João 8

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te ni̱ kee Jesús kua'a̱n‑ya̱ yúku Olivos.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Te ja̱ kuákundiji̱n te ni̱ chaa̱ tuku‑ya̱ vé'e ii̱. Te ndivii ñáyɨvɨ ní cha̱koyo‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ jungo̱o‑ya̱, te ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un nuu̱‑í jíná'an‑i.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Yúan‑na te cha̱a fariseo jíín cháa káchaa tutu̱, ni̱ ka̱kinchaka‑de ɨɨn ña'an ísɨ́kɨ ncháa̱ tá'an. Te ni̱ jani‑de‑ña má'ñú‑i.
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, ni̱ kani'i̱n‑ná ña'an yá'a máá núu̱ tíñu ísɨ́kɨ ncháa̱‑ña.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Te nuu̱ ley ni̱ tá'ú Moisés tiñu nuu̱‑yo̱ já kuá'a‑yó yúu̱ xiní ñá'an kásá'a súan. Te máá‑ní, ndasa kachi̱‑ní, áchí‑de.
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Ko ni̱ kaka'a̱n‑de tu̱'un yá'a ja̱ kájito nchaa̱‑de‑ya̱, náva̱'a kuu kaka̱n‑de kua̱chi sɨkɨ̱‑yá. Ko Jesús, ni̱ ja̱xin‑ya̱ máá‑yá. Te ni̱ chaa‑ya̱ núu̱ ñú'un jíín xiní ndá'a‑yá.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Te kájika̱ tu̱'ún kájika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱. Te ni̱ ndukani‑ya̱ máá‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Te nú ndé ɨɨn máá‑ró tú íó kua̱chi, te róó kúu ja̱ xná'a̱n‑ga̱ kua̱'a yuu̱ xiní‑ñá núsáá, áchí‑ya̱.
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Te ni̱ nakua̱xin‑ya̱ máá‑yá. Te ni̱ chaa tuku‑ya̱ núu̱ ñú'un.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Te ni̱ ka̱jini so̱'o‑de ja̱ súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱. Te ni̱ ka̱nakani u'u̱ ini̱‑de. Te ɨɨn‑ni‑de ɨɨn‑ni‑de ni̱ kenda koyo‑de kája'a̱n‑de. Ni̱ kejá'á ondé cha̱a ñá'nu‑ga̱ te onde̱ ni̱ ndɨ'ɨ‑na̱. Te ni̱ kendo̱o máá ɨ́ɨn‑na̱ Jesús jíín ñá'an kándii̱ ma̱'ñú‑ún.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Te Jesús, ni̱ ndukani‑ya̱ máá‑yá. Te tuká ni ɨɨn‑de ní jiní‑ya̱, chi̱ máá‑na̱ ñasɨ́'ɨ́‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: Súchi̱, ndéchi kája'a̱n cha̱a kájika̱n kua̱chi sɨkɨ̱‑ro̱. Tuká ni ɨɨn‑de sáni̱'in róó náún. Achí‑ya̱.
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Te ni̱ ka'a̱n‑ña: Ni ɨɨn‑de Táta̱, áchí‑ña. Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑ña: Ni ruu̱, tú sáni̱'in‑ri̱ kua̱chi‑ró: Kuá'án, te ma̱ sá'a‑ga̱‑ro̱ kuáchi, áchí‑ya̱.
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Te ɨnga̱ jínu ni̱ ka'a̱n tuku Jesús jíín ñáyɨvɨ: Máá‑rí kúu luz ja̱ stúu̱n ini̱ ñu̱yɨ́vɨ. Ndé ña̱yɨvɨ kúndiki̱n ruu̱, te tú kaka‑i ñu̱ñáa, chi̱ sua kuñava̱'a‑i luz ja̱ kúchaku̱‑i sá'a.
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Yúan‑na te cha̱a fariseo ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá. Róó ká'a̱n‑ro̱ tú'un máá‑ró. Tú íó ndaa̱ tu̱'un ká'a̱n‑ro̱. Achí‑de.
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Va̱sa ká'a̱n‑ri̱ tu̱'un máá‑rí, ko íó ndaa̱ tu̱'un ká'a̱n‑ri̱, chi̱ jiní‑ri̱ ndénu̱ vái‑ri̱, te ndénu̱ kí'i̱n‑ri̱. Ko róó, ni tú kájini̱‑ro̱ ndénu̱ vái‑ri̱, ni ndénu̱ kí'i̱n‑ri̱.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Máá‑ró, cuenta cha̱a jíto nchaa̱‑ro̱ ndasa íó. Ko ruu̱, tú jíto nchaa̱‑ri̱ ndasa káa ni ɨɨn ña̱yɨvɨ.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Te nú ndúkú‑rí ndasa káa, te kénda ndaa̱ tu̱'un sá'a‑ri̱, chi̱ tú sá'a máá ɨ́ɨn‑ri̱, chi̱ onde̱ jíín máá Táa̱‑ri̱, I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Te yóso núu̱ tutú ley máá‑ró, ja̱ nú ka'a̱n uu̱ testigo, te íó ndaa̱ tu̱'un‑ún.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Ruu̱, ká'a̱n ndaa̱‑ri̱ tu̱'un‑ri̱. Te suni máá Táa̱‑ri̱, I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱, kúu ɨnga̱ testigo‑ri̱. Achí‑ya̱.
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Ndénu̱ kánchaa̱ Táa̱‑ro̱, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Tú kájini̱‑ro̱ rúu̱ ni Táa̱‑ri̱. Te nú ní kájini̱‑ro̱ rúu̱, suni kuni̱‑ro̱ Táa̱‑ri̱ núú, áchí‑ya̱.
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Tu̱'un yá'a ni̱ ka'a̱n Jesús nuu̱ kásoko̱‑í xu̱'ún nini sta'a̱n‑ya̱ iní ve̱'e ii̱. Te tú ni ɨɨn‑i ní tɨ́ɨn‑i‑ya̱, chi̱ té cha'a̱n‑ga̱ jaa̱ hora‑ya̱.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Te ni̱ ka'a̱n tuku Jesús jíín‑de: Ruu̱, chi̱ ki'i̱n‑ri̱. Te nandúkú‑ró rúu̱ ko ndíso‑ró kuáchi‑ró kúu̱‑ro̱, te ma̱ kúu jaa̱ koyo‑ró núu̱ kí'i̱n‑ri̱, áchí‑ya̱.
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n cha̱a judío: Naja̱ ká'a̱n‑de: Ma̱ kúu jaa̱ koyo‑ró núu̱ kí'i̱n‑ri̱. Á ka'ni‑dé máá‑de ja̱ súan. Achí‑de.
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Máá‑ró íchi véé vái koyo‑ró, te ruu̱ chi̱ onde̱ nuu̱ súkún vái‑ri̱. Máá‑ró kákuu cha̱a ñu̱yɨ́vɨ yá'a, ko ruu̱ nasu̱ cháa ñu̱yɨ́vɨ yá'a kúu‑ri̱.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Ja̱ yúán ní ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ndíso‑ró kuáchi‑ró kúu̱‑ro̱. Chi̱ nú tú kákandíja‑ró já máá‑rí kúu I'a̱, te kundiso ná'ín‑ró kuáchi‑ró kúu̱‑ro̱. Achí‑ya̱.
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Te róó, ndé cha̱a kúu‑ró, áchí‑de. Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Máá‑rí kúu ja̱ ní ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ondé xnáñúú.
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Te sɨkɨ̱ máá‑ró íó kua'a̱‑gá tu̱'un ka'a̱n‑ri̱, jíín já kána jíín‑rí nuu̱‑ro̱. Ko I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱ kúu I'a̱ ndaa̱. Te tu̱'un ká'a̱n‑ri̱ nuu̱ ñúyɨ́vɨ yá'a kúu tu̱'un ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ni̱ ka'a̱n máá‑yá. Achí‑ya̱.
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Ko tú ní kájuku̱'un ini̱‑de ja̱ ká'a̱n‑ya̱ tú'un máá Táa̱‑yo̱ jíín‑de.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Onde̱ nú ni̱ ka̱jata kaa‑ró máá Sé'e cha̱a, yúan‑na te kuni̱‑ro̱ já máá‑rí kúu, te tú na̱ún sá'a‑ri̱ ja̱ máá‑rí, chi̱ ká'a̱n‑ri̱ tu̱'un ni̱ stá'a̱n máá Táa̱‑ri̱ nuu̱‑rí.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Chi̱ I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱ kánchaa̱‑ya̱ jíín‑rí. Tú xndóo‑ya̱ rúu̱, chi̱ sá'a ná'ín‑rí tiñu játa'a̱n ini̱ máá‑yá. Achí‑ya̱.
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Te ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱ tú'un yá'a, te kua'a̱ xáa̱n‑dé ni̱ ka̱kandíja‑de‑ya̱.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín cháa judío ja̱ kákandíja‑ún: Te nú kendo̱o ni̱'in‑ró jíín tú'un‑ri̱, te kuu‑ró cháa skuá'a ndija jíín‑rí.
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Te juku̱'un ini̱‑ro̱ jíín tú'un ndaa̱, te koo libre‑ro̱ sá'a tu̱'un ndaa̱‑ún. Achí‑ya̱.
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Tata̱ Abraham kákuu‑ri̱, te tú kájatíñu kutɨ‑rí nuu̱ ní ɨɨn ña̱yɨvɨ. Naja̱ ká'a̱n‑ro̱: Koo libre‑ro̱, áchí‑de.
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ táká cha̱a sá'a kua̱chi, máni mozo kua̱chi kúu‑de.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Te ɨɨn mozo, tú kéndo̱o‑de ini̱ ve̱'e nɨ́ɨ́ káni, ko se̱'e, chi̱ kéndo̱o‑i ini̱ ve̱'e nɨ́ɨ́ káni.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Núsáá te nú koo libre‑ro̱ sá'a máá Sé'e, te a ni̱ ka̱kuu libre ndija‑ró.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 A jiní‑ri̱ ja̱ ɨ́ɨn tata̱ Abraham kákuu‑ró, ko ka'ni‑ro rúu̱ kákuni̱‑ro̱, chi̱ tú káchu'un ini̱‑ro̱ tú'un ká'a̱n‑ri̱.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Ruu̱ ká'a̱n‑ri̱ tu̱'un ni̱ jini̱‑ri̱ nuu̱ Táa̱‑ri̱. Te suni máá‑ró kásá'a‑ró tíñu ni̱ ka̱jini so̱'o‑ró núu̱ táa̱ máá‑ró. Achí‑ya̱.
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Táa̱‑ri̱ kúu Abraham, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Te nú se̱'e Abraham kákuu‑ró núú, te tiñu ni̱ sá'a Abraham suni sá'a máá‑ró núú.
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Ni̱ jini so̱'o‑ri̱ tu̱'un ndaa̱ nuu̱ Dios, te ni̱ ka'a̱n‑ri̱ tu̱'un‑ún jíín‑ró. Ko máá‑ró, kákuni̱‑ro̱ ká'ni‑ro rúu̱. Ko nasu̱ tíñu súan ní sá'a Abraham.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Máá‑ró kásá'a‑ró tíñu máá táa̱‑ro̱, áchí‑ya̱ jíín‑de. Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n‑de: Máá‑rí, tú ní kákaku téné‑rí. Ió ɨɨn‑ni táa̱‑ri̱. Dios kúu‑ya̱. Achí‑de.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Te nú táa̱‑ro̱ kúu Dios, te kumani̱ ndíja‑ró jíín‑rí núú. Chi̱ onde̱ nuu̱ Dios ni̱ kenda‑ri̱. Na̱ tú va̱i‑ri̱ ja̱ máá‑rí, chi̱ máá‑yá ni̱ tájí‑yá ruu̱ va̱i‑ri̱.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 Naja̱ tú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ tú'un ká'a̱n‑ri̱ núsáá. Kua̱chi ja̱ tú kákanda‑ró kúni so̱'o‑ró tú'un‑ri̱.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Máá‑ró kákuu se̱'e táa̱‑ro̱ kuí'na̱. Te skíkuu‑ró tíñu kuní táa̱‑ro̱ kákuni̱‑ro̱. Máá‑de, ni̱ ja'ni‑dé ndɨ̱yi onde̱ xnáñúú. Te tú ní kándii̱ ni̱'in‑de jíín tú'un ndaa̱, chi̱ tú kutɨ ní ɨɨn tu̱'un ndaa̱ ñú'un ini̱‑de. Te nú ká'a̱n‑de tu̱'un xndá'ú, tu̱'un máá‑de ká'a̱n‑de, chi ja̱ xndá'ú ñáá kúu‑de. Te onde̱ chi̱i máá‑de káku ta̱ká tu̱'un tú'ún.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Ko ruu̱, ká'a̱n‑ri̱ tu̱'un ndaa̱. Te ja̱ yúán tú kákandíja‑ró rúu̱.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Ndé ɨɨn róó ndini'in kua̱chi sɨkɨ̱‑rí núsáá. Te nú ká'a̱n ndaa̱‑ri̱, naja̱ tú kákandíja‑ró rúu̱.
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Ña̱yɨvɨ kákuu se̱'e Dios, káchu'un ini̱‑i tu̱'un Dios. Ja̱ yúán tú káchu'un ini̱ máá‑ró, chi̱ nasu̱ sé'e Dios kákuu‑ró, áchí‑ya̱ jíín‑de.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n cha̱a judío: Ndaa̱ káka'a̱n‑ri̱ ja̱ cháa ñuu̱ Samaria kúu‑ró, te tá'a̱n‑ro̱ tachí, áchí‑de jíín‑yá.
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Tú tá'a̱n‑ri̱ tachi̱, chi̱ sua jándatu̱‑ri̱ nuu̱ Táa̱‑ri̱. Te máá‑ró tú káka'a̱n jíñú'ún‑ró jíín‑rí.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Te tú ndúkú‑rí ja̱ ndúñá'nu‑ri̱. Dios kúu I'a̱ sá'a, te ndé'é‑yá ndasa káa.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Nú ndé ña̱yɨvɨ skíkuu tu̱'un ká'a̱n‑ri̱, ma̱ kúu̱ kutɨ‑í. Achí‑ya̱.
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Te cha̱a judío, ni̱ kaka'a̱n‑de: Vina te ni̱ kajini̱‑ri̱ ja̱ tá'a̱n‑ro̱ tachí. Abraham jíín cháa kájani tu̱'un Dios, ni̱ kaji'i̱‑de. Te róó áchí‑ro̱: Ja̱ skíkuu tu̱'un ká'a̱n‑ri̱, ma̱ kúu̱ kutɨ.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 Ni̱ ji'i̱ táa̱‑yo̱ Abraham. Te ñá'nu‑ga̱ kúu‑ró vásá máá‑de náún. Te suni ni̱ kaji'i̱ cha̱a ni̱ jani tu̱'un onde̱ sáá, te ndé cha̱a sá'a‑ró máá‑ró núsáá. Achí‑de jíín‑yá.
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Te nú ruu̱ sáñá'nu‑ri̱ máá‑rí, te nduñá'nu sáni‑ri̱ núú. Máá Táa̱‑ri̱ kúu I'a̱ sáñá'nu ruu̱. Te máá‑ró káka'a̱n‑ro̱ já I'a̱‑ún kúu Dios máá‑ró.
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 Te tú kájini̱ kutɨ‑ro núu̱‑yá. Ko ruu̱, chi̱ jiní‑ri̱ nuu̱‑yá. Nú ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró já tú jiní‑ri̱‑ya̱, te kuu‑ri̱ cha̱a xndá'ú ñáá nátu̱'un máá‑ró jíná'an‑ró núú. Ko jiní ndija‑ri̱‑ya̱. Te skíkuu‑ri̱ tu̱'un ká'a̱n‑ya̱.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Táa̱‑ro̱ Abraham, ni̱ kusɨɨ̱ iní‑de kuni̱‑de kɨvɨ̱ cháa̱‑ri̱. Te a ni̱ jini̱‑de. Te a ni̱ kusɨɨ̱ iní‑de. Achí‑ya̱.
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n cha̱a judío jíín‑yá: Aa̱, ni té koo‑ga̱‑ro̱ úu̱ xiko uxi̱ kuia̱, te a ni̱ jini̱‑ro̱ núu̱ Abraham náún, áchí‑de.
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: A íó‑ri̱ onde̱ ná té kaku‑ga̱ Abraham, áchí‑ya̱.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Yúan‑na te ni̱ ka̱ki'in‑de yuu̱ já kuá'a‑de‑ya̱. Ko máá Jesús ni̱ sa̱'í‑ni‑ya̱. Te ni̱ kenda‑ya̱ iní ve̱'e ii̱. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ sáva ma̱'ñú‑de, te kua'a̱n‑ni‑ya̱.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.