Lucas 19

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te ni̱ kɨ̱vɨ Jesús ini̱ ñuu̱ Jericó, ni̱ ja̱'a‑ni‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ núú.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Te yúan ni̱ kenda‑ni ɨɨn cha̱a kúká, nání‑de Zaqueo. Te cha̱a‑ún kúñá'nu‑de nuu̱ táká cha̱a xíní.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Te ndúkú ndéé‑de nde̱'é‑de nuu̱ Jesús nú ndé cha̱a kúu‑ya̱. Ko tú ní kúu, chi̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ ní kajasu̱‑i‑ya̱, te vina lɨkɨ̱‑ni‑de.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Te jínu‑de ni̱ ja̱kuxnúú‑de. Te ni̱ kaa‑de xini̱ ɨ́ɨn nuyu̱'ndú náva̱'a kuni̱‑de nuu̱‑yá. Chi̱ yúan ja̱'a‑ya̱ kí'i̱n‑ya̱.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Te ni̱ jaa̱ Jesús yúan. Te ni̱ ndakoto‑ya̱ núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Zaqueo, yachi̱ nuu‑ró chi̱ vina jínu ñú'ún já kéndo̱o‑ri̱ ve'e‑ró. Achí‑ya̱.
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Yúan‑na te yachi̱ ni̱ nuu‑de. Te kúsɨɨ̱ xáa̱n iní‑de ni̱ jaka‑de‑ya̱.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Te ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ kajini̱‑i ja̱ súan ni̱ kuu. Te ni̱ kaka'a̱n sóó‑i: A kua'a̱n‑tu‑ya̱ kéndo̱o‑ya̱ jíín ɨ́ɨn cha̱a íó kua̱chi, áchí‑i.
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Yúan‑na te Zaqueo ni̱ jukuiñi̱‑de. Te ni̱ kachi̱‑de jíín máá Jíto'o̱‑yo̱: Táta̱, sava ndatíñu‑ná, ná kuá'a‑ná nuu̱ ñáyɨvɨ ndá'ú. Te nú nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a ni̱ janchaa̱‑ná ndatíñu‑de, te ná nákua̱'a‑ná kuu̱n já súan nuu̱‑dé. Achí‑de.
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Te ni̱ kachi̱ Jesús jíín‑de: Vina te ini̱ ve̱'e yá'a ni̱ ka̱ku ɨɨn cha̱a núsáá, chi̱ máá, suni se̱'e Abraham kúu.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Chi̱ máá Sé'e cha̱a va̱i nándúkú‑yá te nama‑ya̱ já á ni̱ naa. Achí‑ya̱.
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Te ni̱ ka̱jini so̱'o ña̱yɨvɨ‑ún ta̱ká tu̱'un yá'a. Te Jesús ni̱ ka'a̱n‑ga̱‑ya̱ ɨ́ɨn tu̱'un yátá, chi̱ a ni̱ kuyani‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén, te kájani ini̱‑i ja̱ vítan ñú'ni koo ndiji̱n ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Ja̱ yúán ní ka'a̱n‑ya̱: Ɨɨn cha̱a kúñá'nu, ni̱ kenda‑de kua'a̱n jíká‑de ɨnga̱ ñuu̱ náva̱'a ni'i̱n‑dé fuerza ja̱ tɨ́ɨn‑de ñuu̱, te chaa̱‑de.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Te ni̱ kana‑de xini̱ uxí tá'a̱n mozo‑de, te ni̱ ja̱'a‑de ciento ciento peso nuu̱ ɨ́ɨn ɨɨn‑i. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i: Sátiñu jíná'an‑ró nini ki'i̱n‑ri̱ te nchaa̱‑ri̱, áchí‑de.
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ko kájito u'u̱ ña̱yɨvɨ ñúu̱‑ún‑de, te ni̱ ka̱tájí ɨ́ɨn comisión kua̱kasu̱ nuu̱‑dé: Tú játa'a̱n ini̱‑yo̱ já tá'ú cháa yúan tiñu nuu̱‑yo̱. Achí.
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Te ni̱ kuu ja̱ ní ni'i̱n‑dé fuerza ja̱ tɨ́ɨn‑de ñuu̱, te ni̱ nchaa̱‑de. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ná kíi mozo ja̱ ní ja̱'a‑de xu̱'ún núu̱‑ún, náva̱'a ná kuní‑de ndasa ni̱ ka̱sátiñu ɨɨn ɨɨn‑i.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Te mozo ɨɨn ni̱ jaa̱ nuu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑i: Táta̱, ni̱ ja̱'a‑ní ciento peso nuu̱‑ná, te ni̱ ni'i̱n‑ná mil peso sɨkɨ̱, áchí‑i.
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Te máá‑de ni̱ kachi̱‑de jíín mozo: Ió va̱'a chi̱ mozo va̱'a kúu‑ró. Ni̱ skíkuu va̱'a‑ró jíín yakú ndatíñu‑ri̱. Vina te tá'ú‑ró tíñu nuu̱ uxí ñuu̱ tɨ́ɨn‑ri̱, áchí‑de.
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Te ni̱ chaa̱ ɨnga̱ mozo te ni̱ ka'a̱n: Táta̱, ni̱ ja̱'a‑ní ciento peso nuu̱‑ná, te ni̱ ni'i̱n‑ná u'u̱n ciento peso sɨkɨ̱, áchí‑i.
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Te suni ni̱ ka'a̱n‑de jíín mozo‑ún: Róó, suni tá'ú‑ró tíñu nuu̱ ú'u̱n ñuu̱ tɨ́ɨn‑ri̱, áchí‑de.
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Te ni̱ chaa̱ ɨnga̱ mozo. Te ni̱ ka'a̱n: Táta̱, yá'a íó ciento peso‑ní, chi ni̱ chiva̱'a‑ná ini̱ ɨɨn pañito.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Chi ni̱ yu̱'ú‑ná ni̱ jito‑ná níí ja̱ cháa xaa̱n iní kúu‑ní, te náki'in‑ní ja̱ tú jáitúu‑ní, te já'nu̱‑ní ja̱ tú jachá‑ní, áchí‑i.
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Yúan‑na te ni̱ kachi̱‑de jíín‑i: Mozo káñáá kúu‑ró, te jíín tú'un ni̱ kenda yu'u‑ro jián, náku̱xndíi‑ri̱ sɨkɨ̱‑ro̱. Chi̱ a jiní‑ro̱ já cháa xaa̱n iní kúu‑ri̱, ja̱ náki'in‑ri̱ ja̱ tú jáitúu‑rí, te já'nu̱‑ri̱ ja̱ tú jachá‑ri̱.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Núsáá, naja̱ tú ní já'a‑ró xú'ún‑rí no'o̱n banco núú. Te nuu̱ ncháa̱‑ri̱ te nandaka̱n‑ri̱ xu̱'ún‑rí onde̱ jíín sé'e xu̱'ún núú. Achí‑de.
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Yúan‑na te ni̱ kachi̱‑de jíín sáva‑ga̱ ña̱yɨvɨ ká'i̱in yani nuu̱‑dé: Kuanchaa̱ ciento peso jia̱n núu̱‑í, te kua̱'a‑ró núu̱ mozo ñáva̱'a mil peso, áchí‑de.
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Te máá ñáyɨvɨ, ni̱ kaka'a̱n jíín‑de: Táta̱, a ñáva̱'a‑i mil peso xáa̱n, áchí.
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Te ni̱ ka'a̱n tuku máá cháa kúñá'nu: A ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, cha̱a ja̱ á ñáva̱'a, te kii‑ga̱ nuu̱‑dé, te cha̱a ja̱ tú ñáva̱'a, va̱sa ja̱ á ñáva̱'a‑de‑ún, te kuxio ki'i̱n.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Te suni cha̱a kájito u'u̱ ruu̱, ja̱ tú ní kákuni̱‑de ja̱ tá'ú‑rí tiñu nuu̱‑dé, kuáki̱'in‑de ná kíkoyo‑de nuu̱‑rí yá'a. Te ka'ni‑ro‑dé jíná'an‑de. Achí‑de.
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Te ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n‑ya̱ tú'un yá'a. Te ni̱ ja̱kuxnúú‑yá kua̱kaa‑ya̱ núu̱ Jerusalén.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Te nuu̱ ní kuyani‑ya̱ ñúu̱ Betfagé jíín ñúu̱ Betania, ni̱ jaa̱‑ya̱ ɨ́ɨn yuku nání yúku Olivos. Te ni̱ tájí‑yá uu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá kája'a̱n‑de:
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 Kuá'án rancho kándee lado jia̱n. Te nuu̱ kɨ́vɨ‑ni‑ró yúan, te ni'i̱n‑ro̱ ɨ́ɨn burro nú'ni̱‑tɨ̱, ja̱ ní ɨɨn cha̱a té koso‑gá‑de‑tɨ̱. Te ndájí‑ró‑tɨ́. Te kii‑ró jíín‑tɨ́.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Te nú ndé cha̱a ká'a̱n jíín‑ró, naja̱ kándájí‑ró‑tɨ́, achi̱‑de, te ka'a̱n‑ro̱ jíín‑de: Máá Jíto'o̱‑yo̱ jínu ñú'ún‑yá‑tɨ̱, achi̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Te kája'a̱n cha̱a ni̱ tájí‑yá‑ún te ni̱ kani'i̱n‑dé‑tɨ̱ nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Te nini kándájí‑de burro‑ún te ni̱ kaka'a̱n jito'o̱‑tɨ̱ jíín‑de: Naja̱ kándájí‑ró burro‑ri̱, áchí‑de.
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Te máá‑de, ni̱ kaka'a̱n‑de: Chi̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ jínu ñú'ún‑yá‑tɨ̱, áchí‑de.
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Te ni̱ cha̱koyo‑de jíín‑tɨ́ nuu̱ Jesús. Te ni̱ ka̱xndée‑de tɨka̱chí‑de sɨkɨ̱ burro‑ún. Te ni̱ ka̱skáa‑de Jesús sɨkɨ̱‑tɨ́ yóso‑yá‑tɨ̱.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Te nini jíka‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱, te ni̱ kajaki̱n‑de tɨka̱chí‑de ini̱ ichi.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Te nini kákuyani‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén ja̱ kákuun‑ya̱ yúku Olivos, te ta̱ká cha̱a káskuá'a jíín‑yá, kánakana jaa‑de Dios sɨkɨ̱ táká tiñu ñá'nu ja̱ ní kajini̱‑de ni̱ sá'a‑ya̱.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Te káka'a̱n‑de: Ná nákana jaa‑yó Rey yá'a chi̱ ndíso‑ya̱ tíñu máá Tatá Dios. Chi̱ vindaa̱ vinené íó onde̱ andɨ́vɨ́, te suni luu ñá'nu káa yúan. Achí.
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Yúan‑na te sava cha̱a fariseo ká'i̱in ma̱'ñú ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún, ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, kana jíín‑ní nuu̱ cháa káskuá'a jíín‑ní, ná kasú‑de yu'u‑dé, áchí‑de.
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Te máá Jesús ni̱ ka'a̱n‑ya̱: A ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ nú cha̱a yá'a ná kasú‑de yu'u‑dé, te súan kana kó'ó táká yuu̱, áchí‑ya̱.
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Te ni̱ kuyani‑ya̱. Te ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱ ñúu̱‑ún. Te ni̱ nde'e̱‑ya̱ sɨkɨ́ ñúu̱‑ún.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Aa̱, xáán va̱'a nú ní jiní máá‑ró ndasa va̱i tu̱'un vindaa̱ vinené núú. Ko vina chi̱ a yísa̱'í te ma̱ kuní‑ro̱ núu̱.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Chi̱ jaa̱ kɨvɨ̱, ja̱ cháa kájito u'u̱ róó kuíkó ndúu̱ nɨ́nɨ‑dé róó. Te ta̱ká lado kasu̱‑de róó. Te nataan ní'in‑de róó.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Te stúncháa̱‑de róó nuu̱ ñú'un onde̱ jíín sé'e‑ró já káxiu̱kú‑i ini̱‑ro̱. Te ma̱ skéndo̱o‑de yuu̱ kóso tá'an sɨkɨ̱ yúu̱, chi̱ tú ní jiní‑ro̱ já ní kii‑ya̱ núu̱‑ro̱. Achí‑ya̱.
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Te ni̱ kɨ̱vɨ Jesús ini̱ ve̱'e ii̱. Te ni̱ kejá'á‑yá kíñi'in‑ya̱ ñáyɨvɨ kájaan káxi̱kó íin‑i ini̱ ve̱'e ii̱‑ún kája'a̱n‑i.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Á tú yóso núu̱ tutú: Ve'e‑ri̱, chi̱ ve'e nuu̱ kájika̱n ta'u̱ kúu, ko máá‑ró, a ni̱ ka̱nasá'a‑ró yaú kava ñákui̱'ná, áchí‑ya̱.
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Te ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un ini̱ ve̱'e ii̱. Ko sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱ jíín cháa kákuñá'nu ini̱ ñuu̱‑ún, ni̱ ka̱ndúkú‑de modo ndasa ka'ni‑dé‑ya̱.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Ko tú ní kákuu ndasa sá'a‑de jíín‑yá, chi̱ ndivii ñáyɨvɨ, ni̱ ka̱kee nuu̱‑í ká'i̱in‑i kájini ná'ín‑i tu̱'un ká'a̱n‑ya̱.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.