨɨn mozo máá sutú ñá'nu‑ga̱. Te ni̱ kachi‑de so̱'o lado vá'a.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita.
51 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Sía̱, áchí‑ya̱. Te ni̱ ké'é‑yá so̱'o mozo‑ún, te ni̱ nasáva̱'a‑ya̱.
51 Jesus, porém, respondeu: "Basta! " E tocando na orelha do homem, ele o curou.
52 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín sutú ñá'nu‑ún jíín cháa kákuu jefe ini̱ ve̱'e ii̱ jíín cháa ni̱ ka̱yii, ja̱ ní cha̱koyo‑de sɨkɨ̱‑yá: Nátu̱'un sɨkɨ̱ ɨ́ɨn cha̱a kuí'ná vái koyo‑ró jíín machete jíín yúnu náún.
52 Então Jesus disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do templo e aos líderes religiosos que tinham vindo procurá-lo: "Estou eu chefiando alguma rebelião, para que vocês tenham vindo com espadas e varas?
53 Ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ní ka̱ndee‑ri̱ jíín‑ró iní ve̱'e ii̱ te tú ní kákatɨɨn‑ró rúu̱. Ko ya̱'á kúu hora máá‑ró jíín fuerza ñu̱ñáa. Achí‑ya̱.
53 Todos os dias eu estava com vocês no templo e vocês não levantaram a mão contra mim. Mas esta é a hora de vocês — quando as trevas reinam".
54 Te ni̱ ka̱katɨɨn‑de‑ya̱ kuá'a̱n‑de jíín‑yá. Te ni̱ kaskɨ́vɨ‑de‑ya̱ iní ve̱'e sutu̱ ñá'nu‑ga̱. Te Pedro, jíká‑ni ndikín‑de‑ya̱.
54 Então, prendendo-o, levaram-no para a casa do sumo sacerdote. Pedro os seguia à distância.
55 Te sava ña̱yɨvɨ, ni̱ ka̱nastá'a̱n‑i ɨɨn ñu'u̱n yata̱ vé'e‑ún. Te ni̱ ka̱nakuíkó ndúu̱‑i káxiu̱kú‑i. Te Pedro, suni ni̱ jungo̱o‑de jíín ñáyɨvɨ‑ún.
55 Mas, quando acenderam um fogo no meio do pátio e se sentaram ao redor dele, Pedro sentou-se com eles.
56 Te ɨɨn ña'an játíñu ini̱ ve̱'e‑ún, ni̱ jini̱‑ña núu̱‑dé ja̱ kánchaa̱‑de yuñú'u̱n yúan. Te ni̱ nde̱'é vá'a‑ña núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ña: Te cha̱a yá'a, suni jíka‑de jíín cháa‑ún vii, áchí‑ña.
56 Uma criada o viu sentado ali à luz do fogo. Olhou fixamente para ele e disse: "Este homem estava com ele".
57 Yúan‑na te máá‑de, tú ní játu̱'un‑de: Nána̱, na̱ tú jiní‑ná cha̱a‑ún, áchí‑de.
57 Mas ele negou: "Mulher, não o conheço".
58 Te ni̱ kunúu ɨɨn tí'lí‑ga̱. Te ni̱ jini̱ tuku ɨnga̱‑de nuu̱ Pedro te ni̱ ka'a̱n‑de: Te róó, suni tá'an‑de kúu‑ró vii, áchí. Te ni̱ ka'a̱n Pedro: Hombre, nasu̱ú kúu‑ri̱, achí‑de.
58 Pouco depois, um homem o viu e disse: "Você também é um deles". "Homem, não sou! ", respondeu Pedro.
59 Te nátu̱'un ɨɨn hora‑ga̱ te ni̱ kachi̱ ɨnga̱‑de: Ja̱ndáa̱ ja̱ cháa yá'a, suni jíka‑de jíín cháa‑ún, chi cha̱a ñuu̱ Galilea kúu‑de, áchí.
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro afirmou: "Certamente este homem estava com ele, pois é galileu".
60 Te ni̱ ka'a̱n Pedro: Hombre, tú jiní kutɨ‑rí na̱ún tu̱'un ká'a̱n‑ro̱, áchí‑de. Te nini súan ká'a̱n‑de, te ni̱ kana‑ni lí'li.
60 Pedro respondeu: "Homem, não sei do que você está falando! " Falava ele ainda, quando o galo cantou.
61 Yúan‑na te ni̱ xíó kóto máá Jíto'o̱‑yo̱. Te ni̱ nde̱'é‑yá nuu̱ Pedro. Te ni̱ nuku̱'un ini̱‑de tu̱'un ni̱ ka'a̱n máá Jíto'o̱‑yo̱ jíín‑de: Onde̱ ná té kana‑ga̱ lí'li, te ma̱ kuátu̱'un‑ró rúu̱ uni̱ jínu, áchí‑ya̱.
61 O Senhor voltou-se e olhou diretamente para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra que o Senhor lhe tinha dito: "Antes que o galo cante hoje, você me negará três vezes".
62 Te ni̱ kenda Pedro kua'a̱n‑de. Te ni̱ nde'e̱ xaa̱n‑dé.
62 Saindo dali, chorou amargamente.
63 Te ta̱ká cha̱a kándi̱to Jesús, ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱stují‑dé‑ya̱.
63 Os homens que estavam detendo Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 Te ni̱ kajasu̱‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱stují‑dé nuu̱‑yá. Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Kastu̱'ún, ndé cha̱a ni̱ stují róó, áchí‑de.
64 Cobriam seus olhos e perguntavam: "Profetize! Quem foi que lhe bateu? "
65 Te íó kua'a̱‑gá tu̱'un ni̱ kaka'a̱n‑de sɨkɨ̱‑yá ja̱ ní ka̱sá'a ndɨva̱'a‑de jíín‑yá.
65 E lhe dirigiam muitas outras palavras de insulto.
66 Te nuu̱ ní kundiji̱n, te ni̱ ka̱nataka̱ cha̱a ni̱ ka̱yii, jíín sutú ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱, ni̱ kaja̱ncha̱ka‑de‑ya̱ núu̱ junta máá‑de.
66 Ao romper do dia, reuniu-se o Sinédrio, tanto os chefes dos sacerdotes quanto os mestres da lei, e Jesus foi levado perante eles.
67 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Máá‑ró kúu máá Cristo, náún. Kachi̱ nuu̱‑rí, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Va̱sa ná kachí‑ri̱ nuu̱‑ro̱, te ni ma̱ kándíja kutɨ‑ro.
67 "Se você é o Cristo, diga-nos", disseram eles. Jesus respondeu: "Se eu vos disser, não crereis em mim
68 Te suni nú ruu̱ xndichí‑ri̱ róó, te ma̱ xndíó káni‑ró tú'un nuu̱‑rí. Te ni ma̱ sía̱‑ro̱ rúu̱.
68 e, se eu vos perguntar, não me respondereis.
69 Ko onde̱ vina te máá Sé'e cha̱a kunchaa̱‑ya̱ íchi ndává'a nuu̱ íó fuerza Dios, áchí‑ya̱.
69 Mas de agora em diante o Filho do homem estará assentado à direita do Deus Todo-poderoso".
70 Te ndɨ'ɨ‑de, ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Núsáá te máá‑ró kúu Se̱'e Dios náún, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Máá‑ró káka'a̱n ja̱ rúu̱ kúu, áchí‑ya̱.
70 Perguntaram-lhe todos: "Então, você é o Filho de Deus? " "Vós estais dizendo que eu sou", respondeu ele.
71 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n‑de: Na̱ún nɨ́nɨ kúni so̱'o‑ga̱‑yo̱ ká'a̱n ɨnga̱ cha̱a núsáá, chi̱ jíín yú'u máá‑de ni̱ ka̱jini so̱'o‑yó vína, áchí‑de.
71 Eles disseram: "Por que precisamos de mais testemunhas? Acabamos de ouvir dos próprios lábios dele".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.