Lucas 19
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI
1 Te ni̱ kɨ̱vɨ Jesús ini̱ ñuu̱ Jericó, ni̱ ja̱'a‑ni‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ núú.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Te yúan ni̱ kenda‑ni ɨɨn cha̱a kúká, nání‑de Zaqueo. Te cha̱a‑ún kúñá'nu‑de nuu̱ táká cha̱a xíní.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Te ndúkú ndéé‑de nde̱'é‑de nuu̱ Jesús nú ndé cha̱a kúu‑ya̱. Ko tú ní kúu, chi̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ ní kajasu̱‑i‑ya̱, te vina lɨkɨ̱‑ni‑de.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Te jínu‑de ni̱ ja̱kuxnúú‑de. Te ni̱ kaa‑de xini̱ ɨ́ɨn nuyu̱'ndú náva̱'a kuni̱‑de nuu̱‑yá. Chi̱ yúan ja̱'a‑ya̱ kí'i̱n‑ya̱.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Te ni̱ jaa̱ Jesús yúan. Te ni̱ ndakoto‑ya̱ núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Zaqueo, yachi̱ nuu‑ró chi̱ vina jínu ñú'ún já kéndo̱o‑ri̱ ve'e‑ró. Achí‑ya̱.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Yúan‑na te yachi̱ ni̱ nuu‑de. Te kúsɨɨ̱ xáa̱n iní‑de ni̱ jaka‑de‑ya̱.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Te ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ kajini̱‑i ja̱ súan ni̱ kuu. Te ni̱ kaka'a̱n sóó‑i: A kua'a̱n‑tu‑ya̱ kéndo̱o‑ya̱ jíín ɨ́ɨn cha̱a íó kua̱chi, áchí‑i.
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Yúan‑na te Zaqueo ni̱ jukuiñi̱‑de. Te ni̱ kachi̱‑de jíín máá Jíto'o̱‑yo̱: Táta̱, sava ndatíñu‑ná, ná kuá'a‑ná nuu̱ ñáyɨvɨ ndá'ú. Te nú nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a ni̱ janchaa̱‑ná ndatíñu‑de, te ná nákua̱'a‑ná kuu̱n já súan nuu̱‑dé. Achí‑de.
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Te ni̱ kachi̱ Jesús jíín‑de: Vina te ini̱ ve̱'e yá'a ni̱ ka̱ku ɨɨn cha̱a núsáá, chi̱ máá, suni se̱'e Abraham kúu.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Chi̱ máá Sé'e cha̱a va̱i nándúkú‑yá te nama‑ya̱ já á ni̱ naa. Achí‑ya̱.
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Te ni̱ ka̱jini so̱'o ña̱yɨvɨ‑ún ta̱ká tu̱'un yá'a. Te Jesús ni̱ ka'a̱n‑ga̱‑ya̱ ɨ́ɨn tu̱'un yátá, chi̱ a ni̱ kuyani‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén, te kájani ini̱‑i ja̱ vítan ñú'ni koo ndiji̱n ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 Ja̱ yúán ní ka'a̱n‑ya̱: Ɨɨn cha̱a kúñá'nu, ni̱ kenda‑de kua'a̱n jíká‑de ɨnga̱ ñuu̱ náva̱'a ni'i̱n‑dé fuerza ja̱ tɨ́ɨn‑de ñuu̱, te chaa̱‑de.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Te ni̱ kana‑de xini̱ uxí tá'a̱n mozo‑de, te ni̱ ja̱'a‑de ciento ciento peso nuu̱ ɨ́ɨn ɨɨn‑i. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i: Sátiñu jíná'an‑ró nini ki'i̱n‑ri̱ te nchaa̱‑ri̱, áchí‑de.
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Ko kájito u'u̱ ña̱yɨvɨ ñúu̱‑ún‑de, te ni̱ ka̱tájí ɨ́ɨn comisión kua̱kasu̱ nuu̱‑dé: Tú játa'a̱n ini̱‑yo̱ já tá'ú cháa yúan tiñu nuu̱‑yo̱. Achí.
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 Te ni̱ kuu ja̱ ní ni'i̱n‑dé fuerza ja̱ tɨ́ɨn‑de ñuu̱, te ni̱ nchaa̱‑de. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ná kíi mozo ja̱ ní ja̱'a‑de xu̱'ún núu̱‑ún, náva̱'a ná kuní‑de ndasa ni̱ ka̱sátiñu ɨɨn ɨɨn‑i.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Te mozo ɨɨn ni̱ jaa̱ nuu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑i: Táta̱, ni̱ ja̱'a‑ní ciento peso nuu̱‑ná, te ni̱ ni'i̱n‑ná mil peso sɨkɨ̱, áchí‑i.
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 Te máá‑de ni̱ kachi̱‑de jíín mozo: Ió va̱'a chi̱ mozo va̱'a kúu‑ró. Ni̱ skíkuu va̱'a‑ró jíín yakú ndatíñu‑ri̱. Vina te tá'ú‑ró tíñu nuu̱ uxí ñuu̱ tɨ́ɨn‑ri̱, áchí‑de.
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 Te ni̱ chaa̱ ɨnga̱ mozo te ni̱ ka'a̱n: Táta̱, ni̱ ja̱'a‑ní ciento peso nuu̱‑ná, te ni̱ ni'i̱n‑ná u'u̱n ciento peso sɨkɨ̱, áchí‑i.
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 Te suni ni̱ ka'a̱n‑de jíín mozo‑ún: Róó, suni tá'ú‑ró tíñu nuu̱ ú'u̱n ñuu̱ tɨ́ɨn‑ri̱, áchí‑de.
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 Te ni̱ chaa̱ ɨnga̱ mozo. Te ni̱ ka'a̱n: Táta̱, yá'a íó ciento peso‑ní, chi ni̱ chiva̱'a‑ná ini̱ ɨɨn pañito.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Chi ni̱ yu̱'ú‑ná ni̱ jito‑ná níí ja̱ cháa xaa̱n iní kúu‑ní, te náki'in‑ní ja̱ tú jáitúu‑ní, te já'nu̱‑ní ja̱ tú jachá‑ní, áchí‑i.
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 Yúan‑na te ni̱ kachi̱‑de jíín‑i: Mozo káñáá kúu‑ró, te jíín tú'un ni̱ kenda yu'u‑ro jián, náku̱xndíi‑ri̱ sɨkɨ̱‑ro̱. Chi̱ a jiní‑ro̱ já cháa xaa̱n iní kúu‑ri̱, ja̱ náki'in‑ri̱ ja̱ tú jáitúu‑rí, te já'nu̱‑ri̱ ja̱ tú jachá‑ri̱.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Núsáá, naja̱ tú ní já'a‑ró xú'ún‑rí no'o̱n banco núú. Te nuu̱ ncháa̱‑ri̱ te nandaka̱n‑ri̱ xu̱'ún‑rí onde̱ jíín sé'e xu̱'ún núú. Achí‑de.
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 Yúan‑na te ni̱ kachi̱‑de jíín sáva‑ga̱ ña̱yɨvɨ ká'i̱in yani nuu̱‑dé: Kuanchaa̱ ciento peso jia̱n núu̱‑í, te kua̱'a‑ró núu̱ mozo ñáva̱'a mil peso, áchí‑de.
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 Te máá ñáyɨvɨ, ni̱ kaka'a̱n jíín‑de: Táta̱, a ñáva̱'a‑i mil peso xáa̱n, áchí.
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 Te ni̱ ka'a̱n tuku máá cháa kúñá'nu: A ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, cha̱a ja̱ á ñáva̱'a, te kii‑ga̱ nuu̱‑dé, te cha̱a ja̱ tú ñáva̱'a, va̱sa ja̱ á ñáva̱'a‑de‑ún, te kuxio ki'i̱n.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Te suni cha̱a kájito u'u̱ ruu̱, ja̱ tú ní kákuni̱‑de ja̱ tá'ú‑rí tiñu nuu̱‑dé, kuáki̱'in‑de ná kíkoyo‑de nuu̱‑rí yá'a. Te ka'ni‑ro‑dé jíná'an‑de. Achí‑de.
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Te ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n‑ya̱ tú'un yá'a. Te ni̱ ja̱kuxnúú‑yá kua̱kaa‑ya̱ núu̱ Jerusalén.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Te nuu̱ ní kuyani‑ya̱ ñúu̱ Betfagé jíín ñúu̱ Betania, ni̱ jaa̱‑ya̱ ɨ́ɨn yuku nání yúku Olivos. Te ni̱ tájí‑yá uu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá kája'a̱n‑de:
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 Kuá'án rancho kándee lado jia̱n. Te nuu̱ kɨ́vɨ‑ni‑ró yúan, te ni'i̱n‑ro̱ ɨ́ɨn burro nú'ni̱‑tɨ̱, ja̱ ní ɨɨn cha̱a té koso‑gá‑de‑tɨ̱. Te ndájí‑ró‑tɨ́. Te kii‑ró jíín‑tɨ́.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Te nú ndé cha̱a ká'a̱n jíín‑ró, naja̱ kándájí‑ró‑tɨ́, achi̱‑de, te ka'a̱n‑ro̱ jíín‑de: Máá Jíto'o̱‑yo̱ jínu ñú'ún‑yá‑tɨ̱, achi̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Te kája'a̱n cha̱a ni̱ tájí‑yá‑ún te ni̱ kani'i̱n‑dé‑tɨ̱ nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Te nini kándájí‑de burro‑ún te ni̱ kaka'a̱n jito'o̱‑tɨ̱ jíín‑de: Naja̱ kándájí‑ró burro‑ri̱, áchí‑de.
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Te máá‑de, ni̱ kaka'a̱n‑de: Chi̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ jínu ñú'ún‑yá‑tɨ̱, áchí‑de.
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Te ni̱ cha̱koyo‑de jíín‑tɨ́ nuu̱ Jesús. Te ni̱ ka̱xndée‑de tɨka̱chí‑de sɨkɨ̱ burro‑ún. Te ni̱ ka̱skáa‑de Jesús sɨkɨ̱‑tɨ́ yóso‑yá‑tɨ̱.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Te nini jíka‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱, te ni̱ kajaki̱n‑de tɨka̱chí‑de ini̱ ichi.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Te nini kákuyani‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén ja̱ kákuun‑ya̱ yúku Olivos, te ta̱ká cha̱a káskuá'a jíín‑yá, kánakana jaa‑de Dios sɨkɨ̱ táká tiñu ñá'nu ja̱ ní kajini̱‑de ni̱ sá'a‑ya̱.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 Te káka'a̱n‑de: Ná nákana jaa‑yó Rey yá'a chi̱ ndíso‑ya̱ tíñu máá Tatá Dios. Chi̱ vindaa̱ vinené íó onde̱ andɨ́vɨ́, te suni luu ñá'nu káa yúan. Achí.
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Yúan‑na te sava cha̱a fariseo ká'i̱in ma̱'ñú ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún, ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, kana jíín‑ní nuu̱ cháa káskuá'a jíín‑ní, ná kasú‑de yu'u‑dé, áchí‑de.
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Te máá Jesús ni̱ ka'a̱n‑ya̱: A ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ nú cha̱a yá'a ná kasú‑de yu'u‑dé, te súan kana kó'ó táká yuu̱, áchí‑ya̱.
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Te ni̱ kuyani‑ya̱. Te ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱ ñúu̱‑ún. Te ni̱ nde'e̱‑ya̱ sɨkɨ́ ñúu̱‑ún.
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Aa̱, xáán va̱'a nú ní jiní máá‑ró ndasa va̱i tu̱'un vindaa̱ vinené núú. Ko vina chi̱ a yísa̱'í te ma̱ kuní‑ro̱ núu̱.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Chi̱ jaa̱ kɨvɨ̱, ja̱ cháa kájito u'u̱ róó kuíkó ndúu̱ nɨ́nɨ‑dé róó. Te ta̱ká lado kasu̱‑de róó. Te nataan ní'in‑de róó.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Te stúncháa̱‑de róó nuu̱ ñú'un onde̱ jíín sé'e‑ró já káxiu̱kú‑i ini̱‑ro̱. Te ma̱ skéndo̱o‑de yuu̱ kóso tá'an sɨkɨ̱ yúu̱, chi̱ tú ní jiní‑ro̱ já ní kii‑ya̱ núu̱‑ro̱. Achí‑ya̱.
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Te ni̱ kɨ̱vɨ Jesús ini̱ ve̱'e ii̱. Te ni̱ kejá'á‑yá kíñi'in‑ya̱ ñáyɨvɨ kájaan káxi̱kó íin‑i ini̱ ve̱'e ii̱‑ún kája'a̱n‑i.
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Á tú yóso núu̱ tutú: Ve'e‑ri̱, chi̱ ve'e nuu̱ kájika̱n ta'u̱ kúu, ko máá‑ró, a ni̱ ka̱nasá'a‑ró yaú kava ñákui̱'ná, áchí‑ya̱.
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Te ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un ini̱ ve̱'e ii̱. Ko sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱ jíín cháa kákuñá'nu ini̱ ñuu̱‑ún, ni̱ ka̱ndúkú‑de modo ndasa ka'ni‑dé‑ya̱.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Ko tú ní kákuu ndasa sá'a‑de jíín‑yá, chi̱ ndivii ñáyɨvɨ, ni̱ ka̱kee nuu̱‑í ká'i̱in‑i kájini ná'ín‑i tu̱'un ká'a̱n‑ya̱.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.