João 6

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te ni̱ kuu ta̱ká tiñu yá'a. Te ni̱ kee tuku Jesús kua'a̱n‑ya̱ ɨngá lado mar Galilea, ja̱ kúu mar Tiberias.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Te kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ ní kandiki̱n‑i‑ya̱, chi ni̱ kajini̱‑i ta̱ká tuni̱ ni̱ sá'a‑ya̱ jíín ñáyɨvɨ káku'u̱.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Te ni̱ kaa Jesús ɨɨn yuku. Te ni̱ jungo̱o‑ya̱ yúan jíín cháa káskuá'a jíín‑yá.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Te a ni̱ kuyani viko Pascua, viko ñáyɨvɨ judío.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Te ni̱ ndakoto Jesús. Te ni̱ jini̱‑ya̱ já vái koyo kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Felipe: Ndénu̱ kuáan‑yó stáa̱ kée ñáyɨvɨ yá'a, áchí‑ya̱.
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Ko súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱ já jíto nchaa̱‑ya̱‑dé, chi̱ a ni̱ jini̱‑ya̱ ndasa kúu ja̱ sá'a‑ya̱.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Te ni̱ ka'a̱n Felipe jíín‑yá: Ma̱ kánda uu̱ ciento peso staa̱ náva̱'a kee‑í tí'li̱ tí'li̱ jíná'an‑i, áchí‑de.
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Te Andrés, ñani̱ Simón Pedro, ɨɨn cha̱a skuá'a jíín‑yá, ni̱ ka'a̱n‑de:
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 Ió ɨɨn su̱chí yá'a te ndíso‑i u'u̱n sta̱tilá cebada jíín úu̱ ti̱yáká lúlí. Ko na̱saa‑na̱ kúu‑ún, chi̱ kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ, áchí‑de.
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Súngo̱o‑ró ñáyɨvɨ, áchí‑ya̱. Te yúan íó kua'a̱ ichá. Te nátu̱'un u'u̱n mil cha̱a ni̱ kaju̱ngo̱o‑de.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Te ni̱ ki'in Jesús sta̱tilá‑ún. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ saka‑yá nuu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te máá‑de ni̱ ja̱'a‑de nuu̱ ñáyɨvɨ káxiu̱kú‑ún. Suni súan ni̱ kaja̱'a‑de ti̱yáká‑ún. Te ni̱ ka̱yee‑í na̱saa kákuu ini̱ máá‑i.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Te nuu̱ ní kanda'a̱ chi̱i‑i, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a‑ún: Nastútú‑ró táká pedazo ja̱ ní ndendoso, náva̱'a tú naa kútɨ, áchí‑ya̱.
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Te ja̱ á ni̱ ka̱yee ñáyɨvɨ‑ún, te ni̱ ka̱nastútú‑de pedazo ja̱ ní ndendoso sɨkɨ́ ndɨ́'ú'u̱n sta̱tilá cebada‑ún. Te ni̱ kútú‑ni uxi̱ uu̱ ji̱ka.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Te ña̱yɨvɨ‑ún ni̱ kajini̱‑i tuni̱ ni̱ sá'a Jesús, te ni̱ kaka'a̱n‑i: Ja̱ndáa̱ ndija ja̱ cháa yá'a kúu I'a̱ kani tu̱'un Dios ja̱ kíi ini̱ ñu̱yɨ́vɨ. Achí‑i.
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Te ni̱ jini̱ Jesús ja̱ vái koyo‑i ja̱ kátɨɨn‑i‑ya̱, kuu‑ya̱ rey máá‑i. Te ni̱ kuxio tuku máá ɨ́ɨn‑ni‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ yúku‑ún.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Te nuu̱ ní ini, te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱nuu‑de onde̱ mar.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de ini̱ ɨɨn barco. Te kája'a̱n‑de ɨnga̱ lado mar onde̱ ñuu̱ Capernaum. Te ni̱ kuñaa. Te té nchaa̱‑ga̱ Jesús nuu̱‑dé.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Te ni̱ kee ɨɨn tachi̱ xáa̱n. Te ndónda nducha mar sá'a.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Te ni̱ ka̱jika‑de jíín barco nátu̱'un u'u̱n xí iñú kilómetro. Te ni̱ kajini̱‑de Jesús ja̱ jíka‑ya̱ núu̱ mar. Te ni̱ kuyani‑ya̱ núu̱ barco‑ún. Te ni̱ kayu̱'ú‑de.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Te máá‑yá ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Máá‑rí kúu. Ma̱ yú'ú‑ro̱ jíná'an‑ró, áchí‑ya̱.
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Te kákusɨɨ̱ iní‑de ja̱ ná kɨ́vɨ‑ya̱ iní barco. Yúan‑na te ni̱ jaa̱‑ni barco nuu̱ ñú'un núu̱ kuángoyo‑de‑ún.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Te kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, te ká'i̱in ta̱ká ña̱yɨvɨ ɨngá lado mar. Te ni̱ kajini̱‑i ja̱ máá ɨ́ɨn‑ni barco íó yúan. Te suni ni̱ kajini̱‑i ja̱ tú ní kɨ́vɨ Jesús ini̱ barco jíín cháa káskuá'a jíín‑yá, chi̱ sua máni máá‑ni cha̱a káskuá'a‑ún, ni̱ kaja'a̱n máá‑ni‑de.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Ko sava‑ga̱ barco lúlí, onde̱ ñuu̱ Tiberias ni̱ ja̱koyo yani lugar nuu̱ ní ka̱yee‑í staa̱ já ní jika̱n ta'u̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ núú.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Te ni̱ kajini̱ ña̱yɨvɨ já Jesús jíín cháa káskuá'a jíín‑yá, tú káxiu̱kú‑yá yúan. Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo máá‑i ini̱ barco lúlí‑ún, te kája'a̱n‑i ñuu̱ Capernaum kuana̱ndúkú‑i Jesús.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Te ni̱ ka̱nani'i̱n‑í‑ya̱ ondé ɨnga̱ lado mar. Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín‑yá: Maestro, na̱ hora ni̱ chaa̱‑ní yá'a, áchí‑i.
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ kánandúkú‑ró rúu̱, nasu̱ já ní kajini̱‑ro̱ táká tuni̱ ni̱ sá'a‑ri̱, chi̱ sua ja̱ ní ka̱yee‑ro stáa̱ te ni̱ kanda'a̱ chi̱i‑ró.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Ma̱ sátiñu‑ró já ní'i̱n‑ro̱ ndéyu já náa, chi̱ sua ja̱ ná kúchaku̱‑ro̱ nɨ́ɨ́ káni sá'a. Máá Sé'e cha̱a kua̱'a‑ya̱ ndéyu‑ún nuu̱‑ro̱, chi ni̱ jatu̱'un Táa̱‑yo̱ Dios ja̱ sá'a‑ya̱ súan. Achí‑ya̱ jíín‑i.
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín‑yá: Ndasa sá'a‑ná náva̱'a sá'a‑ná tiñu kuní Dios, áchí‑i.
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Tiñu kuní Dios kúu ja̱ kándíja‑ró núu̱ I'a̱ ni̱ tájí‑yá va̱i, áchí‑ya̱ jíín‑i.
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n‑i: Núsáá te na̱ún tuni̱ sá'a‑ní náva̱'a kuni̱‑ná te kandíja‑ná níí. Na̱ún tiñu sá'a‑ní.
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Ndɨ̱yi táa̱‑yo̱, ni̱ ka̱yee‑dé staa̱ ándɨ́vɨ́ ondé nuu̱ ñú'un té'é nátu̱'un yóso núu̱ tutú: Onde̱ andɨ́vɨ́ ní ja̱'a‑ya̱ stáa̱ ní ka̱yee‑dé, áchí‑i jíín‑yá.
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Nasu̱ Moisés ní já'a staa̱ ondé andɨ́vɨ́ núu̱‑ro̱ jíná'an‑ró. Ko Táa̱‑ri̱, chi̱ onde̱ andɨ́vɨ́ já'a ndija‑ya̱ Stáa̱ núu̱‑ro̱.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Chi̱ Staa̱ Dios kúu I'a̱ ni̱ kuun ichi ándɨ́vɨ́. Te já'a‑ya̱ já kúchaku̱ ña̱yɨvɨ ñúyɨ́vɨ. Achí‑ya̱ jíín‑i.
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín‑yá: Táta̱, nene̱ kua̱'a‑ní staa̱ jián kée‑ná, áchí‑i.
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Máá‑rí kúu máá Stáa̱ já kúchaku̱‑ro̱ sá'a. Ndéja̱ kíi nuu̱‑rí, ma̱ kúu̱ kutɨ sóko. Te ndéja̱ kándíja ruu̱, ma̱ kuchí kutɨ ndúcha.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Ko a ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ tú kákandíja‑ró rúu̱, va̱sa ni̱ kajini̱‑ro̱ núu̱‑rí.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Ta̱ká ja̱ já'a máá Táa̱‑ri̱ nuu̱‑rí, chaa̱ nuu̱‑rí. Te ndéja̱ cháa̱ nuu̱‑rí ma̱ kíñi'in kutɨ‑rí ki'i̱n.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Ni̱ kuun‑ri̱ ichi ándɨ́vɨ́ náva̱'a sá'a‑ri̱ ja̱ kuní I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱, nasu̱ já sá'a‑ri̱ ja̱ kuní máá‑rí.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Te máá Táa̱‑ri̱ kúu I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱. Te tú kuní‑ya̱ já náa ní ɨɨn ña̱yɨvɨ ní ja̱'a‑ya̱ núu̱‑rí, chi̱ sua ja̱ ná náschakú‑ri̱‑i kɨvɨ̱ jínu ñu̱yɨ́vɨ.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Te ya̱'á kúu ja̱ kuní I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱. Ta̱ká ña̱yɨvɨ já jiní nuu̱ Sé'e‑ya̱ te kandíja‑i nuu̱‑yá, kuchaku̱‑i nɨ́ɨ́ káni. Te máá‑rí naschakú‑ri̱‑i kɨvɨ̱ jínu ñu̱yɨ́vɨ. Achí‑ya̱ jíín‑i.
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n cha̱a judío sɨkɨ̱‑yá. Chi ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Máá‑rí kúu Staa̱ ní kuun ichi ándɨ́vɨ́.
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Á nasu̱ cháa yá'a kúu Jesús, se̱'e José. Te a kájini̱‑yo̱ táa̱‑de jíín náa̱‑de. Te naja̱ ká'a̱n‑de: Ichi ándɨ́vɨ́ ní kuun‑ri̱, áchí‑de.
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ma̱ ká'a̱n sóó‑ró jíná'an‑ró.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Máá Táa̱‑ri̱, ni̱ tájí‑yá ruu̱ va̱i‑ri̱. Te ma̱ kúu kii ni ɨɨn ña̱yɨvɨ núu̱‑rí nú tú kinchaka máá‑yá‑i. Yúan‑na te naschakú‑ri̱‑i kɨvɨ̱ jínu ñu̱yɨ́vɨ.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Yóso núu̱ tutú cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios: Ndɨta̱ká‑de kutu̱'a‑de sá'a Dios, áchí. Núsáá te ta̱ká ña̱yɨvɨ jíni so̱'o tu̱'un ká'a̱n máá Táa̱‑ri̱, te tu̱'a‑i jíín, ña̱yɨvɨ‑ún kíi‑i nuu̱‑rí.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Ni ɨɨn ña̱yɨvɨ, tú ní jiní kutɨ núu̱ máá Táa̱‑ri̱. Máá I'a̱ va̱i onde̱ nuu̱ Dios, máá ɨ́ɨn‑ni‑ya̱ kúu ja̱ á ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱ máá Táa̱‑ya̱.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró jíná'an‑ró: Nú ɨɨn ña̱yɨvɨ kándíja‑i ruu̱, kuchaku̱‑i nɨ́ɨ́ káni.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Máá‑rí kúu Staa̱ já kúchaku̱‑ro̱ sá'a.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Ndɨ̱yi táa̱‑ro̱, ni̱ kayee‑dé staa̱ ándɨ́vɨ́ ondé nuu̱ ñú'un té'é te a ni̱ kaji'i̱‑de.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Ko ya̱'á kúu Staa̱ já vái ichi ándɨ́vɨ́ náva̱'a nú ndé ña̱yɨvɨ kée, te ma̱ kúu̱‑i.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Máá‑rí kúu Staa̱ chakú ja̱ vái ichi ándɨ́vɨ́. Te nú ndé ña̱yɨvɨ kée Staa̱ yá'a, kuchaku̱‑i nɨ́ɨ́ káni. Te Staa̱ já kuá'a‑ri̱‑ún, kúu ku̱ñu‑ri̱. Te kua̱'a‑ri̱ ku̱ñu‑ri̱ náva̱'a kuchaku̱ ñu̱yɨ́vɨ. Achí‑ya̱.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Yúan‑na te cha̱a judío, ni̱ ka̱státá'an máá‑de: Cha̱a yá'a, ndasa kuu kua̱'a‑de ku̱ñu‑de kee‑yo, áchí‑de.
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, nú tú kee‑ro kúñu máá Sé'e cha̱a, te nú tú ko'o‑ró nɨñɨ́‑yá, te ma̱ kúchaku̱‑ro̱ jíná'an‑ró.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Chi̱ cha̱a kee kúñu‑ri̱ te ko'o nɨñi̱‑rí, kuchaku̱‑de nɨ́ɨ́ káni. Te máá‑rí naschakú‑ri̱‑de kɨvɨ̱ jínu ñu̱yɨ́vɨ.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Chi ku̱ñu‑ri̱ kúu ndija ndeyu. Te nɨñi̱‑rí kúu ndija nducha.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Cha̱a yée kúñu‑ri̱ te jí'i nɨñi̱‑rí, nene̱ kunchaa̱‑de jíín‑rí, te ruu̱ jíín máá‑de.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Máá Táa̱‑ri̱ chakú‑ya̱. Te ni̱ tájí‑yá ruu̱ va̱i‑ri̱. Te máá‑rí chakú‑ri̱ sá'a Táa̱‑ri̱. Suni súan nú ndé cha̱a kee rúu̱, suni kuchaku̱‑de sá'a‑ri̱.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Ya̱'á kúu Staa̱ vái ichi ándɨ́vɨ́. Ndɨ̱yi táa̱‑ro̱ sɨ́ɨn staa̱ ándɨ́vɨ́ ní ka̱yee‑dé, te a ni̱ kaji'i̱‑de. Ko nú ndé cha̱a kee Stáa̱ yá'a, kuchaku̱‑de nɨ́ɨ́ káni, áchí‑ya̱ jíín‑de.
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Ta̱ká tu̱'un yúan ni̱ ka'a̱n Jesús ini̱ ve̱'e sinagoga, nini stá'a̱n‑ya̱ i̱ní ñúu̱ Capernaum.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Te kua'a̱ cháa káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajini so̱'o‑de. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Xaa̱n yíí káa tu̱'un yá'a. Ndé cha̱a kúu juku̱'un ini̱, áchí‑de.
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Te Jesús ni̱ jini̱‑ni‑ya̱ já súan ni̱ kaka'a̱n cha̱a káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kánayu̱'ú‑ro̱ sá'a tu̱'un yá'a náún.
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Te ndasa sá'a‑ró nú kuni̱‑ro̱ máá Sé'e cha̱a, ndaa‑ya̱ núu̱ ní kanchaa̱ núú‑yá.
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Jíín máá Espíritu kúu ja̱ kúchaku̱‑yo̱ sá'a. Te yikɨ kúñu tú kutɨ ní'i̱n tíñu. Tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró jíná'an‑ró kákuu cuenta Espíritu jíín já kúchaku̱‑yo̱ sá'a.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Ko sava‑ró, tú kákandíja‑ró, áchí‑ya̱. Chi̱ Jesús, onde̱ xnáñúú ní jini̱‑ya̱ ndéja̱ kúu ja̱ tú kandíja, te ndéja̱ kúu ja̱ nástúu‑ya̱.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Te ni̱ ka'a̱n‑ga̱‑ya̱: Ja̱ yúán ní ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ ní ɨɨn ña̱yɨvɨ ma̱ kúu kii‑i nuu̱‑rí, nú tú ní játu̱'un máá Táa̱‑ri̱, áchí‑ya̱.
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Yúan‑na te kua'a̱ cháa káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱nakaka yátá‑de, te tuká‑ni ní kájika‑de jíín‑yá.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín máá ndɨ́'uxí uu̱ cha̱a‑ún: Te róó suni ki̱ngoyo‑ró kákuni̱‑ro̱ náún, áchí‑ya̱.
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Te ni̱ ka'a̱n Simón Pedro: Táta̱, ndé nuu̱ kíngoyo‑ná, chi̱ máá‑ní kúu I'a̱ jáni tu̱'un ndasa kuchaku̱‑ná nɨ́ɨ́ káni.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Te kájini̱‑ná te kákandíja‑ná ja̱ máá‑ní kúu Cristo, Se̱'e Dios, I'a̱ chakú, áchí‑de.
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Tú ní káji‑ri̱ ndɨ́'uxí uu̱‑ro̱ náún. Te ɨɨn‑ró kúu kui'na̱. Achí‑ya̱.
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Te súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱ sɨkɨ́ Judas Iscariote, se̱'e Simón. Chi cha̱a yá'a, nastúu‑de‑ya̱. Te ɨɨn tá'an ja̱ uxí uu̱‑ún kúu‑de.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.