João 6
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH
1 Te ni̱ kuu ta̱ká tiñu yá'a. Te ni̱ kee tuku Jesús kua'a̱n‑ya̱ ɨngá lado mar Galilea, ja̱ kúu mar Tiberias.
1 Depois disso, Jesus atravessou o lago da Galileia, que também é chamado de Tiberíades.
2 Te kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ ní kandiki̱n‑i‑ya̱, chi ni̱ kajini̱‑i ta̱ká tuni̱ ni̱ sá'a‑ya̱ jíín ñáyɨvɨ káku'u̱.
2 Uma grande multidão o seguia porque eles tinham visto os milagres que Jesus tinha feito, curando os doentes.
3 Te ni̱ kaa Jesús ɨɨn yuku. Te ni̱ jungo̱o‑ya̱ yúan jíín cháa káskuá'a jíín‑yá.
3 Ele subiu um monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Te a ni̱ kuyani viko Pascua, viko ñáyɨvɨ judío.
4 A Páscoa , a festa principal dos judeus, estava perto.
5 Te ni̱ ndakoto Jesús. Te ni̱ jini̱‑ya̱ já vái koyo kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Felipe: Ndénu̱ kuáan‑yó stáa̱ kée ñáyɨvɨ yá'a, áchí‑ya̱.
5 Jesus olhou em volta de si e viu que uma grande multidão estava chegando perto dele. Então disse a Filipe:
6 Ko súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱ já jíto nchaa̱‑ya̱‑dé, chi̱ a ni̱ jini̱‑ya̱ ndasa kúu ja̱ sá'a‑ya̱.
6 Ele sabia muito bem o que ia fazer, mas disse isso para ver qual seria a resposta de Filipe.
7 Te ni̱ ka'a̱n Felipe jíín‑yá: Ma̱ kánda uu̱ ciento peso staa̱ náva̱'a kee‑í tí'li̱ tí'li̱ jíná'an‑i, áchí‑de.
7 Filipe respondeu assim: — Para cada pessoa poder receber um pouco de pão, nós precisaríamos gastar mais de duzentas moedas de prata .
8 Te Andrés, ñani̱ Simón Pedro, ɨɨn cha̱a skuá'a jíín‑yá, ni̱ ka'a̱n‑de:
8 Então um dos discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse:
9 Ió ɨɨn su̱chí yá'a te ndíso‑i u'u̱n sta̱tilá cebada jíín úu̱ ti̱yáká lúlí. Ko na̱saa‑na̱ kúu‑ún, chi̱ kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ, áchí‑de.
9 — Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isso para tanta gente?
10 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Súngo̱o‑ró ñáyɨvɨ, áchí‑ya̱. Te yúan íó kua'a̱ ichá. Te nátu̱'un u'u̱n mil cha̱a ni̱ kaju̱ngo̱o‑de.
10 Jesus disse: Então todos se sentaram. (Havia muita grama naquele lugar.) Estavam ali quase cinco mil homens.
11 Te ni̱ ki'in Jesús sta̱tilá‑ún. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ saka‑yá nuu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te máá‑de ni̱ ja̱'a‑de nuu̱ ñáyɨvɨ káxiu̱kú‑ún. Suni súan ni̱ kaja̱'a‑de ti̱yáká‑ún. Te ni̱ ka̱yee‑í na̱saa kákuu ini̱ máá‑i.
11 Em seguida Jesus pegou os pães, deu graças a Deus e os repartiu com todos; e fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Te nuu̱ ní kanda'a̱ chi̱i‑i, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a‑ún: Nastútú‑ró táká pedazo ja̱ ní ndendoso, náva̱'a tú naa kútɨ, áchí‑ya̱.
12 Quando já estavam satisfeitos, ele disse aos discípulos:
13 Te ja̱ á ni̱ ka̱yee ñáyɨvɨ‑ún, te ni̱ ka̱nastútú‑de pedazo ja̱ ní ndendoso sɨkɨ́ ndɨ́'ú'u̱n sta̱tilá cebada‑ún. Te ni̱ kútú‑ni uxi̱ uu̱ ji̱ka.
13 Eles ajuntaram os pedaços e encheram doze cestos com o que sobrou dos cinco pães.
14 Te ña̱yɨvɨ‑ún ni̱ kajini̱‑i tuni̱ ni̱ sá'a Jesús, te ni̱ kaka'a̱n‑i: Ja̱ndáa̱ ndija ja̱ cháa yá'a kúu I'a̱ kani tu̱'un Dios ja̱ kíi ini̱ ñu̱yɨ́vɨ. Achí‑i.
14 Os que viram esse milagre de Jesus disseram: — De fato, este é o
15 Te ni̱ jini̱ Jesús ja̱ vái koyo‑i ja̱ kátɨɨn‑i‑ya̱, kuu‑ya̱ rey máá‑i. Te ni̱ kuxio tuku máá ɨ́ɨn‑ni‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ yúku‑ún.
15 Jesus ficou sabendo que queriam levá-lo à força para o fazerem rei; então voltou sozinho para o monte.
16 Te nuu̱ ní ini, te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱nuu‑de onde̱ mar.
16 De tardinha, os discípulos de Jesus desceram até o lago.
17 Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de ini̱ ɨɨn barco. Te kája'a̱n‑de ɨnga̱ lado mar onde̱ ñuu̱ Capernaum. Te ni̱ kuñaa. Te té nchaa̱‑ga̱ Jesús nuu̱‑dé.
17 Subiram num barco e começaram a atravessar o lago na direção da cidade de Cafarnaum. Quando já estava escuro, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Te ni̱ kee ɨɨn tachi̱ xáa̱n. Te ndónda nducha mar sá'a.
18 De repente, um vento forte começou a soprar e a levantar as ondas.
19 Te ni̱ ka̱jika‑de jíín barco nátu̱'un u'u̱n xí iñú kilómetro. Te ni̱ kajini̱‑de Jesús ja̱ jíka‑ya̱ núu̱ mar. Te ni̱ kuyani‑ya̱ núu̱ barco‑ún. Te ni̱ kayu̱'ú‑de.
19 Os discípulos já tinham remado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando em cima da água e chegando perto do barco. E ficaram com muito medo.
20 Te máá‑yá ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Máá‑rí kúu. Ma̱ yú'ú‑ro̱ jíná'an‑ró, áchí‑ya̱.
20 Mas Jesus disse:
21 Te kákusɨɨ̱ iní‑de ja̱ ná kɨ́vɨ‑ya̱ iní barco. Yúan‑na te ni̱ jaa̱‑ni barco nuu̱ ñú'un núu̱ kuángoyo‑de‑ún.
21 Então eles o receberam com prazer no barco e logo chegaram ao lugar para onde estavam indo.
22 Te kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, te ká'i̱in ta̱ká ña̱yɨvɨ ɨngá lado mar. Te ni̱ kajini̱‑i ja̱ máá ɨ́ɨn‑ni barco íó yúan. Te suni ni̱ kajini̱‑i ja̱ tú ní kɨ́vɨ Jesús ini̱ barco jíín cháa káskuá'a jíín‑yá, chi̱ sua máni máá‑ni cha̱a káskuá'a‑ún, ni̱ kaja'a̱n máá‑ni‑de.
22 No dia seguinte a multidão que estava no lado leste do lago viu que ali só havia um barco pequeno. Sabiam que Jesus não tinha embarcado com os discípulos, pois estes haviam saído sozinhos.
23 Ko sava‑ga̱ barco lúlí, onde̱ ñuu̱ Tiberias ni̱ ja̱koyo yani lugar nuu̱ ní ka̱yee‑í staa̱ já ní jika̱n ta'u̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ núú.
23 Enquanto isso, outros barcos chegaram da cidade de Tiberíades e encostaram perto do lugar onde a multidão tinha comido pão depois de o Senhor Jesus ter dado graças.
24 Te ni̱ kajini̱ ña̱yɨvɨ já Jesús jíín cháa káskuá'a jíín‑yá, tú káxiu̱kú‑yá yúan. Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo máá‑i ini̱ barco lúlí‑ún, te kája'a̱n‑i ñuu̱ Capernaum kuana̱ndúkú‑i Jesús.
24 Quando viram que Jesus e os seus discípulos não estavam ali, subiram nos barcos e saíram para Cafarnaum a fim de procurá-lo.
25 Te ni̱ ka̱nani'i̱n‑í‑ya̱ ondé ɨnga̱ lado mar. Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín‑yá: Maestro, na̱ hora ni̱ chaa̱‑ní yá'a, áchí‑i.
25 A multidão encontrou Jesus no lado oeste do lago, e perguntaram a ele: — Mestre, quando foi que o senhor chegou aqui?
26 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ kánandúkú‑ró rúu̱, nasu̱ já ní kajini̱‑ro̱ táká tuni̱ ni̱ sá'a‑ri̱, chi̱ sua ja̱ ní ka̱yee‑ro stáa̱ te ni̱ kanda'a̱ chi̱i‑ró.
26 Jesus respondeu:
27 Ma̱ sátiñu‑ró já ní'i̱n‑ro̱ ndéyu já náa, chi̱ sua ja̱ ná kúchaku̱‑ro̱ nɨ́ɨ́ káni sá'a. Máá Sé'e cha̱a kua̱'a‑ya̱ ndéyu‑ún nuu̱‑ro̱, chi ni̱ jatu̱'un Táa̱‑yo̱ Dios ja̱ sá'a‑ya̱ súan. Achí‑ya̱ jíín‑i.
27 Não trabalhem a fim de conseguir a comida que se estraga, mas a fim de conseguir a comida que dura para a vida eterna. O
28 Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín‑yá: Ndasa sá'a‑ná náva̱'a sá'a‑ná tiñu kuní Dios, áchí‑i.
28 — O que é que Deus quer que a gente faça? — perguntaram eles.
29 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Tiñu kuní Dios kúu ja̱ kándíja‑ró núu̱ I'a̱ ni̱ tájí‑yá va̱i, áchí‑ya̱ jíín‑i.
29 — Ele quer que vocês creiam naquele que ele enviou! — respondeu Jesus.
30 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n‑i: Núsáá te na̱ún tuni̱ sá'a‑ní náva̱'a kuni̱‑ná te kandíja‑ná níí. Na̱ún tiñu sá'a‑ní.
30 Eles disseram: — Que milagre o senhor vai fazer para a gente ver e crer no senhor? O que é que o senhor pode fazer?
31 Ndɨ̱yi táa̱‑yo̱, ni̱ ka̱yee‑dé staa̱ ándɨ́vɨ́ ondé nuu̱ ñú'un té'é nátu̱'un yóso núu̱ tutú: Onde̱ andɨ́vɨ́ ní ja̱'a‑ya̱ stáa̱ ní ka̱yee‑dé, áchí‑i jíín‑yá.
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto, como dizem as Escrituras Sagradas : “Do céu ele deu pão para eles comerem.”
32 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Nasu̱ Moisés ní já'a staa̱ ondé andɨ́vɨ́ núu̱‑ro̱ jíná'an‑ró. Ko Táa̱‑ri̱, chi̱ onde̱ andɨ́vɨ́ já'a ndija‑ya̱ Stáa̱ núu̱‑ro̱.
32 Jesus disse:
33 Chi̱ Staa̱ Dios kúu I'a̱ ni̱ kuun ichi ándɨ́vɨ́. Te já'a‑ya̱ já kúchaku̱ ña̱yɨvɨ ñúyɨ́vɨ. Achí‑ya̱ jíín‑i.
33 Porque o pão que Deus dá é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín‑yá: Táta̱, nene̱ kua̱'a‑ní staa̱ jián kée‑ná, áchí‑i.
34 — Queremos que o senhor nos dê sempre desse pão! — pediram eles.
35 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Máá‑rí kúu máá Stáa̱ já kúchaku̱‑ro̱ sá'a. Ndéja̱ kíi nuu̱‑rí, ma̱ kúu̱ kutɨ sóko. Te ndéja̱ kándíja ruu̱, ma̱ kuchí kutɨ ndúcha.
35 Jesus respondeu:
36 Ko a ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ tú kákandíja‑ró rúu̱, va̱sa ni̱ kajini̱‑ro̱ núu̱‑rí.
36 Mas eu já disse que vocês não creem em mim, embora estejam me vendo.
37 Ta̱ká ja̱ já'a máá Táa̱‑ri̱ nuu̱‑rí, chaa̱ nuu̱‑rí. Te ndéja̱ cháa̱ nuu̱‑rí ma̱ kíñi'in kutɨ‑rí ki'i̱n.
37 Todos aqueles que o Pai me dá virão a mim; e de modo nenhum jogarei fora aqueles que vierem a mim.
38 Ni̱ kuun‑ri̱ ichi ándɨ́vɨ́ náva̱'a sá'a‑ri̱ ja̱ kuní I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱, nasu̱ já sá'a‑ri̱ ja̱ kuní máá‑rí.
38 Pois eu desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou e não para fazer a minha própria vontade.
39 Te máá Táa̱‑ri̱ kúu I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱. Te tú kuní‑ya̱ já náa ní ɨɨn ña̱yɨvɨ ní ja̱'a‑ya̱ núu̱‑rí, chi̱ sua ja̱ ná náschakú‑ri̱‑i kɨvɨ̱ jínu ñu̱yɨ́vɨ.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum daqueles que o Pai me deu se perca, mas que eu ressuscite todos no último dia.
40 Te ya̱'á kúu ja̱ kuní I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱. Ta̱ká ña̱yɨvɨ já jiní nuu̱ Sé'e‑ya̱ te kandíja‑i nuu̱‑yá, kuchaku̱‑i nɨ́ɨ́ káni. Te máá‑rí naschakú‑ri̱‑i kɨvɨ̱ jínu ñu̱yɨ́vɨ. Achí‑ya̱ jíín‑i.
40 Pois a vontade do meu Pai é que todos os que veem o Filho e creem nele tenham a vida eterna; e no último dia eu os ressuscitarei.
41 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n cha̱a judío sɨkɨ̱‑yá. Chi ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Máá‑rí kúu Staa̱ ní kuun ichi ándɨ́vɨ́.
41 Eles começaram a criticar Jesus porque ele tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Á nasu̱ cháa yá'a kúu Jesús, se̱'e José. Te a kájini̱‑yo̱ táa̱‑de jíín náa̱‑de. Te naja̱ ká'a̱n‑de: Ichi ándɨ́vɨ́ ní kuun‑ri̱, áchí‑de.
42 E diziam: — Este não é Jesus, filho de José? Por acaso nós não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que agora ele diz que desceu do céu?
43 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ma̱ ká'a̱n sóó‑ró jíná'an‑ró.
43 Jesus respondeu:
44 Máá Táa̱‑ri̱, ni̱ tájí‑yá ruu̱ va̱i‑ri̱. Te ma̱ kúu kii ni ɨɨn ña̱yɨvɨ núu̱‑rí nú tú kinchaka máá‑yá‑i. Yúan‑na te naschakú‑ri̱‑i kɨvɨ̱ jínu ñu̱yɨ́vɨ.
44 Só poderão vir a mim aqueles que forem trazidos pelo Pai, que me enviou, e eu os ressuscitarei no último dia.
45 Yóso núu̱ tutú cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios: Ndɨta̱ká‑de kutu̱'a‑de sá'a Dios, áchí. Núsáá te ta̱ká ña̱yɨvɨ jíni so̱'o tu̱'un ká'a̱n máá Táa̱‑ri̱, te tu̱'a‑i jíín, ña̱yɨvɨ‑ún kíi‑i nuu̱‑rí.
45 Nos
46 Ni ɨɨn ña̱yɨvɨ, tú ní jiní kutɨ núu̱ máá Táa̱‑ri̱. Máá I'a̱ va̱i onde̱ nuu̱ Dios, máá ɨ́ɨn‑ni‑ya̱ kúu ja̱ á ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱ máá Táa̱‑ya̱.
46 Isso não quer dizer que alguém já tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; ele já viu o Pai.
47 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró jíná'an‑ró: Nú ɨɨn ña̱yɨvɨ kándíja‑i ruu̱, kuchaku̱‑i nɨ́ɨ́ káni.
47 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Máá‑rí kúu Staa̱ já kúchaku̱‑ro̱ sá'a.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ndɨ̱yi táa̱‑ro̱, ni̱ kayee‑dé staa̱ ándɨ́vɨ́ ondé nuu̱ ñú'un té'é te a ni̱ kaji'i̱‑de.
49 Os antepassados de vocês comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 Ko ya̱'á kúu Staa̱ já vái ichi ándɨ́vɨ́ náva̱'a nú ndé ña̱yɨvɨ kée, te ma̱ kúu̱‑i.
50 Aqui está o pão que desce do céu; e quem comer desse pão nunca morrerá.
51 Máá‑rí kúu Staa̱ chakú ja̱ vái ichi ándɨ́vɨ́. Te nú ndé ña̱yɨvɨ kée Staa̱ yá'a, kuchaku̱‑i nɨ́ɨ́ káni. Te Staa̱ já kuá'a‑ri̱‑ún, kúu ku̱ñu‑ri̱. Te kua̱'a‑ri̱ ku̱ñu‑ri̱ náva̱'a kuchaku̱ ñu̱yɨ́vɨ. Achí‑ya̱.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer desse pão, viverá para sempre. E o pão que eu darei para que o mundo tenha vida é a minha carne.
52 Yúan‑na te cha̱a judío, ni̱ ka̱státá'an máá‑de: Cha̱a yá'a, ndasa kuu kua̱'a‑de ku̱ñu‑de kee‑yo, áchí‑de.
52 Aí eles começaram a discutir entre si. E perguntavam: — Como é que este homem pode dar a sua própria carne para a gente comer?
53 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, nú tú kee‑ro kúñu máá Sé'e cha̱a, te nú tú ko'o‑ró nɨñɨ́‑yá, te ma̱ kúchaku̱‑ro̱ jíná'an‑ró.
53 Então Jesus disse:
54 Chi̱ cha̱a kee kúñu‑ri̱ te ko'o nɨñi̱‑rí, kuchaku̱‑de nɨ́ɨ́ káni. Te máá‑rí naschakú‑ri̱‑de kɨvɨ̱ jínu ñu̱yɨ́vɨ.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Chi ku̱ñu‑ri̱ kúu ndija ndeyu. Te nɨñi̱‑rí kúu ndija nducha.
55 Pois a minha carne é a comida verdadeira, e o meu sangue é a bebida verdadeira.
56 Cha̱a yée kúñu‑ri̱ te jí'i nɨñi̱‑rí, nene̱ kunchaa̱‑de jíín‑rí, te ruu̱ jíín máá‑de.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue vive em mim, e eu vivo nele.
57 Máá Táa̱‑ri̱ chakú‑ya̱. Te ni̱ tájí‑yá ruu̱ va̱i‑ri̱. Te máá‑rí chakú‑ri̱ sá'a Táa̱‑ri̱. Suni súan nú ndé cha̱a kee rúu̱, suni kuchaku̱‑de sá'a‑ri̱.
57 O Pai, que tem a vida, foi quem me enviou, e por causa dele eu tenho a vida. Assim, também, quem se alimenta de mim terá vida por minha causa.
58 Ya̱'á kúu Staa̱ vái ichi ándɨ́vɨ́. Ndɨ̱yi táa̱‑ro̱ sɨ́ɨn staa̱ ándɨ́vɨ́ ní ka̱yee‑dé, te a ni̱ kaji'i̱‑de. Ko nú ndé cha̱a kee Stáa̱ yá'a, kuchaku̱‑de nɨ́ɨ́ káni, áchí‑ya̱ jíín‑de.
58 Este é o pão que desceu do céu. Não é como o pão que os antepassados de vocês comeram e mesmo assim morreram. Quem come deste pão viverá para sempre.
59 Ta̱ká tu̱'un yúan ni̱ ka'a̱n Jesús ini̱ ve̱'e sinagoga, nini stá'a̱n‑ya̱ i̱ní ñúu̱ Capernaum.
59 Jesus disse isso quando estava ensinando na sinagoga de Cafarnaum.
60 Te kua'a̱ cháa káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajini so̱'o‑de. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Xaa̱n yíí káa tu̱'un yá'a. Ndé cha̱a kúu juku̱'un ini̱, áchí‑de.
60 Muitos seguidores de Jesus ouviram isso e reclamaram: — O que ele ensina é muito difícil! Quem pode aceitar esses ensinamentos?
61 Te Jesús ni̱ jini̱‑ni‑ya̱ já súan ni̱ kaka'a̱n cha̱a káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kánayu̱'ú‑ro̱ sá'a tu̱'un yá'a náún.
61 Não disseram nada a Jesus, mas ele sabia que eles estavam resmungando contra ele. Por isso perguntou:
62 Te ndasa sá'a‑ró nú kuni̱‑ro̱ máá Sé'e cha̱a, ndaa‑ya̱ núu̱ ní kanchaa̱ núú‑yá.
62 E o que aconteceria se vocês vissem o
63 Jíín máá Espíritu kúu ja̱ kúchaku̱‑yo̱ sá'a. Te yikɨ kúñu tú kutɨ ní'i̱n tíñu. Tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró jíná'an‑ró kákuu cuenta Espíritu jíín já kúchaku̱‑yo̱ sá'a.
63 O Espírito de Deus é quem dá a vida, mas o ser humano não pode fazer isso. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida,
64 Ko sava‑ró, tú kákandíja‑ró, áchí‑ya̱. Chi̱ Jesús, onde̱ xnáñúú ní jini̱‑ya̱ ndéja̱ kúu ja̱ tú kandíja, te ndéja̱ kúu ja̱ nástúu‑ya̱.
64 mas mesmo assim alguns de vocês não creem. Jesus disse isso porque já sabia desde o começo quem eram os que não iam crer nele e sabia também quem ia traí-lo.
65 Te ni̱ ka'a̱n‑ga̱‑ya̱: Ja̱ yúán ní ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ ní ɨɨn ña̱yɨvɨ ma̱ kúu kii‑i nuu̱‑rí, nú tú ní játu̱'un máá Táa̱‑ri̱, áchí‑ya̱.
65 Jesus continuou:
66 Yúan‑na te kua'a̱ cháa káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱nakaka yátá‑de, te tuká‑ni ní kájika‑de jíín‑yá.
66 Por causa disso muitos seguidores de Jesus o abandonaram e não o acompanhavam mais.
67 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín máá ndɨ́'uxí uu̱ cha̱a‑ún: Te róó suni ki̱ngoyo‑ró kákuni̱‑ro̱ náún, áchí‑ya̱.
67 Então ele perguntou aos doze discípulos:
68 Te ni̱ ka'a̱n Simón Pedro: Táta̱, ndé nuu̱ kíngoyo‑ná, chi̱ máá‑ní kúu I'a̱ jáni tu̱'un ndasa kuchaku̱‑ná nɨ́ɨ́ káni.
68 Simão Pedro respondeu: — Quem é que nós vamos seguir? O senhor tem as palavras que dão vida eterna!
69 Te kájini̱‑ná te kákandíja‑ná ja̱ máá‑ní kúu Cristo, Se̱'e Dios, I'a̱ chakú, áchí‑de.
69 E nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo que Deus enviou.
70 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Tú ní káji‑ri̱ ndɨ́'uxí uu̱‑ro̱ náún. Te ɨɨn‑ró kúu kui'na̱. Achí‑ya̱.
70 Jesus disse:
71 Te súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱ sɨkɨ́ Judas Iscariote, se̱'e Simón. Chi cha̱a yá'a, nastúu‑de‑ya̱. Te ɨɨn tá'an ja̱ uxí uu̱‑ún kúu‑de.
71 Ele estava falando de Judas, filho de Simão Iscariotes. Pois Judas, embora fosse um dos doze discípulos, ia trair Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.