Lucas 22
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA
1 Yúan‑na te ni̱ kuyani viko kóo sta̱tilá tú yí'i yujan íá, ja̱ nání víko Pascua.
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín táká cha̱a káchaa tutu̱, ni̱ ka̱ndúkú sá'í‑de modo ndasa ka'ni‑dé‑ya̱, chi ni̱ kayu̱'ú‑de ni̱ ka̱jito‑de ña̱yɨvɨ.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Te ni̱ kɨ̱vɨ Satanás ini̱ Judas, cha̱a nání Iscariote, ɨɨn tá'an ja̱ uxí uu̱‑ún kúu‑de.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Te cha̱a‑ún, ni̱ kee‑de kua'a̱n‑de. Te ni̱ ndatu̱'ún‑de jíín sutú ñá'nu jíín cháa kákuu jefe nú ndasa nastúu‑de Jesús.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 Te máá cháa‑ún ni̱ ka̱kusɨɨ̱ iní‑de. Te ni̱ ka̱kee yu'u‑dé ja̱ kuá'a‑de xu̱'ún núu̱ Judas.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Te ni̱ jatu̱'un Judas. Te ni̱ ndúkú‑de modo ndasa nastúu‑de‑ya̱ núu̱ sutú jíná'an náva̱'a tú kuvaa̱ ña̱yɨvɨ.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 Te ni̱ jaa̱ viko kóo sta̱tilá tú yí'i yujan íá. Te máá kɨvɨ́‑ún jínu ñú'ún ká'ni‑í lélú Pascua.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 Te ni̱ tájí‑yá Pedro jíín Juan kua'a̱n‑de, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kuá'án te sátu̱'a‑ró núu̱ kée‑yo lélú Pascua, áchí‑ya̱.
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Ndénu̱ kuní‑ní sátu̱'a‑ná, áchí‑de.
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Kuni so̱'o, nú a ni̱ jaa̱‑ro̱ iní ñuu̱‑ún, te ketá'an‑ró jíín ɨ́ɨn cha̱a ndíso ɨɨn kɨ̱yi nducha. Kundiki̱n‑ro̱‑dé ki'i̱n‑ro̱ jíín‑de onde̱ ini̱ ve̱'e nuu̱ ndɨ́vɨ‑de.
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 Te ka'a̱n‑ro̱ jíín jíto'o̱ ve'e‑ún: Achí máá Maestro jíín‑ní: Ndénu̱ íó ɨɨn ve'e kua̱'a núu‑ní nuu̱ kée‑ná lélú Pascua jíín cháa káskuá'a jíín‑ná, achi̱‑ro̱.
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Yúan‑na te jito'o̱‑ún stá'a̱n‑de ɨɨn cuarto ká'nu onde̱ xini̱ vé'e nuu̱‑ro̱, ja̱ á núña. Te yúan sátu̱'a‑ró. Achí‑ya̱.
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 Te kája'a̱n‑de. Te ni̱ kani'i̱n‑dé nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de. Te ni̱ ka̱sátu̱'a‑de ndasa kuxíni‑de lélú Pascua.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 Te ni̱ jaa̱ hora‑ún, te ni̱ jungo̱o‑ya̱ núu̱ mesa. Te suni ni̱ kaju̱ngo̱o apóstol‑ya̱ jíín‑yá.
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Xaa̱n kúu ini̱‑ri̱ kee‑rí lélú Pascua yá'a jíín‑ró jíná'an‑ró ja̱ té ndo'o‑ga̱‑ri̱.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Chi̱ kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱, ja̱ má kée kútɨ‑gá‑ri̱ Pascua yá'a, onde̱ nú tú skíkuu máá iní ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Achí‑ya̱.
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Te ni̱ ki'in‑ya̱ ɨ́ɨn taza. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ki'in ya̱'á. Te saka‑ro núu̱ tá'an‑ró.
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 Chi̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró já ondé vina ma̱ kó'o kutɨ‑gá‑ri̱ nducha ndé'e̱ uva, onde̱ nú tú koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Te ni̱ ki'in‑ya̱ stáa̱. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ sákuáchí‑yá. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱‑dé jíná'an‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ya̱'á kúu yikɨ kúñu‑ri̱ ja̱ ní jatañaa‑ri̱ ja̱ sɨkɨ́ róó jíná'an‑ró. Ya̱'á sá'a‑ró já núku̱'un ini̱‑ro̱ rúu̱.
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Suni súan ni̱ sá'a‑ya̱ jíín taza, nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ kuxíni‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Taza yá'a kúu nɨñi̱‑rí ja̱ sá'a contrato jáá. Te ni̱ jatɨ ja̱ sɨkɨ́ róó jíná'an‑ró.
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 Ko nde̱'é‑ró já cháa nastúu ruu̱, kánchaa̱‑de jíín‑rí nuu̱ mesa yá'a.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Chi ja̱ndáa̱, máá Sé'e cha̱a ki'i̱n‑ya̱ íchi já ní sándaa̱ Dios. Ko naka̱ ndá'ú kuu cha̱a nástúu I'a̱‑ún, áchí‑ya̱.
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱kejá'á‑de kájika̱ tu̱'ún tá'an máá‑de, nú ndé ɨɨn‑de kúu cha̱a sá'a tiñu yá'a.
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Te ni̱ ka̱kejá'á‑de kástátá'an máá‑de nú ndé ɨɨn‑de kúñá'nu‑ga̱ nuu̱ tá'an‑de.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Yúan‑na te máá‑yá ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ta̱ká rey, chi̱ nuu̱ táká ña̱yɨvɨ kátá'ú téyíí‑de tiñu. Te cha̱a kákuñá'nu nuu̱ máá‑i, cha̱a kásá'a va̱'a káskúnání‑i‑de.
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Ko sɨkɨ̱ róó jíná'an‑ró na̱ tú súan koo. Ndé róó ja̱ kúñá'nu‑ga̱, ná ndúu‑ró nátu̱'un cha̱a súchí‑ga̱. Te ndé róó ja̱ kúñá'nu‑ga̱‑ro̱, ná ndúu‑ró nátu̱'un cha̱a játíñu nuu̱ tá'an‑ró.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Te ndéja̱ kúñá'nu‑ga̱ íó, á cha̱a yée stáa̱ núu̱ mesa, xí cháa játíñu. Nasu̱ cháa ja̱ yée stáa̱ núu̱ mesa náún. Te ruu̱, nátu̱'un cha̱a játíñu kúu‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 Ko máá‑ró jíná'an‑ró, ni̱ ka'i̱in‑ró jíín‑rí va̱sa kájito nchaa̱‑i ruu̱.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Te nátu̱'un ni̱ ja̱'a Táa̱‑ri̱ ɨɨn ñuu̱ ja̱ tá'ú‑rí tiñu nuu̱, suni súan kua̱'a‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 Náva̱'a kee‑ro kó'o‑ró núu̱ mesa jíín‑rí ini̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú‑rí tiñu. Te jungo̱o‑ró núu̱ silla. Te sándaa̱‑ro̱ tíñu ndɨ́'uxí uu̱ tata̱ Israel.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Te suni ni̱ ka'a̱n máá Jíto'o̱‑yo̱: Simón, Simón, kuni so̱'o‑ró, chi ni̱ jika̱n Satanás róó jíná'an‑ró ja̱ síjin‑ún róó nátu̱'un trigo.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 Ko ni̱ jika̱n ta'u̱‑rí ja̱ kúu róó náva̱'a ma̱ náyu̱'ú‑ro̱. Te máá‑ró, nú a ni̱ naxíó káva ini̱‑ro̱, te ná síyíja‑ró táká ñani̱‑ro̱. Achí‑ya̱.
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, a kándii̱ tu̱'a‑ná ja̱ kí'i̱n‑ná jíín‑ní va̱sá veka̱a te kuu̱‑yo̱, áchí‑de.
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Pedro, áchí‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ondé ná té kana‑ga̱ lí'li vina te uni̱ jínu ka'a̱n‑ro̱ já tú jiní kutɨ‑ro rúu̱, áchí‑ya̱.
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Yúan‑na te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Ná ni̱ tájí‑rí róó ni̱ kaja'a̱n‑ro̱ já tú ní kándi̱so‑ró ñúnu, ni bolsa, ni tú ní káyi̱'i‑ró ndiján, á ni̱ kumani̱ ɨ́ɨn ndatíñu nuu̱‑ro̱ náún, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Tú ni ɨɨn, áchí‑de.
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ko vina, cha̱a ñáva̱'a ñunu, ná náki'in‑de. Te suni súan jíín bolsa. Te cha̱a ja̱ tú na̱ún ñáva̱'a‑de, ná xíkó‑de tɨka̱chí‑de te ná kuáan‑de ɨɨn machete.
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Chi̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ kánúú skíkuu‑ri̱ tu̱'un yá'a ja̱ yóso núu̱ tutú: Te onde̱ jíín cháa ñáá ni̱ skétá'an‑de‑ya̱, áchí. Chi ta̱ká tu̱'un‑ri̱ ja̱ yóso ná skíkuu ná'ín, áchí‑ya̱.
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n‑de: Táta̱, yá'a íó uu̱ machete, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Suu jia̱n‑ni, áchí‑ya̱.
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 Te ni̱ kenda‑ya̱. Te ni̱ kee‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ondé yuku Olivos nátu̱'un sá'a sá'a‑ya̱. Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, suni kája'a̱n‑de jíín‑yá.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Te nuu̱ ní jaa̱‑ya̱ yúan, te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Kaka̱n ta'u̱ jíná'an‑ró náva̱'a tú koto nchaa̱‑i róó, áchí‑ya̱.
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Te ni̱ kuxio‑ya̱ núu̱‑dé kua'a̱n‑ya̱ nátu̱'un ɨɨn nuu̱ skánda yuu̱. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑yá. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá.
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 Táa̱, nú játa'a̱n ini̱‑ní te chaxio‑ní tu̱ndó'o‑ná yá'a ná kí'i̱n, ko nasu̱ já kuní máá‑ná, chi ja̱ kuní máá‑ní ná kúu, áchí‑ya̱.
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 Te ni̱ kenda ɨɨn ndajá'a̱ ándɨ́vɨ́ ní jaa̱ nuu̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n ɨɨn tu̱'un ndéé iní jíín‑yá.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Te ni̱ ndukuí'a̱ xaa̱n iní‑ya̱. Te ni̱ ndúkú ndéé téyíí‑ga̱‑ya̱ ní jika̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ kana tañi̱‑yá ja̱ ní to̱o onde̱ nuu̱ ñú'un nátu̱'un yúyú ná'nu nɨñi̱.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 Te nuu̱ ní ndukuiñi̱‑ya̱ já ní ndɨ'ɨ ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá, te ni̱ najaa̱‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ jini̱‑ya̱ já kákixi̱‑de, chi̱ kándukuí'a̱ ini̱‑de.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ kákixi̱‑ro̱. Nduko̱o, te kaka̱n ta'u̱‑ro̱ náva̱'a tú koto nchaa̱‑i róó, áchí‑ya̱.
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 Te nini sásúan ká'a̱n‑ya̱, te ni̱ ja̱koyo kua'a̱ ñáyɨvɨ. Te ɨɨn cha̱a nání Judas, ɨɨn tá'an ja̱ uxí uu̱‑ún, yóxnúú‑de nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún ni̱ jaa̱‑de. Te ni̱ kandita‑de nuu̱ Jesús ja̱ tíyú'ú‑de‑ya̱.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Judas, tiyú'ú‑ró rúu̱ te súan nastúu‑ró máá Sé'e cha̱a náún. Achí‑ya̱.
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Te cha̱a ká'i̱in jíín Jesús, ni̱ kajini̱‑de ndasa kua̱kuu. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá. Táta̱, stují‑yo̱‑dé jíín machete xí túu, áchí‑de.
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Te ɨɨn máá cháa‑ún, ni̱ stují‑ní‑de ɨɨn mozo máá sutú ñá'nu‑ga̱. Te ni̱ kachi‑de so̱'o lado vá'a.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Sía̱, áchí‑ya̱. Te ni̱ ké'é‑yá so̱'o mozo‑ún, te ni̱ nasáva̱'a‑ya̱.
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín sutú ñá'nu‑ún jíín cháa kákuu jefe ini̱ ve̱'e ii̱ jíín cháa ni̱ ka̱yii, ja̱ ní cha̱koyo‑de sɨkɨ̱‑yá: Nátu̱'un sɨkɨ̱ ɨ́ɨn cha̱a kuí'ná vái koyo‑ró jíín machete jíín yúnu náún.
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 Ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ní ka̱ndee‑ri̱ jíín‑ró iní ve̱'e ii̱ te tú ní kákatɨɨn‑ró rúu̱. Ko ya̱'á kúu hora máá‑ró jíín fuerza ñu̱ñáa. Achí‑ya̱.
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Te ni̱ ka̱katɨɨn‑de‑ya̱ kuá'a̱n‑de jíín‑yá. Te ni̱ kaskɨ́vɨ‑de‑ya̱ iní ve̱'e sutu̱ ñá'nu‑ga̱. Te Pedro, jíká‑ni ndikín‑de‑ya̱.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Te sava ña̱yɨvɨ, ni̱ ka̱nastá'a̱n‑i ɨɨn ñu'u̱n yata̱ vé'e‑ún. Te ni̱ ka̱nakuíkó ndúu̱‑i káxiu̱kú‑i. Te Pedro, suni ni̱ jungo̱o‑de jíín ñáyɨvɨ‑ún.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Te ɨɨn ña'an játíñu ini̱ ve̱'e‑ún, ni̱ jini̱‑ña núu̱‑dé ja̱ kánchaa̱‑de yuñú'u̱n yúan. Te ni̱ nde̱'é vá'a‑ña núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ña: Te cha̱a yá'a, suni jíka‑de jíín cháa‑ún vii, áchí‑ña.
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 Yúan‑na te máá‑de, tú ní játu̱'un‑de: Nána̱, na̱ tú jiní‑ná cha̱a‑ún, áchí‑de.
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Te ni̱ kunúu ɨɨn tí'lí‑ga̱. Te ni̱ jini̱ tuku ɨnga̱‑de nuu̱ Pedro te ni̱ ka'a̱n‑de: Te róó, suni tá'an‑de kúu‑ró vii, áchí. Te ni̱ ka'a̱n Pedro: Hombre, nasu̱ú kúu‑ri̱, achí‑de.
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 Te nátu̱'un ɨɨn hora‑ga̱ te ni̱ kachi̱ ɨnga̱‑de: Ja̱ndáa̱ ja̱ cháa yá'a, suni jíka‑de jíín cháa‑ún, chi cha̱a ñuu̱ Galilea kúu‑de, áchí.
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Te ni̱ ka'a̱n Pedro: Hombre, tú jiní kutɨ‑rí na̱ún tu̱'un ká'a̱n‑ro̱, áchí‑de. Te nini súan ká'a̱n‑de, te ni̱ kana‑ni lí'li.
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Yúan‑na te ni̱ xíó kóto máá Jíto'o̱‑yo̱. Te ni̱ nde̱'é‑yá nuu̱ Pedro. Te ni̱ nuku̱'un ini̱‑de tu̱'un ni̱ ka'a̱n máá Jíto'o̱‑yo̱ jíín‑de: Onde̱ ná té kana‑ga̱ lí'li, te ma̱ kuátu̱'un‑ró rúu̱ uni̱ jínu, áchí‑ya̱.
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 Te ni̱ kenda Pedro kua'a̱n‑de. Te ni̱ nde'e̱ xaa̱n‑dé.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Te ta̱ká cha̱a kándi̱to Jesús, ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱stují‑dé‑ya̱.
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Te ni̱ kajasu̱‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱stují‑dé nuu̱‑yá. Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Kastu̱'ún, ndé cha̱a ni̱ stují róó, áchí‑de.
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 Te íó kua'a̱‑gá tu̱'un ni̱ kaka'a̱n‑de sɨkɨ̱‑yá ja̱ ní ka̱sá'a ndɨva̱'a‑de jíín‑yá.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Te nuu̱ ní kundiji̱n, te ni̱ ka̱nataka̱ cha̱a ni̱ ka̱yii, jíín sutú ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱, ni̱ kaja̱ncha̱ka‑de‑ya̱ núu̱ junta máá‑de.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Máá‑ró kúu máá Cristo, náún. Kachi̱ nuu̱‑rí, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Va̱sa ná kachí‑ri̱ nuu̱‑ro̱, te ni ma̱ kándíja kutɨ‑ro.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 Te suni nú ruu̱ xndichí‑ri̱ róó, te ma̱ xndíó káni‑ró tú'un nuu̱‑rí. Te ni ma̱ sía̱‑ro̱ rúu̱.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Ko onde̱ vina te máá Sé'e cha̱a kunchaa̱‑ya̱ íchi ndává'a nuu̱ íó fuerza Dios, áchí‑ya̱.
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Te ndɨ'ɨ‑de, ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Núsáá te máá‑ró kúu Se̱'e Dios náún, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Máá‑ró káka'a̱n ja̱ rúu̱ kúu, áchí‑ya̱.
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n‑de: Na̱ún nɨ́nɨ kúni so̱'o‑ga̱‑yo̱ ká'a̱n ɨnga̱ cha̱a núsáá, chi̱ jíín yú'u máá‑de ni̱ ka̱jini so̱'o‑yó vína, áchí‑de.
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.