Lucas 16
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI
1 Te suni ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá: Ɨɨn cha̱a kúká, ni̱ ñava̱'a‑de ɨɨn mandador. Te cha̱a kúká‑ún ni̱ jini tu̱'un‑de ja̱ stɨ́vɨ́ mandador ndatíñu‑de.
1 Jesus disse aos seus discípulos: "O administrador de um homem rico foi acusado de estar desperdiçando os seus bens.
2 Te ni̱ kana‑de xini̱ cháa‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑de: Na̱ún tu̱'un kúu ja̱ jíni tu̱'un‑ri̱ sɨkɨ̱‑ro̱. Nakua̱'a cuenta tiñu ndíso‑ró, chi ma̱ kúu‑ga̱‑ro̱ mandador nuu̱‑rí. Achí‑de.
2 Então ele o chamou e lhe perguntou: ‘Que é isso que estou ouvindo a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode continuar sendo o administrador’.
3 Yúan‑na te cha̱a mandador, ni̱ ka'a̱n máá‑de: Ndasa sá'a‑ri̱. Chi̱ jito'o̱‑ri̱ jánchaa̱‑de tiñu mandador nuu̱‑rí. Nú kacha‑ri̱ ñu'un, ma̱ kánda‑ri̱. Nú kaka̱n‑ri̱ caridad, xaa̱n kúka nuu̱‑rí.
3 "O administrador disse a si mesmo: ‘Meu senhor está me despedindo. Que farei? Para cavar não tenho força, e tenho vergonha de mendigar...
4 A jiní‑ri̱ ndasa sá'a‑ri̱ náva̱'a kɨvɨ̱ kuánchaa̱‑de tiñu ndíso‑ri̱, te koo ña̱yɨvɨ maní jíín‑rí, te kuu kɨ̱vɨ‑ri̱ ini̱ ve̱'e‑i.
4 Já sei o que vou fazer para que, quando perder o meu emprego aqui, as pessoas me recebam em suas casas’.
5 Te ni̱ kana‑de xini̱ ná ɨɨn cha̱a káitau̱ nuu̱ jíto'o̱‑de. Te ni̱ kachi̱‑de jíín cháa‑ún: Na̱saa taú‑ro̱ núu̱ jíto'o̱‑ri̱, áchí‑de.
5 "Então chamou cada um dos devedores do seu senhor. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve ao meu senhor? ’
6 Te máá cháa‑ún, ni̱ kachi̱‑de: Uni̱ mil litro aceite, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱ mandador jíín‑de: Ki'in lista‑ro̱. Te jungo̱o yachi̱‑ro̱. Te chaa‑ró úu̱ mil‑na̱. Achí‑de.
6 ‘Cem potes de azeite’, respondeu ele. "O administrador lhe disse: ‘Tome a sua conta, sente-se depressa e escreva cinqüenta’.
7 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑de jíín ɨngá cha̱a: Te róó, na̱saa taú‑ro̱, áchí‑de. Te cha̱a‑ún, ni̱ kachi̱‑de: Ɨɨn ciento ve'e trigo, áchí‑de. Te máá‑de ni̱ kachi̱‑de jíín cháa‑ún: Ki'in lista‑ro̱, te nachaa‑ró kúu̱n xíko‑ni, áchí‑de.
7 "A seguir ele perguntou ao segundo: ‘E você, quanto deve? ’ ‘Cem tonéis de trigo’, respondeu ele. "Ele lhe disse: ‘Tome a sua conta e escreva oitenta’.
8 Te jito'o̱‑ún, ni̱ ka'a̱n‑de jíín cháa mandador xndá'ú ja̱ bueno ndíchí ní sá'a‑de. Chi ta̱ká se̱'e kuia̱ yá'a, ndíchí‑ga̱ máá‑i nuu̱ ñáyɨvɨ íó vina, vásá táká se̱'e luz.
8 "O senhor elogiou o administrador desonesto, porque agiu astutamente. Pois os filhos deste mundo são mais astutos no trato entre si do que os filhos da luz.
9 Te máá‑rí, ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Jíín xú'ún xndá'ú, ná sá'a‑ró amigo‑ro̱ náva̱'a nú ni̱ ndɨ'ɨ xu̱'ún‑ró, te naki'in‑i róó kunchaa̱‑ro̱ iní ve̱'e‑i nɨ́ɨ́ káni.
9 Por isso, eu lhes digo: usem a riqueza deste mundo ímpio para ganhar amigos, de forma que, quando ela acabar, estes os recebam nas moradas eternas.
10 Chi cha̱a skíkuu va̱'a ɨɨn tiñu va̱sa lúlí‑ni, suni skíkuu va̱'a‑de jíín tíñu ándéé. Te cha̱a ja̱ xndá'ú‑de jíín ɨ́ɨn tiñu va̱sa lúlí‑ni, suni xndá'ú‑de jíín tíñu ándéé.
10 "Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito, e quem é desonesto no pouco, também é desonesto no muito.
11 Chi̱ nú sɨkɨ̱ xú'ún xndá'ú tú ní káskíkuu va̱'a‑ró, ndé cha̱a kua̱'a tiñu ndaa̱ nuu̱‑ro̱ núsáá.
11 Assim, se vocês não forem dignos de confiança em lidar com as riquezas deste mundo ímpio, quem lhes confiará as verdadeiras riquezas?
12 Te nú tú ní káskíkuu va̱'a‑ró jíín ndátíñu sava‑ga̱ cha̱a, ndéja̱ kuá'a ndatíñu máá‑ró núu̱‑ro̱ núsáá.
12 E se vocês não forem dignos de confiança em relação ao que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Ni ɨɨn mozo ma̱ kúu kuatíñu‑de nuu̱ úu̱ jito'o̱. Chi̱ kiti̱ ini̱‑de nuu̱ ɨ́ɨn, te kumani̱‑dé jíín ɨngá, xí kuándatu̱‑de nuu̱ ɨ́ɨn te sáni̱'in ini̱‑de nuu̱ ɨnga. Ma̱ kúu kuatíñu‑ró núu̱ Dios jíín núu̱ xú'ún, áchí‑ya̱.
13 "Nenhum servo pode servir a dois senhores; pois odiará a um e amará ao outro, ou se dedicará a um e desprezará ao outro. Vocês não podem servir a Deus e ao Dinheiro".
14 Te cha̱a fariseo ká'i̱in‑de yúan, cha̱a tóó iní kákuu‑de. Te ni̱ ka̱jini so̱'o‑de ta̱ká tu̱'un ká'a̱n‑ya̱. Te ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá.
14 Os fariseus, que amavam o dinheiro, ouviam tudo isso e zombavam de Jesus.
15 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Máá‑ró kákuni̱‑ro̱ já ná káni ini̱ ña̱yɨvɨ já cháa ndaa̱ kákuu‑ró. Ko Dios, a jiní‑ya̱ ndasa káa ichi iní añú‑ro̱. Chi̱ tiñu kájani ini̱ ña̱yɨvɨ já tíñu ñá'nu kúu‑ún, te nuu̱ Dios tiñu chá'án kúu.
15 Ele lhes disse: "Vocês são os que se justificam a si mesmos aos olhos dos homens, mas Deus conhece os corações de vocês. Aquilo que tem muito valor entre os homens é detestável aos olhos de Deus".
16 Máá ley jíín cháa kájani tu̱'un Dios, ni̱ kuu‑ga̱ onde̱ kɨvɨ̱ ní kii Juan. Yúan‑na te ni̱ kejá'á tú'un va̱'a ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Te ña̱yɨvɨ, jíín fuerza kɨ́vɨ koyo‑i yúan.
16 "A Lei e os Profetas profetizaram até João. Desse tempo em diante estão sendo pregadas as boas novas do Reino de Deus, e todos tentam forçar sua entrada nele.
17 Ko yachi̱‑ga̱ naa ándɨ́vɨ́ jíín ñúyɨ́vɨ, vásá já náa ɨ́ɨn punto nuu̱ tutú ley.
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que cair da Lei o menor traço.
18 Nú ndé cha̱a skéndo̱o‑de ñasɨ́'ɨ́‑de te ta̱nda'a‑dé jíín ɨngá ña'an, yu̱án ísɨ́kɨ ncháa̱‑de‑ña. Te cha̱a tánda'a jíín ñá'an ní ndo̱o‑ún, suni ísɨ́kɨ ncháa̱‑de tá'an‑de.
18 "Quem se divorciar de sua mulher e se casar com outra mulher estará cometendo adultério, e o homem que se casar com uma mulher divorciada do seu marido estará cometendo adultério".
19 Ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a kúká, ni̱ ñu̱'un‑de sa'ma kuá'á tíndí'í jíín sá'ma tɨ́ndu̱'á vá'a. Te ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ní sá'a‑de ndeyu ní ka̱yee vá'a‑de.
19 "Havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho fino e vivia no luxo todos os dias.
20 Te suni ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a ndá'ú nání‑de Lázaro, ni̱ jika̱n‑de caridad. Kátúu‑dé yuxé'é cháa kúká‑ún. Te nɨ́ɨ́‑de ni̱ kana ndɨ̱'yi.
20 Diante do seu portão fora deixado um mendigo chamado Lázaro, coberto de chagas;
21 Te kuní‑de kee ndá'a̱ chi̱i‑de jíín yúxi stáa̱ kóyo chi̱i mesa cha̱a kúká‑ún. Te jákoyo ti'ina̱ te kána yuu‑tɨ̱ núu̱ ndɨ́'yi‑de.
21 este ansiava comer o que caía da mesa do rico. Em vez disso, os cães vinham lamber as suas feridas.
22 Te ni̱ ji'i̱ cha̱a jikán caridad‑ún. Te ndajá'a̱ ándɨ́vɨ́, ni̱ jaka‑ya̱‑dé kua̱no'on‑yá jíín‑de nuu̱ Abraham. Te suni ni̱ ji'i̱ cha̱a kúká‑ún, te ni̱ yu̱ji‑de.
22 "Chegou o dia em que o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado.
23 Te cha̱a kúká‑ún, ndó'o xaa̱n‑dé kándee‑de infierno. Te ni̱ ndakoto‑de. Te onde̱ jíká ní jini̱‑de nuu̱ Abraham, te kánchaa̱ Lázaro jíín‑de.
23 No Hades, onde estava sendo atormentado, ele olhou para cima e viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 Yúan‑na te máá cháa‑ún, ni̱ kana kó'ó‑de: Táta̱ Abraham, kundá'ú ini̱‑ní náá, te tájí‑ní Lázaro ná kíchi̱ndaji‑de xini̱ ndá'a‑dé nuu̱ ndúcha, te ná xndáji‑de yáa‑ná. Chi̱ xaa̱n jatú‑ná kayú‑ná nuu̱ yáá ñú'u̱n yá'a. Achí‑de.
24 Então, chamou-o: ‘Pai Abraão, tem misericórdia de mim e manda que Lázaro molhe a ponta do dedo na água e refresque a minha língua, porque estou sofrendo muito neste fogo’.
25 Te ni̱ kachi̱ Abraham jíín‑de: Hijo, a núku̱'un ini̱‑ro̱ já ní i̱o kúká‑ró ná ni̱ chaku̱‑ro̱, te Lázaro, sua ndá'ú ni̱ ta'a̱n‑de, ko vina, a ni̱ ndundéé iní‑de yá'a, te róó ndó'o‑ró jián.
25 "Mas Abraão respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a sua vida você recebeu coisas boas, enquanto que Lázaro recebeu coisas más. Agora, porém, ele está sendo consolado aqui e você está em sofrimento.
26 Te suni ni̱ sá'a Dios ɨɨn xa'va̱ kúnú xáa̱n, kándee ma̱'ñú róó jíín rúu̱. Te cha̱a ká'i̱in yá'a, va̱sa kákuni̱‑de ja̱'a‑de jaa̱‑de jia̱n, ko ma̱ kúu, ni ma̱ kúu ja̱'a máá‑ró kíi‑ró yá'a. Achí Abraham.
26 E além disso, entre vocês e nós há um grande abismo, de forma que os que desejam passar do nosso lado para o seu, ou do seu lado para o nosso, não conseguem’.
27 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n, cha̱a kúká‑ún: Táa̱, jikán ta'u̱‑ná nuu̱‑ní, tájí‑ní‑de ki'i̱n‑de ve'e táa̱‑ná núsáá.
27 "Ele respondeu: ‘Então eu lhe suplico, pai: manda Lázaro ir à casa de meu pai,
28 Chi̱ íó u'u̱n‑ga̱ ñani̱‑ná, te ná káni ndaa̱‑de tu̱'un nuu̱‑í, náva̱'a ma̱ kíkoyo‑i nuu̱ ndó'o‑ná yá'a, áchí‑de.
28 pois tenho cinco irmãos. Deixa que ele os avise, a fim de que eles não venham também para este lugar de tormento’.
29 Te ni̱ kachi̱ Abraham jíín‑de: A káñava̱'a‑i tutu̱ ni̱ chaa Moisés jíín tutú ni̱ ka̱chaa cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios onde̱ sáá. Yúan ná kúni so̱'o‑i, áchí Abraham.
29 "Abraão respondeu: ‘Eles têm Moisés e os Profetas; que os ouçam’.
30 Yúan‑na te máá‑de ni̱ kachi̱‑de: Túu, táta̱ Abraham, chi̱ nú ɨɨn cha̱a ni̱ ji'i̱ ki'i̱n nuu̱‑í, yúan‑na te nakani ini̱‑i jíná'an‑i, áchí‑de.
30 " ‘Não, pai Abraão’, disse ele, ‘mas se alguém dentre os mortos fosse até eles, eles se arrependeriam’.
31 Ko ni̱ kachi̱ Abraham jíín‑de: Nú tú chú'un ini̱‑i tu̱'un ni̱ jani Moisés jíín cháa ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios, suni ma̱ kándíja kutɨ‑í nú nachaku̱ ɨɨn ndɨ̱yi ki'i̱n nuu̱‑í, áchí‑de.
31 "Abraão respondeu: ‘Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos’ ".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.